No. 957 เข้าป่าทึบ จันทบุรีเมื่อหลายสิบปีก่อน
No. re  960  เข้าป่าทุึบ จันทบุรีเมื่อหลายสิบปีก่อน 



 
 จันทบุรีเมื่อหลายสิบปีมีป่าทึบ ป่าโกร๋นเสื่อมโทรมก็มี ฝนตกหนัก น้ำท่วมก็เจอประจำแม่น้ำจันท์ไหลผ่านเมืองด้วย
ถ้ารอบนอกเมือง แถวเขาสระบาป หรือแถว อ.มะขามน้ำไหลแรงมาก



ชาวบ้านทำสวนผลไม้ฤดูแล้งก็แล้งจัดขาดน้ำ
เจ้าของสวนต้องซื้อน้ำรดต้นผลไม้ ค่าใช้จ่ายสูงเลยมีคนคิดใช้น้ำให้คุ้ม อยู่ที่ อ.ขลุงแต่ไม่ทราบว่าใคร 

คนทั่วไปมีอีกอาชีพคือขุดพลอยกระจายไปทั่วเขาพลอยแหวน และที่อื่นเขาขุดชอนไชไปทั่วดินยุบทับตายบ้าง

ส่วนผมเป็นลูกกระเป๋งของนายหรือ Boss  จัดส่งข้าว ปลาร้า เงินให้คนงานในไร่จันทบุรี ถางป่าเพื่อปลูกยางพารา
เพื่อมิให้ที่ดินเสียเปล่าก็ปลูกมันสัมปะหลังก่อนยางโตด้วยนะ
 
 ผมทำงานที่ ระยองฮิ...มีข่าวคนงานถูกทำร้ายจนเขาเรียกว่า ไร่นรกมาจากเจ้าของไร่โหดเหี่ยมทารุณกับ 
กับคนงานเบี้ยวไม่จ่ายค่าแรงซึ่งเราอ่านข่าวก็ยังไม่รู้ว่าจริงหรือไม่
หนังสือพิมพ์บางฉบับเจาะข่าวแล้วเรียกว่า ค่ายนรก น่าจะมาจากไร่ที่เกิดเรื่องอยู่ อ.บ้านค่ายระยอง
 
 Boss ของเราเรียนจบจาก เมกา เขามองการณ์ไกล คงจะมองเห็นว่าน่าจะซื้อที่ดินไว้ ในรูปจับจองที่ดินที่จันทบุรีไว้
 1200 กว่าไร่ คือส่งคนไปกว้านซื้อที่ดินว่างเปล่ามีแต่ สค.1 บภท.มั่งใบเหยียบย่ำ
คือเป็นป่าเสื่อมโทรม ชาวบ้านคงจะไม่มีกำลังแรงแต่อยากขายให้ราคาย่อมเยาหน่อย ระยะนั้นรอบ ๆที่ดินเคยเป็นป่าใหญ่มาก
ใกล้เขาสุกิมเขาสอยดาวเขาคิชกูฏ มีถนนดินลูกรัง หรือไม่ก็ทางเกวียน
 
คนเป็นใข้ป่าเยอะสัตว์ป่ามีนะครับเก้งหมูป่ากระต่าย. เพื่อรักษาสภาพสิทธิในที่ดิน นำเงินไปยื่นเสียภาษีที่ดินที่ อ.ท่าใหม่
เขาเรียกว่าค่าเหยียบย่ำหญ้ามันตายได้ใบเสร็จมาต้องเก็บไว้ให้ดี. จะได้
เป็นหลักฐานขอออก นส.3 หรือ หนังสือรับรองทำประโยชน์หรือขอออกโฉนดภายหลัง
ส่วนงานประจำผมก็ประกันภัยก็หาคนมาร่วมทำงาน คนไหนน่าจะขายเก่ง พูดเป็นแต่พูดน้อยมีคนนับถือมาก
 มาทำงานด้วย.ให้เขาขายแทนตัวผมเองเป็นคนต่างถิ่นไม่มีคนเชื่อถือหรอก
ผมมีที่ส่งเงินค่าแรงคนงานไปจ่ายในไร่ส่งข้าวปลากระป๋องปลาเค็มปลาร้าแบบอิสานอาหารอื่น ยาเงินเข้าไร่ให้คนงาน
 
