สวัสดี​ครับ​พี่​ไวน์
ดูแล้วคิดถึง​ตอนเรียนครับ​ คิดถึง​บรรยากาศ​ตอนเดินทางไกลอยู่ค่ายพักแรม

  

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

ที่ผมเคยอ่านผลงานของคุณสุวรรณี สุคนธา
น่าจะมีน้ำพุกับสวนสัตว์ครับ

ลูกเสือสมัยนี้
กิจกรรมหรือตัวหลักสูตรไม่ค่อยเปลี่ยน
ผมถามหมิงดู ก็เหมือนกับตอนที่ผมเรียน
แต่รุ่นนี้นอนในเรือนพักอย่างดี มีแอร์ด้วย 555
ยุคนี้มีค่ายลูกเสือของเอกชนหลายแห่ง
สถานที่ดี สะอาด ปลอดภัยครับ

  

สวัสดีค่ะ แวะ มาให้คำตอบเรื่องถ้ำเพนน์
คุณไวน์กับสายน้ำ ด้านบนเป็นไร่กว้างๆ ล้อมรั้วไว้ มีบ้านลักษณะเหมือนบ้านทหารโทนสีเบจ หลังคาสีน้ำตาล ทีแรกฉันนึกว่า ค่ายหรือบ้านพักทหาร แต่จริงคืออาณาเขตของถ้ำเพนน์ ด้านบนเป็นไร่กว้าง ด้านล่างเป็นถ้ำ มีทางออกทางเดียวค่ะ ทางที่มุ่งหน้าไป Lake ถ้ำเข้าไปไม่ลึกแต่ไปทะลุที่ Lake ไม่แน่ใจว่าใช่ลำธารเพนน์ที่คุณหมายถึงหรือเปล่านะ เจ้าของซื้อถ้ำแล้วเจาะฝั่งในถ้ำให้ทะลุไปถึง lake ไกด์เขาว่ามางั้นนะคะ

  

ไร่กว้าง ติดเขาอีกทีน่าจะเป็นทางไป ชมสัตว์ หรือ Wildlife Park นั่งรถไป เหมือนรถโรงเรียน bluebird school bus หากนั่งรถชมสัตว์ ถนนน่าจะพาไปโผล่ที่lake เพราะตอนที่เรือพาไปทะลุที่lake เห็นรอบๆlakeมีสัตว์ เช่น กวางขาว เป็นกวางเลี้ยงเพราะอยู่ในคอก ไม่ใช่กวางป่า

  

วันนี้หลากหลายเรื่องราว ไม่รู้จะเม้นท์อะไรพี่ไวน์
หรือจะด่ารัฐบาลกับพี่ไวน์ดี 55

  

สวัสดีค่ะพี่ตูน
สนุกมากค่ะเหมือนเข้าไปหุงหาอาหารในค่ายลูกเสือ เนตรนารี
พี่ชอบวางแผนมาตั้งแต่เด็กๆนี่เองถึงได้มีเรื่องราวสนุกสนานมาได้อ่านกัน สมัยเป็นเด็กเคยทานยาถ่ายบุกแลคค่ะอร่อยดีค่ะ
ขอติดตามผลงานเขียนของพี่ไปเรื่อยๆนะคะ ขอบคุณค่ะ

  

สวัสดีตอนเช้าๆครับ

  

เชียงใหม่ร้านเก่าแก่ก็ปิดครับ
อย่าง ร้านอาหารวิทยุการบิน
เปิดมา 20-30 ปี
มาปิดในยุคลุงนี่ล่ะครับ

  

คนข้าง ๆ ว่า แป๋งแล้วกิ๋นบ่ได้ พิดีผู้ปกครองมาส่งข้าวส่งน้ำเจ้า
-----
อ้ายไวน์ชมเรื่องแป๋เพลงตลอด ขอบพระคุณเจ้า

  

สวัสดีค่ะคุณไวน์ ต้มโคล้งในความทรงจำนี่น่ากินมากเลยค่ะ อ่านแล้วคิดถึงสมัยเป็นเนตรนารีเหมือนกันนะคะ ยังจำได้ว่าเมนูเดินทางไกลตอนนั้นเป็นยำปลากระป๋องกับไข่เจียวแผ่นบาง ๆ แบบพอกันตายค่ะ

  

