Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2550
 
24 สิงหาคม 2550
 
All Blogs
 
ฟั่นเฟือน

วันนี้เข้าที่ทำงาน
ไม่ได้ทำอะไรมากมาย

บ่าย 2 เธอโทรมาด้วยน้ำเสียงกระชากๆ
"ตกลงวันนี้ไปป่าว"
เราตอบ"ไปดินัดไว้ไปอยู่แล้ว ไม่ต้องกัว"
แล้วเราถามเจอกันกี่โมงที่ไหน
เธอบอกเด๋วเลิกงานค่อยว่ากัน
แล้วก็วางสายไป

เรานึกในใจวันนี้ท่าทางทะเลาะกันอีกแน่
ภาวนาให้เธอโทรมาเลื่อน

5 โมงเย็น เลิกงานเรารีบออกจากที่ทำงาน
โทรหาเธอ เธอบอกงานยังไม่เสร็จคงดึก
เราบอกงั้นเราไปซื้อดอกกุหลาบและดาวเรืองให้นะ

เราไปเดินปากคลองตลาดหาของได้จนครบ

ทุ่มเศษ เธอโทรมาถามว่าอยู่ไหน
เราบอกท่าน้ำสี่พระยา
เธอบอกให้รีบนั่งแท๊กซี่มาหน้าเซ็นทรัลเวิลด์

เราไปถึงเธอยังไม่ถึง
มาด้วยอาการหงุดหงิด ท่าทางเหนื่อย
เราก็เหนื่อย

เราบอกไปกินข้าวกันก่อนมั้ย
เธอบอกไม่ ไม่ต้องรอถึง 3 ทุ่มครึ่งหรอก
เธอเหนื่อย

แล้วพอไหว้แก้บน พระตรีฯและพระพิศเณศร์เสร็จ
เธอกดโทรศัพท์
เธอใช้คำว่า หาราชรถมาเกย
เราถามใคร
"คุณต่อ sale ขายi5"
แถมบอก กิ๊กเธอเยอะแยะ
เราเลยโวย เราเลยบอกว่าไปเรียกเค้ามาทำไม
เรามากันสองคน

เราบอกเราไม่ชอบที่เธอเป็นอย่างนี้เลย
เธอถามเป็นอะไร
เราต่างหากที่ชอบเป็นอย่างนี้

เธอบอกเธออยากกินข้าวต้มหน้าที่พักเรา
เราก็บอก ก็ไม่ต้องชวนเค้าเราไปกันเองได้

เธอยืนยันจะชวน
แล้วถามว่าเราเป็นอะไร เป็นอย่านี้ทุกครั้งเลย
เราก็บอก เราก็ไม่อยากทะเลาะกับเธอหรอก
เธอบอกงั้นต่างคนต่างไป
เธอจะไปกับเค้าคนนั้น

ท้ายที่สุดเราต้องง้อ
เราบอกเราผิดเอง
เราเป็นห่วงเธอ
เธอย้อน เราห่วงอะไรเธอ บอกมาหน่อยเธออยากรู้
แล้วบอกไม่ต้องกลัวว่าเค้าจะทำอะไรเธอหรอก
เธอจะทำเค้ามากกว่า

เธอบอกจะเดินไปส่งที่สะพานลอย
แล้วแยกกัน เธอจะไปกับเค้าคนนั้น
เราง้อ เราขอไปด้วย
เราผิดเอง เราขอโทษ ขอโทษพันครั้ง
เธอบอกสายไปแล้ว มันหมดเวลาแล้ว
ชวนดีๆไม่ชอบ ต้องลงเอยมาอย่างนี้
เธอบอกให้เราไปเข้าวัดอีกรอบ

ท้ายที่สุด เราต้องรอให้เค้าคนนั้นมา
เราง้อเท่าไรยังไงเธอก็ไม่ยอม
เธอพยายามอธิบายว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใครมาจากไหนยังไง
เค้ามาเอง เธอไม่ได้ชวน ผ่านมาทางนี้พอดี

แล้วบอก ถ้าเราไม่คิดเกินเลยกับเธอก็จะไม่เป็นอย่างนี้
และบอกอีกว่าเธอเหนื่อยมาก อยากอารมณ์ดี ไม่อยากอารมณ์เสีย
เพราะต้องไปเอารถพรุ่งนี้ และ ต้องไปหาลูกค้าอีก
เราบอกเราขอโทษ............................

เธอบอกเธอยกโทษให้แล้ว

เราลูบหัวเธอไปตลอดที่ง้อ
แต่ไม่สำเร็จเท่าไรนัก

ดูเธอพยายามทำให้เราเหมือนไม่มีตัวตนตรงนั้น
เจ็บมาก ปวดมาก.................

แล้วเราก็ยื่นแผ่น vcd คอนเสิร์ตให้เธอ
เธอ copyลงเครื่อง

เค้าคนนั้นก็มา จนเสร็จ
เธอหันมาถามเรา "รออะไรอยู่"
เราบอกงั้นก็ไป

แล้วก็แยกกัน เธอไปกับเค้า
เรากลับคนเดียว...