ใส่รถจิ๊ปไปพวกข้าวสารเหนียวไปครั้งละ 2 กระสอบหนักมากก่อนวันเงินเดือนออก นายจะโอนเงินมาให้ ผมต้องไปถอนแลก
เป็นเงินสดใบเล็ก ๆ จากธนาคารใบจ่ายให้คนง่าย 60 กว่าคน
ไร่อยู่ในป่าลึกทางเข้าแถวหนองคล้าโต้โล้ง ฤดูฝน ๆ จะตกหนักต้องขี่มอเตอร์ไซค์พยายามไปให้ใกล้ที่สุด เจอน้ำป่ามา
ก็หมกรถไว้ในพงหญ้าเดินลุยลำห้วยชูถุงเงินกับของใช้ส่วนตัวไว้บนหัวเดินไปนานมาก รองเท้าเฉอะแฉะเดินดังโฉกเฉก
 น้ำมันเข้าถอดรองเท้ามาดูนิ้วเหี่ยวซีดขาว.


 
ถ้าคันตรงไหน แก้ผ้ามาดู ทากตัวดำเขียวยาว กัดเจาะกินเลือด หยะแหยงที่สุด ต้องใช้นิ้วจิกตรงกลางตัวทาก ดึงสลัดไปไกล ๆ
เลือดไกลเป็นทางเล็ก ๆ เผลอ ๆ บนหนังหัวที่ใส่หมวกยังมีทากอยู่เลยทำไมทากมันหสัวสูงจังเนาะ กินข้างล่างไม่พอ
ฝนตกแฉ่ ๆ ไม่หยุดย่ำป่าไปนานพอพ้นเนินดินมองลงไปข้างล่างเห็นที่ดินถูกถางเป็นหย่อม ๆ ควันไฟลอยอ้อยอิ่งหลายจุด
 
มีเพิงพักปลูก หลายหลัง เป็นกระท่อมคนงาน ปลูกห่าง ๆ กันไป ส่วนบ้านหลังใหญ่อยู่บนเนินข้างลำห้วยที่มีน้ำสีแดงปนเหลือง
ไหลตลอดเวลา ก็เป็นบ้านพักของ ผจก.ไร่ ที่ทำการ โก้ซะ...


 
ตัวบ้านพักโย้เย้ ปลูกหยาบมากฝาเป็นไผ่สับฟากพื้นไม้จริงเลื่อยหยาบ ๆ เวลานั่งเจ็บก้นที่สุด หลังคาหญ้าคา
เย็นสบายบ้านที่ว่าเป็น ของ อีตา ผจก.วิโรจน์ที่โสดสนิท ยังหาเมียไม่ได้ คงเฝ้าหมองคนงานสาว ๆ ดูมั่งแหละ
 
 

ตัวอีตา ผจก.วิโรจน์ ผมหยิก ขาโกง พุงป่องเหมือนป่วยเป็นมาลาเรีย ชอบใส่กางเกงผ้าเวสป้อย
สวมหมวกปีกกว้าเวลาอยู่ใกล้ต้องสูดอากาศใกล้ตัวเข้าไปเยอะ ๆ ก็สูดกลิ่นตัวแกนะแหละ จะได้ชินกลิ่นเหมือนอยู่กับคนกรีด
ยางพาราที่ใช้เสื้อผ้า ติดยางซ้ำ ๆ เป็น แหะ ๆ ครึ่งเดือนไม่เคยซักเลย
 
