สังขละฯ กาญจนบุรี

ในที่สุดก็ได้ฤกษ์ถึงวันไปเที่ยวสังขละบุรี จ.กาญจนบุรีกับเพื่อนซะที หลังจากคิดกันไว้นานมากแล้วว่าอยากไปอ่ะนะ และทริปนี้ก็เป็นแบ็กแพ็กล้วนๆ นะจ๊ะ เพราะต่างคนต่างไม่มีรถจ้ะ

การนั่งรถไปกาญฯ เท่าที่หาข้อมูลมาไปได้หลายทาง

กรุงเทพฯ ไปตัวเมืองกาญฯ
1. นั่งรถทัวร์จากสายใต้ไปลงตัวเมืองกาญฯ ออกทุก 20 นาที โดยประมาณ (เห็นเค้าว่ากันมางั้นนะ ตอนนี้ไม่รู้มีการเปลี่ยนแปลงรึยัง)
2. นั่งรถทัวร์จากหมอชิตไปลงตัวเมืองกาญฯ มีเวลาออกต้องโทรถามนะ (ตรงนี้มีรถทัวร์ไปถึงสังขละบุรีเลยด้วย แต่มีแค่สองเที่ยวเท่านั้น)
3. รถไฟไทย แต่คงนั่งกันลืมทีเดียว
4. นั่งรถตู้จากอนุสาวรีย์ชัยฯ ข้างๆ ห้างเซนจูรี่ไปลงตัวเมืองกาญฯ ออกทุก 20 นาที ราคา 110 บาท (ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมงกว่าๆ ขึ้นกับว่ารถในกรุงเทพฯ ติดแค่ไหน)

ตัวเมืองกาญฯ ไปสังขละบุรี
นั่งรถตู้จากใกล้ๆ ขนส่ง (รถตู้จากกรุงเทพฯ จะจอดตรงขนส่งกาญฯ อยู่แล้ว) ไปสังขละบุรี ใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมง แต่รถตู้จากตรงจุดนี้จะออกเป็นรอบๆ นะ ราคา 175 บาทต่อคนต่อเที่ยว

เอาละ มาดูทริปเรากัน
วันศุกร์นัดเจอเพื่อนที่เซนจูรี่ตอนเที่ยงครึ่ง กินข้าวกลางวันแล้วนั่งรถตู้รอบบ่ายโมง รถในกรุงเทพฯ ติดมาก ถึงตัวเมืองกาญฯ ตอน 15.40 น. เป็นเที่ยวรถตู้ที่ออกจากตัวเมืองกาญฯ ไปสังขละฯ พอดิบพอดี เลยรีบขึ้นรถกันทันควัน

นั่งรถ 3 ชั่วโมง ผ่านอ. ไทรโยค, อ. ทองผาภูมิ ไปถึงสังขละบุรี พระอาทิตย์กำลังจะตก วิวข้างทางสวยมากแต่หยิบกล้องขึ้นมาถ่ายไม่ทัน ถ้าใครไปก็พยายามอย่าหลับช่วงทองผาภูมิถึงสังขละฯ ก็แล้วกันเน้อ

ถึงตัวเมืองสังขละฯ ตอนประมาณทุ่มนึง แวะกินข้าวแล้วก็ซื้อของใน 7-11 (7-11 ที่นี่ใหญ่มากเลย) ซื้อกันอย่างกับว่าชีวิตนี้จะไม่มีโอกาสได้เข้า 7-11 อีกแน่ะ เพราะกลัวจะหิวโซเลยต้องตุนไว้ก่อน

ถึงที่พักชื่นใจเฮ้าส์ตอนเกือบสองทุ่ม (โดยการนั่งมอเตอร์ไซค์จากใกล้ๆ 7-11 ราคาคนละ 15-20 บาท) และนี่คือที่พักของเราในคืนนี้



