ภาคภาษาอังกฤษ English Version
รางวัลอันสูงสุด


รางวัลอันสูงสุด

สวัสดีค่ะ แฟนคลับชาวโรสบลายน์เกอลล์ ทุก ๆ ท่าน
ช่วงนี้มัวยุ่งอยู่กับงานและการอ่านหนังสือเตรียมสอบปลายภาค
ในวันที่ 28-29 กุมภาพันธ์นี้อยู่ค่ะ ก็เลยไม่ค่อยมีเวลามาพิมพ์บล็อก
ยังไงก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ แล้วไหนยังต้องเตรียมสอบเข้าม. 4 อีก
แหม สอบเอ็นทีผ่านพ้นไปด้วยดี อ้อ ขอเล่าหน่อยนะคะ
ข้อสอบเอ็นทีเนี่ย ย้ากยากค่ะ โดยเฉพาะวิชาคณิตศาสตร์
โอย หนูจะเป็นลม

เอาละค่ะ วันนี้หนูจะมาเทศนา เอ๊ย ไม่ใช่ มาเขียนบทความเรื่อง
รางวัลอันสูงสุดในชีวิตของคนเรา ให้ทุก ๆ ท่านได้อ่านกันนะคะ
เชิญรับอ่าน เอ๊ย รับชมได้เลยค่ะ แฮะ แฮ่

รางวัลอันสูงสุดของเรามีหลากหลายรูปแบบ
แต่คนเราบางส่วนมักได้รับเป็นสิ่งของ
แต่สำหรับหนูแล้ว สิ่งของเป็นเพียงแรงกระตุ้นและกำลังใจให้ทำความดีต่อไปค่ะ
แต่ สูงสุดสำหรับหนูก็คือ
ความประสบผลสำเร็จในการทำสิ่งที่เรามุ่งหมายค่ะ
รางวัลไหน ๆ ก็ไม่สำคัญเท่ากับ ความสำเร็จในสิ่งที่เราตั้งใจ
หากเราผิดหวังก็จงอย่าท้อแท้
อย่างเวลาเราแข่งขันอะไรสักอย่าง หากเราชนะก็ดีใจไปตามเรื่อง
แต่ควรทำให้ดียิ่งขึ้นไปอีก

แต่ถ้าเราแพ้ก็อย่าคิดว่าเราไม่เก่ง เราด้อยความสามารถ
อันนี้ไม่ถูก เพราะหนูแข่งประกวดอ่านอักษรเบรลล์มา 6 ครั้ง
แพ้มา 2 ครั้ง รู้สึกเสียใจเอาการอยู่เหมือนกันค่ะ
เพราะทุ่มเทเต็มที่แล้ว แต่มาคิดได้ว่า เอ้อ เรามีข้อด้อยตรงไหนหนอที่กรรมการชี้แจงตอนแข่งเสร็จ แล้วหนูก็เอามาปรับปรุงค่ะ
ฝึกอ่านทุกวัน ๆ จนเคยชิน การได้ลงสนามแข่งขันก็ดีแล้วค่ะ
เพราะเป็นการทดสอบความสามารถของเราว่าอยู่ในระดับไหน
แพ้ชนะนั้น ไม่คำนึงค่ะ ไม่จำเป็น แพ้คือปรับปรุงให้ดีขึ้น
ส่วนชนะคือ ทำให้ดียิ่งขึ้นไปอีกค่ะ

ส่วนรางวัลสำหรับหนูก็คือ
ความประสบผลสำเร็จและความภาคภูมิใจค่ะ
มิใช่สิ่งของหรือคำชมเชยแต่ประการใด
หนูถือว่า สิ่งของและคำชมเชยเป็นแรงกระตุ้นให้ทำต่อไป
ส่วนความภูมิใจและความประสบผลสำเร็จ
เป็นรางวัลอันสูงสุดสำหรับเด็กพิการทางสายตา อย่างหนูค่ะ

19 กุมภาพันธ์ 2551


การให้กำลังใจตัวเอง
การให้กำลังใจตัวเอง หมายถึง การบอกให้ตัวเองต่อสู้กับปัญหา
ที่เข้ามามะรุมมะตุ้ม จนเราเกิดความท้อถอย หมดปัญญาที่จะแก้
และหมดความฮึกเหิมที่จะก้าวเดินต่อไป

