No. 1072 โควิด กับ ต้มยำกุ้ง ใครลำบากมากกว่า.
No.  1072  โควิด กับต้มยำกุ้ง ใครลำบากมากกว่า..



 
เขียนเล่าเรื่องต้องจะทำอาชีพเสริม......เพราะพิษมาแล้วหนึ่งตอนซึ่งเป็นแนวคิด



 เพื่อนที่เจอพิษโควิด....ก็อ่านได้จะได้เปรียบเทียบว่าอะไรหนักหน่วงกว่ากันกว่ากัน
เพื่อนที่เคยเจอพิษทั้งสอง บอกว่าโควิดหนักกว่าคงจะจริงเพราะต้องจำกัดพื้นที่ไม่ให้ทำมาหากินได้สะดวก
 เศรษฐกิจระดับประชาชนตั้งแต่เจอพิษต้มยำกุ้ง.. กระทบกระเทือนมีการเลิกจ้างงานเป็นจำนวนมาก
ถ้าจะค้าขายต้องใช้เงินสดซื้อขาย วัตถุดิบ หรือสินค้าพร้อมขายเท่านั้น จะรับสินค้าเพื่อขายแล้วค่อยจ่ายเงิน ยากมาก ๆ
ธนาคารก็ไม่ปล่อยเงินกู้ให้บริษัทที่ไม่แน่ใจว่าจะได้คืน
เลยยังคงทำงานที่โรงงานคือ เกาะไว้อย่างเหนียวแน่น   แม้รายได้จะเหลือเพียงครึ่งเดียวก็ตาม เผื่อเหนียวก็หาทางออก
อาจจะเป็นหนทางเล็กมากนั่นคือ
ไปปลูกต้นผลไม้ ที่ อ.แก่งหางแมว จันทบุรีห่างจาก กท.ประมาณ 240  กม.. ที่นั่นเป็นป่า สลับกับป่าเสื่อมโทรมตามศัพท์ของ
ราชการ มีป่ายางพาราที่ปลูกมากว่า 10  ปี.แต่เขายังไม่ยอมปล่อยให้เป็นพื้นที่ธรรมดา
กะว่าจะค่อย ๆ ปลูกต้นผลไม้ฤดูละ 5  ไร่ จึงไปหาแหล่งที่เขารับซื้อผลไม้แบบส่ง หรือขนใส่รถพิคอัพไปขายเอง... ช่วงที่ยัง
ไม่มีผลไม้คงจะต้องปลูก ผักกาด ชะอม มะเขือ พริก ถั่ว ส่วนข้าวสารต้องซื้อเป็นถังเพราะแถวนั้นเขาไม่ปลูกข้าวกัน
จะปลูกบ้านหลังเล็ก ๆ  พาครอบครัวไปอยู่แบบ ไม่ต้องเสียเงินส่วนการเรียนของลูก ค่อยคิดกันไป



 
ขับรถพิคอัพคุันนี้ไปกลับ กท จันทบุรี เพื่อสำรวจที่ดินเพิ่ม พื้นที่ดิน 28  ไร่เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ที่รถจอดคือด้านเหนือติดถนนดินสีแดงซ้ายมือคือที่ดินกว้าง ทิวไม้ข้างหน้าคือขอบชายที่ดินที่จะรับโอนซื้อขาย
สูงลาดลงไปท้ายที่ดิน  บางส่วนเป็นเนิน เป็นแอ่งน้ำขังนิดหน่อย ลำธารหรือลำห้วยที่พาดผ่านจะมีน้ำเยอะในฤดูฝน
แต่หมดฝนน้ำจะไหลไปหมด เลยลำห้วยที่แห้งจะเป็นเนินสูงไปชิด สวนคนอื่น
ลำห้วยนี้่จะกักเก็บน้ำไว้รดต้นไม้แต่จะกักไว้นานแค่ไหน แต่ยังไงน้ำก็ไม่พอ...  เดินถือมีดหวดหญ้าด้ามยาวสวม
บูทยางแหวกดงหญ้าที่บางแห่งสูงแค่เอว บางจุดสูงท่วมหัวเป็นหญ้าที่ชาวบ้านเรียกว่าหญ้าคอมมิวนิสต์ 555 คือมันขึ้นง่ายจาก
ดอกหญ้าและรากต้นมันเอง