ตอนแรกสงสัยว่าบ้านหลังเล็กๆ คือบ้านอะไร ดูไปดูมาถึงรู้ว่า อ้อ เป็นบ้านกระรอกนี่เอง



ด้านหน้าที่พัก ตรงนี้เป็นส่วนของที่ทานอาหาร นั่งอ่านหนังสือ และมีของที่ระลึกขาย พวกพวกกุญแจ เครื่องประดับ และโปสการ์ดอ่ะนะ



ที่พักเป็นบ้านหลังน่ารักๆ มีห้องน้ำในตัว ราคา 450 บาทต่อคืน ทุกคนที่นี่น่ารักมากๆ บริการเป็นกันเองมากๆ ประทับใจสุดๆ



เช้าวันเสาร์ตื่นตั้งแต่ 04.40 ขึ้นมาอาบน้ำ เสร็จแล้วก็ให้เพื่อนไปอาบต่อ ออกจากบ้านพักประมาณเกือบๆ 6 โมงเช้า เพื่อจะเดินไปยังสะพานมอญ ระยะทางจากชื่นใจเฮาส์ประมาณ 1 กิโลเมตร ตอนเช้าๆ แดดไม่ร้อน ระยะทางแค่นี้ถึงว่าชิลล์ๆ สำหรับพวกเรา 555

และแล้วก็มาถึงสะพานมอญจนได้ (แต่ตรงนี้เป็นปูน ต้องเดินจากตรงนี้ไปถึงจะได้เห็นสะพานไม้)



และนี่แหละสะพานไม้ของจริง เห็นกันจะจะ



จากบนสะพานตอนเช้าๆ ถ่ายลงไปที่แพก็สวยดี (ลองถามราคาแพหลังละ 700 แต่คิดว่าคงขึ้นกับขนาดด้วยแหละ)



อันนี้เป็นพรีเซ็นเตอร์ประจำสะพานไม้ เธอขอมีเอี่ยวตลอด ตลอด ตลอด



ข้ามสะพานไม้มาก็มาตักบาตร แต่ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก มากจริงๆ ใส่บาตรแบบไม่คิดชีวิต ว่างั้นเหอะ (คือพระที่นี่ท่านไม่ได้มายืนรอให้เราใส่บาตรกันนะจ๊ะ ท่านก้าว ก้าว ก้าว และก้าว ผ่านแล้วผ่านเลย เพราะฉะนั้นอย่าช้า ขอบอก อย่าช้า)



เป็นภาพน่ารักๆ ที่ไม่ได้เห็นนานมากแล้วอ่ะ ทุกคนกราบพระเมื่อพระท่านลับหลังไปแล้วด้วย



ใส่บาตรเสร็จเรียบร้อยก็ยืนงงๆ อยู่พักหนึ่ง ก่อนจะถามทางไปวัดวังก์วิเวการาม (ของพลวงพ่ออุตตมะ) แต่ระหว่างทางเจอนี่ "ตลาดวัดวังก์"



จากตลาดก็ยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆ โคตรจะทรหด แต่มันไม่ร้อนไง เลยสบายมาก (แต่ถ้าใครเดินไม่ค่อยไหวก็มีมอเตอร์ไซค์รับจ้างนะ ราคาก็ประมาณ 15-20 บาทไปถึงวัดเลยแหละ มอเตอร์ไซค์ที่นี่เห็นเค้าเรียก "เมล์เครื่อง" กันอ่ะ)



ถึงวัดแล้ว ถ่าย ถ่าย ถ่าย และถ่าย



ผู้คนก็มาวัดกันหนาตา ที่นี่เค้าแบ่งฝั่งกันนั่งเป็นชาย-หญิงด้วยแหละ ลองสังเกตดีๆ



หน้าบ้านคนในชุมชนมอญส่วนใหญ่จะปลูกดอกพุดกัน เลยนำมาร้อยใส่ไม้ถวายพระ เห็นส่วนใหญ่ก็มีแต่ดอกพุด จะมีกล้วยไม้บ้างประปราย แล้วก็ดอกไม้อื่นๆ ประปราย ดอกบัวแทบไม่มี นั่งอยู่นานเห็นคนนำดอกบัวมาแค่คนเดียวเองอ่ะ



