กรรมเก่า คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ(สํ.สฬ.18/217/166) เป็นเจ้าบทบาทเดิม จากนั้น การศึกษาอาศัยปรโตโฆสะซึ่งมีคติว่า "คนเป็นไปตามสภาพแวดล้อมที่ปรุงปั้น" และโยนิโสมนสิการ ซึ่งมีคติย้อนกลับว่า"ถ้าเป็นคนรู้จักคิด แม้แต่ฟังคนบ้าคนเมาพูด ก็อาจสำเร็จเป็นพระอรหันต์"
space
space
space
<<
ตุลาคม 2564
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
space
space
8 ตุลาคม 2564
space
space
space

รูปธรรมโยงเข้าหานามธรรม


บุญผ่านวัตถุธรรมโยงเข้าไปหานามธรรมด้านใน

 
    วัตถุธรรม  หรือรูปธรรม  อันมองเห็นได้    ส่วนนามธรรม ด้านจิตใจ  ได้แก่  ความรู้สึกนึกคิดนั่นนี่โน่น   มองกันไม่เห็น   ถึงมันจะแสดงให้คนรู้เห็น   ก็ต้องบอกผ่านรูปธรรม  เช่น    คนโกรธ  ไม่พอใจ  นามธรรมจะแสดงตัวทางหน้าทางตา  หน้านิ่วคิ้วขมวด  นัยตาแข็งกร้าว นัยตาขวาง  (ดังคำพูดที่ว่า เขาโกรธตาขวางแล้ว 107 )   ตัวสั่น   ปากสั่น  กล้ามเนื้อกระตุกหูอื้อตาลาย  ทางวาจาก็เปล่งออกมาหยาบคาย (ผรุสวาจา) ...หากเป็นนามธรรมด้านกุศล (ด้านดี) ก็บอกผ่านรูปธรรมเช่นกัน  ทางการพูด  การกระทำ  แต่ตรงข้ามกับนามธรรมฝ่ายอกุศล   หน้าตาดูผ่องใสเอิบอิ่ม  นัยตาเป็นประกาย  เสียงที่เปล่งออกมาเรียบร้อยน่าฟัง (สัมมาวาจา)  คนสุขใจทุกข์ใจก็ดูจากรูปธรรมนี่แหละ   

   ตัวอย่างนี้    ถ้านักโทษคนนั้น  เพียงคิดอยู่ในใจว่าอยากทำบุญ  คนอื่นก็ไม่รู้  แต่นี่เขาโยนวัตถุธรรม รูปธรรม  (ที่สมมติเรียกว่าเงิน)  ให้  แล้วก็พูด (วาจา)  ว่า ช่วยทำให้ด้วย  ช่วยทำบุญให้หน่อย  เอาเงินนี้ไปทำบุญให้ที  คนอื่นจึงรู้เข้าใจได้  ตัวผู้ให้เองก็สุขใจสบายใจที่ได้ทำ (ใช้วัตถุโยงเข้าไปหาจิตใจ)  นี่คือเหตุผลที่ คนทั่วๆไป ต้องใช้วัตถุเป็นสื่่อนำเข้าหานามธรรม 
 
 


เมื่อหมดโอกาสที่จะทำบุญด้วยตัวเองอีกแล้ว

แบงค์ร้อยใบนี้ไม่ใช่ของผม ไม่ได้มีคนทำตก แต่มีคนตั้งใจโยนลงพื้นเพื่อที่จะให้คนเก็บ...

วันนี้ผมและแฟน ไปเดินเที่ยวกันที่งานเจดีย์สมุทรปราการ ฝั่งปากน้ำ เดินได้สักพักหนึ่ง ก็มีรถมอไซต์ตำรวจขับนำมาเพื่อเปิดทางให้รถขนส่งนักโทษนั้นผ่านไป ทางยาวเป็นกิโล   ผู้คนก็ยืนดูทั้ง 2 ข้างฝั่ง

พอรถผ่านหน้าเรา  นักโทษคนหนึ่งได้วิ่งมาเกาะที่ตะแกงเหล็ก แล้วโยนเศษกระดาษออกมา พร้อมกับพูดว่า “ทำบุญให้หน่อย”  ผมกับแฟนก็ยืนงง และนักโทษคนนั้นได้ตะโกนอย่างหมดหวังอีกที “ทำบุญให้หน่อย!

