โลกทั้งใบ :: เป็นของใครกัน




...พบรักแมนชั่น...


ชั้นล่างสุดที่ประกอบด้วยมินิมาร์ทเล็กๆทางซ้ายมือ ส่วนกลางเป็นร้านอาหารของแมนชั่น และด้านขวามือเป็นเค้าเตอร์ตอนรับซึ่งอยู่ติดกับประตูทางเข้าไปสู่ลิฟท์ที่อยู่ด้านในถัดไปนิดหน่อย พนักงานสาวสวยคนเดิมที่มีรอยยิ้มเย็นๆ หันมายิ้มให้หญิงสาวที่นั่งอยู่ในส่วนกลางของลอบบี้ เพียงแค่ยิ้มตามมารยาทก่อนที่คุณเธอคนนั้นจะหันกลับไปต้อนรับลูกค้าที่เพิ่งเดินเข้ามาใหม่


น้ำส้มคั้นสดๆสีส้มแกมแดงถูกนำมาวางตรงหน้า พอดีกับที่ชายหญิงคู่หนึ่งเดินออกมาจากลิฟท์พอดี หวานและอเล็กซ์นั่นเอง ส้มยกมือขึ้นนิดหน่อยเป็นเชิงทัก หญิงสาวผู้นั้นจึงปาดเข้ามาหาทันทีตามด้วยชายหนุ่มที่สาวเท้าเข้ามาอย่างเอื่อยๆ


"ขอนั่งด้วยคนนะจ๊ะ" ไม่รอคำตอบ หวานนั่งลงทันที ส้มจึงส่งยิ้มให้ และเผื่อแผ่ไปถึงใครอีกคนที่นั่งลงตามหลัง

"ตามสบายนะ เอากาแฟไหม" ส้มถาม


"อืม.. ก็ดีเหมือนกัน อเล็กซ์เอาอะไรไหมคะ กาแฟแล้วกันเนาะ " หวานหันไปถามแล้วสั่งเองอีกตามเคย ชายหนุ่มจึงเพียงพยักหน้า ไม่ถึงหนึ่งนาทีกาแฟสองถ้วยก็มาถึง..กลิ่นหอมยวนใจเหลือเกิน


...ความขมอันลึกลับ และความหวานอันชวนฝัน...


"แหม เมื่อคืนเสียดายจังที่เธอไม่ได้มา วันเกิดอเล็กซ์ทั้งทีเธอก็ติดงาน ส่วนเจ้าของวันเกิดก็ดันมาช้าเพราะติดงานเหมือนกัน..แต่ดีนะที่ยังอุตส่าห์มา" หันไปส่งตาหวานให้คนรัก "ไม่งั้นเค้กชอคโกแล็ตที่หวานตั้งใจฝึกทำทั้งวันต้องเป็นหมันแน่เลย"


ชายหนุ่มนามว่าอเล็กซ์เพียงแต่ยิ้มตอบรับตามนิสัยของคนไม่ช่างพูด ฉีกซองเติมน้ำตาลลงไปในถ้วยกาแฟเพียงถ้วยเดียว "ขยันจังนะ วันนี้ไม่ทำงาน ยังอุตส่าห์อ่านหนังสืออีก" อเล็กซ์หันมาถามส้ม


หวานเหลือบตามองอเล็กซ์นิดนึง ก่อนจะหันกลับมามองหนังสือเล่มหนึ่งซึ่งวางหราอยู่บนโต๊ะ ก่อนถาม "อ่านอะไรจ๊ะ หน้าปกสวยจัง น่าสนใจ คุ้นๆ..."


"บัลลังก์แสงเดือนจ้ะ" ส้มตอบยิ้มๆ ก่อนจะเล่าต่ออย่างคนที่เป็นหนอนนิยายทั่วไปน่าจะเป็นกัน คือเมื่ออ่านอะไรสนุกๆแล้ว ย่อมอยากบอกต่อเป็นธรรมดา "เป็นเรื่องราวความรักสามเส้าอิงตำนานนิทานปรัมปรา"


ทันสังเกตุว่ามือที่กำลังง่วนอยู่กับการคนกาแฟของทั้งสองคนตรงหน้าชะงักไปชั่วขณะ ส้มจึงหยุดเล่า "มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ"


"เปล่านี่ เล่าต่อสิ" หวานคะยั้นคะยอ


"นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องราวของคีริศกับมนทกานติ์ที่มีความรักคล้ายคลึงกับเรื่องราวของจันทราเทวีจ้ะ หวานกับอเล็กซ์รู้จักจันทราเทวีไหม " ส้มถาม และได้คำตอบจากทั้งสองคนก็คือการส่ายหน้า