 
ใช้มือแหวกหญ้าที่ขึ้นสูงตรงหน้า เห็นอะไรแว๊บ ๆ  คล้ายงูพาดแลบลิ้น  เลยผงะหนีไม่รู้ว่า งูอะไร คุณเอมลูกเขยน้าอนงค์ที่มีบ้าน
อยู่ไม่ไกลจากสวนบอกให้ระวัง งูหน่อย  มีทั้งงูเห่า  งูจงอางถ้าชายป่าติดกับสวนยางพาราจะมี งูกะปะแม้งูนี้กัดไม่ตาย
แต่เนื้อใกล้ที่ถูกกัดจะตาย เน่าภายหลังได้
ตั้งแต่นั้นมาเลย ใช้มีดหวดหญ้าตรงหน้าแรง ๆ  ให้เกิดแรงกระเพื่อมไล่งูไปในตัว  ตรงเนินใกล้โคกสูงมี ร่องรอยตีนกระต่าย
กับขี้กระต่ายให้เห็นแต่ยังไม่เจอ รูหรือรังกระต่าย
 
น้าอนงค์คงสงสารที่ต้องขับรถกลับกรุงเทพตอนกลางคืน เลยบอกว่าค้างที่บ้านน้าก็ได้
ปรึกษากับคุณเอม เรื่องปลูกผลไม้ และใช้น้ำประมาณ เลยตัดสินใจจะต้องขุดบ่อหรือสระน้ำให้ลึกอย่างน้อย 6  เมตรกว้าง
อย่างน้อย 10  เมตรยาว 30 - 40  เมตร  2 บ่อห่างจากกัน และทำฝายกั้นน้ำในลำห้วย
กำหนดจุดที่คาดว่าจะมีน้ำผุด  หรือบ่อตรงไหนจะมีน้ำชนิด ซึมไว้บ้างแล้ว  ไปคุยกับเจ้าของรถแบคโฮสอบถามค่าจ้างเหมาหรือ
คิดเป็น ชม.ดี.. ตกลงไม่เหมาเพราะไม่รู้ว่าจะต้องขุดลึกกี่เมตรจึงจะเจอน้ำเขาคิดค่าขุด ชั่วโมงละ 750 บาท
(ตอนปีนั้นค่าดีเซล ลิตรละ...12.17.......บาท)
โอเคตกลงตามนั้น แต่ต้องใช้ ปุ้งกีใหญ่ นะครับ  เจ้าของรถแบคโฮ หัวเราะออกมา โห..พี่ไวน์นี่สุดยอดผมกะจะใช้ปุ้งกี๋เล็กแล้วนา


 
โอเค ๆ  ครับวันพรุ่งนี้ผมไปดูที่ดิน  ปักหลักกว้างยาวไปทางใดบ้างแล้วก็นัดลงมือขุดวันเสาร์ถัดไป
ก่อนหน้านั้นอ่านหนังสือการเกษตรประจำ ถ้าไม่กำหนดปุ้งกี๋รถ เขาจะใช้ปุ้งกี๋เล็กทำให้ คนรับขุดเปลืองดีเซลน้อยกว่า
แต่คนจ้างเสียเปรียบ  555
เย็นวันเสาร์ออกจากโรงงาน แล้วรีบบึ่งรถจากบางปูจันทบุรีไปถึงเกือบ 4 ทุ่ม


