Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2551
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
13 มิถุนายน 2551
 
All Blogs
 
เดิน...สู่อิสรภาพ

เป็นหนังสืออีกเล่มหนึ่งที่ประทับใจในความพยายาม เหมาะสมกับได้รางวัลหนังสือ รางวัลชนะเลิศประเภท”สารคดี”(ชีวิตจริง)






ประมวล จันทร์เพ็ง อาจารย์ภาควิชา ปรัชญาและศาสนา มนุษย์ศาตร์ มหาลัยเชียงใหม่ วัย50ปีลาออกจากงานมาเดินกลับบ้าน จากจ.เชียงใหม่ไปจ.สุราษธานี ใช้เวลาเดิน 66 วัน
ออกเดินทางพันกิโลเมตร โดยไม่ใช้เงิน ไม่ร้องขออาหารถ้าเป็นการเบียดเบียนผู้อื่น เริ่มเดินทางด้วยการเดินอาศัยความมีน้ำใจคนในสังคมช่วยชีวิต
การเดินทางที่ผจญภัยกับ"ความรู้สึก"
ข่าวคราวเพียงไปรษณียบัตรส่งถึงภรรยา


ความรู้สึกแรกที่ชีวิติอุบัติขึ้น ระลึกได้แต่เพียงว่าเป็นเด็กชาวเกาะ มองทะเลสุดสายตา จุดขอบทะเลและขอบฟ้ามาบรรจบกันอยู่ที่ใด อยากไปถึงที่สุดขอบฟ้าและขอบทะเลนั้น ด้วยความฝันทำให้เดินทางออกจากเกาะเล็กๆไปสู่แผ่นดินใหญ่ แล้วเดินต่อไปในที่ต่างๆเกือบทั่วโลก มาถึงวันนี้ในวัยชรารู้ว่า ไม่มีขอบฟ้าไม่มีขอบทะเล

"ผมอยากกลับบ้าน" ความปราถนาชายชราอยากกลับไปบอกเด็กน้อยชาวเกาะไม่มีขอบฟ้าไม่มีขอบทะเล
การเดินเป็นการข้ามให้พ้นเสียดาย ยึดติด เกลียดชัง กลัว ความไม่แน่นอนรอบตัวจะใช้การเดินทำลายความรู้สึกเหล่านี้


การเดินไม่มีกำหนดเวลาจุดหมายรายทางผ่านจุดใด
จะไม่รู้กินนอนที่ไหน เพื่อเผชิญกับความไม่แน่นอน ความไม่มั่นคง ไม่ปลอดภัย เพื่อฝึกฝนเรียนรู้ให้เกิดความมั่นคงปลอดภัยขึ้นในใจของเราเอง
ไม่กลัวแม้จะจบชีวิตลงเพราะไม่มีอาหารกินหรือมีอันตราย
จะไม่ไปหาคนรู้จัก เพราะเป็นเหมือนสายใยรักอบอุ่นผืนเล็กๆ
แต่การพบคนไม่รู้จักเหมือนเอาผืนเล็กๆมาถักทอให้ใหญ่ขึ้น
ไม่มีการใช้เงินเพื่อพ้นอำนาจเงินตรา






บางส่วนของผู้คนที่พบเจอที่ทำให้อาจารย์พบสัจธรรมและมิตรภาพระหว่างเดินทาง


“บางวันผมไม่ได้เอาข้าวมากินตอนกลางวัน แต่วัวได้กินหญ้าอิ่มผมก็มีความสุขแล้ว แม้จะต้องเดินออกจากบ้านมาไกล แต่ถ้ามีหญ้าดีๆให้วัวกิน ผมก็พาวัวมา”

คำบอกเล่าของชายเลี้ยงวัว ชีวิตประจำวันตื่นเช้านำวัวออกจากหมู่บ้าน เป้าหมายผืนหญ้าเขียว ระยะทางใกล้ไกลไม่ใช่ปัญหาการเดินทางไป ที่ใดมีหญ้าเขียวที่นั่นคือเป้าหมาย ความอิ่มของวัวคือความหมายของชีวิตในแต่ละวัน