เคยถามว่าเหม็นอะไรหรือเปล่า อี่ตานี่บอกว่า ไม่เห็นเหม็นอะไร คุณไวน์ลองดมดูซิ ว่าแล้วยกจักะแร้ให้ดม
ดูมันทุเรศมาก อยากจะอ๊วก. แต่ยามใดอยู่ว่าง ก็ว่างทั้งวันแหละ
ฝนตกพรำ ๆ หนาว นั่งกินเหล้าให้ม้นอบอุ่น กลิ่นต่าง ๆ ก็หายเหม็นไปเอง
เมาหรือเปล่า ไม่เมาหรอก คอแข็งทั้งคู่ กับแกล้มก็มี จิ้งหรีดตัวเป้งแมงอินูน ตั๊กแตนแมงกระชอนคั่วเกลือเค็มนิด ๆ
 


เนื้อวัวย่างแห้งฉีกเป็นเส้น ๆ ไม่รู้เนื้อม้าหรือเปล่า เค็ม ๆ เหม็น 
บางวันเก็บไว้ไม่มีแดดตาก เนื้อเขียวนิดหน่อยโอเค พอทอดแล้วอร่อยเคี้ยวเนื้อวัวหวานหอม ตุ ๆ 555
ไม่มีอะไรกินกับแกล้ม เก็บลูกตะลิงปิงข้างบ้านพัก ก็ กระต๊อบโย้เย้นั่นแหละกัดกิน



หลังกรึ๊บเปรี้ยวสุดยอด อุ้ยน้ำลายไหล
เหล้าที่ดื่ม อีตาผจก. หมักต้มเอง เวลากรึ๊บเข้าไปคุณเอ้ย ใส้
กี่ขด ๆ รู้หมด มันไหล คดเคี้ยวไปมา แต่ก็แปลกอย่าง ท้องไม่เสียสงสัย เหล้าจะไปฆ่าเชื้อหมด


 
เนื้อที่พันกว่าไร่ จำเป็นต้องมีคนงาน ขุด ถาง เผา ป่ามาก เถาวัลย์ที่พันไปมา ต้นไม้ขนาดโคนขาเยอะ แต่ใช้ไม่ค่อยได้
เป็นไม้เนื้ออ่อน อิ อิ แต่แทะไม่เข้านะ
ต้นไม้ที่ว่่าตัดไม่ค่อยยาก แต่ถ้าเจอ โคนต้นไม้เก่าที่ถูกตัดส่วนบนออกไป เป็นไม้ใหญ่ ๆ อยู่เยอะขุดยาก ลึกกินแรง มีทาง
เดียวคือเผาตอไม้



เลยต้องจัดหา คนงานให้พอ ไม่เช่นนั้น รถแทรกเตอร์ไถไม่ได้ ผานจะแตก
ผมมีหน้าที่ ต้องขับรถไปดักหาคนงาน ที่สถานีขนส่งระยอง ฮิ รถที่ใช้เป็นจี๊บวิลลี่สีขาวคันเดิมแต่สกปรกที่สุดเพื่อความโก้
คนงานจะได้เชือถือ จัดการเอาหมวกสักกะหลาดปีกใหญ่ ใส่กับแว่นตากันแดด เรย์แบน
นั่งเต๊ะจุ้ย ข้างรถคอยมองคน เห็นคนหิ้วของพะลุงพะลัง
เฮ้ย.... น้องไปทำงานไร่เปล่า 
คนถูกถามหน้าเหี่ยว ผมฟูอายุ 40 ขึ้นไป ส่วนตัวผมเอง 555 ยังไม่ถึง 30 ปีตอนนั้นผอมมาก ๆ ดูภาพแรกใช่เลย
ค่าจ้างจั๊กบาท นาย มีข้าว มีปลาแดกกินบ๋อ
บอกค่าจ้าง ... บาทจ่ายเดือนละครั้ง เบิกข้าว อาหารไปก่อนแล้วค่อยหักจากค่าจ้างเอาปะ ส่วนใหญ่เอาทั้งนั้นแหละครับ
จัดการต้อน รุนขึ้นรถ ที่เตรียมไว้ เที่ยว ๆ หนึ่ง 15 คนมีที่ยืนเกาะเหล็กกั้นแบบแหะ ๆ ขนหมู
รถคนงาน ขับผ่าน เชิงเนิน ชากกะพง ตลาดทางเกวียนก็
เดี๋ยวนี้เรียกว่า อ.แกลงนะแหละ ไม่นานผ่าน นายายอาม เขตอ.ท่าใหม่ เลี้ยวเข้าหนองคล้าโต้โล้งซ้ายมือ ส่วนผมขับรถล่วงหน้า
ไปรอที่ลำห้วยน้ำไหลเชี่ยว รถไปไม่ได้
เอาไว้รอดูของดี เอ้ย ดูคนงานข้ามน้ำ รถจอดให้คนงานขนสัมภาระ ขึ้นบ่า ชี้ให้ลุยน้ำไปเพราะทางขาด ผู้ชายกลัวกางเกง
เปียก ถอดเหลือแต่ กางเกงใน ผู้หญิงเหรอ ลุยน้ำไม่กลัวผ้าถุงเปียก

