ภาคภาษาอังกฤษ English Version
ประสพการณ์ตรง จากคนตาบอด


การปรับตัวระหว่างคนปกติและผู้พิการทางสายตา

ในสังคมที่ประกอบด้วยผู้คนหลากหลาย ทั้งผู้ที่พิการ และผู้คนที่ไม่พิการ
การอยู่ร่วมกันพบปะ ทำกิจกรรมร่วมกัน เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้อยู่ตลอดเวลา
ผู้พิการทางสายตาก็เช่นกัน เป็นผู้พิการที่จะต้องใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับคนปกติ
ในสังคมอยู่แล้ว ดังนั้นเพื่อให้การอยู่ร่วมกันกับคนปกติ สามารถอยู่ร่วมกันได้
โดยปกติสุข นอกจากที่คนพิการที่ต้องปรับตัวอย่างหนัก เพื่อให้สามารถอยู่ร่วม
กับคนปกติแล้ว ดิฉันคิดว่า ผู้ที่มีสายตาปกติ ก็น่าที่จะรับทราบถึงความจำเป็น
ของผู้พิการทางสายตา ซึ่งถ้าหากคนปกติจะกรุณาปรับตัวบ้างเล็กน้อย
ก็จะทำให้การใช้ชีวิตอยู่กับคนพิการเป็นไปโดยราบรื่นอีกขึ้นมากค่ะ

ส่วนผู้พิการทางสายตาเอง ก็ต้องเข้าหาคนปกติอยู่ไม่น้อย เว้นแต่บางอย่าง
ที่สามารถช่วยเหลือตนเองได้ ก็ควรทำนะคะ คนพิการเองถ้าได้รับการฝึกปรือก็ทำได้ค่ะ สรุปคือ

อยากให้ปรับตัวเข้าหากันทั้งสองฝ่าย

ผู้พิการทางสายตา เป็นบุคคลบุคคลหนึ่งที่ตามองไม่เห็น แต่เขาก็สามารถอยู่ร่วม
กับคนปกติได้ หากสังคมยอมรับและเปิดโอกาสให้เขาได้เข้ามามีบทบาทใน
การดำรงชีวิต ดังนั้น การเรียนรู้ที่จะช่วยเหลือผู้พิการทางสายตาอย่างถูกวิธี
ทั้งคำพูด การนำพาไปไหนต่อไหน การดูแลด้านกิจวัตรอื่น ๆ ดิฉันคิดว่า
สิ่งเหล่านี้ที่อยากจะได้เห็นคือ

การดูแลคนพิการโดยวิธีนำพาไปไหนต่อไหน ควรให้คนพิการทางสายตา
ที่ตาบอดสนิททั้งสองข้าง เดินกับผู้ช่วยเหลือโดยให้คนตาบอดเกาะแขนผู้ช่วยเหลือ
ตรงเหนือข้อศอกเล็กน้อย

ไม่ควรจูงมือแล้วพาเดินลาก เพราะจะทำให้คนตาบอดเสียการทรงตัว
และผู้ช่วยเหลือควรบอกด้วยว่า สองข้างทางมีอะไรบ้าง ตรงไหนขึ้นหรือลง เป็นต้น

สำหรับผู้ที่มีสายตาเลือนรางก็ควรพาเดินในลักษณะเดียวกัน
และควรแนะนำว่า ห้องนี้คือห้องอะไร ทางนี้จะไปไหน เป็นต้น
เวลาเดินเป็นแถว ควรให้คนปกติเดินนำหน้า เพราะถึงแม้คนพิการที่มีสายตาเลือนรางจะเคยชินแล้วก็ตาม แต่ก็อาจนำแถว ไม่ได้ดีเท่าคนปกติ มิใช่ว่ายังเดินไม่ถูก
ในกรณีนี้หนูประสบมาด้วยตนเอง

การดูแลด้านกิจวัตรอื่น ๆ อาทิ ซักผ้า อาบน้ำ กินข้าว เป็นต้น
ควรแนะนำคนตาบอดว่า ถ้าในห้องน้ำ ที่วางสบู่อยู่ตรงไหน
ยาสระผมขวดไหน และควรพามือไปสัมผัสด้วย และเมื่อคนตาบอดถามหาใคร
หรือสิ่งของว่าอยู่ตรงไหน คนปกติไม่ควรชี้มือบอก
แต่ควรพาไปหาหรือพาไปหยิบมา อนึ่งคนตาบอดต้องกล้าซักถามเมื่อไม่แน่ใจด้วย

ด้านคำพูด ควรพูดกับคนตาบอดแบบปกติ แต่เมื่อจะหยอกเล่น
ควรหยอกด้วยความรู้สึกสนุกสนาน ใช้ถ้อยคำตลกขบขัน
แต่ไม่ควรใส่อารมณ์ทีเล่นทีจริง หรือใช้คำพูดแรง ๆ
ซึ่งคนปกติรู้ว่ากำลังหยอกเล่น แต่คนตาบอดจะแยกสีหน้าหรือน้ำเสียงไม่ออก
ถ้าจะให้ดี ควรบอกให้เขาทราบด้วย

และหากจะถามผู้พิการว่า จำได้ไหมว่าใคร ควรบอกใบ้สัญลักษณ์ประจำตัวของตนเอง หรือถ้าผู้พิการทายไม่ถูก ก็ควรบอกชื่อเลย อย่าบอกว่าน้อยใจแล้ว จำเราไม่ได้
เพราะผู้พิการจะใจเสียและไม่สบายใจ
เพราะน้ำเสียงคนเราจะคล้ายคลึงกันในบางคน

