All Blog
คืนเดียวเที่ยวตุรกี

ในที่สุดก็มีเวลาว่างมานั่งจิ้มแป้นพิมพ์อยู่บนเก้าอี้ตัวเก่ง ที่จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้ซื้อตัวใหม่มาแทนสักที หลังจากชิ้นส่วนต่างๆเริ่มหลุดร่อนนั่งไม่สบายเหมือนเก่าซะแล้ว


ล่าสุดเพิ่งได้รับตารางใหม่จากอีเมลล์ หลังจากกระวนกระวายกับความเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นในอีก
2 - 3 อาทิตย์ ข้างหน้าอยู่หลายวัน แต่สุดท้ายที่เดาๆมาทั้งหมดก็ยังไม่เกิดขึ้นซะตอนนี้ในคราวเดียวกัน


เดี๊ยนยังได้บินคู่กับสาวนางเดิม ซึ่งนับจนถึงตอนนี้ก็ร่วม 3-4 เดือนแล้วที่บินด้วยกันมา ความเปลี่ยนแปลงใหม่ๆคงเกิดตามมาหลังจากที่จะมีแผนเวียนคู่ลูกเรือไทยไปให้ครบทุกคน ไม่ใช่บินกันอยู่แต่กับคู่ของตัวเองจนเบื่อหน้ากันไปข้างนึงเชียว



ไม่ว่าคู่หูรายเดือนคนใหม่ของเดี๊ยนจะเป็นใครก็ตาม คงดีกว่าต้องออกไปบินหัวเดียวกระเทียมลีบ ท่ามกลางภาษาอารบิคที่มันพูดกันจังตอนบรีฟและบนเครื่อง ซึ่งก็เป็นพระคุณอย่างสูงที่บางครั้งกัปตันหรือเพอร์เซอร์จะแปลให้ฟังหรือพูดเป็นอังกฤษมันซะเลย นอกจากเวลาที่จะอัดลูกเรือทั้งหลายเรื่องความปลอดภัยบนเครื่องบิน โดยเฉพาะลูกเรือต่างชาติหน้าละอ่อนอย่างสาวไทยและสาวยุ่น



ไฟล์ไป-กลับ 9 ชั่วโมงของเดี๊ยนล่าสุด แอร์สาวไทยที่บินด้วยกันดันชิ่งขอตั๋วไปเที่ยวที่ปักกิ่งก่อนหน้านี้ซะงั้น (ก่อนหน้านี้เดี๊ยนก็ชิ่งวิธีเดียวกันนั่นแหละค่า) ทำให้ขาไปลูกเรือที่ว่าน้อยอยู่แล้วก็ยิ่งลดลงไปอีก เดี๊ยนก็จะเป็นอะไรได้ นอกจากหนังหน้าไฟให้ลุงเพอร์เซอร์ 2 นายด่ามาเป็นชุด เพราะไม่ได้แจ้งให้ทราบล่วงหน้า ทั้งตารางบินลูกเรือไทยยังตึงเปรี๊ยะแบบไร้สแตนบาย


ได้ยินว่าเร็วๆนี้คงจะได้ลูกเรือเด็กใหม่มาอีก 5 คน
เดี๊ยนก็ได้แต่หวังว่าจะได้หยุดยาวๆหน่อย เงินจะน้อยลงเพราะถูกหารออกไปบ้างก็ไม่ใส่ใจมากแล้วล่ะ



อาทิตย์ที่ผ่านมาเดี๊ยนก็ได้มีโอกาสขอตั๋วไปสัมผัสอากาศนอกประเทศอียิปต์ซะหนึ่งคืน เพื่อนร่วมทางในวันนั้นก็เป็นแอร์สาวไทยนางหนึ่งและเพอร์เซอร์ชาวยุ่นผู้มีประสบการณ์โชกโชน 30 ปีในการบิน จนสามารถพูดและด่าภาษาอาหรับได้ในระดับนึงก็แล้วกัน เพื่อนๆรู้จักกันในนามลุง "Akiyama Toshio"



วันนั้นเดี๋ยนไปถึงกรุงไคโรแต่เช้าตรู่ หลังจากชั่วโมงบินอันยาวนานบนเครื่องบิน โบอิ้ง777-200 ER




ทันทีที่เท้าแตะพื้น เดี๊ยนก็รีบดิ่งไปเช็คอินที่โรงแรมซึ่งอยู่ภายในบริเวณด้านหน้าของสนามบินทันที