การให้กำลังใจตัวเองเป็นสิ่งสำคัญ
เพราะ จะทำให้ตัวเองมีแรงทะยานไปข้างหน้าด้วยใจที่เข้มแข็ง
และมุ่งมั่นอย่างแท้จริง

อย่างหนู เด็กหญิงผู้พิการทางสายตาที่เคยท้อแท้บ้างในบางครั้ง
เมื่อเห็นเพื่อน ๆ ปกติทำในสิ่งที่เราทำไม่ได้
อาทิ ขับรถ วาดรูปด้วยสีน้ำ หรือระบายสีตุ๊กตา เป็นต้น
หรืออีกหลาย ๆ อย่างที่ต้องใช้สายตา

แต่แล้วหนูก็เกิดความคิดว่า
ถ้าเรามามัวนั่งท้ออยู่อย่างนี้ ชีวิตเราจะเจริญรุ่งเรืองหรอกหรือ
เราก็ยังมีความฝัน ยังมีจินตนาการ
ยังมีเป้าหมายของชีวิต มีหลักฐานที่มั่นคงอยู่นี่นา
ขอแค่เราอย่าท้อ สู้ต่อไปเพื่อวันที่สดใสก็เท่านั้น
นี่คือ การปลดปล่อยตัวเองออกจากความคิดเชิงลบ
ที่เข้ามารุมหนูให้ท้อถอยค่ะ

คนเรามีทั้งลบ มีทั้งบวก มันอยู่ที่ใจของเราว่าจะคิดอย่างไร
เหมือนที่แม่ของหนูเคยสอน
หนูขอบอกทุก ๆ ท่านไว้ ณ ที่นี้เลยนะคะว่า
หนูเป็นคนเครียดง่าย ขี้กังวล แต่พอมีแม่เป็นที่ปรึกษา
ความเครียดก็หนีไป มีแต่ความอารมณ์ดีมาแทนที่
ก็เพราะเกิดจากรอยยิ้มที่หนูเพียรสร้างขึ้นให้มีในตัวหนู
หนูจะชอบยิ้ม ยิ้มคนเดียวก็ยังเคยเลยค่ะ
อย่าคิดว่าหนูบ้านะคะ ถ้ามองในแง่ดี
ยิ้มกับผู้คนรอบข้าง
ยิ้มกับต้นไม้ วิวทิวทัศน์
ยิ้มรับวันใหม่ แล้วตอนที่หนูเดินเข้าไปในโรงเรียนแจ้งวิทยา
เจอกับรุ่นน้องประถม ก็ยังยิ้มเมื่อพวกเขาเรียกชื่อ
“ พี่โรส พี่โรส “

นี่แหละค่ะสิ่งที่หนูมีความสุข
คือ การสร้างกำลังใจและรอยยิ้มให้ตนเองและคนรอบข้างค่ะ

ถึงเราจะเป็นคนพิการ แต่เราก็เป็นคนคนหนึ่งที่เหมือนคนปกติ
นี่คือคติประจำใจหนู ที่ปลอบประโลมยามหนูท้อแท้ค่ะ
19 กุมภาพันธ์ 2551


ต้นปอ กอจาก
หน้าบ้านของโรส ที่เชียรใหญ่ นครศรีธรรมราช


โรสกับเพื่อนๆ ที่โรงเรียนแจ้งวิทยา สงขลา


โรสร้องเพลงบนเวที





Create Date : 19 กุมภาพันธ์ 2551
Last Update : 20 มีนาคม 2551 15:19:56 น. 10 comments
Counter : 463 Pageviews.

 
สู้เค้านะคะ


โดย: cutie_girl วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:14:48:16 น.  

 
เข้ามาอ่านและให้กำลังน้องโรสค่ะ
อายุ 15 ปีความคิดความอ่านเหมือนผู้ใหญ่ สู้ๆนะค่ะ

คุณพ่อน่ารักจังเลยนะค่ะช่วยน้องโรสโพสต์และถ่ายทอดเรื่องราวดีๆ


โดย: saralove&Dan วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:21:52:25 น.  