รถแบคโฮทำงานดังอยู่ข้างหน้า  มีแสงไฟสปอตไลท์ส่องไปที่ขุด เข้าไปทักทายคนขับ เอาน้ำพวก M ไปฝาก
ส่วนผมก็นั่งกินข้าวหมูแดงเงียบ แล้วปูผ้าพลาสติคกับพื้นหญ้า อีกผืนทอหลายสีผูกติดกับ ต้นไม้ อีกด้านตรึงติดกับดิน
  ส่วนผมอิ่มแล้วก็นอนหนุนเป้ในเต็นท์

 
ลุกไปดูการขุดท่ามกลางความมืดมีแต่เสียงรถขุดไม่หยุด อากาศเริ่มเย็นลงเรื่อย ๆ ขี้เกียจเข้าไปนอนในเต็นท์โกย หญ้าแห้งปู
แล้วนอนหงายมองท้องฟ้า มีแสงเรืองรองของดวงจันทร์ ไกลออกไปดาวฤกษ์ส่องแสงนิด ๆ
น้ำค้างเริ่มตกใส่หน้า เอาผ้าขาวม้าปิดหน้าให้จมูกโผล่ ฟังเสียงรถขุดไปเรื่อย ๆ  ใจก็นึกถึงลูกสาวลูกชายที่บ้านป่านนี้คงนอนหลับ
ไปกับแม่กับยายที่บ้าน..  ต่อไปชีวิตครอบครัวจะดีขึ้น 


 
ผลอยหลับไปท่ามกลางแสงจันทร์ ตื่นมายังคงได้ยินเสียงรถขุดดังสม่ำเสมอ
แล้วก็หลับไปอีกตื่นมาอีกครั้งเกือบ 6  โมงเช้า ธรรมชาติเรียกร้องเดินไปในสวนยางที่มืด จัดการธุระส่วนตัว ก็เสียว ๆ ไปด้วย


 
กลัวงูกะปะอาจจะอยู่ใต้ใบยางแห้งที่ทับถมก็ได้ ก่อนนั่งยอง ๆ  แหะ ๆ ก็ใช้ไม้เขี่ย ๆ ฟาดเสียงดังแล้ว ถ้ามีงูคงจะเลื้อยหนี..
กลับไปที่จอดรถใกล้ที่นอน ใช้น้ำในแกลลอนที่ติดรถไปแปรงฟัน ล้างหน้า ดื่มไปหลายอึก
 
 
ขับรถบ้านน้าอนงค์ที่อยู่เลยไปเกือบครึ่ง กม..  เอาข้าวสาร ปลากระป๋องไปฝากน้านงค์กับ เอม  ส่วนผมขอน้ำร้อนจากน้า
ผู้ชายชงกาแฟกินกัน สองคนผมก็ คว้าขนมปังโฮลวีตทาสเปรดแล้วปลาทูน่ากระป๋องป้าย ๆ ประกบกินส่งให้น้าผู้ชาย ทีแรกน้าเขาไม่
ยอมกินบอกว่า กินไม่เป็น เมื่อขยั้นขะยอก็กัดกิน ทีนี้กินไม่หยุด 555  บอกว่าอร่อยดี
 
ตอนสายเหนียวตัวไปอาบน้ำที่บ่อหลังบ้าน  ใช้กระแป๋งผูกเชือกหย่อนลงถึงน้ำก็ ตะวัดให้จมสาวขึ้นมาใส่ปี๊บจนเต็ม
แล้วตักอาบน้ำเย็นมากแต่ต้องอาบเพราะเมื่อวานไม่ได้อาบแล้วเดินลัดเลาะสวนคนอื่นไปที่กำลังขุดสระน้ำ
พอไปถึงอ้าวเขาเปลี่ยนคนขับแล้ว เขาสองคนทำงานอึดมากสงสัยนิด ๆ ว่า กินอะไรหนอขยัน ๆ
ถามคนขับที่ นอนสูบบุหรี่พัก  มียาขยันกินเหรอ
พี่คนขับหัวเราะ ไม่ ไม่.. ครับ กินแค่น้ำในขวดเล็ก ๆ  ที่คุณไวน์เอามาฝากไง  555
น้ำพรรณเนี๊ยะทำงานได้ 10 ชม.ติดต่อกันได้ หุ หุ ต้องเชื่อไว้ก่อน
 