"จันทราเทวีหญิงสาวจากดวงจันทร์ผู้ลืมเลือนความทรงจำของตนเอง แล้วพบรักกับอัลกอนนักรบหนุ่มผู้องอาจบนโลกมนุษย์ ทั้งคู่อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข แต่แล้ววันหนึ่งคู่หมั้นบนโลกพระจันทร์ก็มาตามเธอกลับไป จันทราเทีวีจึงกลับไปในวันที่อัลกอนออกรบ เขากลับมาทันได้เห็นเธอกำลังสาวแสงเดือนมาทำเป็นบัลลังก์เพื่อนั่งกลับไปสู่ดวงจันทร์ หัวใจของเขาแหลกสลาย พยายามที่จะทำเช่นนั้นเพื่อตามเธอไป แต่เขาก็ทำไม่ได้ เขาไม่มีวันสาวแสงเดือนมาถักเป็นบัลลังก์ได้เพราะเขาเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาเท่านั้น" ส้มยิ้มเศร้าๆก้มลงหยิบน้ำส้มมาดื่มให้ชุ่มคอแล้วเล่าต่อ


" ส่วนจันทราเทวีหลังจากที่กลับขึ้นไปบนดวงจันทร์แล้วก็ได้ค้นพบว่าแท้จริงแล้วหัวใจเธอต้องการอะไรกันแน่ ระหว่างความรักครั้งใหม่กับชายบนโลกมนุษย์ และความรักครั้งเก่าบนโลกพระจันทร์ ภาระ หน้าที่ และสถานที่ๆเธอเคยคุ้นเคย"


"แล้วเธอเลือกอะไรล่ะ" หวานถาม

"เธอคิดว่าจันทราเทวีจะเลือกอะไรล่ะ" ส้มย้อนถามกลับ


"ไม่รู้สิ" หวานตอบสั้นๆ ก่อนจะหันไปถามอเล็กซ์ซึ่งนั่งฟังเงียบๆ "คุณคิดว่าเธอรักใครคะ แล้วเธอจะเลือกใคร"


"ผมไม่ทราบ" เขาตอบ

"แล้วถ้าเป็นคุณ คุณจะทำอย่างไรคะอเล็กซ์" ส้มหันไปถามบ้าง แต่คำตอบก็คือความเงียบเช่นเดิม


"ไม่เอาแล้ว น่าเบื่อ คุยเรื่องหนังสือกับอเล็กซ์ทีไร..ไม่สนุกเลย" หวานแกล้งต่อว่าคนรักเพื่อทำลายบรรยากาศเงียบเชียบนั้น แล้วถามต่อ " เออ สั้ม..ว่าแต่ว่า แล้วคีริศกับมนทกานติ์ล่ะ ความรักของทั้งสองคนเป็นอย่างไร"


"ก็จบลงตรงข้ามกับจันทราเทวีน่ะสิ แต่ต้องลองอ่านเองนะ แล้วจะรู้ว่าเป็นอย่างไร คู่ไหนจะจบลงอย่างมีความสุข ใครจะสมหวัง ใครจะต้องผิดหวัง" ก่อนจะยัดหนังสือใส่มือหวาน "ฉันอ่านจบแล้ว เธอลองเอาไปอ่านดูบ้างสิ เผื่อจะซาบซึ้ง" ก่อนที่คนทั้งสองจะลุกจากไปพร้อมกับหนังสือที่ส้มเพิ่งหยิบยื่นส่งให้


...ความรักที่ตราตรึงใจมักเป็นความรักที่จบลงด้วยโศกนาฏกรรมจริงหรือ...


...ถ้าโลกใบนี้มีความรักบรรจุอยู่อย่างเต็มไปหมด ความรักของฉันจะถูกบรรจุอยู่ตรงส่วนไหนของชั้นบรรยากาศกันนะ..ซอกหลืบที่มืดมิดหรือเปล่า โลกทั้งใบไม่ใช่ของฉันแต่เพียงผู้เดียว...ส้มคิด





...ติ๊ด ติ๊ด...

..เอ..เมื่อกี้ดูเหมือนอเล็กซ์จะลืมกระเป๋าสตังค์ไว้ที่โต๊ะนะ ส้มยังอยู่ที่โต๊ะหรือเปล่า เดี๋ยวเขาจะกลับไปเอานะ...หวาน




ส้มยิ้มกับตัวเอง..พร้อมกับหยิบกระเป๋าสตังค์สีดำที่วางอยู่บนโต๊ะและเดินกลับขึ้นห้องที่อยู่ชั้นแปดของแมนชั่นแห่งนี้...อัลกอนช่างน่าสงสารนัก พยายามถักบัลลังก์แสงเดือน เพื่อปีนขึ้นไปหาจันทราเทวีจนตัวเองต้องตรอมใจตาย


...แต่ฉันคนนี้จะไม่เป็นเช่นนั้น...