 
เก่งจังเลยคะ พี่ฝนเองก็อายุไม่น้อยแล้ว
แต่ก็ยังต้องแวะมารับความคิดดีๆจากน้องเสมอ

ขอบคุณสำหรับชีวิตของน้อง
ที่ได้กลายเป็นแรงบันดาลใจให้ใครต่อใคร


โดย: พี่ฝน IP: 118.173.62.140 วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:21:27:03 น.  

 


วันพฤหัส และวันศุกร์หน้าแล้วนะครับ ที่น้องโรสจะได้ตั้งใจทำคะแนนสอบดีๆในห้องสอบอีกแล้ว ลุงขอส่งแรงใจมาให้เต็มคันรถสิบล้อเลย ...น้องโรสเคยรู้จักรถสิบล้อมั๊ย รถใหญ่ทีเดียว

บล๊อกวันนี้เขียนดีครับน้องโรส เขียนตรงกับความรู้สึกของคนปกติเลย คนทั่วไปจะอยากได้กำลังใจ จะโดยได้รับคำชมหรือสิ่งของของขวัญก็ได้ ต้องการทั้งนั้น ต้องการกว่าคำตำหนิ

เออ แต่เด็กวัยรุ่นทั่วไปนะน้องโรส ... หากมีคนบอกเด็กวัยรุ่นว่า มีพระสงฆ์ 3 รูปจะให้ของแก่เด็กวัยรุ่น ที่กุฎิน่ะ ไปขอรับ ดิ แต่ต้องเลือกไปรับได้เพียงกุฎิเดียวนะ

พระสงฆ์ กุฏิแรก จะมอบพระเครื่องให้

พระสงฆ์ กุฏิที่สอง จะมอบอาหาร ผลไม้ เครื่องดื่มให้

พระสงฆ์ กุฏิที่สาม จะเทศนาคำสอนของพระพุทธเจ้าให้

น้องโรส คงจะพอเดาได้ว่า ...เด็กวัยรุ่น จะเฮกันไป หาของกิน เต็มกุฏิที่สองเลย


อิอิอิ ก้อ มันอร่อย นิ





โดย: yyswim วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:23:26:02 น.  

 
น้องโรส เขียนหนังสืออ่านสนุกดี

คุณพ่อน่ารักมากค่ะ
เป็นกำลังใจให้นะคะ


โดย: พี่อ้อม (รัก_ประจำทาง ) วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:22:11:22 น.  

 
ยังคิดถึงนพดล เสาะใส และ วัชระ กัลปนารถ


โดย: แฟนพันธุ์แท้ลลนา สุลาวัลย์ IP: 210.246.186.9 วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:19:47:35 น.  

 
เพื่อนๆ พี่ๆ และทุกคนที่คิดถึงน้องโรสนะครับ

วันพรุ่งนี้ และวันศุกร์ น้องโรส จะสอบปลายปี
ตอนนี้ กำลังหน้าดำ คร่ำเครียด ทบทวนที่เรียนมาทั้งปี ก็เลยไม่ได้ตอบ จดหมายบ้าง ก็ขอโทษด้วย หลังจากวันศุกร์ไปแล้ว ก็จะพอมีเวลามาเขียนได้อีก ครับ

การสอบของน้องโรส จริงๆแล้วก็ไม่ไช่เรื่องน่ากลัวอะไรเท่าไร เพราะที่ผ่านมาก็ได้ทำงานในระหว่างที่เรียน เก็บคะแนนมาตลอดเวลา ไม่ได้ขาดตกบกพร่อง
ข้อสอบ ผมก็ได้ไปขอจากครู นำมาทำเป็นเบรลล์เรียนร้อยแล้ว แต่น้องโรสเป็นคนมุ่งมั่น ก็เลยค่อนข้างเครียด กลัวว่าจะทำได้ไม่ดี
ก็ต้องให้เวลาครับ

สำหรับปีต่อไป ม.4 น้องโรส จะไปสอบเจ้าเรียนต่อที่ โรงเรียน หาดใหญ่วิทยาลัย อ.หาดใหญ่ ครับ ก็คงจะต้องไปพักอยู่ที่มูลนิธิธรรมมิกชน เพื่อคนตาบอด อ.หาดใหญ่ อีกครับ แล้วผมจะแจ้งข่าวผลการสอบมาเป็นระยะ นะครับ








โดย: มวีศักดิื ถาวรรัตน์ IP: 118.174.64.43 วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:7:14:35 น.  

