All Blog
สดชื่น.....รึเปล่าวะตู.....คงอย่างงั้น
และแล้วสาวสวยก็คืนถิ่น 555
อย่าแอบด่ากันว่าอีแอร์ทิ้งบล๊อกไปไหน ปล่อยให้ไอ้ตัวเล็ก
คุณน้อง"สันดานเสีย" มาปล่อยแก๊สไข่เน่าที่บล๊อกชั้นอยู่หลายอาทิตย์เลย



หลับตาชั้นยังเห็นภาพกังหันลมอันมหึมาหมุนอยู่ ฟืดๆ ไม่ไกลจากหัวเดี๊ยนอยู่รำไรเลย ลืมตาขึ้นมาก็เจอแขกหนวดเฟิ้มเปิดม่านเข้ามาในแกรี่ขอ Pain water น้ำแห่งความเจ็บปวด กว่าสมองจะสั่งงานว่ากรูกลับมาทำงานเป็นนังแจ๋วอีกแล้ว มือเดี๊ยนก็ส่งแก้วน้ำให้คุณชายเป็นที่เรียบร้อย

ที่ผ่านมาหายไปไกลสักหน่อย คือเดี๊ยนทำงานจนแทบหักกลางมาหลายเดือนแล้ว บินกระหน่ำซะจนรังแคขึ้นหัวละเพราะอากาศบนเครื่องมันแห้งแล้งซะ ว่างเมื่อไรก็จะนั่งแหมะหัวแฉะด้วยน้ำมันมะกอก เหลืองได้ใจทิ้งร่อยรอยและกลิ่นรัญจวนไปทั่วเชียว แต่เพื่อสุขภาพ เดี๊ยนทนได้


ขำไปเถอะแก ลองมาอยู่บนเครื่องบินอาทิตย์ละ 30 ชั่วโมงอย่างชั้นเดี๋ยวรู้สึก



หลังจากเพิ่มพลังงานมาเต็มเปี่ยมด้วยการหยุดบินไป 1 อาทิตย์กว่าเพื่อการไปแรดเป็นหมวดหมู่พร้อมกันทั้งบ้านที่ยุโรป และเป็นการประเดิมใช้ตั๋วฟรีเป็นนางสาวไทยแอร์ศรีคนแรกของบริษัทนับตั้งแต่มันจ้างมาบิน
เดี๊ยนก็ได้พบว่า "กรูเอาพ่อแม่มาลำบากอีกแล้ววววววว"


เริ่มด้วยการเกาะเป็นตุ๊กแกหน้าเคาเตอร์เช็คอิน 2 รอบขาไปเพราะต้องเปลี่ยนเครื่องที่ไคโร ลำพังตัวเองก็แทบเน่าเพราะกราวสต๊าฟชาติหยิบมันงี่เง่าเหลือทน ถ้าไม่เพราะทราบว่าไฟล์เต็มและเดี๊ยนเข็ดจากการโดนเตะตกเครื่องเมื่อหลายเดือนก่อน ก็เลยบากหน้างามๆไปรอเช็คอินตั้งแต่ตี 5 ครึ่ง ซึ่งเครื่องจะออกเดินทาง 11 โมง ฟังเหมือนเสร่อ แต่เครื่องตูลงก่อนกำหนดอ่ะ จะให้ไปนั่งอ่อยยามที่ไหนถ้าไม่ใช่แถวๆสนามบิน



แจ๊คพอตก็ไปลงที่พ่อแม่เดี๊ยนอย่างที่คาดไว้เช่นกัน คืออีพี่แขกแกดึงตั๋วและหนังสือเดินทางของผู้โดยสารที่จะต่อเครื่องไปรวมๆกัน แล้วให้ไปนั่งรอ
ด้วยความที่เจียมเนื้อเจียมตัวเห็นว่าบินฟรี เสียภาษีสองตายายหมื่นกว่าบาท อีกทั้งลูกสาวเป็นอีแจ๋วต่างชาติอยู่บนเครื่องด้วย คุณ Dad ของเดี๊ยนเลยไม่ได้มีปากมีเสียงทนรอตามที่มันให้รอ แต่เมื่อชั่วโมงที่ 4 มาถึงพร้อมกับผู้โดยสารอื่นแทบเกลี๊ยงห้อง และพร้อมด้วยการมาเยือนของฝูงกา เอ๊ย...ผู้โดยสารไนจีเรียกลุ่มใหญ่เป็นเงาดำทมึนไปทั้งห้อง ความอดทนก็สิ้นสุดลงได้โวยกันบ้างก่อนเวลาจวนเจียนตกเครื่องอยู่รอมร่อ