เดินไปดูเขาขุดเห็นแต่ดินที่แข็งแห้งวางใกล้บ่อน้ำ รู้สึกห่อเหี่ยวหดหู่ที่สุด รถขุดดินลึกไปเกือบสามเมตรไม่เจอน้ำหรือดินเปียกเลย
อากาศเริ่มร้อนต้องกลับไปพักงีบที่บ้านน้าอนงค์ สองครั้ง
เอม  ขุดจะเจอน้ำเปล่า  ลึกตั้งสามเมตรจน รถแบคโหตักขวักไม่ถึงแล้ยว ทำไงดีจะใช้วิธี ใช้ไม้คว้านดินให้ลึกจนเจอน้ำหรือเปล่า
ไม่ต้องครับพี่ ตอนเย็นรถจะเลื้อยลงในบ่อทั้งคัน จะได้ขุดดินลึกไปให้ครบ 6  เมตรพี่ไปดูก็ดีจะได้รู้
เอาก็เอา ไม่ว่ากัน  ตกกลางคืนสามทุ่มแล้วเดินไปดูเขาขุดต่อ รถแบคโฮลงไปในบ่อน้ำที่แห้งแล้วเขามีวิธีการเอาลงได้อย่างน่าทึ่ง
คืนนั้นผมนอนที่เต็นท์ใกล้ที่ขุด ใช้ยากันยุงทาตัว ใบหน้าแขนปลายเท้านอนหลับ ๆ ตื่น ๆ  ได้แต่หวังเจอน้ำ แต่ก็ไม่เจอ
เช้ามาคนขับคนเดิมยังทำหน้าที่เลยเดินกลับไปกินข้าวที่บ้านน้านงค์
พี่ขุดให้เจอน้ำนะ เจอแล้วจะเลี้ยงเบียร์ ครึ่งโหล
ไม่เอาพี่ ต้อง 1  โหล
555  ได้เลยขอให้เจอน้ำก็แล้วกัน
ปกติแล้วจังหวัดอื่นขุดบ่อหลาหรือสระน้ำเขาไม่ได้หวังจะมีน้ำผุดขึ้นมา เขากะไว้จะมีน้ำซึมเข้ามาขังไว้ใช้ แต่ที่จันทบุรีเขาพูดว่า
เมืองจันท์เป็นเนินเป็นเขาดินบางส่วนจะแข็งน้ำฝนที่ตกติด ๆ กันหลายเดือนหลายปีจะซึมอยู่เป็นน้ำบาดาลใต้ดินเป็นชั้น ๆ


 
ถ้าขุดบางจุดลึก 6  เมตรจะมีตาน้ำผุดขึ้นมา ทำให้ผมนึกขึ้นได้ว่า ที่เชียงใหม่ชาวบ้านจะขุดบ่อกลมกว้างเกือบสองเมตรลึกลงไป
จะมีตาน้ำใสสะอาดไว้ใช้ตลอดปี  .. งั้นเราขุดที่จันทบุรีน่าจะโชคดีแบบนั้นบ้าง  หวังไว้ก่อนครับ
 
ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ  
st ผู้เข้าชม  2,191,988.
ขอบคุณเพื่อนผู้แวะมาเยือน กรุณาเม้นท์/ทิ้งร่องรอยนิด ผมจะได้กลับไปเยี่ยมตอบแทนถูกครับ
Diarist
 
 
 



Create Date : 14 มีนาคม 2565
Last Update : 14 มีนาคม 2565 5:45:34 น.
Counter : 897 Pageviews.