เธอบอกจะเดินไปส่งขึ้นสะพานลอยย
เราบอกไม่ต้อง
เธอโบกมือบายๆ

ดอกไม้ที่เหลือจากแก้บนให้เรา
เอากลับไปจัดแจกัน

แล้วเราก็ขึ้นแท๊กซี่ ตอนแรกจะกลับบ้าน
โทรหาเจ เจบอกถ้าไม่ไหวก็ให้มาที่เอสพรานาด
ทุกคนรออยู่

เราคุยกับเจพร้อมร้องไห้ไปบนแท๊กซี่คันนั้น...
เราแย่มากๆ

วางสายเจ เรายังโทรไปหาเธอ
ให้ช่วยโทรบอกถ้ากลับถึงบ้านแล้ว
เธอรับปาก

ไปถึงเอสพรานาด
เจอเอก เจและน้าฉ่ำ นั่งอยู่
ทั้งคุยทั้งปลอบร่วมสองชั่วโมง
ระหว่างนั้นเธอ miss call มา
แต่เราเลือกที่จะไม่โทรกลับตอนนั้น

แล้วแยกย้ายตรงสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินพระราม 9


แล้วกลับห้องเรา sms หาเธอบอกขอโทษที่ไม่รับสาย
และขอบคุณที่ทำให้เรารู้สึกดี และขอโทษที่ทำให้เธอรู้สึกไม่ดีทั้งคืนนี้
และที่ผ่านมา และบอกด้วยว่าเราร้องไห้บนแท๊กซี่
และมีเรื่องราวอยากระบายกับเธอมากมาย แต่ไม่เป็นไร

ตี 2
เรายังหลับไม่ลง เริ่มหายาให้ง่วงกิน เอสติเฟดไป 10 เม็ด
ก็ยังไม่ง่วง sms บอกเธอ ว่าคงไม่เป็นไร แต่กืนยาไปแล้ว10 เม็ด

ตี 3 ครึ่ง
กินยาอีกชนิดไปอีก 8 เม็ด ยังไม่ง่วง
sms ไปลางานกับเจ้านาย

ตี 4 ครึ่ง
ยังไม่หลับ หายาเท่าที่มีบนตู้กินอีก
ก็ยังไม่ง่วง

ตี 5 ครึ่ง
ยาชุดสุดท้าย ผ่านไปกระเพาะยังไม่ง่วง
แต่ใจเริ่มสั่น ตาเริ่มพร่า

คืนนี้เรากลืนยาลงกระเพาะไม่ต่ำกว่า 30 เม็ด

แต่ยังอยู่ได้.... จนเช้า
เรายังไม่หลับ....

ทั้งคืนนั่งคิดแต่เรื่องเธอ และเธอ
พร้อมฟังเพลง "ฟั่นเฟือน"ทั้งคืน....
กับอาการที่ย่ำแย่มากๆ.................

ป.ล. เราเกลียดกลางคืนมาก
เราจะเป็นยังไงอีกในคืนนี้.....................
ไม่รู้เลย.............


Create Date : 24 สิงหาคม 2550
Last Update : 24 สิงหาคม 2550 21:29:35 น. 12 comments
Counter : 445 Pageviews.

 
จำไว้นะ!! อย่าทำร้ายตัวเองทางอ้อมแบบนี้อีกนะ อย่าลืมสิว่ามีคนที่รักและคอยเป็นห่วงเราอยู่เสมอ แม้ว่าเราจะนึกถึงเค้าเป็นคนสุดท้ายแต่เค้าจะมีเราในทุกห้องของหัวใจ


โดย: เส้นด้ายบางๆ IP: 222.123.17.251 วันที่: 24 สิงหาคม 2550 เวลา:21:36:09 น.  

 
หูยยยย กินยาเข้าไปขนาดนั้นอันตรายมากนะคะ

ตับวายกันพอดี

แต่กินแอดติเฟคเหมือนกันเลยค่ะ ไม่งั้นนอนไม่ได้หรอก

ขอเอากำลังใจที่มีอยู่น้อยนิดมาให้กำลังใจคุณละกันค่ะ

เพิ่งเคยเห็นผู้ชายร้องไห้


โดย: เลขานุการ วันที่: 24 สิงหาคม 2550 เวลา:22:48:58 น.  

 
พี่ค่ะ..มีสติหน่อยสิ...

ตอนนี้ชักอยากรู้ว่า ทำไมเธอคนนี้ถึงได้มีอิทธิพลกะพี่มากขนาดนี้...นิดว่ายังมีคนที่รักพี่เเละพี่รักมากกว่าเธอน๊ะ...

คิดถึงเค้าคนนั้น(คนที่รักพี่)ให้มากมาก

มีสติกะตัวดีที่สุดค่ะ


โดย: skd_By_obf วันที่: 25 สิงหาคม 2550 เวลา:0:22:53 น.  