ส่วนคนแก่หน่อย กลัวผ้าถุงเปียก ลงน้ำแล้วค่อย ๆ ดึงผ้าถุงให้ลอยเหนือน้ำ เรี่ย ๆ หน่อยพอถึงเอวจัดการดึงผ้าถุงพันหัว
ส่วนเสื้อถอดเลย กลัวเปียก ปล่อยให้ฟักแฟงแตงร้านโตงเตงไปตามเรื่องไม่ค่อยอายกันหรอก ถึงเห็นก็ไม่สึกหรอ
ส่วนสาว ๆ หน่อยยอมผ้าเปียก มีหรือจะไม่มีคนมองดู ไม่ใช่ผมหรอก ผัวมันนะเองคอยดูเมียมัน คอยสั่งให้เมียเอากระบุง
ปิดกลัวคนเห็นของเมีย
พาคนงานเดินไปในป่า ฝนตกพรำ ๆ กระป๋อง หม้อดังป๋องแป๋งไม่ขาดเสียง ล้มลื่นเสียงด่าทอ ยามถูกทากกัดย้อยไปในรูก้น
ต้องถลกผ้าขึ้นดู กำจัดตัวทากทิ้ง ทางเดินทางรถก็อันเดียวกัน ชื้้นแฉะ มีหยาดฝนตกพรำ ๆ
บางครั้ง เจอถนนดีหน่อย
เดินนานมาก ถึงเขตไร่ ต้อนให้คนงานใหม่เข้าพักในเต็นท์ใหญ่ชั่วคราวไปก่อน

พื้นเป็นดิน มีไม่ไผ่สับฟากปู คนงานจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้า ตากผ้าเอาหม้อข้าวกระบุงแขวน พอตะวันคล้อยต่ำเริ่มมึด
 จัดการเอาฟืนหุงข้าว กินกับปลาแดกที่ดำ ๆ โรยพริกป่านกินกันง่ายไม่ยักบ่นที่ไม่ได้กินข้าวเหนียว
หลังจากนั้นก็ เอนตัวนอน ตบยุงดังโพละเพละเป็นระยะ
 ส่วนผม
ขึ้นไปนอน ข้างบนออฟฟิศ ที่ดูทุเรศมาก นั่งกินข้าวกับ แหะ ๆ เหล้าแก้หนาวจนได้ที่ รีบกางมุ้งที่กระดำกระด่างเหม็นอับ
เข้านอนเอาแรงก่อนพรุ่งนี้ค่อยว่ากัน.
 