* * * * * * * * * *




ประตูห้อง 811 ถูกเปิดออกจากด้านนอกและถูกปิดอย่างไม่เบานัก แต่หญิงสาวไม่รู้สึกตกใจซักนิดเพราะรู้ดีว่าเขาเป็นใคร


"ส้ม..คุณรู้ตัวหรือเปล่าว่ากำลังทำอะไรเมื่อเช้านี้" เขาถาม

"รู้สิคะ ก็กำลังเล่าตำนานแห่งรักอมตะให้หวานฟังไงล่ะ"

"ผมบอกแล้วไงว่าผมจะจัดการเรื่องนี้เอง ขอเวลาผมบ้าง เขาไม่ผิดอะไร ผมไม่อยากทำร้ายจิตใจเขา"


"งั้นเป็นฉันใช่ไหมคะที่เป็นคนผิด คุณรู้ตัวหรือเปล่าว่าคุณก็กำลังทำร้ายจิตใจของฉันเหมือนกัน"


"ไม่มีใครผิดหรอกส้ม คุณไม่ผิดซักนิด ผมเองคนเดียวที่ผิด " อเล็กซ์ดึงส้มเข้าไปกอดไว้ หญิงสาวสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของเขาว่าเขาต้องการอะไร แต่เขาไม่ยอมพูดมันออกมา "ผมขอโทษที่ทำให้คุณต้องลำบากใจ"


"บอกฉันมาสิคะ ว่าจันทราเทวีคนนี้รักใคร ขอให้ฉันได้มั่นใจบ้าง"

"ผมอยากอยู่บนโลกใบใหม่" เขาบอกหนักแน่น


และหญิงสาวก็ยิ้มออกมาทั้งน้ำตาที่เอ่อซึม.."เมื่อคืนคุณก็พูดแบบนี้แหล่ะ พูดตั้งหลายครั้ง แต่สุดท้ายคุณก็ไป"


"ผมรู้ คุณอ่านนิยายฉากที่จันทราเทวีปีนลงมาบนโลกมนุษย์ให้ผมฟังจนขึ้นใจเลย แต่ว่าผมปีนลงมาไม่ได้ง่ายๆอย่างนั้น ผมถึงต้องไป"


"ไม่รู้ล่ะ ถึงเวลาที่คุณต้องเลือกแล้วค่ะอเล็กซ์ ว่าจะยอมให้ฉันเป็นโลกทั้งใบของคุณหรือไม่ ถ้าคำตอบคือไม่ ฉันก็จะไปจากคุณทันที อย่าซื้อเวลาอีกเลยค่ะ เพราะมันไม่มีอะไรดีขึ้นหรอก"


อ้อมกอดนั้นรัดแน่น ลมหายใจร้อนๆเป่ารดอยู่ข้างขมับขวา เมื่อเขากระซิบบอก "ผมไม่ได้อยากยื้อเวลาหรอกนะ ผมแค่อยากทำให้ดีที่สุดสำหรับทุกฝ่าย แต่ขอให้คุณรู้ไว้เถอะ ว่าคุณคือโลกทั้งใบของผม"


แม้คำตอบที่ได้รับจะให้หัวใจอิ่มเอมซักแค่ไหน แต่ก็อดปวดร้าวลึกๆในใจไม่ได้ สองคนที่กำลังยืนกอดกันอยู่นั้นรู้ดี..บางครั้งความรักมักเล่นตลก คนที่เป็นฝ่ายถูกรักถูกเลือกก็ไม่ได้มีความสุขเสมอไปหรอก


...แล้วฝ่ายที่ไม่ถูกรักไม่ถูกเลือกเล่า จะรู้สึกปวดร้าวซักเพียงไหน ...










คู่รักเก่าของจันทราเทวีอาจจะปล่อยให้จันทราเทวีกลับลงไปสู่โลกมนุษย์อย่างง่ายๆ แต่สำหรับเธอแล้ว มันไม่ง่ายเช่นนั้น..ปวดใจเท่าไหร่กัน กับการที่ต้องยิ้มและแกล้งทำเป็นเหมือนไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น เมื่อคืนกว่าเขาจะมา กว่าเขาจะยอมมาอย่างเสียมิได้


...และเธอก็สัมผัสได้ว่าเขามาแต่ตัว แต่ไม่ได้เอาหัวใจมาด้วย...


หวานหยิบหนังสือเล่มสีฟ้าสดใสซึ่งวางอยู่บนเบาะข้างๆ ขึ้นมามองพลิกดู หนังสือเล่มหนา หน้าปกสีฟ้าเป็นภาพทิวทัศน์ เหลี่ยมเขาลึกลับ ก้อนเมฆสีขาวบริสุทธิ์ สี่ที่โดดเด่นจนไม่อาจมองข้ามก็คือ...ดวงจันทราที่ส่งแสงเสียดแทงหัวใจ...


...ฉันเคยอ่านมันแล้วล่ะ ฉันรู้ว่าตอนจบมันจะลงเอยเช่นไร แต่ฉันไม่อยากให้มันเป็นเช่นนั้นเลย...