ด้านจิตใจ ควรรับฟังคนตาบอดเมื่อเขามีความทุกข์ ปลอบประโลม
ช่วยเหลือ ( เท่าที่จำเป็น ) เมื่อจะตักเตือนควรตักเตือนอย่างกระจ่างแจ้ง
และมีเหตุผล ไม่ควรใส่อารมณ์

ในกรณีที่คนตาบอดเรียนกับคนปกติ อย่างหนูในตอนนี้
หนูอยากจะเรียนให้คุณครูที่สอนเด็กตาบอดที่เรียนร่วมกับเด็กปกติ
ให้รับทราบถึงวิธีการลงโทษว่า ให้ลงโทษเช่นเดียวกับคนปกติ
ไม่ควรแสดงความสงสาร ควรทำให้เสมอกัน
เพราะหนูประสบกับคำกระแนะกระแหนมาหลายต่อหลายครั้งจนระอาเต็มทีแล้วค่ะ
( ขอโทษนะคะที่นำเรื่องส่วนตัวมาเขียน )

และได้โปรดอย่าถามว่า ใครอาบน้ำให้ ใครแต่งตัวให้ ใครเปลี่ยนผ้าอนามัยให้
อันนี้หนุขอเรียนไว้ว่า คนตาบอดทำเองหมดค่ะ เพราะได้รับการฝึกหัดมาค่ะ
ถ้าเราไม่ได้รับการฝึกฝนไม่ว่าจะบอดหรือปกติ เราก็ไม่สามารถทำอะไรได้
จริงไหมคะ

สรุป คือ คนตาบอดก็ใช้ชีวิตเหมือนคนตาดีทุกประการ
เว้นแต่บางประการที่เขาไม่สามารถทำได้ เช่น ขับรถ หรือทำในสิ่งที่ต้องใช้ตาค่ะ
แต่อย่างอื่น ถ้าได้รับการฝึกก็สามารถทำได้ค่ะ
อ้อ หนูลืมบอก การวางข้าวของระเกะระกะก็มีส่วนทำให้คนตาบอด
พลาดไปโดนก็ได้นะคะ ทางที่ดีกรุณาชี้แจงให้เขาทราบด้วยค่ะ

สวัสดีค่ะ วันนี้มาในมาดนักวิชาการ เลยไม่ได้แนบรอยยิ้มมาด้วย




Create Date : 26 มกราคม 2551
Last Update : 20 มีนาคม 2551 15:05:18 น. 6 comments
Counter : 861 Pageviews.

 
ยินดีด้วยนะคะน้องโรส หนูเก่งมากค่ะ


โดย: ป้าหนิง (my_tabo ) วันที่: 26 มกราคม 2551 เวลา:14:53:23 น.  

 
เป็นบทความที่ดีมาก อ่านแล้วได้ความรู้สึกดีดี


โดย: wildbirds วันที่: 26 มกราคม 2551 เวลา:16:06:34 น.  

 
เพิ่งเข้ามาอ่านครั้งแรกคะ เราเคยคิดว่าตาบอดเป็นอุปสรรคที่น่ากลัวที่สุด แต่พอได้อ่านเรื่องของโรส
แล้วรู้สึกว่า น้องโรสเก่งจังเลยคะ
สู้ๆนะคะ


โดย: เบียร์ IP: 124.121.125.34 วันที่: 26 มกราคม 2551 เวลา:16:19:05 น.  

 

น้องโรสเขียนดีครับ อ่านเข้าใจง่าย

ลุงได้เห็นทางทีวี..คนตาพิการวิ่งและว่ายน้ำในการแข่งขันกีฬา ดูแล้วประทับใจในความสามารถครับ เก่งมากทีเดียว

น้องโรสปอกมะม่วงเองได้มั๊ยครับ? เป็นห่วงว่ามีดจะบาดมือน้องโรสน่ะ


โดย: yyswim วันที่: 27 มกราคม 2551 เวลา:21:36:52 น.  

 
ดีจัยด้วย


โดย: เน IP: 125.26.94.185 วันที่: 22 มิถุนายน 2552 เวลา:20:26:44 น.  

 
น้องโรสเป็นเด็กที่ดีมากๆเลยค่ะลูก
และก็เก่งมากๆด้วยค่ะ
แม่ดาเป็นกำลังใจให้นะคะ


โดย: แม่ดา (womam in love ) วันที่: 14 ธันวาคม 2553 เวลา:19:38:43 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

คนตาพิการ
Location :
สงขลา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




คนตาพิการ

ชื่อจริง นุ่นนิจ ถาวรรัตน์
ชื่อเล่น โรส

ปัจจุบัน อายุ 23 ปี ตาพิการทั้ง 2 ข้าง กำลังเรียนหนังสือ ณ สถาบันราชภัฏ สงขลา คณะ ครุศาสตร์ ปีที่ 3 โปรแกรมภาษาไทย

โรส ชอบเขียนเรื่องราวต่างๆที่ได้ประสบ พิมพ์เป็นตัวอักษรปกติบนคอมพิวเตอร์ แล้วพ่อจึง copy นำมา Post ที่นี่

ข้อความต่างๆส่วนใหญ่เป็น ความคิด
ความเข้าใจ และจินตนาการ บนพื้นฐานของความเป็น คนตาพิการ ของ น้องโรส ทั้งหมด


E-mail คุยกับน้องโรส คนตาพิการ
Your Link HTML Free Code

english version
Group Blog
 
<<
มกราคม 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
26 มกราคม 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add คนตาพิการ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.