Après la pluie, c'est du beau temps
เมื่อวานนี้ Channiers อากาศดีมาก หลังจากที่ฝนตกเปียกแฉะอยู่สองวันสองคืน จริงๆ แล้วฉันชอบเวลาฝนตก สอดตัวเข้าไปอยู่ใต้ผ้าห่มอุ่นๆ ฟังเสียงฝนกระทบหลังคาและนอนอ่านหนังสืออย่างสบายใจ แต่ครั้งนี้ฉันทำอย่างที่ชอบไม่ได้ เพราะฉันต้องช่วยสามีที่กำลังทำมุมห้องครัวบนเรือหยิบจับเครื่องมือ ถ้าฉันละเลยเดี๋ยวจะหาว่าฉันเฉยเมยไม่ช่วยกันทำงานอีก ขณะเดียวกันฝนก็สาดเข้ามาภายในเพราะถ้าเราปิดประตูจะทำให้มองไม่เห็นอะไรเลย พวกฉันเลยต้องแฉะๆ ชื้นๆ กันไปทั้งวัน ตอนนี้มุมทำครัวของพวกฉันเริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว เราเริ่มจากการติดตั้งเตาอบก่อนจากนั้นค่อยเริ่มติดตั้งอ่างล้างจาน ทำตู้เก็บของ มุมสำหรับตู้เย็นและอื่นๆ ที่จำเป็นขึ้นรอบๆ เตาอบ การทำห้องครัวบนเรือไม่ใช่ง่ายๆ เลย เราต้องวัดขนาดให้แม่นยำที่สุดเท่าที่จะทำได้ ต้องคำนึงถึงการระบายน้ำจากอ่างล้างจานออกนอกเรือ มุมที่ต้องติดตั้งปั้มน้ำแบบใช้เท้าเหยียบสำหรับอ่างล้างจาน ความยากของการตกแต่งภายในเรือคือ การที่ไม่มีอะไรตรงเลยสักอย่างทำให้ต้องระมัดระวังมากเป็นพิเศษ เพราะอุปกรณ์ที่ใช้ราคาค่อนข้างสูง ถ้าพลาดก็ต้องซื้อใหม่แล้วเอาไอ้ที่เราทำพลาดไปปรับทำอย่างอื่นแทน แม้จะไม่เสียป่าวซะทีเดียว แต่ก็ทำให้เสียเวลาพอสมควร อย่างเช่นมุมครัวของเราก็พลาดไปเล็กน้อย พวกเราตัดสินใจย้ายอ่างล้างจานจากเดิมที่อยู่ใกล้ทางลงซ้ายมือของเตาอบ มาอยู่ด้านขวามือของเตาอบและห่างจากท่อระบายน้ำออกของเรือไปกว่า 20 ซม.แทน ซึ่งทางเทคนิคถือว่าไม่ถูกต้องเท่าไร เพราะอ่างล้างจานควรจะอยู่ใกล้กับเส้นกลางของเรือให้มาที่สุด เพราะถ้าขณะออกเรือเจอคลื่นหรือลมที่ทำให้เรือเอียงมากจะทำให้การระบายน้ำไม่มีประสิทธิภาพ แต่สำหรับฉันซึ่งไม่รู้เรื่องเทคนิค ฉันว่าตอนที่มีคลื่นลมแรงขนาดนั้น ฉันคงไม่มานั่งล้างจานหรือทำกับข้าวหรอกมั้ง... สรุปว่าการตกแต่งภายในเรือต้องคำนึงถึงทั้งเรื่องของเทคนิค ความปลอดภัย ความสะดวกและความสวยงามไม่ว่าจะอยู่กลางทะเล ท่าเรือ แม่น้ำ คลื่นลมแรง ฝนตก แดดออก ฯลฯ...







ตอนบ่ายฉันลงมือดูดฝุ่นทำความสะอาดตามปกติ ไม่รู้ฉันคิดอะไรจู่ๆ ก็อยากจะดูดฝุ่นในมุมที่ฉันไม่ค่อยได้ทำ เพราะมันไม่เคยสกปรก ฉันจ่อสายดูดเข้าไปดูดอย่างแรงและค้นพบแอ่งน้ำเล็กๆ ตอนแรกฉันแค่แปลกใจว่าน้ำมาจากไหน ก็ปิดเครื่องดูดฝุ่นหันมาหาฟองน้ำเช็ดน้ำแทน จากนั้นจึงทำการดูฝุ่นต่อ แต่เพียงแค่สามวินาทีกลิ่นไหม้ก็โชยมาเตะจมูก น้ำที่ฉันดูดเข้าเครื่องดูดฝุ่นเข้าไปทำปฏิกริยากับมอเตอร์และเกิดระเบิดขึ้นนั่นเอง เครื่องดูดฝุ่นเครื่องสุดท้ายที่มีอยู่จึงไปจบที่สุสานตามระเบียบ แต่ปัญหาคือพวกฉันต้องระวังไม่ให้พื้นสกปรกมากนัก จะมาเลื่อยมาเจาะอะไรข้างในไม่ได้อีกแล้วจนกว่าจะหาเครื่องดูดฝุ่นเครื่องใหม่มาแทน ถ้าจบแค่นั้นน่ะไม่เท่าไหร่หรอก เวลามีอะไรร้ายๆ เกิดขึ้นอย่างนึง มีเหรอที่เจ้าโชคร้ายจะปล่อยเราไปง่ายๆ คืนเดียวกันสามีฉันทำแก้วแตก เฮอะๆๆๆ...ไม่มีเครื่องดูดฝุ่น ไม่มีแปรงกวาด แล้วเท้าฉันจะรอดเรอะ เมื่อเช้าโดนไปที่เท้าซ้ายสองทีตามระเบียบ