เดี๊ยนเอาตัวเองยังแทบไม่รอด ยืนเป่าปี่ร้องไห้เพราะความโกรธ เหนื่อย และกังวลไปซะทุกอย่างแม้จะเตรียมทางออกไว้แล้ว 3 ทาง

1. ถ้าพ่อแม่ และตู ตกเครื่องก็จะเช่ารถเพื่อนเที่ยว 500 ปอนด์ต่อวัน เพื่อความหรูหราแก้เซ็ง ตกดึกจะไปแด๊นส์ยันสว่างเล

2. ถ้าตกเครื่องเที่ยวบินนี้อยู่คนเดียว พรุ่งนี้ตูจะเข้าประเทศทางชายแดนเยอรมันเฟ้ย ค่ารถไฟ 100 ยูโร 4 ชั่วโมง ถ้าเต็มอีกตูจะไปทางเบลเยี่ยมวันมะรืน

3. ถ้าพ่อแม่ตกเครื่องอยู่ 2 คน........กรูก็คงกัดฟันซื้อตั๋ว KLM ให้แล้วตัวเองค่อยไปวันถัดไป


โชคยังดีที่อุปสรรคต่างๆวนเวียนแค่ 4 ซ้า 5 ชั่วโมงนรกแตกเท่านั้น แต่เราทั้งหมดก็ได้ขึ้นบินถึงแม้สุดท้ายกระเป๋าเดินทางใบนึงของเราจะอันตรทานหายไปพร้อมกับผ้าไหมจิมทอมสันอีกกระบุงโกย ที่อีแอร์กะเอาไปตอหลีว่าที่พ่อแม่สามี๋ตาน้ำข้าวให้เอ็นดูมากหน่อย

ครั้นจะโหลดเป็นกระเป๋าลูกเรือตั้งแต่แรกก็เกรงมันจะตกมาที่สเตชั่นไคโรอ่ะสิ กระเป๋าพวกเดี๊ยนและกัปตันทั้งหลายจะถูกบรรจุอยู่ในกล่องคาร์โก้สีแดง โดยจะถูกยกออกมาก่อนกระเป๋าผู้โดยสารทั่วไปเสมอ
คราวนี้อีแอร์ต่อเครื่องไปเที่ยว ใครจะมานั่งแบก 2-3 ใบเดินจิกส้นสูง 3 นิ้ว
ขึ้นๆลงๆครื่องบินฟะ สนามบินประเทศมันไม่ได้มีงวงเหมือนบ้านเรานะเฟ้ย


มาถึงวันนี้ผ่านไปเกือบ 2 อาทิตย์ละ ได้เวลาอีแอร์จะไปตอแหลขอเคลมค่ากระเป๋าจากสายการบินซะที หลังจากไปเดินค้นกระเป๋ามันตั้งแต่ Schiphol airport , Cairo International airport จนกระทั่งสุวรรณภูมิ
คาดว่าป่านนี้พี่จิมของเดี๊ยนคงอยู่บนตัวอีแขกสารเลวสักตัวแล้วล่ะ ไม่ก็โดนเอาไปขายต่อแหงๆ