คนอ่านคนอื่นๆอาจจะสงสารอัลกอนจับใจที่หลงรักจันทราเทวีผู้มีเข้าของ แต่หญิงสาวกับรู้สึกสะใจอยู่ลึกๆกับบทสรุปความรักของคนทั้งคู่ ความสะใจที่แฝงด้วยความเศร้า..จนต้องซบหน้าลงกับพวงมาลัยรถ


เมื่อจันทราเทวีกลับลงมายังโลกมนุษย์แล้ว จึงได้ทราบว่าจากวันนั้นเป็นต้นมา อัลกอนก็ล่องเรืออยู่ในทะเลสาปสีน้ำเงินทุกเช้าค่ำ พยายามที่จะสาวแสงเดือนมาถักเป็นบัลลังก์ปีนขึ้นไปบนดวงจันทร์ หัวใจเขาแหลกสบายและพิษไข้รุมเร้าจนตัวเองต้องครอมใจตาย จันทราเทวีกลับมาช้าเกินไป


และถึงแม้ในภายหลังจะไม่มีอัลกอนบนโลกมนุษย์อีกแล้ว แต่จันทราเทวีกลับไม่ยอมคิดที่จะกลับไปอาศัยอยู่บนดวงจันทร์อีกแล้ว เธอได้แต่เฝ้านั่งเล่นอยู่ที่ริมทะเลสาปจนหมดอายุขัยของเธอและก่อกำเนิดเป้นตันหลิวที่แสนสวยงาม..โดดเดี่ยว พริ้วไหว และแสนเศร้า...


...เขาก็เป็นเช่นจันทราเทวีใช่ไหม..ถึงจะมีส้มหรือไม่มี หัวใจของเขาก็จะไม่กลับมาเป็นของเธออีกต่อไป...


ในเรื่องราวความรักอมตะของจัทราเทวีและอัลกอน จะมีใครซักคนนึกถึงคู่รักเก่า คู่หมั้นของจันทราเทวีบ้างหรือไม่


จะมีใครซักคนนึกถึงหัวใจของหวาน ผู้หญิงคนนี้บ้างไหม?


สตาร์สเครื่องรถยนต์ก่อนจะออกตัวและเลี้ยวกับไปยังทางเดิม..ทางเดิมที่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป มันไม่เหมือนเดิมมานานแล้ว มีแต่เธอเองนี่แหล่ะที่แสร้งทำเป็นมองไม่เห็น และเฝ้าหลอกตัวเองว่าทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม บางทีอาจถึงเวลาที่เธอต้องย้ายออกจาก ..พบรักแมนชั่น.. เสียที ...พร้อมกับจ่ายค่าเช่าเป็นหยาดน้ำตา...


...ในโลกของความรัก ไม่มีผิดหรือถูก มีแค่รักหรือไม่รัก และในวันนี้ เธอไม่ใช่คนที่ถูกรักอีกแล้ว โลกทั้งใบไม่ใช่ของเธออีกต่อไป...


...กาแฟแก้วเมื่อเช้านี้ ขมที่สุดในโลกเลย...









...คุยกันท้ายเรื่อง...
มีคนเคยบอกว่า อยากลองอ่านเรื่องสั้นที่แต่งขึ้นเพื่อเป็นการแนะนำหนังสือ ก็เลยลองเขียนดูค่ะ โดยลองเขียนถึงนิยายของคุณปิยะพร ศักดิ์เกษม ซึ่งนำมาแต่ส่วนที่เป็นนิทานซ้อนในนิยาย คือเรื่อง"จันทราเทวี"( Red Indian Folk Tales ของ Ruth Manning) เข้าใจหรือไม่เข้าใจ ก็แนะนำติชมกันได้นะคะ..ขอบคุณ




ส่วนบล็อกต่อไปในวันจันทร์ที่ 12 ตุลาคม หัวข้อ "เมื่อลมหนาวพัด...มา" หัวข้อหน้านี้เป็นของอ้อน BeCoffeeค่ะ เป็นการต้อนรับหน้าหนาวที่จะมาเยือนอีกครั้ง พยายามคิดหัวข้อธีมให้กว้างๆไว้ก่อน ผู้สนใจเข้าร่วมโครงการสามารถเข้าร่วมได้เลยกฏกติกามารยาทดังนี้

-ลงชื่อบอกกล่าวกันไว้
-เขียนเรื่องอะไรก็ได้ที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อนี้ และอัพบลอคในหมวดงานเขียน/บทประพันธ์
-อัพบลอคในวันจันทร์ที่ / ตุลาคม นี้ เวลาใดก็ได้
-เมื่ออัพบลอคแล้ว กรุณามาแจ้งอีกครั้งในบลอคของคนใดคนหนึ่ง และเราจะทำการรวบรวมลิงค์อีกทีค่ะ


ยินดีต้อนรับเพื่อนๆ ทุกคนสู่ถนนสายมิตรภาพค่ะ





 

Create Date : 28 กันยายน 2552
31 comments
Last Update : 28 กันยายน 2552 14:37:35 น.
Counter : 457 Pageviews.

