ภาคภาษาอังกฤษ English Version
พ่อของฉัน


Free Image Hosting at http://www.ImageShack.us


ยามที่ฉันลืมตาขึ้นดูโลก
ถึงจะโศกเนื่องจากมองไม่เห็น
แต่ชีวิตของฉันไม่ลำเค็ญ
เพราะมีพ่อใจเย็นคอยดูแล

ยามฉันซักฉันถามพ่อตอบให้
ช่วยแก้ไขปัญหายามทุกข์เข็ญ
อธิบายคำตอบอย่างใจเย็น
จนฉันเห็นภาพตามในทันใด

ทุกคืนพ่อจะกอดอย่างอบอุ่น
ดุจนอนหนุนหมอนนุ่มบนสวรรค์
อยู่กับพ่อมีสุขทุกคืนวัน
เพราะว่าฉันติดพ่อใช่อื่นใด

ขอขอบคุณคุณพ่อเป็นอย่างยิ่ง
ที่ไม่ทิ้งลูกพิการไปไหน
ลูกจะอยู่จะสู้ทนต่อไป
ด้วยหัวใจแข็งแกร่งและเบ่งบาน

กลอนบทนี้ ฉันแต่งขึ้นเพื่อเทิดทูนบูชา และขอบคุณพ่อ
ที่ดูแลฉันดุจแม่คนหนึ่งตั้งแต่จำความได้
เพราะนับตั้งแต่ฉันเกิดมาในครอบครัวเล็ก ๆ ที่แสนอบอุ่นครอบครัวนี้
และเป็นสมาชิกคนเดียวที่มีความพิการทางสายตา
แต่พ่อและแม่กลับเลี้ยงดูฉันเหมือนเด็กปกติทั่วไป
ราวกับฉันไม่ใช่เด็กตาบอด ( ขอใช้คำนี้เลยนะคะ จะได้สั้นลง ไม่เยิ่นเย้อ )

จนบางครั้งฉันรู้สึกว่า ตัวเองเป็นคนปกติคนหนึ่ง มิได้พิการอะไรเลย
ในบรรดาสมาชิกทุกคนในครอบครัวนี้ ฉันสนิทสนมกับคุณพ่อมากที่สุด
เพราะ คุณพ่อเปรียบเสมือนอินเตอร์เน็ตเคลื่อนที่
ถามอะไรตอบได้หมด ยิ่งคำศัพท์ภาษาอังกฤษหรือเรื่องราวใด ๆ ก็ตาม
ที่เกี่ยวกับภาษาอังกฤษ พ่อเก่งที่สุดจนเทียบเท่ากับฝรั่งคนหนึ่งได้เลย
เพราะฉันสังเกตดูเวลาพ่อคุยกับฝรั่งเพื่อนพ่อ สำเนียงพ่องี้โอ้โห ยกนิ้วให้เลยค่ะ

จนกระทั่งปัจจุบันนี้ ฉันก็ถอดแบบการชอบพูดคุยกับฝรั่งจากพ่อมาเต็ม ๆ
คือ ยามได้ยินเสียงฝรั่งมาจากไหนหรือมีฝรั่งคนใดอยู่ใกล้ตัว
เป็นต้องทักทายให้ได้เลยเชียว จนเริ่มรู้สึกว่า
อยู่ห่างพ่อเราก็สามารถมีเพื่อนหรือลุงป้าน้าอาที่เป็นฝรั่งที่เราไม่รู้จักมาคุยได้แล้ว
หรือเรียกง่าย ๆ คือ สามารถสร้างมนุษย์สัมพันธ์ได้แล้ว
โดยไม่ต้องมีพ่ออยู่ข้าง ๆ ค่ะ
แต่ ถ้านึกคำศัพท์ไหนที่จะตอบโต้กับฝรั่งไม่ออกนี่ คิดถึงพ่อทันทีเชียว

พ่อชอบพาฉันปั่นจักรยานไปเที่ยวแหลมสมิหลายามเย็น
เป็นกิจกรรมที่เราสองคนทำกันไม่บ่อยนัก แต่ก็มากพอดู
ทำกันจนชินแล้วก็ว่าได้

หากฉันสามารถปั่นได้เองก็จะปั่นเอง ( ตรงทางโล่ง ๆ ไม่มีรถพลุกพล่าน )
แต่ถ้ามีรถจอแจละก็ พ่อจะปั่นจักรยานของพ่อเข้ามาจับจักรยานของฉันไว้
แล้วปั่นไปด้วยกัน
แต่หากไม่มีรถแล้ว พ่อก็จะปล่อย หรือเรียกอีกอย่างว่า “ตัวใครตัวมัน”