ไม่นานต้องตกใจตื่น สดุ้งเสียงกรนตนเอง ต้องข่มหลับตาใหม่ ความเมื่อยผสมความเมาหลับไปอย่างไม่รู้ตัวจน
ตื่นขึ้นมา ออกไปนอกชายคา รอบกายเป็นที่โล่ง มีพุ่มไม้ใบ เปียกฉ่ำด้วยสายฝน

ปล. เล่าเรื่องดื่มเหล้ามา เพราะจะบอกให้ทราบว่า เหล้าไม่ดีเลยผมดื่มแค่ 2 - 3 ปีก็เกิดเรื่อง
 
ขอบคุณเพื่อนที่ให้ใช้ภาพประกอบ
L
st. 1,807,462
=
ขอบคุณเพื่อนที่แวะมาเยือน กรุณาทิ้งร่องรอยไว้นิด ผมจะได้กลับไปเยือนได้ถูกครับ
 
Diarist
 



Create Date : 01 กุมภาพันธ์ 2564
Last Update : 1 กุมภาพันธ์ 2564 5:37:00 น.
Counter : 2769 Pageviews.		  
26 comments
Share
AI&I with coffee กับถั่ว 5 สี พุดซ้อนในแก้วกาแฟ
(11 ส.ค. 2569 03:49:17 น.)		♥♥ ขอบฟ้าเริ่มมีสีใหม่ 3 · หัวใจที่ยังรักได้ ♥♥ ทูน่าค่ะ
(4 ก.ย. 2569 08:18:13 น.)
นิราศรัก เรือ George Washington ตอน น้ำตากะลาสี cyberlifenlearn
(3 ก.ย. 2569 10:47:46 น.)		♥♥ ความสงบที่งดงาม 7 · วันธรรมดาที่เพียงพอ ♥♥ ทูน่าค่ะ
(30 ส.ค. 2569 11:17:33 น.)

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณกะว่าก๋า, คุณเริงฤดีนะ, คุณหอมกร, คุณเซียน_กีตาร์, คุณSleepless Sea, คุณzungzaa, คุณทนายอ้วน, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณtoor36, คุณhaiku, คุณสองแผ่นดิน, คุณSweet_pills, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณInsignia_Museum, คุณEmmy Journey พากิน พาเที่ยว, คุณkae+aoe, คุณnewyorknurse, คุณKavanich96, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณmariabamboo

  

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

ภาพจำของผมกับเมืองจันท์คือ
เมืองพลอย และ เมืองผลไม้ครับ
อีกอันจำแม่นเพราะเป็นนักเขียนที่ผมชื่นชอบที่สุดคนนึง
พี่ตุ้ม หนุ่มเมืองจันท์ครับ 555

เรื่องเล่าของพี่ไวน์
ทำให้เห็นภาพของเมืองจันท์ในยุดบุกเบิกเลยนะครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:6:33:49 น.
  
เรื่องเฟล้ายาปลาปิ้ง
อ้อว่ามันอยู่ที่บรรยากาศและเวลา

อย่างในป่าในดง
พี่ไวน์ก็ฆ่าเวลาไป..

ทั่ทร้านหน่อย คือ เป็นเหล้าต้มเอง
กัดกระเพาะไวหน่อย


กับเมาแล้ว พูดจาไม่เข้าพวก

แมงกินนู..เคยเห็นเขาคั่วขาย..
หอมเตะจมูก..เหมือนกันนน..
สุขสันต์วันจันทร์ค่ะพี่ไวน์


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:7:30:03 น.
  
เรื่องเหล้า..*
ที่ร้ายหน่อย คือ*
แมงกินนูน*
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:7:31:42 น.
  
ที่จริงไม่ต้องลองดื่มการศึกษาระดับพี่ไวน์
ก็น่าจะรู้แล้วว่าเหล้าไม่ดีจ้า ไม่ใช่พวกคนงานเสียหน่อย

โดย: หอมกร วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:7:58:44 น.
  
เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง 


ดูภาพหลาย ๆ ภาพ คิดถึงช่วงแรก ๆ ที่รับราชการตำรวจเลยครับ

จากบล็อก ... เทียบซะเสียเลยครับ แต่ดูไกล ๆ เผิน ๆ ก็เหมือนจริง แต่ถ้าดูชัด ๆ น้องสกาวสวยกว่าเยอะ ครับ
โดย: เซียน_กีตาร์ วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:8:06:22 น.
  