แอร๊ยยยยย ยิ่งคิดยิ่งเจ็บใจ



อยากอัฟรูปจะแย่แล้ว แต่คอมเดี๊ยนมันไม่รักดีตัวอ่านแผ่นซีดีมันเจ๊งซะนี่
หลังไฟล์คืนนี้อีแอร์จะบินต่อจากไคโรไปตอแหลที่ปักกิ่ง
อย่าอิจฉา
เดย์ออฟมันเยอะเป็นประวัติกาล 7 วันหลังจากรอมาเกือบปี จะอยู่บ้านทำด๋อยอะไรคะ ไปหาดีวีดีเถื่อนที่ปักกิ่งและส่องหนุ่มไปพลางๆดีกว่า เจอไม่เจอก็ my own bussiness ย่ะ แล้วจะได้ทียึดโน๊ตบุ๊คของเจ้าน้องชายลงรูปซะเลย
อาทิตย์หน้าเดี๊ยนกลับมาแล้วค่ะมาเน่า เอ๊ย...มาเม้าท์ต่อนะยะ


ปล. อาทิตย์นี้ดีใจโคตร อยู่บ้าน 3 คืนแหนะ ไม่รู้อะไรดลใจให้เดี๊ยนลากสังขารพร้อมแสงสีวูบวาบจากเสื้อผ้าแนวอาหรับราตรีไปฉายเดี่ยวอยู่ที่คลับ 87 โรงแรมคอนราด เรื่องของเรื่องอยากไปดูเด็กเก่าของพี่อี๊ด ยัยแหม่มแคนนาเดียนที่เคยพูดถึงไงที่เดี๊ยนแอบเลวไปแกล้งหล่อน


และแล้วคนที่เป็นอึ๊งก็คือตูนั่นเอง ยัยเวียนเทียนมิใช่นักร้องแหม่มผมทองอย่างที่จินตนาการไว้สักนิดเดียว แต่เป็นนิโกรต่างหาก แถมไม่ได้ใช้ชื่อนี้ทำงานซะด้วย

ขอยาดมหน่อย........แพ้ทางของดำอีกแล้วกรู ไอ้อี๊ดนะไอ้อี๊ด
ลืมบอกว่าผิดหวังอย่างแรงอีกแล้ว ชะนีเมืองไทยทำไมมันเยอะขนาดนี้
เลยไม่มีเพื่อนใหม่มาคุยด้วย เหลือแต่พี่มืดออสเตรเลียและทรินิแดตโต๊ะข้างๆนั่งยิ้มเป็นนายแบบยาสีฟันมาเลย งานนี้เดี๊ยนก็เลยไม่ต้องน้ำลายบูดอยู่คนเดียวแหละค่ะ



Create Date : 03 กันยายน 2550
Last Update : 3 กันยายน 2550 9:33:50 น.
Counter : 292 Pageviews.

3 comments
  
สงสารคุณพ่อคุณแม่จังนะคะ
อยากให้ไปเที่ยวแบบสบายๆเหมือนกัน
ถึงจะตั๋วฟรีแต่ก็สามารถทำให้เราประสาทเสียได้เหมือนกันล่ะ
แต่ถ้าเราเป็นพ่อแม่ คงภูมิใจน่าดู
ลูกชั้นแก่งงงงงงงง
โดย: aey IP: 58.137.29.2 วันที่: 8 กันยายน 2550 เวลา:12:10:13 น.
  
เอ่อ พิมพ์ผิดน่ะค่ะ
ลูกชั้นเก่ง อ่ะค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ
โดย: aey IP: 58.137.29.2 วันที่: 8 กันยายน 2550 เวลา:12:12:30 น.
  
เป็นครั้งแรกในชีวิตของเราทั้ง 3 ที่เดินทางกันแบบใช้ตั๋วเครื่องบินฟรีโดยไม่ต้องสะสมไมล์ใดๆทั้งสิ้น เป็นประสบการณ์ที่เล่าต่อไปได้อีกหลายปีเลยทีเดียวค่ะ


เดี๊ยนมันหนังหน้าอาหรับ ก็เลยไม่ค่อยยี่หระที่จะเอาเรื่องแบบนี้ที่คนอื่นเขามักจะไม่พูดกันมาเล่า
ไม่ลองไม่รู้นะคะ


แต่ทั้งทริปนี่ทั้งเหนื่อยทั้งสนุกมากเชียวค่ะ

ขากลับบนเครื่องจะมีทะเลาะกับพวกผู้โดยสารแขกที่ดวงตกที่มากัดผิดที่กับเดี๊ยนบ้าง
งานนี้ถึงเครื่องแล้วเป็นอันสลัดเครื่องแบบออกเลยบู๊ได้
ตามสบายแฮ

