No. 942 น่าจะคิดถูกนะ..หรือ ผิด..?
No.  942   น่าจะคิดถูกนะ หรือ ผิด....?




ภาพบนสะพานนเรศวร หน้าวัดราชบูรณะ อีกฝั่งเป็นวัดพระพุทธชินราช พิษณุโลก

 
เดินทางไปงานดำขาว ที่ อ.พิชัย  จ.อุตรดิตถ์ไม่ไกลเท่าใดแต่ไปที่อื่นอีก ไปกลับเกือบสามร้อยกิโลเมตรถ้านับจาก พิษณุโลก
กลับเข้าที่พัก คุยกับน้องชายเครือญาติอีกสายคนหนองคาย
ย้ายมาอยู่พิษณุโลกนานหน่อย
เรื่องที่คุยกันไม่พ้นการร้องเพลง การวางระบบเสียงในห้องพักผ่อน น้องชายคนนี้เป็นนักร้อง เล่นเครื่องดนตรีได้หลาย
หลายชนิดให้ ผมซื้อ ซาวด์โมดุลไปติดตั้งราคาไม่แพงก็มี ทำหน้าที่ปรับเสียงดนตรีในคอมพิวเตอร์หรือในซอฟแวร์คาราโอเกะให้เสียงเหมือนเสียงจาก เครื่องดนตรีจริง ลองเข้าดูในกูเกิ้ล โห... เครื่องละ 62,000 บาท
เอื๊อก ๆ  มะอาวดีกว่า 555  

 

เริ่มหิวข้าวงั้นไปกินกัน
น้องบอกว่าไปกินข้าวต้มกันเลยโคกมะตูมไปหน่อย อร่อยนะพี่ที่สำคัญราคาไม่แพงต้องรอนานหน่อย
ได้เลย ร้านชื่ออะไร
อินโดจีน
ไม่เคยเห็นน่าจะไม่ไกลจากบ้านของผม ที่ขายไปแล้ว


 
พอรถจอดเลยหน้าธนาคารศรีอยุธยา ก็จำได้อยู่หน้าปากถนนศรีวิสุทธารามทางเข้าบ้านผมเอง (เคยเป็น 555)
ให้น้องสั่งอาหารแล้ว ผมก็ขอปลีกตัวเดินไปดูบ้านหลังเดิมที่เคยอยู่  ปัจจุบันเจ้าของคนใหม่ทำพื้นที่ได้สวย ไม่ได้เสียดายนะ
ครับเพราะไม่ใช่ของเราแล้ว แต่ไม่กล้าถ่ายภาพ กลับมากินข้าวต้มไป 3 ชามอร่อยตรงนี้


 
เราสั่งอาหารพวกนี้ 6  อย่างอร่อยทุกอย่าง โดยเฉพาะ ใส้หมูพะโล้ กับจั๊บฉ่าย ที่ไม่น่าเชื่ออาหารส่วนใหญ่จานละ 30 บาท



 
ยกเว้นใส้หมูพะโล้จานละ 60 บาทหาไม่ได้แล้ว ในกรุงเทพหรือแม้แต่ในเมืองพิษณุโลก มิน่าลูกค้าจึงเยอะ
อ้อลืมบอกไป เรากินกันอร่อยจนผมลึมถ่ายภาพร้านและอาหารมา เลยใช้วิธีหาในกูเกิ้ล ปริมาณอาหารและจานเท่ากันมาให้ดู
ภาพร้านอาหารดึงจากสตรีทวิวป็นภาพกลางวัน ร้านปิด 
 