ขณะที่ตัวเองฟังวิทยุ ช่างเป็นชีวิตเรียบง่ายที่แสนงดงาม
ความแก่ใครๆก็ต้องแก่ แต่จะแก่อย่างไรให้สงบเย็น
ความตายใครๆก็ต้องตาย แต่จะทำอย่างไรให้งดงามที่จะตระหนักรู้
เป็นแสงสว่างส่องให้มองเห็นคำตอบอยู่ไกลๆ




วันนี้เมื่อเดินมาโดยไม่มีเงินซื้ออาหารกินยามหิว ทำให้ผมได้รู้ว่า”การให้”เป็นการกระทำที่ยิ่งใหญ่และงดงาม ชีวิตผมอยู่ได้ด้วยการเสียสละของผู้อื่นอาหารที่มีผู้ให้ มีความหมายและมีคุณค่ามากกว่าอาหารที่ซื้อมาด้วยเงิน

ได้หล่อเลี้ยงมิใช่แค่ร่างกายแต่หล่อเลี้ยงมนุษยธรรมงอกงามขึ้นด้วย ทำให้ความสัมพันธ์ผู้ให้และผู้รับก่อเกิดชีวิตที่งดงาม
ทำให้ผมได้รู้ว่าการได้รู้จักพบปะกับใครนั้น ห้วงเวลายาว-สั้นไม่สำคัญนัก หากพบกันด้วยมิตร แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆแต่ก่อให้เกิดความหมายที่งดงามยิ่งใหญ่ในชีวิต

แต่ถ้าพบปะด้วยความเป็นอริศัตรู ความหมายที่เกิดย่อมโหดร้ายทำลายความงดงามแห่งชีวิตไป

ผมเดินไปพร้อมกับบอกตัวเองว่า”มิตรภาพนั้นยิ่งใหญ่และงดงามผมจะเดินไปหาสิ่งนี้”

มิตรภาพคือสะพาน สะพานที่จะทำให้ผมข้ามพ้นไปสู่ฝากฝั่งที่ปรารถนาจะไปให้ถึง



ผมได้เล่าเรื่องนกนางนวลชื่อ โจนาธาน ของ ริชาร์ด บาร์ก เป็นแรงบันดาลใจสิงในร่างผม ให้พระเอกลิเกขอทานฟัง

“โจนาธาน บินไปเพื่ออะไร” พระเอกลิเกถาม

“เพื่อแสวงหาความหมาย ... ความหมายการบิน ความหมายการเป็นนก.. ที่สำคัญความหมายการมีชีวิตอยู่”

“ความหมายของการมีชีวิตอยู่ เป็นเป้าหมายของโจนาธาน และเป้าหมายหมายของเราทุกๆคน”

ผมบอกแล้วนิ่งเงียบมองหน้าเขาให้เขาพูดบ้าง

“ผมอยากบินไปกับอาจารย์”

“เรามีชีวิตอยู่เพื่ออะไรครับอาจารย์”

“ก็เพื่อให้ผู้อื่นมีความสุข เพื่อให้โลกนี้สวยงาม กฤษณะรู้ไหม เด็ก2-3คน ที่นั่งดูกฤษณะแสดงลิเก เขาหัวเราะอย่างมีความสุข ผมเองมีความสุขที่ได้ดูลิเกและยิ่งมีความสุขที่พระเอกลิเกคือ เพื่อนผม”