25 comments
นุดเบาหวานรายงานตัว ครบ 1 เดือนแล้วจร้า nonnoiGiwGiw
(18 เม.ย. 2567 11:46:58 น.)
Day..10 โฮมสเตย์ริมน้ำ
(11 เม.ย. 2567 08:25:45 น.)
ep 4 ขับรถบนถนนเริ่มจะประมาท โอพีย์
(10 เม.ย. 2567 05:03:14 น.)
โจทย์ตะพาบ ... วันใดที่เธอรู้สึกเหมือนไม่มีใคร โปรดมองมาทางนี้ เธอจะเห็นใครคนหนึ่งที่รอเธอ ... tanjira
(9 เม.ย. 2567 14:13:50 น.)

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณทนายอ้วน, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณเริงฤดีนะ, คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณอุ้มสี, คุณ**mp5**, คุณSleepless Sea, คุณหอมกร, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณตะลีกีปัส, คุณhaiku, คุณtuk-tuk@korat, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณสองแผ่นดิน, คุณThe Kop Civil, คุณกิ่งฟ้า, คุณtoor36, คุณmariabamboo, คุณkae+aoe, คุณSweet_pills, คุณกะว่าก๋า, คุณSertPhoto, คุณInsignia_Museum

  
เจิมๆ
โควิดคงจะแรงกว่าต้มยำกุ้งมังคะ..
ใช้verb to เดา ค่ะ
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 14 มีนาคม 2565 เวลา:8:22:20 น.
  
สวัสดีค่ะคุณพี่ไวน์..

เดี๋ยวก็จะกลายเป็นโรคประจำถิ่นล่ะ..

ขอให้ปลอดภัย โชคดีนะคะ

โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 14 มีนาคม 2565 เวลา:8:26:00 น.
  
แวะมาอ่านค่ะ
ต่อแถวกันเลยสามพี่น้อง
โดย: อุ้มสี วันที่: 14 มีนาคม 2565 เวลา:9:19:04 น.
  
แวะมาเยี่ยมและส่งกำลังใจครับ
โดย: **mp5** วันที่: 14 มีนาคม 2565 เวลา:9:28:52 น.
  
บ้านเราต้องทำราชการค่อยรอดปลอดภัยหน่อยพี่ไวน์
การเมืองบ้านเรามันไม่นิ่งหนะ

โดย: หอมกร วันที่: 14 มีนาคม 2565 เวลา:10:41:36 น.
  
สวัสดี ค่ะ คุณไวน์
มาอ่านประสบการณ์การทำงานและประสบการณ์ชีวิต
ของคุณไวท์ หลาย ๆ ช่วงของชีวิตที่ต้องเจออุปสรรค
ทั้งด้านการทำงาน และการหารายได้เพื่อความสุขในชีวิต
ครอบครัว เป็นชีวิตที่สู้ชีวิตดี ค่ะ ชื่นชมค่ะ
การทำที่ดินเพื่อปลูกพืชผัก ผลไม้ หรือ ปลูกอะไรก็
แล้วแต่ สิ่งสำคัญคือ น้ำ นั่นเอง คุณไวน์ลงทุนเยอะ
เหมือนกันนะ หวังว่า คงได้เจอน้ำ นะคะ

โหวดหมวด บันทึกประสบการณ์ชีวิต
โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 14 มีนาคม 2565 เวลา:11:43:56 น.
  
สวัสดีมีสุขค่ะ

เดาว่าตอนนี้ผลไม้คงเต็มพื้นที่ 28 ไร่แล้ว บ่อที่ขุดก็คงเจอจาน้ำไว้ใช้ตลอดปี
ที่ในป่า งูนี่น่ากลัวจริงๆค่ะ
ไม่มีช้างบ้างรึคะ
โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 14 มีนาคม 2565 เวลา:13:24:43 น.
  