 

เจิมไว้ก่อน...
เห็นคุณอ้อนคุยกับคุณแจงที่ blog คุณอ้อน...เกี่ยวกับการแนะนำหนังสือด้วยเรื่องสั้น
ไม่คิดว่าจะได้อ่านเร็วอย่างนี้...^^

ชอบค่ะ คราวหน้าเอาใหม่นะ

 

โดย: นัทธ์ 28 กันยายน 2552 6:59:55 น.  

 

เมื่อมีเรื่องราวเกี่ยวกับความรักเมื่อไหร่ .. ไม่ผิดหวัง ก็ สมหวัง
ผิดหวังก็น่าเศร้าและว่าสมหวังก็สุขกันไป แต่ว่าจะนานเท่าไหร่
อันนี้ก็คงไม่มีใครเน๊าะทีจะการันตีได้ค่ะ ...


เพราะมันต้องเป็นไป ... เหมือนจันทร์ และ อาทิตย์
ที่จะต้องคอยส่องแสงกันไปตามนั้น ทำไปตามธรรมชาติ
และหน้าที่จะส่งให้ทำ ... มันเลยเป็นอะไรที่คาดหวังกันได้ลำบาก
จริงๆ คะ


แวะมาบอกและส่งข่าวว่าเพิ่งเขียนเสร็จเมื่อกี้นี้เองจ้ะน้องแจง

 

โดย: JewNid 28 กันยายน 2552 8:12:36 น.  

 

เป็นคนชอบอ่านหนังสือเหมือนกันค่ะ แต่เรื่องนี้ยังไม่เคยอ่าน

วันนี้ซัมเมอร์ขอเข้าร่วมโครงการด้วยคนค่ะ

 

โดย: Summer Flower 28 กันยายน 2552 9:28:01 น.  

 

โฮ้ววววววววววววววว...

เป็นโลกที่ยาวดีจังครับ..

แต่ชอบภาษาที่ใช้..

ผมเขียนบรรยายบรรยากาศฉากของเรื่องไม่ค่อยเป็น...

ต้องแอบจำจากบ้านนี้แล้วล่ะครับ..

ลา ลั้ล ลา..

 

โดย: ต๊าย ตาย!!!...นี่มัน.. (อสัญแดหวา ) 28 กันยายน 2552 11:06:10 น.  

 

พี่แจงเขียนโดนใจคนโดนทิ้งแบบผม 2 เรื่องแล้วนะ
ตั้งแต่หัวข้อที่แล้วเลยนะครับ

"ไม่มีใครผิดหรอกส้ม คุณไม่ผิดซักนิด ผมเองคนเดียวที่ผิด "

ชอบอ่ะ แฟนเก่าผมก็พูดแบบนี้แป๊ะเลย
แต่ต่างกันตรงที่ผมไม่ได้เป็นส้ม แต่เป็นหวานต่างหาก


ชอบครับ เขียนเรื่องสั้นแบบแนะนำหนังสือ
พี่แจงเขียนเข้าใจดีครับ ไม่งงเลย

ปล. แวะมาบอกว่าอัพบล็อกแล้ว พร้อมลงชื่อหัวข้อต่อไปเหมือนเดิมครับ

 

โดย: ไอซ์คุง (ปีศาจความฝัน ) 28 กันยายน 2552 14:50:02 น.  

 

อื้อหือ เรื่องรักร้าวฉานอ่านแล้วปวดใจตามไปเลยครับ

รักสามเส้านี่มันไม่สนุกเลยเนอะ แถมยังพยายามยืดเยื้ออีก

แต่จะพยายามยังไงสุดท้ายมันก็ต้องเจ็บทุกฝ่ายอยู่ดีเนอะครับ

คุณ nikanda แต่งเรื่องได้ยาวมากเลยครับ เป็นสิ่งที่ผมทำไม่ได้จริงๆ555

 

โดย: Unravel 28 กันยายน 2552 15:07:21 น.  

 

ดีจ้าน้องแจง ...


ที่เขียนสั้นๆ น่ะไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ เพราะว่าเขียนยาวๆ
มันจะงงเอาเพราะว่าเขียนเรื่อยๆ ไม่ลบ .. ไม่คิดพล็อต เพราะว่าเมื่อเช้า
พี่เข้าไปบล็อกคุณก๋าน่ะคะ เห็นว่าโครงการสาว สาว สาว
เขียนวันนี้ เห็นเท่านั้นล่ะเลยวิ่งไปถ่ายรูปมาก่อนเลยแล้วก็มาเขียนเรื่อง
แต่เอ ก่อนจะเขียนเรื่องแวะเข้าไปดูบล็อกคนอื่นก่อนว่า
มีอะไรบ้าง ดีนะที่เข้าไปอ่านก่อนไม่อย่างนั้นคงเขียนเรื่องพี่เต๋า
กับเรื่องโลกทั้งใบ.. ให้นายคนเดียว 555+ ถ้าเป็นแบบนั้นก็
ซ้ำกับเพื่อนอีกคนเลยล่ะคะ

 

โดย: JewNid 28 กันยายน 2552 15:12:20 น.  