เมื่อมีรายงานวิชาต่าง ๆ เข้ามา หรือมีการให้นักเรียนศึกษาค้นคว้าจากอินเตอร์เน็ต
พ่อจะช่วยหาให้ ฉันเคยบอกพ่อหลายครั้งแล้วว่า
ให้เอาเสียงสังเคราะห์สำหรับคนตาบอดมาใส่ในคอมพิวเตอร์
ฉันจะได้ไม่เป็นภาระพ่อมากนัก พ่อจะได้มีเวลาไปทำอย่างอื่น
ไม่ต้องมานั่งค้นหาให้ฉัน เวลาฉันบอกพ่อว่า

“พ่อ วันนี้ครูสั่งให้หาเรื่องนั้นนะ เรื่องนี้นะ ส่งวันจันทร์นี้”
ปากพูดไป ใจห่อเหี่ยวมาก ( ไม่ได้เวอร์นะคะ พูดจริง ๆ )
คิดแต่ว่า “สั่งพ่ออยู่นั่นแหละ เมื่อไรจะหาเองได้สักที”
แต่งานนี้ต้องโทษพ่อนะ ที่ไม่เอาเสียงสังเคราะห์มาใส่ให้
อ้อ แต่คงทำได้ตอนเรียนมหาวิทยาลัยแล้วละ คราวนี้หนูจะไม่ยอมให้พ่อต้องมานั่งลำบากเพราะหนูอีกเด็ดขาด เพราะไม่อยากได้ชื่อว่า ไม่พึ่งตัวเองค่ะ

การเดินทางไปกลับจากโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัยมายังบ้านซึ่งอยู่กันคนละอำเภอ
โดยรถโดยสารนี่ พ่อก็อนุญาตให้ฉันฝึกตอนม. 5 นี่เอง
เคยขอพ่อครั้งหนึ่ง แต่แม่นั่งรถตู้มารับที่โรงเรียน บอกว่าให้ศึกษาเส้นทางก่อน
เลยอดไปโดยปริยาย แต่ครั้งหลังนี้ หนูแอบขึ้นรถเมล์มาคนเดียว
แล้วโทรศัพท์บอกพ่อ สั่งกำชับพ่อว่าห้ามบอกแม่เด็ดขาด
และแล้ว หนูก็ถึงบ้านโดยสวัสดิภาพค่ะ

ตอนฉันออกเรียนร่วมกับเด็กปกติตั้งแต่อายุ 9 ขวบ พ่อก็พาฉันไปฝากเรียน
กับโรงเรียน อ้อ ไม่ใช่สิ ไปสมัครเรียน โถ พูดผิด
ฉันเรียนอยู่ที่โรงเรียนแรก 2 ปีอย่างมีความสุข
คุณครูเข้าใจ เพื่อน ๆ สนุกสนาน ดีกับฉันทั้งชายและหญิง
เล่นไล่จับกันทุกวันโดยฉันจะอาสาเป็นผีแล้วไล่จับเพื่อน ๆ
โอ้โห ยังจำช่วงเวลาอันแสนสุขนั้นได้ไม่ลืมเลย

แล้วฉันก็ถูกย้ายมาเรียนโรงเรียนต่อไป เรียน 4 ปี จนจบป. 6
ปีแรกที่เข้าเรียนเจออุปสรรคมากมาย ทั้งคำเยาะเย้ยถากถาง ด่าพ่อล่อแม่ โดนหยิก
โดนทำร้ายสารพัดทั้งร่างกายและจิตใจ แต่อยู่มาได้จนจบป. 6 เลยนะ

ตลอดเวลาที่เรียนร่วมกับเด็กปกติจนขณะนี้อยู่ม. 6 แล้ว พ่อจะอธิบายเสมอว่า
เพื่อนล้ออะไรให้เราโกรธ พูดอะไรให้เราไม่สบายใจ เราก็ทำหูทวนลมซะบ้าง
มันอยู่ที่ใจเราต่างหาก เพื่อนทำร้ายเราทางร่างกาย เราจะเจ็บ
แต่ถ้าเพื่อนทำร้ายเราทางจิตใจนี่สิ จะเจ็บหรือไม่เจ็บมันอยู่ที่ตัวเรา

ฉันอยู่กับพ่อแล้วรู้สึกปลอดภัย อบอุ่น สนุกสนาน
พ่อกับแม่จะสอนให้ฉันคิดถึงหลักความเป็นจริง เรื่องบุญกรรมนั้น
พ่อกับแม่จะไม่ค่อยพูดให้ฉันฟังมากนัก