มีตำรา how to shit in the wood เน่าเจ้า
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 14 มีนาคม 2565 เวลา:16:28:26 น.
  
สวัสดีครับพี่ไวน์

สมัยนี้ มี 1 อาชีพ ไม่มั่นคงแล้วครับ
เวลามีปัญหาอะไรขึ้นมาจะแย่ ต้องมีสำรองไว้
โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 14 มีนาคม 2565 เวลา:16:48:29 น.
  
มาอ่านเรื่องราวสนุกๆด้วยครับ ได้ความรู้เรื่องน้ำบาดาลด้วยครับ
โดย: Sleepless Sea วันที่: 14 มีนาคม 2565 เวลา:17:38:46 น.
  
สวัสดีค่ะพี่ไวน์
พี่ไวน์เป็นนักสู้ชีวิตมีความอดทนและรับผิดชอบต่อหน้าที่
ทำงานหนักเอาเบาสู้ ยอมรับเลยค่ะและไม่เคยรู้จักใครที่ทำได้
เช่นพี่มาก่อน ตั้งแต่มาอ่านคอล้มบล็อกแก้งค์ของพี่แล้วชื่นชอบ
ผลงานของพี่เสมอมาค่ะ ขอติดตามต่อไปค่ะ ขอบคุณค่ะ
โดย: จินดา IP: 110.168.53.18 วันที่: 14 มีนาคม 2565 เวลา:17:54:12 น.
  
สวัสดีครับคุณไวน์
รูปแรกเท่เลยครับ , คุณไวน์เป็นคนขยันนะครับ
เรื่องงู ที่เค้าว่าให้พกมะนาวติดตัวไป มันช่วยได้จริงไหมครับ ส่วนตัวว่างูที่มีพิษร้ายแรงอาจจะไม่เกรง หรือเปล่าครับ


ขอบคุณสำหรับกำลังใจด้วยนะครับ
โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 14 มีนาคม 2565 เวลา:22:56:21 น.
  
โควิดทำเอากระทบทุกภาคส่วนเลยครับ โดยเฉพาะงานบริการการท่องเที่ยว ร้านค้าปิดกันไปเกือบหมดเลยครับ
โดย: The Kop Civil วันที่: 15 มีนาคม 2565 เวลา:0:10:33 น.
  
สวัสดีค่ะพี่ไวน์ ประสบการณ์พี่ไวน์เยอะมากค่ะ หลายเรื่องเลยที่ได้ความรู้จากการอ่านประสบการณ์ของพี่ไวน์ คราวนี้มาได้ความรู้เร่องขุดสระน้ำ ไม่ได้ขุดกันง่ายๆเลยนะคะ เพราะต้องขุดลงไปให้เจอตาน้ำอีก ถ้าไม่เจอแย่เลยนะคะ

จะมาตามอ่านว่าขุดเหมือนที่จันทบุรีนั้นขุดยังไงและเจอตาน้ำมั๊ยคราวหน้าค่ะ

จากบล็อก ใช่เลยค่ะพี่ไวน์อยากจะบอกว่าโควิดแย่กว่าต้มยำกุ้งอีกค่ะเพราะเจ็บกันไปถ้วนหน้าทั้งประเทศ ตกงาน ร้านเจ๊ง ค้าขายไม่ออก บริษัทพนักงานติดต้องปิด มีไปทุกรูปแบบมิหนำซ้ำ ยังมีผู้คนล้มตายไปให้ใจหายโดยไม่ได้พบหน้าใครเลยไปคนเดียวๆจริงๆนะคะโควิดโหดร้ายกว่าเยอะเลยค่ะ

ขอให้โควิดหมดไปจากโลกนี้โดยไวนะคะ



โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 15 มีนาคม 2565 เวลา:14:09:07 น.
  
