ย้ายบ้าน
เมื่ออาทิตย์ที่แล้วพวกฉันต้องระหกระเหินออกจากบ้านนอก เพราะทางอำเภอตัดน้ำตัดไฟตรงโป๊ะเรือ เนื่องจากน้ำขึ้นสูง พวกฉันตื่นเช้ามาพร้อมกับน้ำที่ขึ้นสูงกว่าเดิม เกือบถึงเข่า พวกฉันเลยต้องย้ายที่อยู่กระทันหัน รู้อยู่แล้วว่าวันนี้ต้องมาถึง แต่ไม่รู้เมื่อไหร่เท่านั้นเอง เช้าวันนั้นสามีฉันเอาเรือล่องขึ้นแม่น้ำไปจนถึง Taillebourg เมืองเล็กๆ ที่เราเคยแวะช่วงหน้าร้อนเกือบสองอาทิตย์ ส่วนฉันขับรถไปรอที่โป๊ะ พอไปถืงพวกเราเอาเรือเทียบท่าโป๊ะลอยน้ำใหม่เอี่ยม แต่ปัญหาคือไม่มีน้ำไม่มีไฟ พวกฉันอยู่ไม่ได้ อากาศหนาวเกินไป ไม่มีไฟก็ไม่มีเครื่องทำควมร้อน ยังพอมีน้ำในแท้งค์เหลืออยู่บ้าง ไม่เป็นปัญหา แต่ไม่มีเครื่องทำความร้อนอาจตายได้ พวกฉันผ่านคืนหนาวจัดถึงขนาดเกิดหินย้อนภายในเรือ อากาศที่หนาวจัดภายนอกทำให้หยดน้ำที่เกิดขึ้นภายในเนื่องจากอุณหภูมิที่แตกต่างกันมากทำให้หยดน้ำที่ย้อยกำลังจะหยด แต่ไม่ทันได้หยดลงมาแข็งโป๊ก จะนอนหนาวเหมือนอยู่ในตู้เย็นคงไม่ไหว เลยต้องทิ้งเรือไว้สามสี่วันก่อนจะยกพลขึ้นบกไปตั้งหลักที่บ้านพ่อสามี จากนั้นจึงหาสถานที่ๆ เราจะอยู่ช่วงหน้าหนาวกันต่อ มีสองเมืองคือ Sainte savinien และ Porte d’enveaux ที่แรก รู้สึกจะยุ่งยากเนื่องจากกำลังอยู่ในช่วงเปลี่ยนมือผู้รับผิดชอบ โยนกันไปมาวุ่นวายพอสมควร แม้จะมีรายเดือนไม่แพงมาก ผู้คนแถวนั้นไม่ sympa อย่างที่คิด ที่ๆ สองสวยงาม เงียบสงบ มีเพื่อนเรือเป็นคุณลุงคุณป้าชาวอังกฤษ แต่ค่ารายเดือนเปลี่ยนแปลแพงขึ้นตั้งแต่เดือนมกราเป็นต้นไป บวกค่าภาษีผู้อยู่อาศัย (แม้จะอาศัยในเรือตัวเอง) บวกค่าไฟที่นายกเทศมนตรีคิดว่าควรเก็บสำหรับคนที่อาศัยในเรือ คิดแล้วเบ็ดเสร็จชักจะแพง แต่ก็เป็นอีกตัวเลือก