พ่อกับแม่บอกว่า แล้วแต่ความเชื่อของแต่ละคน เพราะฉันชอบเล่าบ่อย ๆ ว่า
ฉันเคยได้ยินคนพูดให้ฉันฟังโดยเฉพาะผู้เฒ่าผู้แก่ ไม่ก็เด็ก ๆ ที่ยังไม่รู้เรื่องว่า
ฉันตาบอดเพราะชาติที่แล้วฉันไปจิ้มลูกตาปลา
พ่อจึงอธิบายว่า เกิดจากอะไร ซึ่งมีบอกไว้แล้วในประวัติของฉัน เรื่อง
ตาพิการ แต่ใจยังสู้

เนื่องในโอกาสวันพ่อ ฉัน ( นางสาว นุ่นนิจ ถาวรรัตน์ ) ในฐานะลูกพิการสายตา
ที่รู้สึกว่าตัวเองไม่เหมือนคนพิการ ขอขอบคุณที่พ่อดูแลอย่างดี
และขอให้พ่อมีความสุขตลอดไปค่ะ

ขอบคุณค่ะ

เรื่องของพ่อทวีศักดิ์ ในเวป tnnthailand เนื่องในวันพ่อปีนี้





Create Date : 06 ธันวาคม 2553
Last Update : 6 ธันวาคม 2553 3:48:49 น. 16 comments
Counter : 571 Pageviews.

 


โดย: MaFiaVza วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:3:39:20 น.  

 
สุขสันต์วันพ่อค่ะ ขอให้มีความสุึขมากๆ นะคะ


โดย: CoffeeBake วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:6:09:47 น.  

 
ยินดีกับน้องโรสที่มีพ่อประเสริฐเช่นนี้

หนูนับว่าโชคดีมากในความโชคร้าย...

ป.ล. ถึงคุณทวีศักดิ์...

นั่นสิครับ เมื่อวันมันวันอะไรไม่รู้..?


โดย: ลุงแว่น วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:8:11:16 น.  

 
เมื่ออ่านความรู้สึกของน้องโรสที่มีต่อพ่อแล้ว

น้องโรสสื่อสารด้วยตัวบทประพันธ์ได้ดีมาก แสดงออกทางอารมณ์และความรู้สึกที่กินใจ อย่างนี้ต้องเป็นนักประพันธ์ที่ดีในอนาคตแน่ๆ

ในวาระสำคัญแบบนี้ อยากให้ลูกๆทั้งหลาย สื่อสารถึงพ่อไม่ว่าจะเป็นทางใด อาจเป็นทางวาจา ทางตัวอักษร ทางกริยาท่าทาง แต่ถ้าเป็นทางใจพ่ออาจไม่ทราบความหมายนั้น...


โดย: Insignia_Museum วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:10:20:37 น.  

 
น้องโรส โชคดีมาก ที่ได้เกิดมาในครอบครัวอันแสนจะอบอุ่นครอบครัวนี้
ขอขอบคุณคุณพ่อและคุณแม่ น้องโรส ที่ดูแลน้องมาอย่างดี
สอนน้องให้ช่วยเหลือตัวเองได้
และไม่มีความรู้สึกว่าตัวเองแตกต่างจากคนทั่วไปเลย

ขอบคุณมากค่ะ




โดย: addsiripun วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:11:11:58 น.  

 


สวัสดีวันจันทร์ค่ะ คุณทวีศักดิ์ คุณแม่น้องโรสและน้องโรส...
ขอบคุณที่ไปให้กำลังใจป้าหู้ค่ะ
วันนี้ขอให้ทุกคน มีความสุขมากๆนะคะ




โดย: ป้าหู้เองจ่ะ (fifty-four ) วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:15:53:36 น.  

 


โดย: หน่อยอิง วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:16:02:41 น.  

 
สุขสันต์วันพ่อย้อนหลัง 1 วันนะครับ
แต่จริงๆวันพ่อก็ต้องมีทุกวันอยู่แล้ว


โดย: ลุงแอ๊ด วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:18:48:10 น.  

 
น้องโรส... ลุงสินก็รู้สึกแบบเดียวกับที่น้องโรสรู้สึก คือ คุณทวีศักดิ์ รักลูกทั้งสอง สุภาพต่อทุกคน ให้เกียรติและใจเย็น สอนเป็น เป็นที่พึ่งได้ และเก่ง

น้องโรส น้องริน มีคุณพ่อที่ประเสริฐมากๆครับ


โดย: yyswim วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:21:32:21 น.  

 
รูปข้างบน รูปแรก ใครถ่ายรูปให้ครับ

คุณแม่หรือน้องสาว?