อีกด้านหนึ่งของวัดเป็นเจดีย์พุทธคยาที่หลวงพ่ออุตตมะท่านสร้างขึ้นเลียนแบบเจดีย์พุทธคยาในประเทศอินเดีย (ถ้าจำไม่ผิดน่ะนะ) แล้วใกล้ๆ กันยังมีร้านขายของที่ระลึก (จำพวกงานไม้ กระเป๋า) อีก 40 กว่าร้านแน่ะ



พอไหว้พระ สักการะเจดีย์เรียบร้อย ก็นั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างกลับเพราะอากาศเริ่มร้อน เริ่มจะไม่ไหวกันแล้ว (จริงๆ เราก็ยังพอได้อยู่นะเนี่ย 555)
แล้วพอถึงตรงสะพานไม้ก็หาอะไรกินกันเลย
อันนี้เป็นขนมจีนหยวกกล้วย (ชื่อประมาณนี้)



ของเราเป็นข้าวสวยกับแกงฮังเล ขอบอกเลยว่าแกงฮังเลรสชาติดีมากๆ (ร้านอยู่ซ้ายมือ เมื่อเดินขึ้นมาจากสะพานไม้ มีรูปเจ้าของร้านถ่ายคู่กับกอล์ฟ-ไมค์รูปเบ้อเริ่มแขวนอยู่ ไม่ผิดร้านชัวร์ 555)



เดินกลับข้ามสะพานไม้ ขอเป็นขาวดำซักรูป



แชะ! เรือพายกับมัดไม้ไผ่คลาสสิกสุดๆ



นางแบบประจำทริป (มีอยู่คนเดียวนี่แหละ)



ถ่ายสะพานไม้ในมุมเงยบ้าง



อีกหนึ่งรูป



จากสะพานไม้นั่งเรือไปดูเจดีย์จมน้ำ (แต่นี่ไม่ใช่นะ)



อันนี้ดิ เจดีย์จมน้ำของแท้ จมไปเยอะเลย ถ้าอยากเห็นชัดๆ ต้องไปหน้าแล้ง ช่วงเมษาเน้อ เค้าบอกว่าช่วงนั้นสามารถลงไปเดินได้เลยด้วย



กลับมาถึงที่พัก ชื่นใจเฮ้าส์ตอนประมาณเที่ยงด้วยเมล์เครื่องเพราะเริ่มเหนื่อย กินข้าวกลางวันไม่ลงละ เลยเก็บของแล้วมานั่งชิลล์กินแพนเค้กกล้วยหอมแทน หน้าตาน่ากินเชียว



จากชื่นใจเฮ้าส์ น้องเอ้ที่ชื่นใจเฮ้าส์น่ารักมาก อุตส่าห์ขี่มอเตอร์ไซค์ไปส่งที่ท่ารถ (ท่าเดียวกับตอนที่เราลง-ตัวเมืองสังขละฯ) แถมฝนยังตกด้วย ขอบคุณมากจริงๆ

จากท่ารถเราขึ้นรถตู้รอบบ่ายสองโมงโดยประมาณ เพื่อกลับสู่ตัวเมืองกาญฯ รถไปจอดที่ขนส่ง (ที่เดิมกับที่เราขึ้นมาสังขละฯ นั่นแหละ) แล้วก็โทรหาที่พัก "พลอยเกสต์เฮาส์" ที่เซิร์ชจากพันทิบ เห็นรูปแล้ว และเล็งเห็นว่าเป็นที่พักที่น่าพักทีเดียวละ

มาติดตามต่อน้าว่าที่พักคืนวันเสาร์จะเป็นยังไง แล้ววันอาทิตย์จะไปเที่ยวไหนกัน อิอิ