|
|
ใครคนหนึ่ง..........Someone special ^_^
วันนี้อยากจะเขียนถึง ผู้ชาย ซักหน่อยค่ะ
เค้าคนนี้ ต่ายรู้จักเค้าตั้งแต่จำความได้ อายุมากกว่าต่ายตั้ง 5 ปีแนะ ... ตอนเด็กๆชอบแกล้งให้เราร้องไห้ไปฟ้องแม่บ่อยๆ ไม่ชอบให้เราไปป้วนเปี้ยนเวลาที่เค้าเล่นอยู่กับเพื่อน (ไม่อยากให้ผู้หญิงร่วมวงนั่นเอง) แต่ไอ้เราก็ยังอยากจะตามไปเล่นด้วย เพราะตอนเด็กๆแถวบ้านไม่มีเพื่อนเล่นวัยเดียวกันเลย
.....
พอโตขึ้นมาซักหน่อย เนื่องจากแถวละแวกบ้านไม่มีเพื่อนนั่นเอง เราก็เล่นกันอยู่ 2 คน ไม่น่าแปลกเลยที่คนแถวนั้นจะได้ยินเสียงร้องไห้ของเราทุกเย็น....ก็ทะเลาะกันไง...หึหึ คือตอนเด็กๆร้องไห้เก่งมาก เอะอะอะไรก็ร้องไว้ก่อน อิอิ ทะเลาะกันทีไร....เราเจ็บตัวทุกที แป่ว...ก็เค้าเป็นผู้ชายอ่ะ แต่เราก็เซี้ยวน่าดู ตอนเด็กๆไม่เคยได้ไว้ผมยาวเลย สั้นเป็นทอมบอยตลอด แต่ถึงจะชอบทะเลาะกัน ก็จำได้ว่าเคยให้ต่ายขี่หลังด้วยนะ...^_^
พอเค้าเริ่มจะจบม.ปลาย และเราก็เข้าม.1 จำได้ว่าวาเลนไทน์แรกของชีวิตนักเรียนม.ต้น .... เค้าเอาดอกกุหลาบประมาณ 4-5 ดอกมาให้เรา แล้วบอกว่า "อ่ะให้....สาวๆให้มา ขี้เกียจถือ" แต่เราแอบดีใจ....เอาไปอวดเพื่อนใหญ่เลย 
พอเราขึ้นม.ปลาย เค้าก็กะลังจะจบระดับอุดมศึกษา (ก็บอกว่าห่างกัน 5 ปีไงล่ะ เอ้อ) เค้าก็คอยให้คำปรึกษาในเรื่องอนาคต อยากเป็นอะไร จะได้เตรียมตัวทัน อะไรประมาณนี้ แล้วช่วงที่เราเรียนพิเศษเสร็จในตอนเย็น เค้าก็จะเอารถสกูตเตอร์มารับเราที่บ้านอาจารย์ เราซ้อนไปด้วยกัน น่ารักกรุบกริบ เพื่อนๆแซวกันใหญ่ เราก็ยิ้มหน้าบาน....
พอเราเข้ามหาลัย เค้าก็ทำงานไปได้หลายปีแล้ว (ก็อายุห่างกัน 5 ปีไงล่ะ ต้องให้ย้ำ 555) ก็จะได้เจอกันปีละ 2-3 ครั้ง ช่วงปีใหม่ สงกรานต์ หรือวันสำคัญๆที่เค้าให้หยุดงานยาวๆ หรือเราก็ไปหาที่ กทม.บ้าง บางครั้ง จำได้ว่าเค้าไปเที่ยวสิงคโปร์หรือฮ่องกง ก็จะไม่ลืมของฝากทุกครั้ง (ลองลืมดิ....แม่จะวีนให้หนักเลย )
เค้าคอยเป็นที่ปรึกษาให้เราทุกเรื่อง ทุกเรื่องจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นปัญหาการเรียน เพื่อน การเงิน หรืออนาคต เราได้รับแต่สิ่งดีๆจากเค้าเสมอ เราสัมผัสได้ว่าเค้ารักเรามากๆๆๆๆ ทำเพื่อเรา คอยดูแลชีวิตของเรา เราประทับใจเค้าคนนี้มาก ซาบซึ้งใจมากๆในสิ่งที่เค้าทำให้เรา...
^_____^
.....
 ^__^
ใครๆก็บอกว่าเราหน้าคล้ายๆกัน ^__^
เราซ่า เราบ้า เราเฮ้ว ก็เอากะเราด้วย เหอๆๆ