ฮาตรงทิ้งท้ายครับ

สมัยผมเจอเหมือนกันไม้ขีด 3 ก้าน แต่เรารู้ทันว่าจะเจอแบบนี้ ไฟแช็กสิครับ จะใช้ไม้ขีดทำไม มีเพื่อนเอาไฟแช็กมา พอสุมเชื้อเพลิงเรียบร้อยก็จุดเลย เร็วดีของก็มีอยู่แล้วจะโง่ใช้ไม้ขีดไปทำไม จุดเสร็จเราก็เอาไม้ขีดไปแบ่งให้กลุ่มอื่น กลุ่มอื่นมาขอต่อไฟไปใช้ สะดวกมากผ่านกันหมดอย่างรวดเร็ว

พวกผมไม่ได้โกงนะครับ วิชาลูกเสือมันเป็นวิชาการเอาตัวรอด การเอาตัวรอดไม่จำกัดวิธีการหรอก ถ้าต้องใช้ไม้ขีดแบบนั้นจริงแสดงว่าโลกนี้แย่แล้ว ยามนั้นศีลธรรมก็ไม่มีความหมายแล้วล่ะครับ อีกอย่างเราปฏิบัติตามกฎของลูกเสือ กระทำตนให้เป็นประโยชน์และช่วยเหลือผู้อื่น จุดติดแล้วก็ช่วยต่อไฟให้คนอื่น สามัคคีช่วยเหลือพวกพ้อง นี่ไงตรงตามวัตถุประสงค์เป๊ะๆ


เด็กเดี๋ยวนี้เท่าที่ผมเห็นให้ทำอาหาร พวกเขาซื้อกุ้งทะเลมาเลยครับ แล้วถึงเวลาก็แค่ก่อไฟ แล้วย่าง




จากบล้อกผมตั้งใจเว้นที่ไว้เยอะๆ เพราะใส่ปุ่มกดลงไปครับ เนื้อหามีเท่าที่เห็นครับ

  

สวัสดีค่ะคุณไวน์
เปิดมาเจอภาพที่เที่ยวแล้วเลื่อนมาเจอภาพคุณสุวรรณีกับครอบครัว ภาพนี้ไม่เคยเห็นค่ะ แต่ดูเรื่องน้ำพุแล้วก็อ่านเป็นเล่มเล็กบางๆ แต่ชอบมาก เพิ่งเห็นหน้าน้าแพทตัวจริง คาแรกเตอร์ติสจริงด้วย
วันนี้ย้อนอดีตไปวัยเยาว์เลย น้ำตกช่างเคี่ยนเคยไปค่ะ เคยไปเข้าค่ายช่างเคี่ยนตอนเด็กๆ ด้วย
อาหารก็ได้ทำเอง แต่ทำไม่เป็นหรอกเป็นฝ่ายเสบียงเป็นลูกมือเพื่อนๆ ค่ะ หุงข้าวก็ใช้หม้อก่อกองไฟ สนุกดี ชอบค่ะ ทำนั่นทำนี่ ยังจำได้ว่าได้ทำกิจกรรมที่เป็นเหมือนเทียนไอติมอะไรสักอย่างค่ะ นานแล้วแต่สนุกมาก
เห็นปลาช่อนแห้งแล้วนึกถึงทอดร้อนๆ กินกับข้าวเหนียวปั้นร้อนๆ ชอบมากเลยค่ะ แม่บอกตอนเด็กชอบกินปลาทูอั่วมาก กลับบ้านมาต้องขอกินปลาทูอั่วข้าวเหนียวร้อนๆ อร่อย ลำขนาด ลำแต๊ๆ 55
แต่ว่าโตมาชอบปลาช่อนใส่แกงผักหวานนะคะ ที่บ้านสวนมีผักหวานต้นใหญ่ แม่ชอบทำให้กินค่ะ คิดถึงเชียงใหม่จังเลย
ขอบคุณมากๆ เลยค่า เอาไว้หมดโควิดเมื่อไหร่จะไปเชียงใหม่ เย้ๆ

  

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

  

สวัสดีค่ะพี่ไวน์

พี่ไวน์เตรียมถ่านไม้แช่น้ำมันก๊าดมาเรียบร้อย เพื่อนที่อยู่กลุ่มพี่ไวน์โชคดีหลายชั้นนะคะ
ไม่ถูกตัดคะแนนแถมยังได้กินอาหารอร่อยด้วยค่ะ

การเดินทางว่าสนุกแล้ว ได้ช่วยกันทำอาหารในบรรยากาศระหว่างท่องเที่ยว
ได้สนทนากันเพลิดเพลินยิ่งทำให้มื้ออาหารน่าจดจำเมื่อเวลาผ่านไปนะคะ

ขอบคุณพี่ไวน์ที่แบ่งปันประสบการณ์
ขอบคุณกำลังใจค่ะพี่ไวน์

  