โดย: yyswim วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:21:34:20 น.  

 
คุณสินครับ
รูปนั้น คุณแม่เป็นคนถ่ายครับ ตอนที่ น้องหนังสือชีวจิต มาทำรายการครับ


โดย: ทวีศักดิ์ IP: 118.173.156.196 วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:21:58:09 น.  

 
น อุชุภุตา วิตภํ ภณเนติ

คนซื่อตรง ไม่พูดคลาดจากความเป็นจริง



สวัสดีวันพุธ..วันที่หมอฟันขอเลื่อนนัดปอป้า..(ช๊อบ..ชอบ..อิ ๆ)

อากาศเริ่มกลับมาเย็นอีกแล้ว
ดูแลรักษาสุขภาพตัวเองและคนใกล้ชิดด้วย..นะคะ

.......................

สวัสดีค่ะ คุณทวีสิน
สวัสดีค่ะ น้องโรส

อยากบอกว่า น้องโรส โชคดีมาก ๆ ที่มีคุณพ่ออย่างพ่อทวีสิน
ขอให้น้องโรสภาคภูมิใจและมีความสุขมาก ๆ ..นะคะ

ขอให้คุณทวีสิน มีสุขภาพแข็งแรง มีความสุขกับครอบครัวเช่นกัน..ค่ะ





โดย: พรหมญาณี วันที่: 8 ธันวาคม 2553 เวลา:20:12:31 น.  

 
อนุมชฺฌํ สมาจเร

พึงประพฤติให้พอเหมาะพอดี

ทักทายกันยามบ่าย...ค่ะ




โดย: พรหมญาณี วันที่: 9 ธันวาคม 2553 เวลา:15:07:55 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องโรส
สวัสดีค่ะคุณทวีศักดิ์


อ่านแล้วประทับใจมากค่ะ น้องโรสเขียนได้ดีทั้งร้อยแก้วและร้อยกรอง
อ่านเรียบลื่นไม่สะดุด ถือว่ามีพรสวรรค์ด้านภาษาค่ะ


ภาพที่ถ่ายกับคุณพ่อก็น่ารัก ดูอบอุ่นมากๆ
เป็นครอบครัวที่น่าชื่นใจจริงๆ


หากน้องโรสจะบังเอิญเริ่มต้นก้าวแรกด้วยโชคร้าย
ก้าวต่อๆมาและก้าวที่ยังไปไม่ถึงป้าเชื่อว่าล้วนเป็นโชคดีทั้งสิ้น


มุ่งมั่นและเดินหน้าต่อไปนะคะน้องโรส


โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 10 ธันวาคม 2553 เวลา:0:56:19 น.  

 
กุสโล จ ชหาติ ปาปกํ
คนฉลาดย่อมละบาป

มีความสุขกับความฉลาดที่มีในตน ตลอดไป..นะคะ




โดย: พรหมญาณี วันที่: 14 ธันวาคม 2553 เวลา:11:46:04 น.  

 
ผาตี กยิรา อวิเหฐยํ ปรํ
ควรทำแต่ความเจริญ อย่าเบียดเบียนผู้อื่น

มีความสุขในวันหยุดสุดสัปดาห์นี้ และตลอดไป..นะคะ
ฝันดี ราตรีสวัสดิ์...ค่ะ



มาส่งน้องโรสเข้านอน..นะคะ

สวัสดีค่ะ คุณทวีศักดิ์..



โดย: พรหมญาณี วันที่: 17 ธันวาคม 2553 เวลา:23:48:10 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

คนตาพิการ
Location :
สงขลา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




คนตาพิการ

ชื่อจริง นุ่นนิจ ถาวรรัตน์
ชื่อเล่น โรส

ปัจจุบัน อายุ 23 ปี ตาพิการทั้ง 2 ข้าง กำลังเรียนหนังสือ ณ สถาบันราชภัฏ สงขลา คณะ ครุศาสตร์ ปีที่ 3 โปรแกรมภาษาไทย

โรส ชอบเขียนเรื่องราวต่างๆที่ได้ประสบ พิมพ์เป็นตัวอักษรปกติบนคอมพิวเตอร์ แล้วพ่อจึง copy นำมา Post ที่นี่

ข้อความต่างๆส่วนใหญ่เป็น ความคิด
ความเข้าใจ และจินตนาการ บนพื้นฐานของความเป็น คนตาพิการ ของ น้องโรส ทั้งหมด


E-mail คุยกับน้องโรส คนตาพิการ
Your Link HTML Free Code

english version
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2553
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
6 ธันวาคม 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add คนตาพิการ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.