 

สวัสดีตอนบ่ายแก่ๆพระอาทิตย์เหนียงยานครับ..

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์ครับ..

ผมขอแนะนำให้รู้จักกับหน่อความคิดของผมครับ..

เล่มนี้เลย..



เขียนโดย หมอนี่..




ลองทดลองอ่านดู..

เฮฮา แต่ไม่ไร้สาระ..


ปัญหาของผมคือ..

สัดส่วนที่ไม่สมดุลย์กัน ระหว่างสองสิ่งนี้ครับ..

กำลังจัดแจงอยู่...



ส่วนจุดต่าง ระหว่างสิ่งที่ผมเขียน

กับสิ่งที่พี่ พิง เขียน..

ผมว่า ผมแยกออกแล้ว..

คือ ผมเขียนได้ไม่เท่าพี่เค้าครับ...
ฮ่าๆๆๆ..

รายนั้น ต้องคารวะจริงๆ..



 

โดย: ต๊าย ตาย!!!...นี่มัน.. (อสัญแดหวา ) 28 กันยายน 2552 15:58:46 น.  

 

Ciao, Ora devo andare a scuola...primo giorno Ti lascio un messaggio stasera.

Ciao Ciao.

 

โดย: settembre 28 กันยายน 2552 16:26:26 น.  

 

บัลลังก์แสงเดือนที่อ่านเป็นหนังสือก็ว่าเศร้าแล้วนะ
แต่ แจงหยิบมาใช้กะชีวิตจริงของตัวละครในนิยาย อ่านแล้วยิ่งปวดใจ

คนอ่าน นิยายซ้อนนิยาย เข้า เลยอดนึกถึงวันเก่า ๆ ไม่ได้ ฟี่เป็นอีกคนนึงที่เป็นหวานนะ

ไม่รับรู้ ไม่ยอมรับรู้ .. หลอกคนอื่นได้ แต่หลอกใจเราเองไม่ได้

และสุดท้าย ก็จบที่ใจเราเองนั่นแหละ ที่แบกต่อไปไม่ไหว แล้วก็ พอเสียที

 

โดย: Paulo 28 กันยายน 2552 16:33:54 น.  

 

ตามมาบอกว่าเรื่องของเพื่อนสองคนนั้นคงลงเอยกันไม่ได้หรอกค่ะ เพราะว่าเพื่อนชายคนนั้นเค้าแต่งงานไปแล้ว จริงๆ วันที่เค้าถามว่า "ทำไมเราไม่เป็นแฟนกัน" เราก็บอกเค้าทำนองนั้นแหละว่าเพื่อนกะแฟนมันไม่เหมือนกัน แต่จริงๆ ต้องบอกว่าเค้าโชคดีแล้วที่แต่งกะคนอื่น ขืนแต่งกะเราละโชคร้ายแหงๆ

ส่วนรักสามเศร้านี่ก็เคยเจอมาบ้าง เศร้าจริงๆ แหละ เพราะมันไม่มีเบอร์หนึ่งถึงสองคนหรอกใช่ไหมคะ

อ่านเรื่องจันทราเทีวีกับอัลกอนก็รู้สึกเศร้าค่ะ เดี๋ยวนี้แบบว่าเซ้นซิทีพ อ่านนิยายที่จบเศร้าไม่ค่อยได้ค่ะ ใจหาย น้ำหูน้ำตาไหลทุกที

 

โดย: Summer Flower 28 กันยายน 2552 16:42:13 น.  

 

มาส่งการบ้านค่ะ
แล้วก็มาแค้น ผู้ชายหลายใจ
เชอะ ผิดด้วยกันทั้งคู่ รู้ว่าเค้ารักกันอยู่
ก็ยังไปพัวพัน ชิ
55555 อินเกินไปมั้ยเนี่ย
ดีนะคะ เลยได้รู้จักหนังสือไปด้วยเลย

อ้อ บล็อกเก่า ดองได้ที่แล้ว ค่ะ
แล้วอย่าลืม นำคลิปมาแปะให้ชมบ้างนะคะ

 

โดย: แม่ภูมิ (Artagold ) 28 กันยายน 2552 17:59:26 น.  

 

แวะมาลงชื่อ หนาว ด้วยคนค่ะ

 

โดย: แม่ภูมิ (Artagold ) 28 กันยายน 2552 20:29:27 น.  