ยังไงผมมองว่าโควิดแรงกว่า ที่สำคัญ ต้มยำกุ้งมันเป็นแค่ในประเทสเรา มันเป็นปัญหาภายในของเราเอง อะไรที่มันเป็นปัจจัยภายในมันพอจะควบคุมได้ แต่โควิด มันโดนกันหมด บวกกับปัจจัยภายใน ซึ่งผมขอละไว้ ไม่อย่างนั้นคอมเม้นต์นี้จะยาวกว่าที่พี่ไวน์เขียน ทำให้ยิ่งพัง

อย่างที่พี่ไวน์ว่า ราคาน้ำมันตอนนั้นเทียบตอนนี้เป็นไงเราก็เห็นภาพระดับหนึ่งแล้ว ตอนนี้ทำงานพิเศษ หางานพิเศษก็ยากอยู่นะ
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 15 มีนาคม 2565 เวลา:17:44:42 น.
  
ชอบภาพเปิดมากค่ะ หมอกหนาตามากเจ้า
โดย: mariabamboo วันที่: 15 มีนาคม 2565 เวลา:19:33:36 น.
  
ที่ทำงานเรียกประชุมหลายรอบค่ะ บริษัทเล็กๆทำยังไงพวกเราถึงจะอยู่รอด
โดย: kae+aoe วันที่: 16 มีนาคม 2565 เวลา:8:48:50 น.
  
จากบล็อก
สุดยอดเลยครับพี่ ได้เจอตัวคุณเจริญตัวเป็น ๆ ด้วย แกเป็นไอดอลนักกีฬาแบดของใคร ๆ หลายคนเลยครับ
โดย: The Kop Civil วันที่: 16 มีนาคม 2565 เวลา:9:35:38 น.
  
สวัสดีครับพี่ไวน์

โควิดหนักกว่าต้มยำกุ้งเยอะเลยครับ
เพราะมันอยู่นานมาก
จะสามปีแล้ว

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 มีนาคม 2565 เวลา:15:07:03 น.
  
คุณยายสลาบต้อกระจก ก็เปลี่ยนเลนส์ตาพร้อมเลยค่ะ
โดย: kae+aoe วันที่: 16 มีนาคม 2565 เวลา:15:46:01 น.
  
หากขุดบ่อบาดาลในที่ดินแล้วเจอตาน้ำนับว่าโชคดีมากนะคะพี่ไวน์
โดย: Sweet_pills วันที่: 17 มีนาคม 2565 เวลา:1:01:36 น.
  
สวัสดีมื้อกลางวัน
แวะมาส่งตะพาบ 298 ค่ะพี่ไวน์
ไว้พรุ่งนี้จะแวะมาอ่า่น ตะพาบ บ้านนี้นะคะ
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 17 มีนาคม 2565 เวลา:11:53:35 น.
  
สวัสดีครับพี่ไวน์

ตอนไปรับยา
หมอที่ รพ.บอกเลยนะครับว่าฟาวิฯกับฟ้าทะลายโจร
ห้ามกินพร้อมกันครับ

มาดามกลัวครับ
กลัวไม่หายดีเลยขอกักตัวเพิ่มเป็น 15 วัน
ขนาด 15 วันแล้วยังลังเล อยากกักตัวต่อ 555
ผมก็เบื่อพอสมควรครับ นั่งอ่านหนังสือทั้งวัน
มี 4G แต่ก็มีจำกัดมากๆครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 มีนาคม 2565 เวลา:14:00:32 น.
  
ทำสวนปลูกผักกินเอง

แต่กลัวงูเหมือนกันเลย

โดย: สมาชิกหมายเลข 6903653 วันที่: 17 มีนาคม 2565 เวลา:14:55:09 น.
  
ควบคุมไม่ได้ทั้งคู่ครับ
โดย: SertPhoto วันที่: 17 มีนาคม 2565 เวลา:19:44:07 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Rimtarn.BlogGang.com

ไวน์กับสายน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 92 คน [?]

บทความทั้งหมด