สวัสดีครับ

มาอ่านเรื่องราวสนุกๆด้วยครับ

โดย: Sleepless Sea วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:9:26:37 น.
  
ตอนเด็กๆเคยไปอยู่ที่สวนที่ระยองกับลุงและป้า ยังบ้านนอกอยู่เลยครับ ใต้ถุนบ้านมีเปลยวน 2 อันแขวนอยู่ เด็กๆมักจะแย่งกันนอนเล่น แต่จำนวนเด็กมากว่าเปลยวนเลยต้องตั้งกฎว่า "ถ้าได้ยินเสียงมอเตอร์ไซด์ต้องลุกให้คนอื่นนั่ง" แรกยังใช้ได้อยู่เพราะนานๆจะมีมอเตอร์ไซด์ผ่านซะที เดี๋ยวนี้รถวิ่งผ่านสวนกันขวักไขว่มาก อิอิอิ
โดย: ทนายอ้วน วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:10:46:22 น.
  
สวัสดีครับพี่ไวน์
นี่มัน Unseen จันทบุรีชัด ๆครับ
ผมคงเหมือนพี่ก๋าอ่ะครับ อะไรที่ indicate จันทบุรีคงเป็นสวนผลไม้ ทะเล เครื่องประดับอ่ะครับ
ไอ่บุกป่าฝ่าดงนี่ไม่อยู่ในจินตนาการเลยครับพี่ไวน์

นึกความดื่มเหล้าเข้าไปแล้วรู้สึกถึงขดไส้ตัวเองนี่นึกออกครับ 555555
โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:10:47:09 น.
  
อ่านแล้วทำให้เห็นภาพสมัยก่อนเลยนะคะ แต่ตอนเดินลุยเข้าป่าแบกถุงเงินเข้าไปด้วยเพื่อจ่ายคนงานนี่น่ากลัวอันตรายจัง
โดย: zungzaa วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:10:49:01 น.
  
เคยไปเมืองจันท์เมื่อกว่า 50 ปี
จำอะไรบ่ได้แล้ว
อ่านจากเอนทรี่นี้ก็สนุกดี

โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:11:00:10 น.
  
เซน
ถึงเวลาก็เสื่อมครับพี่ไวน์
ในญี่ปุ่่นเอง
ก็ไม่ไ่ด้เข้มข้นเหมือนยุคก่อนแล้ว
ปัจจุบันพระเป็นเพียงผู้นำทำพิธี
มากกว่าจะสั่งสอนคนเหมือนในอดีตครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:13:35:06 น.
  
เดี๋ยวนี้อะไรๆ ก็เปลี่ยนไปหมดแล้ว ความเจริญมันก็นำพามาซึ่งความเปลี่ยนแปลง ไม่ว่าจะในทางที่ดีหรือร้ายก็ตาม

ปลิงดูดเลือดนี่น่ากลัวนะ
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:14:52:12 น.
  
ขอบคุณมากครับ

โดย: Sleepless Sea วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:17:21:51 น.
  

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:6:13:17 น.
  
สวัสดีค่ะพี่ไวน์

คนงานที่พี่ไวน์ดักที่สถานีขนส่งมีสัมภาระติดตัวเหมือนพร้อมอพยพย้ายถิ่นทั้งครอบครัว
เพื่อจะไปทำงานที่ไหนก็ได้นะคะ
ยิ่งเห็นรถที่น่าเชื่อถือของผู้ชักชวนแล้วยิ่งตัดสินใจง่ายแบบพร้อมขึ้นรถเลยค่ะ

ทำงานในไร่อาบเหงื่อต่างน้ำแต่ได้อยู่กับครอบครัวเพราะไปไหนไปกัน
ก็ดูเป็นวิถีชีวิตที่อบอุ่นดีค่ะพี่ไวน์

เห็นอุปกรณ์ต้มเหล้าของ ผจก.แล้ว ผู้ชิมต้องมีภูมิต้านทานที่ดีด้วยนะคะ
อ่านเพลิน ได้เห็นภาพบรรยากาศสมัยก่อน ขอบคุณพี่ไวน์ค่ะ
โดย: Sweet_pills วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:7:36:46 น.
  