ฉันเขียนบล๊อกมาได้สามสี่บล๊อกแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถตกแต่ง สร้างสีสันให้บล๊อกของตัวเองได้ดั่งใจ ฉันทำวิดีโอเอาไว้ ลงใน youtube เรียบร้อย แต่ไม่สามารถลิ้งก์ใส่บล๊อกได้ เอาไว้ฉันไปบ้านพ่อสามีเมื่อไหร่ค่อยใช้เวลาศึกษาอีกที ตอนนี้ใช้เนทสาธารณะเลยทำไม่ได้ อีกเรื่องที่ฉันต้องทำคือ ฉันจะต้องโทรติดต่อแพรวสำนักพิมพ์แล้วหล่ะ หลังจากได้ข่าวจากสำนักพิมพ์ที่ฝรั่งเศส ฉันก็ส่งเมลล์ไปที่เมืองไทย แต่ฉันกลับไม่ได้รับข่าวคราวแต่อย่างใด คนที่ปกติแล้วฉันต้องทำงานด้วยเป็นคนใหม่ที่มาแทนคุณแต้ซึ่งลาออกไปไม่ตอบอีเมลล์ฉันที่ส่งไปสองครั้งแล้ว ฉันเลยเริ่มกังวลว่าตกลงฉันจะเริ่มแปลหนังสือเล่มใหม่ได้เมื่อไหร่ เริ่มคิดไปเองว่าฉันจะได้เป็นคนแปลมั้ย เขาจะให้คนอื่นแปลเหรอ บางทีฉันอาจจะเซ้าซี้ไปรึป่าวหรือยังไง ด้วยความที่ฉันยังไม่มืออาชีพพอ ฉันเลยยังไม่ค่อยเข้าใจระบบของสำนักพิมพ์เท่าไหร่นัก แต่มาคิดอีกที จะให้คนอื่นแปลได้ไง ฉันเป็นคนเสนอ หนังสือของนักเขียนคนนี้ฉันก็แปลไปแล้ว คนที่จะแปลเล่มนี้ก็น่าจะเป็นฉันสิ ฉันก็แค่อยากทำงานที่อยากทำเท่านั้น เอาเป็นว่าวันจันทร์หน้าฉันจะลงทุนโทรข้ามประเทศไปถามข่าวคราวแบบสายตรง เสียดายที่คุณแต้ลาออกไปแล้ว ฉันชอบทำงานกับเธอเพราะเธอดูไฟแรง ถามอะไรหรือมีเรื่องอะไรสามารถคุยกับเธอได้ เธอตอบเสมอ ขนาดเธอลาออกไปแล้ว เธอก็ยังตอบอีเมลล์ฉันทุกครั้ง ฉันชอบทำงานกับคนแบบนี้ ทุกอย่างชัดเจน ไม่ก็ไม่ ใช่ก็ใช่ อย่างน้อยฉันก็ได้คำตอบ...









Create Date : 08 ตุลาคม 2553
Last Update : 8 ตุลาคม 2553 22:23:40 น.
Counter : 293 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Tibou
Location :
Phisanulok  France

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



เด็กอ้วนถือกำเนิดกลางตลาดเมืองสองแคว เมื่อ 31 ปีที่แล้ว จากนั้นก็ชีพจรลงเท้าไปเรียนประวัติศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ด้วยแรงบันดาลใจอะไรสักอย่างชีพจรก็พาสองเท้าเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลไปยังเมืองน้ำหอมพร้อมกับความตั้งใจที่จะพูดภาษาฝรั่ีงเศสที่ใฝ่ฝันอยากเรียนสมัยมัธยมให้ได้ แล้วอุบัติรักกับหนุ่มเมืองน้ำหอม(สามีสุดเลิฟ)ก็เกิดขึ้น ปัจจุบันย้ายกลับมาอยู่ฝรั่งเศสอีกครั้งพร้อมทำหน้าที่แม่บ้าน กรรมกร(บนเรือ)กับสามีอันเป็นที่รัก พร้อมกับพยายามสานฝันอาชีพนักแปลให้สำเร็จ เพื่อให้นักอ่านบ้านเราได้มีโอกาสสัมผัสวรรณกรรมฝรั่งเศสเพิ่มขึ้น สองคนผัวเมียตั้งฝันเดินทางรอบโลกด้วยเรือลำน้อยของเราในอีกสามปีข้างหน้า จุดหมายไปทางยังไม่ระบุ ที่แน่ๆขั้วโลกอยู่นอกเส้นทาง