Blogger Reader Writer Runner
The Tempest: ศิลปะหรือมายา กลลวงตาหรือจงใจ



ผมได้รับหนังสือเล่มนี้ในเย็นวันนึงผ่านบุรุษไปรษณีย์ จ่าหน้าผู้ส่งโดยมิตรท่านเดิมผู้ได้รับความเคารพและยกย่องในความสามารถจากผมเต็มเปี่ยม ดุจเดียวกับหนังสือดีอีกมากเล่มที่ผมมีในครอบครอง แต่การมาถึงของ The Tempest อยู่ในระหว่างการละเลียด มาสเตอร์กับมาการิตา ของสำนักพิมพ์และผู้แปลท่านเดียวกัน แต่ระหว่างนั้นก็คืบเคลื่อนไปไม่กี่บททั้งที่ก็ได้มาเนิ่นนานจากมิตรท่านเดิม เพียงแต่สิ่งที่กำกับผ่านอีเมลล์หลังจากได้รับหนังสือ ทำให้ผมวาง มาสเตอร์ฯ ลงเพื่อหยิบ The Tempest ขึ้นมาเสพ ข้อความนั้นกำกับว่า “วางมาสเตอร์ลงชั่วครู่ หยิบเทมเปสต์มาลองอ่านสักสองบท น่าจะช่วยให้คิดถึงเฮียมูมากยิ่งขึ้น” เท่านั้นเองก็ยวนยั่วให้ผมไม่รีรอที่เปิดหน้าแรกออกเชยชม



The Tempest วิญญาณในภาพเขียน โดย Juan Manuel de Prado นักเขียนชาวสเปน แปลโดยคุณนพดล เวชสวัสดิ์ ทรานสเลเตอร์มากฝีมือของวงการ และสำนักพิมพ์เอิร์นเนส สำนักพิมพ์ที่มีลิสต์หนังสือไม่ธรรมดาบนแผงหนังสือ พ่วงด้วยรางวัลทรงเกียรติทางด้านวรรณกรรมของสเปนอย่าง รางวัลพลาเนตา ก็ทำให้เล่มนี้น่าจับตา (ในสายตาผม) ก่อนจะวางแผงด้วยซ้ำ แต่ที่เหนือกว่านั้น ก็คือสำนักพิมพ์และทรานสเลเตอร์ของเล่มที่ทำให้ผมจับตามอง



วิญญาณในภาพเขียน เป็นเรื่องราวของอาจารย์ศิลปะจากสเปน อะเลฮานโดร บัลเลสเตอรอส อาจารย์ศิลปะผู้จาริกมาถึงนครเวนิสเพื่อเสพในสิ่งเดียวคือ ภาพเขียนเดอะ เทมเปสต์ ของศิลปิน จอร์โจเน หลังใช้เวลาศึกษาค้นคว้าเก็บข้อมูลจากแหล่งต่างๆ รวมถึงภาพพิมพ์ที่มิใช่ของจริง จนสำเร็จเป็นวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกเล่มโต ไม่แม้สักครั้งที่จะได้ยลโฉมภาพนั้นผ่านสายตาตนเองโดยไม่มีอะไรขวางกั้น แต่หลังจากการมาสู่ของเขาในนครเวนิสเพียงแค่วันเดียว สิ่งที่เขาได้เสพก็เพิ่มปริมาณทบเท่าทวีคูณ ล้วนเป็นสิ่งที่นึกไม่ถึงและไม่ได้ต้องการ แต่สิ่งที่วางเรียงรอให้ได้เสพกลับไม่มีสิ่งใดทำให้เขาติดได้ แม้กระทั่งภาพเขียนที่ต้องการก็ไม่สามารถร่ายมนต์สะกดเขาได้ตามที่คิดไว้ สิ่งเดียวที่รัดรึงตรึงแน่น เขาเสพมันจะกระทั่งติดแม้กระทั่งยามฝันนั่นคือ คิอารา สาวน้อยนัยตาชาวนา เธอผู้ซึ่งเป็นผู้ช่วยผู้กอบกู้ ปกป้องศิลปะแห่งนครเวนิส อาจฟังดูเกินจริง แต่เมื่ออ่านจบและเก็บข้อมูลจากตัวละครก็จะรู้ได้ว่าไม่เกินจริงนักหากกล่าวเช่นนี้