“กฤษณะไม่ต้องเดินไปกับผม การแสดงลิเกคือความหมายที่งดงามแห่งชีวิตกฤษณะ คุณรู้ไหมคุณคือศิลปินผู้ยิ่งใหญ่ในความรู้สึกผมยิ่งใหญ่กว่าซูเปอร์สตาร์ ดาราเหล่านั้นเขาแสดงเพราะอยากได้เงินเขาจึงแสดง เขาเพียงแค่รับจ้าง แต่คุณคือศิลปินเล่นลิเกมาตั้งแต่เด็ก เล่นด้วยความสุขที่ได้เล่นลิเก บางวันคุณไม่ได้สตางค์แต่คุณก็ยังเล่นลิเก ไม่ใช่คนรับจ้างเล่นลิเก คุณทำงานอย่างอื่นก็ได้ถ้าคุณอยากหาเงิน แต่คุณเลือกจะเล่นลิเกทั้งๆที่รู้ว่าบางวันไม่ได้เงิน คุณคือศิลปินผู้ยิ่งใหญ่ เพราะใจคุณใหญ่กว่าเงิน เงินไม่มีอำนาจเหนือคุณ ผมนับถือจริงๆคุณคือครูผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งของผม การเดินของผมมีคุณค่าอย่างมากมหาศาลเมื่อผมได้พบคุณได้เป็นเพื่อนกับคุณ”



เจ้าอาวาสวัดท่านได้พูดถึงประชาชนส่วนมากที่ไม่ค่อยปฎิบัติธรรม การเข้าวัดมาเพียงสะเดาะห์เคราะห์ขอโชคลาภไม่ใช่หลักปฎิบัติแท้จริงของชาวพุทธ เมื่อนำหลักธรรมแท้จริงปฎิบัติในชีวิตประจำวันก็ไม่สนใจปฎิบัติ

“เขาชอบอะไรที่ง่ายๆใช้เงินซื้อ”

“อาตมาจึงเพาะต้นไม้ ใครเข้ามาวัดก็ให้เอาต้นไม้เหล่านี้ไปปลูก ถึงแม้จะไม่มีผลอะไรมาก แต่กล้าไม้เหล่านี้จะเจริญเติบโตเป็นต้นไม้ให้ร่มเงาและความชุ่มเย็น มีต้นไม้เยอะๆโลกจะได้ร่มเย็น ต้นไม้ให้อากาศ ให้สภาพแวดล้อมที่สะอาดบริสุทธิ์แก่เรา อาตมาทำได้แค่นี้แระโยม”




ผมตื่นขึ้นมาจากวิทยุภายในห้องพักไอ้น้อย ผมถามเขาว่าตื่นขึ้นมาฟังเสียงทำวัตรเช้าทุกวันรึเปล่า

“เฉพาะวันที่เฮียหมูเอาวิทยุมาฝาก” เป็นของช่างเขียนป้ายโฆษณาเมื่อเลิกงานตอนเย็นขี้เกียจถือกลับบ้านก็เอาฝากไอ้น้อยไว้

ผมถามไอ้น้อยว่าอยากฟังพระสวดทำวัตรเช้าทุกวันไหม เขาบอกอยากฟังทุกวัน ผมจึงบอกว่า”ผมจะกลับมาหาน้อยอีก และจะเอาวิทยุมาฝาก นอกจากวิทยุแล้ว น้อยอยากได้อะไรอีกไหม”

“ไม่ แค่วิทยุก็พอแล้ว”



“เมื่อผมออกจากบ้านมาผมมีความรักอยู่ในหัวใจ ผมรักภรรยา รักศิษย์ รักเพื่อน ความรักในหัวใจทำให้ผมมีพลังก้าวเดิน ในร่างกายที่เดินมาคนเดียวแต่ในจิตใจเราเดินมาด้วยกัน เราจะไปถึงเป้าหมายปลายทางเดียวกัน แม้บางช่วงจะรู้สึกเหนื่อยเหมือนจะสิ้นใจ บางขณะรู้สึกหิวกระหายเหมือนชีวิตกำลังจะจบสิ้น แต่ไม่ว่าจะเป็นเช่นไร ผมก็ยังมีความสุข ความสุขที่ได้ก้าวเดินไปด้วยความรักอย่างเต็มเปี่ยมในหัวใจ"


ประสบการณ์นี้ ทำให้รู้ความหมายแห่งรักที่ไม่สามารถคิดเอา แต่สามารถหยั่งรู้ได้ด้วยการใช้จิตสัมผัสรู้อารมณ์แห่งรักที่มีอยู่ภายในตัวเรา
เมื่อรักมาสถิตในใจใครจะรู้สึกเป็นผู้ยิ่งใหญ่มหัศจรรย์ มีพลังอดทน รอคอยและทำสิ่งต่างๆได้ดั่งปาฎิหารย์


การมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ สิ่งมีค่าและงดงามที่สุดคือ ความรัก ความรักไม่ใช่ความปราถนาที่จะครอบครองและได้จากผู้อื่น แต่ความรักคือความรู้สึกเป็นสุขที่ได้ทำให้คนที่เรารักมีความสุข














Create Date : 13 มิถุนายน 2551
Last Update : 13 มิถุนายน 2551 22:59:09 น. 0 comments
Counter : 1155 Pageviews.

เนเวอร์แลนด์
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 90 คน [?]







แนะนำให้ชม

บัวหิมะ
บัวหิมะ
วิธีเลี้ยงบัวหิมะ
เกิดมาทำไม ตายแล้วไปไหน
บั้งไฟพญานาคที่ไปดูมา
ติดอันดับTOP Page Views
อาหารและการดูแลสุขภาพ ผู้ป่วยมะเร็งและคนทั่วไป
เที่ยวขอนแก่น
Michael Jackson
คอนเสิร์ตบอย Peacemaker
คลิปเจ้าขุน
การกลับมาของX Japan

ท่องเที่ยว

UFOที่เคยเห็น
บั้งไฟพญานาคที่ไปดูมา
หาดใหญ่และปัตตานี
ไข่มุกอันดามัน
อะ พีพี
เกนติ้ง
กัวลาลัมเปอร์
หาลิงเข้าถ้ำทะเลภูเขาเลยจ้า นอนดูหมอกที่ปราจีนบุรี
เที่ยวปราจีนบุรีต่อ
เลยจะถึงไหมละนี่
พักค้างแรมที่เลย
เลยจนเกือบถึงลาว
ขุดกรุเขื่อนป่าสัก
บึงแก่นนคร ขอนแก่น
พระธาตุขามแก่น
เดินทางไปลพบุรี
กินข้าวอิงภูชัยภูมิ
ลาว เวียงจันทร์
ลาว2
ปิดทริปเที่ยวลาว
ล่องเรือเจ้าพระยา
รถไฟลอยฟ้า ฟ้า ไทย
รถไฟใต้ดินไทย
ทะเลน้ำจืดหาดวังโกขอนแก่น บ้านปราสาทโคราช
วังน้ำเขียวโคราช
ชอปปิ้งหนองคาย
ตัวเมืองขอนแก่น
น้ำผุดทับลาว ชัยภูมิ
สนามหลวง2
ไปดูงานศิลป
สายน้ำกับปลาที่ไปปล่อย
งานExpro
เขื่อนอุบลรัตน์
เที่ยวป่าวัดพรไพรวัลย์
ล่องแพอ่างเก็บน้ำห้วยไร่
ทะเลหมอกภูพานน้อย
วัดเจดีย์ชัยมงคล
ครั้งหนึ่งที่เคยโบกรถ
น้ำหนาว,เพชรบูรณ์
พระพุทธชินราช,พระธาตุลำปางหลวง
น้ำพุร้อน,วัดร่องขุ่น
มหาลัยแม่ฟ้าหลวง,น้ำตกก้างปลา
เวียงแก่น,ภูชี้ฟ้า
ดอยแม่สลอง
อุทยานฯขุนแจ
สวนโลกราชพฤกษ์
วัดเจดีย์7ยอด,วัดเจดีย์หลวง
ดอยสุเทพ,ทุ่งสแลงหลวง
โครงการครูบ้านนอก
วัดหลวงพ่อโตใหญ่ที่สุดในโลก
ที่พักปากช่อง
เลย-ลาว-ท่าลี่
ถึงระยองแล้วจ้า
ทะเลตอนเช้า
งานเที่ยวภาคใต้






foodietasteเนเวอร์แลนด์
 foodietasteเนเวอร์แลนด์

Friends' blogs
[Add เนเวอร์แลนด์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.