จากนั้นเลยล่องไปถึง Tonnay Charente ที่ฝากเสากระโดงเรือไว้ที่ยอร์ชคลับเมื่อสี่เดือนก่อน (พูดว่ายอร์ชคลับดูหรูหรา แต่จริงๆ แล้วสมาชิกส่วนใหญ่เป็นเรือหาปลาสมัครเล่น คุณปู่เกษียณอายุที่มักจะมาสังสรรกันตอนสี่โมงเย็นพร้อมกับนั่งกินเค็กและเม้าท์กันสนุกสนานในโกดังของคลับ) เป้าหมายเราคือหาเอาเสาขึ้นเรือก่อน จากนั้นพวกเราเลยไปสอบถามที่ท่าเรือ Rochefort เผื่อเค้าจะมีที่ให้เรือเราอยู่บ้าง หน้านาวแบบนี้จะระหกระเหินในที่ไม่มีน้ำไฟคงยากหน่อย ที่ท่าเรือมีห้องอาบน้ำพร้อมน้ำอุ่น มีไฟฟ้าใช้ เอาเก็บเป็นหนึ่งตัวเลือก ต่อด้วยท่าเรือเมือง Marenne ท่าเรือเล็กๆ เป็นแหล่งเลี้ยงหอยนางรมที่นับว่าเป็นหนึ่งในหอยนางรมที่ดีที่สุดในโลก คนดูแลท่าเรือ sympa มีที่ว่างให้เราในเดือนมกรา แต่ราคาคิดแล้วแพงที่สุด แถมจะอาบน้ำที่ไม่อุ่นก็ต้องหยอดเหรียญ ถือว่าตกไปหนึ่งตัวเลือก ระหว่างคิดกันปวดหัวนายกคลับก็เสนอให้เราอยู่ที่ท่าเรือคลับตลอดหน้าหนาวได้ไม่มีปัญหา เพราะไม่มีการเคลื่อนไหวช่วงนี้ (ใครจะบ้าออกเรือทั้งหนาวๆ) แถมในโกดังมีห้องน้ำ น้ำอุ่นให้อาบน้ำชำระความโสโครกที่ไม่ต้องเก็บสะสมหลายวันอีกแล้ว มีแหล่ะที่ถูกใจฉันที่สุด นายกยังใจดีฮึกเหิมจะช่วยต่อเสากระโดงเรือกลับเข้าที่เข้าทางหลังจากที่แกเป็นคนยกลงเมื่อหลายเดือนก่อน พวกฉันพากันดีอกดีใจไม่ต้องหาที่อยู่ให้ปวดหัวอีกแล้ว แถมได้เข้าเป็นสมาชิกชมรมซึ่งหมายความว่าเราจะไปจะมาเมื่อไหร่ก็ได้ พวกเราป็นสมาชิกแล้วด้วยการจ่ายค่าธรรมเนียม 30 ยูโรต่อปีเท่านั้น บ้านใหม่ของเราในหน้าหนาวนับจากนี้สามเดือนคือที่นี่ cool...

ปล.ใกล้ช่วงเทศกาลแบบนี้ ไม่ว่าจะวันเกิดสามี วันคริสต์มาสอีฟ วันคริสต์มาส วันเกิดฉัน ตบท้ายด้วยปีใหม่ แผนการลดความอ้วนที่ยืดเยื้อมาหลายเดือนเป็นอันต้องยกยอดไปปีหน้า ปีนี้คงต้องอ้วนต่อเนื่อง...



Create Date : 19 ธันวาคม 2553
Last Update : 19 ธันวาคม 2553 20:38:57 น.
Counter : 199 Pageviews.

2 comments
  
"บ้านใหม่ของเราในหน้าหนาวนับจากนี้สามเดือนคือที่นี่ cool..." ดีใจด้วยเลยครับ

"แผนการลดความอ้วนที่ยืดเยื้อมาหลายเดือนเป็นอันต้องยกยอดไปปีหน้า ปีนี้คงต้องอ้วนต่อเนื่อง..."

แวะมาอ่านต่อ
เล่าได้สนุก มีลุ้นดีครับ:)
โดย: bayesian วันที่: 19 ธันวาคม 2553 เวลา:21:05:38 น.
  
ขอบคุณที่แวะมาคุยกันค่ะ
โดย: Mai (Tibou ) วันที่: 19 ธันวาคม 2553 เวลา:22:02:53 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Valentine's Month



Tibou
Location :
Phisanulok  France

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



เด็กอ้วนถือกำเนิดกลางตลาดเมืองสองแคว เมื่อ 31 ปีที่แล้ว จากนั้นก็ชีพจรลงเท้าไปเรียนประวัติศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ด้วยแรงบันดาลใจอะไรสักอย่างชีพจรก็พาสองเท้าเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลไปยังเมืองน้ำหอมพร้อมกับความตั้งใจที่จะพูดภาษาฝรั่ีงเศสที่ใฝ่ฝันอยากเรียนสมัยมัธยมให้ได้ แล้วอุบัติรักกับหนุ่มเมืองน้ำหอม(สามีสุดเลิฟ)ก็เกิดขึ้น ปัจจุบันย้ายกลับมาอยู่ฝรั่งเศสอีกครั้งพร้อมทำหน้าที่แม่บ้าน กรรมกร(บนเรือ)กับสามีอันเป็นที่รัก พร้อมกับพยายามสานฝันอาชีพนักแปลให้สำเร็จ เพื่อให้นักอ่านบ้านเราได้มีโอกาสสัมผัสวรรณกรรมฝรั่งเศสเพิ่มขึ้น สองคนผัวเมียตั้งฝันเดินทางรอบโลกด้วยเรือลำน้อยของเราในอีกสามปีข้างหน้า จุดหมายไปทางยังไม่ระบุ ที่แน่ๆขั้วโลกอยู่นอกเส้นทาง