 
นึกถึงครั้งที่บริษัทย้ายให้ไปทำงานที่นั่น พักอยู่ชั้นบนบริษัท 7  คน พนง.ท้องถิ่นพักบ้านเขาเอง
  ที่นั่นมีคนทำงานด้านการขายเยอะ วันหนึ่งเซลล์แมนชื่อพยุงแนะนำว่า เขาแบ่งขายที่ดิน(คุณพยุงเป็นนายหน้า)
สมุห์ซื้อไว้สักแปลงไหม
ไม่มีเงินเก็บ พักอยู่บนเล่าเต๊งบริษัทดีกว่า
น่าช่วยผมซื้อหน่อย อยากได้เงินไว้ใช้ สมุห์ซื้อเป็นเงินผ่อนก็ได้ ปะไปดูที่ดินกันหน่อย
ผมก็ใจง่าย ไปดูก็ดีอยากเห็นทุ่งนา 555  ก็ผมอยู่ในเมืองมานานไม่ค่อยเห็นนี่นา  คนขายก็พาซ้อนมอไซค์ไปดูที่ดิน
เลี้ยวเข้าซอยถนนสาย แขวงทางหลวง มุ่งสู่โค้งกำนันเชย ไปจังหวัดเพชรบูรณ์
แถวนั้นเป็นพื้นที่แบบบ้าน ๆ  มีบ้านอยู่ไม่เกิน 7  หลังปลูกห่าง ๆ กัน... คนขายก็ชี้ให้ดูที่ มีต้นตาลสูงใหญ่อยู่ตรงกลาง
ยืนดูแล้วชอบใจมีความรู้สึกว่า มีความสุข ร่มเย็นด้านหลังที่ดิน เป็นทุ่งนา ต้นและรวงข้าวสีเหลืองทองเลยไปสุดสายตาเป็น
ถนนสายมิตรภาพ พิษณุโลก ไปเพชรบูรณ์ขวางอยู่
พื้นที่ดิน 106  ตารางวางตกลงราคาทั้งหมด ประมาณ 16,000 บาทให้ผมผ่อนเดือนละไม่กี่ร้อยบาท  อย่าแย่งผมหัวเราะนะครับ
ผมขอหัวเราะก่อน 555
คนทั่วไป ณ เวลาปีนั้น เสมียนราชการเงินเดือน 550  บาท ส่วนพนักงานบริษัทประมาณ 750 - 900  บาทส่วนผมได้มากกว่า
ไม่กี่ร้อยบาท
เลยตกลงซื้อที่ดินผ่อนเป็นงวด ๆ   ขณะเซ็นสัญญาซื้อที่ดินอายุผมประมาณ 24  ปี... เพื่อนหลายคนคงจะล้อว่า เป็นเศรษฐีตั้ง
แต่อายุน้อย 555  ใช่ครับเศรษฐีเงินผ่อน
 
ตอนนั้นงานบริษัทเยอะมาก นอนข้างบนบริษัทในเมืองเสียงรถจะดังอากาศร้อนก็ร้อนตับแลบในฤดูแล้ง เลยคิดปลูกบ้าน
เลยเขียนแบบบ้านเอง มีห้องนอน 1 ห้อง ห้องกินข้าว 1  ห้องครัว  1  ระเบียงหน้าบ้านจะปลูกไม้ดอกเรียงราย
ตัวบ้านจะขุดดินมาถมให้สูงเหมือนกับ นิยายที่เคยอ่านว่าปลูกบ้านบนเนินสูง 555
แต่ที่ดินมีต้นตาลใหญ่โด่เด่...  วันหยุดก็ใช้ขวานใหญ่(ยืมเขามา)  พยายามตัดเวลาโยนขวานตัด ต้นตาลแข็งมากมันกระเด้ง
กระดอนจนฝ่ามือแตก พยายามตัดคนเดียวอยู่ 3 วันจึงล้มต้นตาลได้  ใช้ไม้งัดต้นตาลไปไว้ริมที่ดิน
ส่วนคอตาล ใช้ขวานเฉาะเอา คอตาลอ่อนแจกเพื่อนบ้านแถวนั้นและ นำไปฝากคนรู้จัก
 