วันนี้ได้เห็นรูปสาวๆ bloggang ด้วย อิอิ

  

สวัสดีค่ะคุณไวน์
อ่านแล้วทำให้นึกถึงบรรยากาศตอนเข้าค่ายลูกเสือเนตรนารีด้วยค่ะ
นั่นแน่...ฉลาดจังแอบมีทริคจุดไฟด้วย...เพิ่งรู้เหมือนกันนะนี่
ขอขอบคุณที่แวะทักทายให้กำลังใจค่ะ
ที่จริงการระวังหนามแคคตัสจิ้มนิ้ว เป็นการฝึกสติสมาธิด้วยนะคะ
แต่เราก็โดนไปหลายจึกๆ...แต่ให้ความสุขเพลิดเพลินแก่เรายามว่างดีมากๆค่ะ

  

การชขุมนุมเริ่มถี่ขึ้นแล้วนะครับพี่
เหมือนเป็นสัญญาณอะไรบางอย่าง
หวังว่าลุงๆทั้งหลายจะมองเห็นสัญญาณเตือนนี้เช่นกัน

  

มาตามอ่านเสียเหนื่อยแต่สนุกมาก
ขอบคุณนะคะ

  

สวัสดีมีสุขค่ะ

แอบพกของในกล่องบรุ๊คแร็คนี่เอง
เป็นฮีโร่เลย
แต่ต้มโคล้งน่าซดจริงๆค่ะ

  

สวัสดีครับคุณไวน์

เข้ามาอ่านบันทึกลูกเสือครับ
ของผมนะข้าวคือกึ่งสุกกึ่งดิบมากๆ ครับ 55 ส่วนกับข้าวเป็นอะไรก็จำไม่ได้แล้ว
เพราะทำกันหลายคน ชุลมุนไปหมด และอยู่กับเพื่อนๆ ก็สนุกสนานดีครับ

แต่ตอนเข้าค่าน ร.ด. ที่เขาชนไก่ เพราะมีคำเตือนจากพี่ๆ ไว้เรื่อยห้องน้ำ
เลยทำให้ต้องกินยาหยุดถ่าย ไดเซนโต้ไว้ตั้งแต่ก่อนไป
ครั้งนั้นระหว่างฝึกก็ไม่ได้เข้าห้องน้ำถ่ายหนักเลยจริงๆ นะครับ
แต่มาตายตอนจบวันสุดท้ายก่อนรถมารับนี่แหละ... เสียสถิติจนได้ 55

ขอบคุณสำหรับกำลังใจด้วยนะครับ

  

ขอบคุณสำหรับกำลังใจให้บล็อก - พระราชวังบางปะอิน ตอนที่ 1 นะครับ

  

สวัสดีค่า คุณไวน์
เรื่องนี้มาครบค่ะ สาวไทยโบราณนุ่งสไบ โจง กระโจมอก เดี๋ยวมีกลิ่นหอมลอยมายามวิกาลอีก งือออ ไม่ใช่นิยายผีแต่ก็ใกล้แล้วค่ะ 55

ขอบคุณมากๆ เลยค่า

  

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

  

คิดถึงตัวเองตอนไปเข้าค่าย ม.ต้น ต้องทำอาหารทานเอง กว่าจะจุดเตาได้ กว่าจะทำ....รุ่นน้องซีไม่รู้จะมีไหมนะคะ

  

  

สวัสดีครับพี่ไวน์

ค่ายลูกเสือผมเป็นนายหมู่ตลอดเลย จะแอบอู้แอบหนีไม่ค่อยได้เลยครับ
ตอนนั้นทำอาหารอะไรไม่เป็นอาศัยเพื่อนทำๆ กันไป
กินได้บ้างไม่ได้บ้าง 55555 ไม่สนุกเลยครับตอนนั้น แต่คิดตอนนี้ก็ตลกดี

  

"เขาชื่อกานต์" เป็นนิยายเรื่องแรกๆที่ผมอ่านตั้งแต่เด็ก
ตอนนั้นไม่ค่อยเข้าใจเนื้อหามากนัก เพราะประสบการณ์ชีวิตตัวเองยังน้อย จินตนาการไม่แจ่มชัด

ประสบการณ์ชีวิต ช่วยให้ลูกเสือรอด จุดไฟติด

จากบล็อก ใช่ครับ ผมเรียนที่ปทุมคงคา

  

เห็นข่าวลุงสัมภาษณ์เรื่องกระทรวงศึกษา
บอกได้คำเดียวว่า
เพลียครับพี่

  

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์

  

  

แวะมาเยี่ยมและส่งกำลังใจครับ