The Counselor's Story ตอนที่ 29 ภูมิใจเถอะครับคุณแม่
อาทิตย์ก่อน ผมได้เจอกับน้องคนนึง เข้ามาปรึกษาเรื่องเรียนต่อกับผม น้องคนนี้มากับคุณแม่ครับ ก็แบบว่านะ คุณลูกอยากเรียนอย่างนึง แต่คุณแม่อยากให้เรียนอีกอย่างนึง

การนั่งคุยกันก็เลยกลายเป็นแบบว่า เหมือนผมนั่งฟังสองแม่ลูกนี่เถียงกันซะมากกว่า ผมก็เลยไม่เป็นไร ปล่อยให้เถียงกันไป

จากที่ผมพยายามจับความที่สองแม่ลูกนี่เถียงกัน ผมก็รู้สึกได้ว่า ชีวิตของน้องคนนี้เค้าค่อนข้างคล้ายผมอยู่อย่างนึง ก็คือ "ผิดหวังตลอดชีวิต" ผมก็ไม่ค่อยเข้่าใจเท่าไหร่นะ ทำไมคุณแม่ท่านนี้ถึงได้พยายามขีดเส้นให้น้องเค้าจังเลย ไม่ใช่ว่าผมเข้าข้างน้องเค้านะครับ แต่ผมมองว่า ชีวิตใครก็ชีวิตมัน คุณแม่จะมาคอยดูแลน้องเค้าตลอดชีวิต หรือแค่อยู่ด้วยกันตลอดชีวิตนี่ทำได้ด้วยเหรอ

ผมเชื่อว่าชีวิตมันมีทางเดินของแต่ละชีวิต สิ่งสำคัญและคือสิ่งที่ผมเน้นย้ำมาตลอดกับคุณพ่อคุณแม่ผู้ปกครองทั้งหลายว่า ให้พยายามมองให้เห็น ว่าลูกหลานของเราเค้าฉายแววอะไรออกมา ถ้าเห็นแววเค้าแล้ว ส่งเสริมความสามารถอันนั้นของเค้าให้เต็มที่เต็มกำลัง แล้วคุณจะได้สุดยอดอัจฉริยะอยู่ในบ้าน

อย่าไปปิดกั้นเค้าครับ ผมก็เป็นคนนึงนะ ที่พ่อผมไม่เคยสนับสนุนในสิ่งที่ผมฉายแวว ทุกครั้งที่ผมทำท่าว่าอยากเรียนภาษาญี่ปุ่น เลือกเรียนภาษาฝรั่งเศสตอนม.ปลาย สนใจการถ่ายรูป ฯลฯ พ่อผมจะมีท่าทีเป็นทุกข์ ไม่ใช่ทุกข์ธรรมดาด้วยครับ เชื่อผมเถอะว่าเค้าทำท่าเหมือนโลกจะแตกเลยล่ะ และทุกวันนี้อาการก็ยังไม่ค่อยจะดีขึ้นเท่าไหร่ ก็เอาเถอะครับ คนทำงานแบงค์มาตลอดชีวิต ก็จะคิดออกแต่เรื่องเงิน เรื่องธุรกิจ หรืออะไรเืทือกนั้น ก็ปล่อยเค้าไป

สรุปครับ ผมยังขอยืนยันคำเิดิมนะ คุณพ่อคุณแม่ทั้งหลาย อย่าไปมองความชอบความอยากของเค้าว่ามันไม่ได้เรื่องครับ มันไม่เสมอไปหรอก ถ้าความชอบความอยากอันนั้นมันไม่ได้สร้างความหายนะขึ้นมา ก็ปล่อยเค้าำทำไปเถอะครับ สนับสนุนเค้าให้เต็มที่

จริงอยู่ ถ้าคุณลูกสามารถทำตามความต้องการของคุณพ่อคุณแม่ได้ คุณพ่อคุณแม่ก็มีความสุข แต่เคยคิดมั๊ยว่าคุณลูกจะมีความสุขกับคุณพ่อคุณแม่ด้วยหรือไม่



Create Date : 13 กุมภาพันธ์ 2554
Last Update : 13 กุมภาพันธ์ 2554 16:35:56 น.
Counter : 483 Pageviews.

5 comments
  
ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะตนเองไม่สามารถประสบความสำเร็จดังที่ตนเองคาดหวังได้ ความคาดหวังเลยมาตกอยู่ที่ลูก ของอย่างนี้มันก็พูดยากเหมือนกัน
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:11:52:09 น.
  
เห็นด้วยกับพี่โบ๊ตเลย
โดย: Halimeda Lover วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:12:58:25 น.
  
เห็นด้วยค่ะ

ว่าแต่ไปทำหน้าเศร้าทำไมล่ะคะ
โดย: ironangel วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:7:12:30 น.
  


เห็นด้วยค่ะ ให้เค้าเลือกเรียนในสิง่ที่ถนัดดีกว่า เพราะเคยมีเคสอย่างนี้มาแล้ว สุดท้ายทรมานใจทั้ง พ่อแม่ และลูก
โดย: มามี๊ของชิโร่ วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:13:19:06 น.
  
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2554 เวลา:14:11:45 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

The Queenslander
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



กุมภาพันธ์ 2554

 
 
1
2
3
4
5
6
8
9
10
11
12
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
 
 
All Blog