 

หวัดดีค่ะแจง
ช่วงนี้ยุ่ง ๆ เหนื่อย ๆ หลายเรื่อง
อัพบลอคไว้แล้ว แต่ปิดเม้นต์ไว้
บลอคแจงก็ติดไว้ก่อนนะ
ยังไม่ได้อ่านเลยค่ะ แต่คิดถึงเสมอ

ป.ล.เมล์หานะคะ

 

โดย: นางสาวดุ่บดั่บ 28 กันยายน 2552 20:32:05 น.  

 

ตอนแรกอ่านจนจบแล้วมีงงเล็กน้อย
ก็เลยย้อนกลับไปอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นก็เข้าใจเรื่องทั้งหมดเลยค่ะ
อาจเป็นที่อ้อนสมาธิไม่ดีเองก็ได้

แจงขาเขียนรีวิวหนังสือแบบนี้ได้น่าอ่านนี่ค่ะ
เป็นเรื่องราวซ้อนนิยายแล้วนิยายก็ซ้อนนิทาน
เรียกได้ว่าสามซ้อนเลยทีเดียว

ถ้าเป็นเราจะรู้สึกยังไง น่าจะเป็นที่ว่าเราอยู่ในสถานการณ์ไหนมากกว่า
ถ้าเราเป็นหวานก็คงอยากให้จันทราเทวีเลือกตัวเอง
ถ้าเป็นส้มก็คงอยากให้จันทราเทวีกลับมาหาตัวเอง
ความรักช่างเห็นแก่ตัวเหลือเกิน

อินเนอะ ไม่ได้อ่านรีวิวหนังสือแบบนี้นานแล้ว

ป.ล.ปอยปิดเ้ม้นท์เหรอคะ อ้อนกำลังจะตามไปอ่านค่ะ

 

โดย: BeCoffee 29 กันยายน 2552 8:05:01 น.  

 

อ่านแล้วเศร้าจังเลยค่ะ
สงสารคนที่ไม่ถูกรักจัง เห้อ รักสามเศร้า !!

บัลลังค์แสงเดือน เรื่องนี้ยังไม่เคยอ่านเลยค่ะ เห็นทีจะต้องไปหาอ่านซะแล้ว
แต่คาดว่าถ้าได้อ่าน คงน้ำตาท่วมจอแหงมๆเลยค่ะ

 

โดย: บุยบุย 29 กันยายน 2552 10:19:09 น.  

 

สัญญาว่าจะมาเข้าโครงการของน้องแจงก็ยังไม่ได้ทำซะทีขอผลัดต่อนะคะ
ช่วงนี้ก็ติดโครงการณ์วันลอยกระทงของสาวๆ แซลลี่ค่ะ

แต่ไม่ยอมพลาดแน่นอน สัญญาเพื่อผูกมัดตัวเองค่ะจะได้ทำซะที
ไม่พลาดแน่นอนค่ะ

 

โดย: ซองขาวเบอร์ 9 29 กันยายน 2552 14:08:48 น.  

 

แวะมาทักทายยามบ่ายค่ะ ระหว่างนี้กำลังนึกถึงบรรยากาศลมหนาวค่ะ แต่ลมหนาวยังไม่มาเจอฝนทุกวันเลยนึกไรไม่ออกเล้ย

 

โดย: Summer Flower 29 กันยายน 2552 15:59:11 น.  

 

กะแล้วเชียว นายอเล็กซ์ ฮึ่ม

ซับซ้อน ยอกย้อน และลึกซึ้งดีจังครับ ทายเรื่องส้มกับอเล็กซ์ถูก แต่คิดไม่ถึงว่าหวานก็รู้ กาแฟถ้วยนั้นคงขมจริงๆ

ความรักบางทีเราเลือกไม่ได้ว่าจะรักหรือไม่รักใคร

แต่เราเลือกได้ ว่าจะซื่อสัตย์ตรงไปตรงมา

หรือจะหลอกลวง

 

โดย: คุณพีทคุง (ลายปากกา ) 29 กันยายน 2552 17:25:42 น.  

 

สวัสดียามค่ำค่า พี่ nikanda

ชื่อ บุยบุย ได้มาจากกร่อนเสียงคำว่า บายบาย ค่ะ
ได้มาตอนคุญ MSN กับเพื่อนรุ่นพี่
เลยจิ๊กมาใช้เลยค่ะ อิอิ

สุขสันต์ทุกวันนะคะ

 

โดย: บุยบุย 29 กันยายน 2552 19:01:37 น.  

 

วันนี้ไปร้านหนังสือมาด้วยค่ะ
หาเรื่อง บัลลังค์แสงเดือนนี่ละคะ แต่ไม่เจอ
แอบเศร้าเลยค่ะ



อยากอ่านๆๆ

 

โดย: บุยบุย 29 กันยายน 2552 19:04:11 น.  