มีผู้ใหญ่เตือนผมไว้ว่า  อย่าคิดสร้างบ้านเลย ต้องมีเงินกองไว้ข้างตัวหลายกองหน่อย.  ผมก็นั่งฟังผู้ใหญ่เฉย ๆ มิได้พูดอะไร
คนพูดเขายังเช่าบ้านอยู่นี่นา
เลยสั่งไม้ปลูกบ้านจากคนที่ใส่.. เสื้อตัวคับ ๆ หน่อย แหะ ๆ บอกไม่ได้เขารับปากว่าจะขนมาส่งถึงที่ปลูกบ้าน
ผมนัดครูอองที่เขารับปากจะสร้างบ้านให้  เมื่อไม้กองโตมาก็ลงมือปลูกบ้าน ใช้เวลาหลายวันกว่าจะเสร็จ  ส่วนห้องส้วมผมขุดเอง
ขุดหลายวันกว่าจะเสร็จ ครูอองเขาจึงกั้นห้องน้ำห้องส้วมต่อจากห้องครัว
 วันที่สองสั่งร้านก๊วยเตี๋ยวที่อยู่ในซอยตรงข้ามร้าน อินโดจีนคนขาย
จะส่งไปส่งก๊วยเตี๋ยวที่บ้านกำลังสร้าง
ผมกำลังขุดดินเนื้อตัวเลอะ ใส่หมวกด้วย กำลังขุดเพลินแต่ใกล้หมดแรง
พี่ ๆ  คนที่หน้าตาดีขี่เวสป้ามา สั่งก๊วยเตี๋ยวไว้อยู่ไหนเนี๊ยะ
ผมนึกแล้วอมยิ้ม(ก็นาน ๆมีคนชมนี่นา) ตอบไปว่า  อ๋อ.. เขาเดินไปที่ทุ่งนา เอาชามก๊วยเตี๋ยววางไว้ตรงนั้นก็ได้
คนขายจำผมไม่ได้  
 
ผมอยู่บ้านเลขที่ 800 (บันทึกกันลืม) นี้ประมาณ 2  ปีก็ย้ายไปทำงานจังหวัดอื่นอีกกว่า 10 ปีเลยรื้อบ้าน
หลังเดิมสร้างบ้านหลังใหม่สองชั้น มีห้องนอน 5  ห้อง ห้องโถงบนล่าง 2 ห้อง ห้องครัว 1 ห้อง ดาดฟ้าสำหรับตากผ้า โรงรถ
เป็นบ้านหลังโตตั้งใจปลูกให้เขาเช่า
 
เมื่อ 5  ปีกว่ามานี้มีคนขอซื้อที่ดินและบ้าน เจรจากันหลายเดือน ก็ตกลงขายไปได้  250 กว่าเท่า จากราคาที่ดินทั้งแปลงที่
เคยซื้อ 16,000 บาท(หนึ่งหมื่นหกพันบาท)  กำไรดีมาก..  เสี่ยภาษีถูกต้องนะครับ 
ได้เงินก็นำไปใช้หนี้ส่วนอื่นหมดแล้ว แหะ ๆ  กำลังจะรอเงินโครงการของลุง คนละครึ่งเฟสหน้าใหม่อยู่ 555
ปัจจุบันที่ดิน กับบ้านคนอยู่กันเต็ม  ทุ่งนาหลังบ้านไม่เหลือแล้ว
 

ปัจจุบันพื้นที่โดยรอบเป็นแบบข้างล่างนี้





ภาพข้างล่าง ถนนหน้าบ้าน


ลงทุนซื้อที่ดินไว้ดีที่สุด  ซื้อรถ มีแต่ราคาลดลง....แต่มีสักคันสองคันก็ดี  ความคิดในการซื้อที่ดินนี้อาจจะเป็นปมด้อยที่ต้องเช่าบ้าน
เขาอยู่ตั้งแต่เด็ก และพักอยู่บนบริษัทมานานมั้งเลยคิดเรื่องนี้
แต่ผมว่า เพื่อนของผมจุดประกายความคิดด้วย   ครั้งที่ผมเรียนชั้นมัธยมยุพราช เชียงใหม่อายุ 16 - 18  ปีได้มั้ง
เพื่อนชื่อจรูญ (ตั๋น)  ในวงเล็บเป็นชื่อพ่อของมันนะครับ 555  เป็นเพื่อนสนิทกันพาไปดูที่ดิน  เยื้อง ๆ กับ ศูนย์ราชการเชียงใหม่
บอกว่าซื้อที่ดินไว้ 3  ไร่ ตอนนั้นผมทึ่งมากเพราะ จรูญ(ตั๋น)  อายุ 17  ปีเราปั่นจักรยานไปดูที่ดิน
ถามมันว่า เอาเงินมาจากไหน  
อ๋อ  ฮา (กรู)  ช่วยแม่พ่อ แล่เนื้อหมักทำเนื้อเค็มตากแดดทุกวันก่อนไปโฮงเฮียน  แม่ฮื้อ(ให้)เงินเดือนทุกเดือน ฮา.เก็บไว้
ขณะนี้ราคาน่าจะหลายล้านบาท