 

อ้าว คุณทวีศักดิ เปลี่ยนชื่อ...

น้องโรส น้องริน สอบเสร็จแล้ววววว สบายใจแล้ว จะไปปิดเทอมที่ไหน ลุงกะจะไปหัวหินวีคเอนต์หน้า ไปกันราว20คน เป็นญาติคอบครัวใหญ่ ไปพักบ้านหลังเดียวกันครับ


โดย: yyswim วันที่: 2 มีนาคม 2551 เวลา:0:46:20 น.  

 
คุณ yyswim ครับ
ขอโทษด้วย ยังไม่ได้เปลี่ยนชื่อครับ แต่พิมพ์ผิด แล้วยังไม่ได้แก้ ก็เลยปล่อย เลยตามเลย ครับ

ช่วงนี้น้องโรสเพิ่งสอบเสร็จสอบเสร็จ วันศุกร์เย็น ประมาณ 4 โมง พอดี ทางนักข่าวของ นิตยสาร ชีวจิต นัดมาขอสัมภาษณ์ น้องโรส และครอบครัว เย็นวันนั้น และวันรุ่งขึ้น ก็เลยเมื่อวานอีกครึ่งวัน ยาวมาเลยครับ

รายละเอียดต่างๆ พร้อมกับรูปบางส่วนที่ผมถ่ายไว้ และเรื่องที่น้องโรสเขียนเสร็จเมื่อเช้า แต่ผมยังไม่ได้ลง เพราะบ่ายนี้ ก้ต้องไปหาดใหญ่อีก กะว่า อีกสัก วัน 2 วัน จะลงครับ ให้ชื่อว่า

น้องโรสกับชีวจิต

คอยอ่านนะครับ


โดย: ทวีศักดิ์ ถาวรรัตน์ IP: 118.174.50.62 วันที่: 2 มีนาคม 2551 เวลา:10:50:03 น.  

 
หนูเป็นเด็กที่มีความคิดดีมากเลยค่ะ สอนผู้ใหย๋อย่างพี่ได้นะคะ พี่ดีใจที่หนูไม่ท้อแท้กับชะตามี่หนูเลือกไม่ได้ พี่มาได้อ่านข้อความของหนูแล้วพี่ละอายใจตัวเองเลยค่ะ พี่เป้นกำลังใจให้นะคะทั้งหนูและตัวพี่เองด้วย สู้ สู้ค่ะ


โดย: Chulapinan วันที่: 3 มีนาคม 2551 เวลา:22:05:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

คนตาพิการ
Location :
สงขลา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




คนตาพิการ

ชื่อจริง นุ่นนิจ ถาวรรัตน์
ชื่อเล่น โรส

ปัจจุบัน อายุ 23 ปี ตาพิการทั้ง 2 ข้าง กำลังเรียนหนังสือ ณ สถาบันราชภัฏ สงขลา คณะ ครุศาสตร์ ปีที่ 3 โปรแกรมภาษาไทย

โรส ชอบเขียนเรื่องราวต่างๆที่ได้ประสบ พิมพ์เป็นตัวอักษรปกติบนคอมพิวเตอร์ แล้วพ่อจึง copy นำมา Post ที่นี่

ข้อความต่างๆส่วนใหญ่เป็น ความคิด
ความเข้าใจ และจินตนาการ บนพื้นฐานของความเป็น คนตาพิการ ของ น้องโรส ทั้งหมด


E-mail คุยกับน้องโรส คนตาพิการ
Your Link HTML Free Code

english version
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2551
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
242526272829 
 
19 กุมภาพันธ์ 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add คนตาพิการ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.