เดอะ เทมเปสต์ แฝงนัยไปด้วยเรื่องราวของโลกศิลปะ เจาะจงลงไปเฉพาะโลกศิลปะแห่งมหานครเวนิส การวิพากษ์งานศิลป์หล่นเรียงรายในแต่ละบท แสบสันต์ละเอียดยิบ จนคนนอกโลกศิลปะอย่างผมเริ่มคล้อยตามหล่นไปอยู่ในโลกนั้น แต่โลกศิลปะของเดอะ เทมเปสต์ นั้นยังแต้มแต่งไปด้วยเรื่องราวของความรัก หลงรัก แอบรัก บูชารัก จนไปถึงปักใจรัก วาดเติมด้วยการหักหลัง กลโกง คำฉ้อปดมดเท็จ ใส่ร้าย และฆาตกรรม วางตัวเป็นที่เป็นทางหากแต่ไม่สะดุดตาจนกว่าจะขยับไปใกล้ ผูกโยงเรื่องราวให้น่าติดตามตลอดเรื่อง หยุดคั่นด้วยฉากวาบหวาม รสรักร้อนแรง ของตัวละคร คุณนพดล เลือกหยิบภาษาไทยไปใส่แทนที่ภาษาต้นฉบับได้อย่างมีอารมณ์ เป็นอารมณ์ร่วมของผู้อ่านแบบผม ซึ่งไม่แน่ใจนักว่าผู้อ่านท่านอื่นจะเป็นดุจเดียวกันหรือเปล่า แต่ด้วยความสัตย์จริง ผมแอบมีอารมณ์ร่วมอยู่หลายฉากทีเดียว หากจะกล่าวให้ชัด คำบรรยายถึงเธอ คิอารา ทำให้ผมหลงรักดุจเดียวกับบัลเลสเตอรอสก็ไม่ปาน



หลังจากผมปิดหนังสือเล่มนี้ลง ผมนึกไปถึงคำพูดของมิตรผู้ส่งหนังสือเล่มนี้มาให้ ที่บอกว่าจะช่วยให้ผมคิดถึงเฮียมูมากยิ่งขึ้นนั้น ก็ไม่ได้ผิดไกลนัก อารมณ์และการดำเนินของเรื่องอาจไม่เฉียดใกล้ แต่อารมณ์ของตัวพระเอกต่างหาก ที่ทำให้ผมฉุกคิดถึงตัวละครของมูราคามิอยู่บ่อยๆ รวมไปถึงฉากอีโรติคในเรื่องที่หล่นเรี่ยราดตามมุมต่างๆเต็มไปหมด แถมได้ผู้ถอดความท่านเดียวกันอย่างคุณนพดล อารมณ์มูราคามิจึงลอยจางคล้ายหมอกควันเหนือนครเวนิส



อีกครั้งที่ผมได้รับหนังสือดีดีจากมิตรท่านนี้ ผู้ซึ่งหลายครั้งผมได้มุมมองหลายอย่างผ่านตัวหนังสือ ไม่อยากอวดโอ่ใช้คำว่ามุมมองทางวรรณกรรม เพราะผมเป็นเพียงผู้เสพตัวหนังสือมิใช่ตีความ การเขียนของผมจึงเป็นไปในลักษณะอ่านแล้วชอบ จึงเอามาเขียนมาเล่าให้คนอื่นได้อ่านบ้างเท่านั้นเอง ฉนั้นหนังสือที่ผมเขียนถึงทุกเล่มจึงดี (ในสายตาผม) ทุกเล่ม ถ้าไม่ดีไม่เขียนถึงเพราะไม่สามารถวิจารณ์ได้ หวังว่าวิญญาณจากภาพเขียนภาพนี้จะดลใจให้คุณหยิบหนังสือเล่มนี้กลับบ้านนะครับ







Create Date : 14 พฤศจิกายน 2554
Last Update : 14 พฤศจิกายน 2554 1:21:22 น. 11 comments
Counter : 1545 Pageviews.

 
อาาา ให้บรรยากาศลึกลับ และเหงาๆ กันตั้งแต่หน้าปกทีเดียว


โดย: พริบตา (Pribtaa ) วันที่: 14 พฤศจิกายน 2554 เวลา:6:24:47 น.  

 
แหม!!ใช้สำเนียงภาษาเล่าได้ลึกซึ้ง ขนลุกไปหมดแล้วค่า!!


โดย: Khun Thitaa IP: 206.53.148.240 วันที่: 14 พฤศจิกายน 2554 เวลา:7:38:36 น.  

 
คุณ พริบตา ในเล่มไม่ถึงกับเหงามาก อ่านแล้วมีเรื่องให้ติดตามตลอด แต่ความเหงาก็เป็นคู่ชายโสด เพราะฉนั้นก็ลองติดตามดูครับ

คุณ Thitaa ครับอยากให้ลองอ่าน อาจจะขนลุกกว่านี้ครับ ขอบคุณที่ติดตามกันตลอดครับ


โดย: i.am.Victor วันที่: 14 พฤศจิกายน 2554 เวลา:8:08:21 น.  

 
อ่านการริวิวหนังสือของคุณแล้ว
ทำให้คิดถึงเพื่อนคนหนึ่งจังเลยค่ะ


แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 14 พฤศจิกายน 2554 เวลา:19:38:35 น.  