 
ซื้อที่ดินแปลงที่ผมซื้อไว้ที่พิษณุโลก ปัจจุบันสภาพพื้นที่ดินละแวกนั้นเจริญตามภาพข้างบน
 
ผมว่าโชคดีที่ รู้จักเพื่อนดี ๆ หลายคนให้แนวคิดดี...นำมาใช้กับชีวิตตนเอง
 
 
ขอบคุณเพื่อนที่ให้ใช้ภาพประกอบ
L
st.1,776,973
=
ขอบคุณเพื่อนที่แวะเข้ามาเยือน กรุณาทิ้งร่องรอยไว้นิดผมจะได้กลับไปเยือนได้ถูกครับ
 
Diarist
 



Create Date : 11 ธันวาคม 2563
Last Update : 13 ธันวาคม 2563 17:24:43 น.
Counter : 1846 Pageviews.

22 comments
A Moment Lost in Time ข้าวยำ@น้ำบูดู
(7 ก.ย. 2569 16:14:05 น.)
พวกเราทราบได้อย่างไรว่าเป็นทหารจากเรือ USS George Washington cyberlifenlearn
(6 ก.ย. 2569 06:33:38 น.)
จะรู้อะไร ต้องรู้ให้จริง! | เดิน กิน คุย กับเรื่องเล่าที่ยังมีชีวิต peaceplay
(5 ก.ย. 2569 20:17:14 น.)
Pattaya History cyberlifenlearn
(4 ก.ย. 2569 15:38:35 น.)

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณกะว่าก๋า, คุณเริงฤดีนะ, คุณkatoy, คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณSleepless Sea, คุณทนายอ้วน, คุณhaiku, คุณหอมกร, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณTui Laksi, คุณtoor36, คุณสองแผ่นดิน, คุณnewyorknurse, คุณnonnoiGiwGiw, คุณtuk-tuk@korat, คุณตะลีกีปัส, คุณLonely Happy, คุณSai Eeuu

  

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

ขับรถวนไปวนมาในเมืองเชียงใหม่
ตอนนี้มีแต่ป้ายแปะให้เช่า ขาย เต็มไปหมด
แต่ไม่มีคนซื้อเลยครับพี่

เดินห้างร้านค้าใหญ่ก็ปิดตัวไปเยอะมาก

หลายปีมานี้ทรัพย์สินที่ดิน
ราคาตกมหาศาล
สะท้อนสภาพเศรษฐกิจของประเทศได้เป็นอย่างดีครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 ธันวาคม 2563 เวลา:6:29:20 น.
  
เห็นไส้หมู น่าทานจังค่ะพี่ไวน์



ช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ดี
60 บาท ขายไม่ได้แล้วแน่นอน


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 11 ธันวาคม 2563 เวลา:6:43:39 น.
  
ช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ดี
เงินหยุดนิ่ง
ไม่เคลื่อนไหว
ไปเที่ยวๆกัน
แต่ก้กลัวโควิด
เฮ้อ!! เสี่ยงเป็นเสี่ยงกันนะคะ
ว่าแล้ว อ้อมแอ้มก็ชะแวปไปเมืองน่าน 4-5 วัน ค่ะพี่ไวน์
โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 11 ธันวาคม 2563 เวลา:10:38:57 น.
  