 

อยากบอกว่านิต่อมน้ำตาตื้น...มากค่ะ
คาดว่าน่าจะ 'ร่วง' แน่ๆ 555+
(เพราะอ่านเอนทรี่นี้ก็พี่ก็ซึ้งมากแล้วค่ะ)

ปล.ไม่มีค้อนแน่นอนค่ะ ฟันธง!!

อิอิ

 

โดย: บุยบุย 29 กันยายน 2552 21:48:41 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับน้องแจง

พี่ก๋ามาลงชื่อว่าไม่พลาดแน่ๆ อิอิอิ
สำหรับหัวข้อลมหนาว





 

โดย: กะว่าก๋า 30 กันยายน 2552 7:28:05 น.  

 

พักนี้ตาพี่แห้งมากๆเลย ตัวเล็กๆในจอคอม
อ่านไม่ค่อยไหว ว่างๆจะต้องพริ้นท์ออกมาอ่าน

หลานตัวน้อยของพี่สบายดีนะครับ พักนี้ไม่ได้
มาโอ๋เลย

เข็มที่บ้านเป็นเข็มหลวงครับ ยังตูมอยู่เป็นส่วน
มาก เลยดูโหรงเหรงไปหน่อย ไว้วันหน้าจะเอา
มาลงบล็อกใหม่ ทั้งกอเลย... แต่คุณแจงคง
ชอบแบบนี้



 

โดย: หนูหล่อ (nulaw.m ) 30 กันยายน 2552 10:11:43 น.  

 

แวะมาทักทายพี่แจงครับ
แอบบ่นเดี๋ยวนี้เจ้าของโครงการนี้ งานเข้ากันหรอครับ เห็นยุ่งกันทุกคนเลย อิอิ

ปล. หนังที่พี่แจงนึกถึง ชื่อเรื่อง I Am Legend ครับผม
ปล.2 อย่างที่พี่แจงบอกละครับเรื่องรักสามเศร้าเนี่ยอาจเคยเจอกันทุกคน แต่ถ้าใครไม่เคยเจอก็โชคดีไปครับ

 

โดย: ไอซ์คุง (ปีศาจความฝัน ) 30 กันยายน 2552 19:14:33 น.  

 

ขอเป็นผู้ติดตา
เนื่องจากด้วยประสบการณ์ และฝีมือหามีไม่
เอาเป็นว่าจะเกาะจออ่านะจ๊ะ

ไปหล่ะกะลังเคลิ้มๆๆ

 

โดย: Poo (myroom_pu ) 30 กันยายน 2552 20:48:23 น.  

 

ชอบมากๆ เลยค่ะ กับการเปรียบเทียบแบบนี้
อ่านไปก็ลุ้นไป เขียนได้น่าติดตามมากเลยนะคะ

อ่านจบแล้วก็อยากอ่านบัลลังก์แสงเดือนขึ้นมาเลยล่ะค่ะ

 

โดย: ศรีสุรางค์ 1 ตุลาคม 2552 10:19:46 น.  

 

ช่วงหลังๆมานี่เขียนอะไรยาวไม่ค่อยไหวเลยค่ะ บล๊อกที่อัพไว้ก็เขียนกลอนลงไปวันละบทๆ เล่นเเบบนั้นเอา ไม่งั้นบล๊อกคงโดนดองครบเดือน นี่กว่าจะอัพได้ก็สามอาทิตย์เข้าไปเเล้วค่ะ


เรื่องรักสามเส้าของคุณเเจงเรื่องนี้อ่านเข้าใจง่ายดีค่ะ เศร้าเล็กน้อยพอประมาณ เพราะหากเศร้ามากหนูพลอยคงไม่อ่าน ไม่ใช่ว่าคนเขียนเขียนไม่ดี เเต่เพราะเขียนดีจนทำให้คนอ่านร้องไห้ได้ไม่หยุดนี่สิคะ เลยต้องขอบายเรื่องเศร้าค่ะ

 

โดย: อมิธีสท์ 2 ตุลาคม 2552 10:39:52 น.  

 

แวะมาทักทายยามบ่ายค่ะ พรุ่งนี้ก็หยุดแล้ว have a nice weekend นะคะ

 

โดย: Summer Flower 2 ตุลาคม 2552 14:17:33 น.  

 

สวัสดีและขอบคุณทุกความเห็นค่ะ

 

โดย: nikanda 3 ตุลาคม 2552 15:12:23 น.  

 

คุณแจงคุณแจงปิดบล็อกแล้ววันที่ 12 จะอัพไหม ตอบด้วยค่ะ อิอิ

 

โดย: BeCoffee 3 ตุลาคม 2552 22:01:04 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


nikanda
Location :
จันทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 30 คน [?]




ลายปากกา









New Comments
Group Blog
 
<<
กันยายน 2552
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
28 กันยายน 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add nikanda's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.