 
แล้วก็แยกกัน เธอไปกับเค้า
เรากลับคนเดียว...

เศร้าอ่ะ .....

แต่อย่าทำอย่างนี้อีกนะ กินไปซะขนาดนั้นน่ะ เดี๋ยวตายไปเธอจะบอกว่า โง่จริงผู้ชายคนนี้ จะเจ็บกว่านะคะ ตั้งรักตัวเองให้มากที่สุด ท่องไว้ค่ะ






โดย: น้องหนู IP: 203.159.36.10 วันที่: 25 สิงหาคม 2550 เวลา:9:26:09 น.  

 


:

ไม่รู้ว่าพี่รู้สึกแย่ขนาดนี้

ขอโทษที่ไม่ได้โทรกลับคืนนั้น

เค้าลงเวรมาเพลียมากเลยนอนค่ะ



โดย: random-4 วันที่: 25 สิงหาคม 2550 เวลา:9:46:53 น.  

 
อยากบอกอะไรจัง.. แต่อย่าโกรธนะ..
อยากบอกว่า.. คนที่รักเรามากที่สุดก็คือตัวเราเอง..
อย่าเอาตัวเราไปยึดติดกับเขาจนมากเกินไป..

ลองมองดูสิ.. โลกเรากว้างมากนะ..
คนที่เราคิดว่าใช่ในวันนี้..
พรุ่งนี้อาจจะไม่ใช่..
เราว่าคนนี้ดี..
พรุ่งนี้ก็อาจจะไม่ดีก็ได้
...
การรักตัวเองไม่ได้หมายความว่าเห็นแก่ตัว..

...
Take Care..


โดย: เอื้อมดาว วันที่: 25 สิงหาคม 2550 เวลา:10:24:35 น.  

 
สุดท้าย....
แล้วมันจะผ่านไป

....ผ่านมา
....ผ่านไป

ผ่านมา....
ผ่านไป....


โดย: เจ้าชายกบ IP: 202.91.18.194 วันที่: 25 สิงหาคม 2550 เวลา:12:53:15 น.  

 
คิดถึงจึงมาหา


โดย: tai (taibangplee ) วันที่: 25 สิงหาคม 2550 เวลา:13:20:46 น.  

 
เอสติเฟดเรากินเม็ดเดียวก็สลบแล้ว ยามันแรงมากเลยนะคะ วันหลังอย่าทำแบบนี้อีกนะ

เราเคยมีความรุ้สึกแบบนี้ เศร้ามาก เดินไปเรื่อย ๆโดยที่ไม่รุ้อยุ่ไหน เกลียดกลางคืน อยุ่คนเดียวไมได้ ไม่อยากฟังเพลง แต่วันนึงมันจะหายไป คุณจะเข้มแข็ง

ฉันกับคุณอาจจะไม่ได้รุ้จักกัน แต่โปรดอย่าทำแบบนี้อีกเลย วันนึงคุณจะมองกลับมาแล้วนั่งขำตัวเองว่าทำไมกุทำแบบนี้ไปได้ ไม่มีใครรักเราเท่าตัวเอง และเราต้องมีค่ากับคนที่เห้นค่าของเรา

เวลาโอกาสคำพูด ย้อนกลับไม่ได้...
สู้เพื่อตัวเองนะคะ


โดย: nevertoofar วันที่: 25 สิงหาคม 2550 เวลา:15:10:26 น.  

 
เป็นกำลังใจให้ค่ะ ตอนนี้ก้อตกอยู่สภาพเดี๋ยวกับคุณ
ทรมานที่สุด ไม่อยากมีชีวิตยู่ หมดแรงที่จะเดิน


โดย: moon IP: 202.133.176.21 วันที่: 25 สิงหาคม 2550 เวลา:16:35:45 น.  

 


วันเวลาไม่อาจย้อนผ่าน

สุขทุกข์ไม่อาจย้อนคืน

ผิดหวังหรือสมหวัง

จะแค่ไหนกันเชียว......



มาเป็นกำลังใจให้น๊า...



โดย: vistapa วันที่: 29 สิงหาคม 2550 เวลา:13:11:13 น.  

 
อย่าทำร้ายตวเองแบบนี้อีกเป็นอันขาด
ไม่งั้นพี่จะโกรธคุณชายจริงๆ...


โดย: พี่สาว IP: 125.26.146.95 วันที่: 3 กันยายน 2550 เวลา:14:32:54 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ชรันจ์
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]





อาจจะมีเหงาใจ แม้ชั่วยาม แต่ไม่เคยพร้ำเพ้อใดใด
หากจะมองฟ้างามแค่สุขใจ แต่ไม่เคยฝันใฝ่ให้ถึงดาว

เพียงลำพัง เรานี้พอใจ ไม่เคยคิดร้ายใครก่อน
ใครมาดีเราก็ดีไป หากมาร้ายร้ายคืนไปเช่นกัน
(หากใครดีฉันยอมพลีให้หมดใจ)








New Comments
Friends' blogs
[Add ชรันจ์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.