พี่ไวน์เล่าแต่ละเครื่องเหมือนเกิดขึ้นเมื่อวาน
เพราะเล่าเป็นฉากๆ

พี่ไวน์ทบทวนความจำได้อย่างไรคะ
หรือว่าเขียนไดอารี่
และเก็บไว้ดป็นปีๆไป

อ้อว่าจะต้ิงมีไดอารี่หลายเล่ม
และเก็บไว้อย่างดีมากๆ

โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:14:16:29 น.
  
จากบล็อก...
อ้อเคยเรียนทำสมาธิเบื้องต้นกับเจ้าอาวาสวัดโสมนัสฯ 1 คิว 15 วัน
ไป-กลับ (ไม่ค้าง)
เข้าใจๆเลยค่ะว่า

การทำหัวสมองว่างตัดสิ่งรบกวนต่างๆออกไปได้

Focusบางสิ่งบางอย่าง
มันจะแจ่มกระจ่าง เป็นตอนๆๆ

พี่ไวน์นี่สุดยอด..

โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:22:17:15 น.
  
ถึงจะพิมพ์มาแล้ว 3 ครั้ง
แต่เล่มนี้ผมว่าคนอ่านน้อยครับพี่
อ่านยากอยู่เหมือนกัน
สำนวนแปลก็แปร่งๆอยู่บ้างครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:9:39:31 น.
  
วันนี้มาชวนไปชิมร้านอาหารในเชียงรายครับ - แพรเพียงพอ
โดย: ทนายอ้วน วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:12:39:37 น.
  
แวะเข้ามาเยี่ยมค่ะ ตอนเด็กและโตขึ้นมาไม่เคยได้เที่ยวจังหวัดจันทบุรีเลยค่า แต่ยังจำเรื่องทากดูดเลือดได้ เพราะเคยไปเดินป่าที่เขาใหญ่กับพ่อ เห็นคนถูกทากดูดเลือกที่ขาแล้วเลือดไหลย้อยน่ากลัวมากมาย
โดย: Emmy Journey พากิน พาเที่ยว วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:14:31:19 น.
  

เห็นบ้านมุงจาก คิดถึงสมัยก่อนๆจัง
เดี๋ยวนี้ไม่เคยเห็นแล้ว ....
โดย: newyorknurse วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:0:52:24 น.
  

สวัสดียามเช้าครับพี่ไวน์

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:6:31:03 น.
  
มอร์นิ่งค่ะ
สุขสันต์วันพฤหัสฯ
พรุ่งนี้บ่ายแก่ๆ
ว่าจะไปเดินเยาวราชค่ะ
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:7:32:30 น.
  
ขอบคุณที่แบ่งปัน
โดย: Kavanich96 วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:9:12:24 น.
  
เชียงใหม่อากาศเริ่มร้อนแล้วครับพี่ไวน์
หัวหินน่าจะอากาศดีกว่า
เชียงใหม่เริ่มมีควันอีกรอบแล้วด้วยครับ

โดย: กะว่าก๋า วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:9:52:37 น.
  
สวัสดีครับคุณไวน์

เข้ามาฟังเรื่ืองชีวิตและประสบการณ์ด้วยคนครับ
ได้อ่านแล้วก้ได้นึกภาพตาม
เรื่องน้ำป่านี่น่ากลัวนะครับ ตัวทากก็ไม่ใช่ย่อยเลย
แต่ทำไมคุณวิโรจน์นั่นมาคุจังครับ ยังจะให้ดมจักกะแร้อีก โอ๊ยย
โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:21:10:45 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Rimtarn.BlogGang.com

ไวน์กับสายน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 94 คน [?]

บทความทั้งหมด