 
ไม่แน่เราอาจเคยรู้จักกันผ่านตัวหนังสือก็ได้นะครับ คุณแอมอร
ขอบคุณที่แวะมาอ่าน แวะมาบ่อยๆนะครับ


โดย: i.am.Victor วันที่: 14 พฤศจิกายน 2554 เวลา:22:36:53 น.  

 
ฮั่นแน่ มีเรื่องอัพ blog อีกแล้ว คุณ Victor


โดย: เก่ง IP: 115.67.252.55 วันที่: 17 พฤศจิกายน 2554 เวลา:11:07:26 น.  

 
แสดงว่าติดตามกันจริงครับ คุณเก่ง

ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะครับ ผมจะอัพบล็อคอยู่เรื่อยๆ ครับ ถ้าอ่านจบแล้วชอบก็จะอัพทันที ระหว่างนี้เขียนเรื่องสั้นอยู่เรื่องนึงใกล้จบแล้วครับ หวังว่าจะตามมาอ่านนะครับ


โดย: i.am.Victor วันที่: 17 พฤศจิกายน 2554 เวลา:11:55:57 น.  

 
ขอนอกเรื่อง เข้ามาอ่านเพราะว่าสนใจเรื่อง Tempest อ่านแล้วเห็นคอมเม้นท์คุณแอมอร สำนวนเหมือนเพื่อนในโลกไซเบอร์คนนึงเลยค่ะ ^^

Tempest เนี่ยอ่านรีวิวเนื้อเรื่องแล้วก็ยังเฉยๆนะคะ แต่มาติดใจตรงที่ให้ระลึกนึกถึงเฮียมูนี่สิคะ น่าสนใจมากมาย เพราะเป็นสำนวนแปลของคุณนพดลหรือเปล่าคะ

แต่ที่น่าสนใจกว่าคือรายชื่อรีวิวหนังสือด้านข้าง โอ้ 1Q84 อ่านจบแล้วเหรอคะ ขอแว๊บไปอ่านรีวิวนะคะ แล้วก็ขอแอด Blog ด้วยคนค่ะ


โดย: TaMaChaN (narumol_tama ) วันที่: 20 พฤศจิกายน 2554 เวลา:0:14:36 น.  

 
คุณ TaMaChaN ครับ เรื่องนึกถึงเฮียมู ผมว่าน่าจะมีจากปัจจัยสองอย่างครับ(ความเห็นส่วนตัว^^) คือ สำนวนแปลคุณนพดล แล้วก็เรื่องของตัวละครหลักฝ่ายชายครับ มันมีความเหงาแบบแปลกแปร่ง มีความต้องการที่ไม่ได้รับการตอบสนองถึงที่สุด และสุดท้ายการรอคอยที่ทรมานครับ ลองหามาอ่านดูครับ อย่าลืมแวะมาแลกเปลี่ยนกันนะครับ

ส่วนเล่ม Q อ่านจบสองเล่มแล้วก็เขียนถึงไว้ทั้งสองเล่มเลยครับ เนื่องเพราะการรอคอยที่แสนนาน เมื่อได้รับจึงไม่รีรอเลยครับ

ยินดีเป็นอย่างยิ่งครับ ที่แอดบล็อค


โดย: i.am.Victor วันที่: 21 พฤศจิกายน 2554 เวลา:10:40:14 น.  

 
เพิ่งเริ่มอ่าน 1Q84 ไปสองบทเองค่ะเมื่อคืน อ่านจบแล้วจะมารีวิวนะคะ แต่ท่าทางจะยังอีกนาน 555


โดย: TaMaChaN (narumol_tama ) วันที่: 21 พฤศจิกายน 2554 เวลา:17:13:27 น.  

 
คุณ TaMaChaN ค่อยๆ ละเลียด ได้เลยครับ ใช้เวลาเต็มที่ รับรองได้อรรถรสแน่ๆ ครับ แนะนำอีกนิด หาเพลงดีดี ฟังสบายๆ อ่านประกอบก็เยี่ยมนะครับ

อ่านจบอย่าลืมมาหล่นคอมเมนต์ให้อีกนะครับ


โดย: i.am.Victor วันที่: 21 พฤศจิกายน 2554 เวลา:17:24:13 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

i.am.Victor
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]





รักเร้นเร้นลับโลกคู่ขนาน
บันทึกแห่งนกไขลานหวามหวั่นไหว
แกะรอยหาแกะดาวคืนฝนปราย
ด้วยรักใจสลายแดนสนธยา




#สงวนลิขสิทธิ์ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิง ไม่ว่าส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของบทความภายในบล็อคนี้
โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้เขียน#




"Pain is inevitable, Suffering is optional"
Haruki Murakami
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2554
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
14 พฤศจิกายน 2554
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add i.am.Victor's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.