คราวนี้ ผมสงสัยก็เลยหันไปมองเศษกระดาษที่นักโทษคนนั้นโยนลงมา มันคือแบงค์ร้อยที่เขาพับและลอดตะแกงเล็กๆ ออกมาเพื่อที่จะให้ใครก็ได้ไปทำบุญให้เขา

ผู้คนยืนมองแบงค์ร้อยใบนี้ แต่ไม่มีใครเก็บสักที สุดท้ายผมและแฟนตัดสินใจเก็บมา และข้ามเรือมาเพื่อทำบุญให้เขาตามคำขอ

เพื่อไม่ให้ความหวังสุดท้ายของพี่นั้นสูญเปล่า ผมทำบุญให้พี่ ตามที่พี่ขอแล้วนะครับ

 


บุญเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลาย

สัตว์    "ผู้ติดข้องในรูปารมณ์ เป็นต้น"  สิ่งที่มีความรู้สึกและเคลื่อนไหวไปได้เอง  ทางธรรมหมายถึงมนุษย์   หากใครด่าเราว่าไอ่สัตว์อย่าเพิ่งโกรธก่อนมันเป็นธรรมะแล้ว  107   ถ้าโกรธก็เป็นสัตว์ คือผู้ติดข้องในสัททารมณ์  ถ้าไม่ติดไม่ข้องในรูปารมณ์ สัททารมณ์ เป็นต้น  ก็บรรลุธรรม  ก็เป็นอริยบุคคล  ก็เข้าถึงโลกุตรธรรม  (อยู่เหนือโลก) 11  ส่วนในภาษาไทยหมายถึงสัตว์ดิรัจฉาน  



ทรัพย์สมบัติ  ก็มีความสำคัญ  ตัวอย่างนี้ 450

   ครั้งนั้น     ท่านพระโสณะพำนักอยู่ในป่าสีตะวัน ใกล้เมืองราชคฤห์ ท่านได้ทำความเพียรอย่างแรงกล้า เดินจงกรมจนเท้าแตกทั้งสองข้าง แต่ไม่สำเร็จผล คราวหนึ่ง ขณะที่อยู่ในที่สงัด จึงเกิดความคิดขึ้นว่า   “บรรดาสาวกของพระผู้มีพระภาค  ที่เป็นผู้ตั้งหน้าทำความเพียร  เราก็เป็นผู้หนึ่ง  ถึงกระนั้น  จิตของเรา  ก็หาหลุดพ้นจากอาสวะหมดอุปาทานไม่  ก็แหละ ตระกูลของเราก็มีโภคะ เราจะใช้จ่ายโภคสมบัติ และทำความดีต่างๆ ไปด้วยก็ได้ อย่ากระนั้นเลย  เราลาสิกขา ไปใช้จ่ายโภคสมบัติ และบำเพ็ญความดีต่างๆเสียเถิด

https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=samathijit&month=04-2021&date=25&group=14&gblog=2

ผู้ที่ขัดสนจนทรัพย์จะทำอะไรสักอย่างสองอย่างมันติดขัดไปหมด  ท่านจึงว่า  ความจนเป็นทุกข์ในโลก



Create Date : 08 ตุลาคม 2564
Last Update : 12 ตุลาคม 2564 18:58:02 น. 0 comments
Counter : 248 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณกระดิ่งลมเอะโดะ สีแดงยามค่ำคืน, คุณnewyorknurse


ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
space

BlogGang Popular Award#17


 
สมาชิกหมายเลข 6393385
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]






space
space
[Add สมาชิกหมายเลข 6393385's blog to your web]
space
space
space
space
space