ก็เนื่องจากคู่แขกอาหรับท่าทางจะเป็นสามีภรรยากันย้ายมานั่งเก้าอี้ด้านหลังของเดี๊ยนทั้ง 3 คนที่มีคนย้ายที่ไป เครื่องขึ้นไปสักพักตาแขกอ้วนก็เปิดโต๊ะหน้าที่นั่งด้านหลังคุณนายแม่ของเดี๊ยนนั่งอยู่และกางหนังสือพิมพ์อ่านอย่างสบายใจ นั่งไปสักพักเริ่มเห็นนายแม่เดี๊ยนมีอาการแปลกๆ เก้าอี้ที่พอเอนได้หน่อยนึงก็จะมีคนผลักกลับมาซะทุกครั้ง 2-3 ครั้งก็คิดว่าคงไม่ได้ตั้งใจ


แต่พอเราทุกคนเริ่มเคลิ้มๆหลับ เดี๊ยนก็ปรับพนักเก้าอี้ให้เจ๊แกเอนหลังลงนอนสบายๆ ก็มีแรงผลักขึ้นมาอีกจนแม่เดี๊ยนสะดุ้งตื่น



ตัวเองคงไม่เท่าไหร่ แต่ใครมาแตะบุพการีนี่โดนเตะแน่ คราวนี้พี่แขกดวงตกทั้งคู่เริ่มออกอาการโวยวายว่าเก้าอี้ที่เอนมาทำให้โต๊ะหน้าที่นั่งที่เปิดออกชนพุงแก

เรื่องมันไม่เท่านั้นถ้าพี่แกไม่ยืนขึ้นมาตรงริมทางเดินแล้วโวยวายเป็นภาษาอารบิคพร้อมกับหลีกทางให้ภรรเมียแกที่นั่งอยู่ด้านในซึ่งมีสีหน้าไม่พอใจเดินออกมาพลางดันไปที่เบาะที่นั่งตรงกลางของหม่ามี๊เดี๊ยนอีกรอบหนึ่ง


เดี๊ยนอารมณ์เดือดจนหันไปมองหน้าคนทั้งคู่และพูดด้วยเสียงเดซิเบลธรรมดาที่คนในบ้านและหนุ่มข้างตัวคุ้นเคย

แต่แถวบ้านเรียกตะคอกแกมตวาดเป็นภาษาอังกฤษอย่างรัวได้ใจความว่าให้แกทั้งคู่เชิญแหกตาไปดูคนทั้งลำว่ามีใครเขาไม่เอนเบาะลงนอนบ้างรึเปล่า โต๊ะติดพุงก็พับขึ้นสิวะ (ควาย)


ไม่ต้องห่วงผู้คนล้นหลามอยากมีส่วนร่วมรับรู้ อีคู่แขกดูโอนี่เริ่มเงียบเดินหายไปสักพัก ก่อนจะกลับมาใหม่อย่าสงบเสงี่ยมทำให้ดอกที่ 2 ซึ่งเดี๊ยนเตรียมไว้เป็นหมันซะแล้ว ไม่ได้เอาออกมาสังคายนาใคร

รอยยิ้มและคำขอโทษไม่ได้ผลเสมอไปในหมู่คนโฉดนะคะพี่น้อง
โดย: เลดี้กระต่าย IP: 58.64.72.43 วันที่: 12 กันยายน 2550 เวลา:1:52:25 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Uki no Kimono
Location :
Duesseldorf  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



อดีตสาวแอร์แดนทะเลทรายที่ผันตัวเองไปเป็น office lady และกลับไปเป็นนักเรียนไทยในต่างแดนเช่นเคย ขอแบ่งปันประสบการณ์การดำเนินชีวิตแบบชีพจรรองเท้าจากที่เคยผ่านมาทั้ง ๔ ทวีปให้เป็นแนวทางสำหรับผู้ที่สนใจนะคะ
Myspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter Graphics Myspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter Graphics