สวัสดีครับ

อาหารขายราคาถูกมากครับ
ซื้อที่ดินทำเลที่มีอนาคตเก็บไว้
เป็นการลงทุนระยะยาวที่ดีเหมือนกันครับ

โดย: Sleepless Sea วันที่: 11 ธันวาคม 2563 เวลา:11:18:07 น.
  
ได้ยินชื่อ "โคกมะตูม" อีกครั้ง หลังจากไม่ได้ยินมาเป็นเวลา 20 กว่าปี


ปีที่แล้วก็เฉียดไปขับรถชมความเจริญมาหลังจากทริปน่านครับ จำทางไม่ได้เลยครับ สมัยก่อนตอนรับน้องยังมีวิ่งไปไหว้ศาลสมเด็จพระนเรศวรที่อยู่ในกรมทหาร (สมัยนั้นกรมทหารยังไม่ได้ย้ายออกไป) ต้องวิ่งไปทางโคกมะตูม เงียบมากๆๆๆๆ แทบไม่มีบ้านคน


เดี๋ยวนี้เจริญมาก เหมือนเมืองอีกเมืองนึง มรโรงแรม มีโรงพยาบาล เล่นเอางงเส้นทางเลยครับ อิอิ
โดย: ทนายอ้วน วันที่: 11 ธันวาคม 2563 เวลา:14:26:19 น.
  
ไส้หมูใครเขากินกันพี่ไวน์
ไขมันในเลือดสูงนะจะบอกให้

โดย: หอมกร วันที่: 11 ธันวาคม 2563 เวลา:18:01:19 น.
  
มาพุ้ยข้าวต้มด้วยคนค่ะ

โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 11 ธันวาคม 2563 เวลา:18:15:52 น.
  
น่าจะคิดถูก เพราะอดีตได้ผ่านไปแล้วแก้ไขไม่ได้
ปัจจุบันกาลเวลาแปรเปลี่ยนย่อมดีขึ้นตามสภาวะนะคะ
รอบ้านโครงการของลุงตู่ ดีแล้วจ้า

มาโหวตหมวดพิเศษให้ด้วยคร้า....
โดย: Tui Laksi วันที่: 11 ธันวาคม 2563 เวลา:18:46:35 น.
  
สมัยก่อนการซื้อที่ดูจะทำได้ง่ายกว่าสมัยนี้ครับ สมัยนี้ของหลายๆ อย่างที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีถูกลง แต่พวกบ้านที่อยู่อาศัย ที่ดิน กลับพุ่งจนซื้อยากจริงๆ
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 11 ธันวาคม 2563 เวลา:21:22:31 น.
  

ชอบร้านข้าวต้มแบบโต้รุ่ง
มีกับข้าวหลายอย่าง
ที่แม่กลองมีร้านหนี่งชื่อร้านเจ้จู
เปิดถึงเกือบสว่าง คนแน่นทุกคืนเลย
ทำกับข้าวอร่อยมาก

โดย: newyorknurse วันที่: 12 ธันวาคม 2563 เวลา:5:14:24 น.
  

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 12 ธันวาคม 2563 เวลา:6:25:11 น.
  
ขอบคุณค่ะคุณไวน์ที่แวะไปชมและทักทายกัน
มีความสุขในวันหยุดยาวนี้นะคะ
สวนหลวง ร.9 มีงานดอกไม้ เช่นทุกปี ตอนนี้กำลังเบ่งบาน
เราอยากไปจัง แต่คงไม่ได้ไปชมเพราะเดี๋ยวจะออกเที่ยว ตจว.ตามแพลนที่จองไว้ค่ะ
โดย: Tui Laksi วันที่: 12 ธันวาคม 2563 เวลา:8:27:00 น.
  
ตัดสินใจไม่ผิดกำไรสุดยอดมากเลยค่ะพี่
นี่อ่านบล็อกพี่แล้วคิดถึงเต๋วไก่ป้าล้อม แต่ว่าตอนนี้
ลืมไปหมดแล้วทั้งพิกัดร้าน ทั้งรสชาติ 555+
จากบล็อก..
สนุกมากกก ครัช คุ้มค่ากับเงินที่เสียไป 555+
โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 12 ธันวาคม 2563 เวลา:14:56:16 น.
  