.....
อยากรู้แล้วใช่มั้ยล่ะ ว่าผู้ชายคนนี้...เป็นครายยยย...
.....
งั้นไปหาคำตอบได้ที่เพลงนี้ล่ะกัน กดฟังเลย กดเลยๆๆๆ  v v v v
......

อยากรู้มั้ยเอ่ย...

อยากรู้ล่ะยัง...

ก็กะลังจะบอกไง...

อยากรู้จริงๆเหรอ...

ไม่บอกดีกว่า...

อิอิ 

อ่ะก็ได้ๆๆๆ...

เตรียมตัวยัง....

อิอิอิอิอิอิอิ....
นับ 1.......2........3...
เอ้า ....1
...2
....3
 ใช่แว้วว...เค้าคนนั้นคือ พี่ชายต่ายเองค่า 
อยากเขียนถึงพี่ เพราะเราไม่ได้เจอกันเลย ไม่ได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน เราอยู่คนละที่ ก็เลยทำให้เราคิดถึงและห่วงใยกันล่ะมั้ง
เราสัมผัสได้ว่าพี่รักและห่วงเรามากๆๆๆ (ก็แหงล่ะ...) แต่เราไม่มีโอกาสได้บอกรักพี่ซักที ทุกอย่างที่พี่ทำให้เรา เราอยากบอกว่า เราประทับใจและซาบซึ้งจริงๆ มันทำให้รู้ว่าพี่เป็นอีกคน (นอกจากพ่อกับแม่) ที่รักและห่วงใยเราด้วยชีวิต.....แหม พิมพ์ไปก็เขินไปนะ 
บล็อกวันนี้ เพื่อคนพิเศษและสำคัญอีกคนในชีวิตของเรา
ขอบคุณค่ะ...พี่เหน่ง....พี่ชายที่แสนดี 


| Create Date : 26 กรกฎาคม 2550 |
| Last Update : 9 กุมภาพันธ์ 2559 23:40:38 น. |
|
17 comments
|
| Counter : 764 Pageviews. |
 |
|
|
โดย: pecochan วันที่: 27 กรกฎาคม 2550 เวลา:2:10:52 น. |
|
|
|
โดย: TooNew วันที่: 27 กรกฎาคม 2550 เวลา:8:17:05 น. |
|
|
|
โดย: rosy (Rati_rosy ) วันที่: 27 กรกฎาคม 2550 เวลา:8:30:02 น. |
|
|
|
โดย: mae-art วันที่: 27 กรกฎาคม 2550 เวลา:18:16:38 น. |
|
|
|
โดย: ฮิโระ (ordinary_hero ) วันที่: 27 กรกฎาคม 2550 เวลา:21:49:49 น. |
|
|
|
โดย: ฮิโระ (ordinary_hero ) วันที่: 27 กรกฎาคม 2550 เวลา:23:43:31 น. |
|
|
|
โดย: off_elmas วันที่: 28 กรกฎาคม 2550 เวลา:0:07:43 น. |
|
|
|
โดย: asita วันที่: 28 กรกฎาคม 2550 เวลา:2:54:25 น. |
|
|
|
โดย: rosy (Rati_rosy ) วันที่: 28 กรกฎาคม 2550 เวลา:13:14:54 น. |
|
|
|
โดย: random-4 วันที่: 29 กรกฎาคม 2550 เวลา:8:50:42 น. |
|
|
|
โดย: kengCAD วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:10:23:30 น. |
|
|
|
| โดย: พอล+เชอรี่ IP: 58.8.186.4 วันที่: 4 พฤศจิกายน 2551 เวลา:12:16:33 น. |
|
|
|
|
|
|
|