**..ว่าง ๆ ก็มาคุย..**

อัพบล๊อกซะหน่อยดีกว่า

เดือนตุลากำลังจะผ่านไปแล้ว ไวจัง

เดือนนี้มีอะไรให้ทำมากมาย มีเรื่องให้คิด มีเรื่องให้พยายามเยอะ

งานการเยอะแยะ ทั้งงานราษฏร์ งานหลวง ส่วนมากก็งานประจำบกับการรับใช้ผู้คนในบ้านก็หมดเวลาไปแล้ว

บางทีก็คิดเหมือนกันว่าถ้ามีแฟนจะเอาเวลาตรงไหนไปให้แฟนหว่า

เมื่อเช้านั่งดูทีวีอยู่ก็นึกไปว่า ที่จริงช่วงเวลานี้ก็ดีเหมือนกันนะ

จะทำอะไรก็ได้ ไม่มีใครให้ต้องห่วงใยหรือคิดถึงเป็นพิเศษ

ไม่ต้องกังวลกับใครว่าเค้าจะทำอะไรอยู่ เค้าจะเป็นอย่างไร

มันไม่ดีตรงที่อาจจะเหงานิดหน่อย เวลาที่อยากจะโทรไปคุยก็ไม่รู้ว่าจะโทรหาใครดี (แบบคนที่ต้องโทรเป็นตัวจริง อย่างเช่นแฟนมันไม่มีง่ะ)

ตลกดีนะ บางทีเหงา ๆ อยากคุยโทรศัพท์จัง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เลือกลิสรายชื่อเพื่อน ๆ แล้วก็คิดไปว่า

...คนนี้คงกำลังเดทกะแฟน

...คนนี้เค้าอาจจะงานยุ่ง

...คนนี้เค้าคงกำลังทำแลบอยู่

......

เมื่อวันพฤหัสเพื่อนสนิทอีกคนที่โทรไปเมาท์ด้วยบ่อยมากก็ไปอเมริกาซะแล้ว

จากนี้ไปคงได้แต่คุยกันในเอ็ม ต้องรออีก 6 เดือนแน่ะกว่าจะกลับ

สรุปก็ไม่รู้จะคุยกะใครดีอีกอยู่ดี ก็เลือกหนังสือที่มากมายที่บ้านมาอ่านซ้ำ

คนเราขี้ลืมเนอะ บางเล่มอ่านไปแล้วสองรอบด้วยซ้ำ กลับจำไม่ได้ จำได้ว่าอ่านแล้วแต่จำไม่ได้ว่าเนื้อหาเป็นอย่างไร

ก็คงเหมือนคนเราอ่ะเนอะ ที่จำได้ว่าเคยอกหักแต่ลืมไปแล้วว่ามันสาหัสขนาดไหน เราก็เลยอยากมีความรักอยู่อย่างนั้น ไม่เข็ด...(เกี่ยวกันไหมเนี่ย)

แต่ช่วงเวลานี้รู้สึกขี้เกียจอ่ะ ขี้เกียจที่จะเริ่มต้นใหม่กับใคร ขี้เกียจจะต้องไปศึกษา ไปทำความเข้าใจ ไปง้อ ไปแคร์ ไปทำอะไร ๆ ให้ใครที่เค้าจะแคร์เราจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้

สเตปเดิม ๆ รู้จักกัน คุยกัน ทำความเข้าใจกัน ชอบกัน รักกัน ทะเลาะกัน เลิกกัน

ไอ้คำว่า "Ever After" มันมีจริงไหมอ่ะ

ว่าจะเขียนสั้น ๆ นะเนี่ย

มาถึงเรื่องนี้ได้ไงหว่า


ไปดีกว่า เอาไว้ขยัน ๆ จะอัพใหม่นะ