ขอบคุณสำหรับกำลังใจในบล็อก "ต้มโคล้งไก่ใบมะขามอ่อน" นะครับ

- เดี๋ยวนี้ใบมะขามอ่อนมีตลอดนะครับ เค้าคงใช้การเร่งใบอ่อนครับ แต่จะแพงหน่อยครับ
โดย: ทนายอ้วน วันที่: 12 ธันวาคม 2563 เวลา:18:55:11 น.
  
ตอนนี้ลุงน่าจะเป็นคนนึง
ที่มีทุกข์เต็มหัวใจ
อยากออกก็ออกไม่ได้
อยากอยู่ต่อก็ลำบาก
น่าเหนื่อยใจแทนนะครับ 555

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 12 ธันวาคม 2563 เวลา:22:32:28 น.
  

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ไวน์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 13 ธันวาคม 2563 เวลา:5:31:17 น.
  
ได้ร้านข้าวต้มหื้อแวะแหมร้านแล้วเจ้า
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 13 ธันวาคม 2563 เวลา:7:03:35 น.
  
อู้วหูววว ขายที่ดินได้กำไร 250 เท่า
อภิมหาเศรษฐีเลยนะคะ
แต่คุณจรุญ (ตั๋น) น่าจะรวยกว่านิ

เขาใหญ่ก็ไปได้เรื่อยๆ ใกล้แค่นี้เอง
แต่คุณไวน์กำลังยุ่ง ยุ่งอะไรก็ยังไม่รู้อีก
อันนี้น่าเป็นห่วงนะคะ

โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 13 ธันวาคม 2563 เวลา:8:20:08 น.
  
สวัสดีมีสุขค่ะ

ชอบพะโลและจับฉ่ายกับข้าวต้มค่ะ
ลงทุนซื้อที่ดินไว้ ขายภายหลังได้กำไรแน่นอนค่ะ
ไม่มีเงินลงทุนนี่แหละ..ทำไงดี
หัวตาลแกงอร่อย
มีญาติอยู่หลายจังหวัด ดีเลยค่ะ ได้เที่ยวแยะ
โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 13 ธันวาคม 2563 เวลา:10:02:16 น.
  
ช่วงนี้ผมตื่นตี 5 บ้าง 6 โมงเช้าบ้างครับ
ตื่นแล้วก็นั่งทำบล้อกไปเลย 555

พูดถึงนอนหลับตาย
ผมว่าไปสบายนะครับพี่
ไม่ต้องเจ็บปวด ทุรนทุราย
หรือป่วยนอนติดเตียงด้วย
แบบนั้นทรมานทั้งคนอยู่และคนดูแลเลย

ผมก็อยากเห็นการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองครับพี่
ผมว่าลุงอยู่มาหลายปี
ไม่มีอะไรดีขึ้น
ก็ควรจะออกไป
ให้คนอื่นมาทำได้แล้วล่ะครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 13 ธันวาคม 2563 เวลา:13:25:44 น.
  
แวะมาทักทายค่ะ

เห็นด้วยเรื่องลงทุนซื้อที่ดินค่ะ ราคามีแต่จะขึ้น ก่อนมาเรียนต่อที่ต่างประเทศก็ขายรถตัวเองที่ใช้มา 7 ปีไป กดราคากันน่าดู ก็เข้าใจว่ามันมีค่าเสื่อม แล้วถ้าเอาขายเต๊นท์ยิ่งกดราคาไปกันใหญ่
โดย: Lonely Happy วันที่: 13 ธันวาคม 2563 เวลา:16:37:29 น.
  
อ่านเพลิน ตั้งแต่ร้านข้าวต้มจนถึงตัดต้นตาล สร้างบ้าน มีด้วยเหรอคะเดี่ยวนี้ ตัดต้นตาลด้วยมือ
โดย: Sai Eeuu วันที่: 14 ธันวาคม 2563 เวลา:1:28:20 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Rimtarn.BlogGang.com

ไวน์กับสายน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 94 คน [?]

บทความทั้งหมด