แต่โชคมักไม่เข้าข้างเวลาที่เราต้องการ
รอห้องว่างอยู่เกือบ 2 ชั่วโมงตั้งแต่มาถึง กว่าจะได้ห้องก็ 7.45 น. ซึ่งก็ยังทำความสะอาดไม่เสร็จ พนักงานก็ลำบากใจที่จะให้เดี๊ยนเข้าไปในห้อง ซึ่งก็ต้องอธิบายกันยืดยาวว่ามีบินต่ออีกไฟล์นึง กรูต้องไปแล้วตอน 8 โมงเข้าใจมั้ย เดี๋ยวพรุ่งนี้กลับมานอน



ก่อนหน้านั้นก็ล้างหน้าล้างตาจัดกระเป๋าที่ห้องลูกเรือไทย ซึ่งเดี๊ยนทั้ง 2 นางบากหน้าไปรบกวนการนอนตั้งแต่เช้าของเจ้าหล่อน เพราะไม่มีทางเลือกแล้วต้องให้เสร็จพร้อมทุกอย่างก่อนเวลานัดกับลุงยุ่น ด้านหน้าของโรงแรม เพื่อจะขึ้นรถคันเดียวกันไปยังศูนย์ลูกเรือ



เวลาที่เผื่อไว้ก็หมดไปกับการนั่งรอชะตากรรมว่าจะได้ขึ้นเครื่องรึเปล่า อะไรก็เกิดขึ้นได้ในอียิปต์ถึงแม้คุณจะเตรียมพร้อมขนาดไหนก็แล้วแต่ ไม่มีอะไรแน่นอน

ขนาดลุงญี่ปุ่นแกเป็นเพอร์เซอร์ยื่นขอตั๋วและโทรมายืนยันกับเจ้าหน้าที่หลายรอบว่า เราทั้ง 3 ชีวิตจะเดินทางไปในเที่ยวบินวันนั้น เพราะฉะนั้นชื่อก็ควรจะปรากฏในรายชื่อลูกเรือที่เรียกย่อๆว่า GD แต่กลับกลายเป็นว่า......มันลืม บอกสั้นๆแค่ว่าจำผิดวัน นึกว่าจะไปปลายอาทิตย์



เท่านั้นแหละ เดี๊ยนและลุงยุ่นก็สบตากันแบบ "กรู....เซ็ง"
สำเนาตั๋วที่ส่งไปให้มันก็ระบุวันที่ไว้ แถมเป็นภาษาอาหรับซะด้วย คำแก้ตัวฟังไม่ขึ้นเลย



เพราะฉะนั้นเราก็ต้องขึ้นเครื่องไปแบบผู้โดยสาร ซึ่งจะต้องมีบัตรที่นั่ง และแน่นอนว่าต้องรอจนกว่าผู้โดยสารจะเช็คอินหมดซะก่อนเพื่อจะได้ตัวเลขที่นั่งที่เหลือ



จั๊มซีสก็ไม่มีที่ว่างเหลือแม้สักที่ ไม่เหมือนเครื่องโบอิ้ง 777 สุดที่รักที่ลูกเรือนั่งกันได้ 18 ตัวเลยทีเดียว นี่มีลูกเรือ 6 คนเองก็ไม่มีที่ว่างซะแล้ว



นังแอร์ก็นั่งเฝ้ากระเป๋าให้ลุงเพอร์เซอร์ระหว่างที่แกไปฝ่าดงผู้โดยสารที่อาคารขาออกร่วม 2 ชั่วโมง เนื่องจากจำนวนผู้โดยสารในวันนั้น Overload จึงทำให้เราเสียเวลาในการรอคอยเยอะมาก


เดี๊ยนนั่งรอจนหลับเพราะเพลียจริงๆ ตาจะปิดซะให้ได้ ยาแก้แพ้ที่ทานเข้าไปออกฤทธิ์อีกครั้งซะแล้ว


อายก็อายค่ะคุณ หนุ่มสจ๊วต ป้าๆและสาวๆแอร์อีกขโยงรวมทั้งบรรดานักบินเยอะเป็นบ้า เนื่องจากเวลาดังกล่าวเป็นช่วงที่ไฟล์ยุโรปและอเมริกาจะออกเดินทาง


ห้องบรีฟจำนวน 5 ห้องก็ไม่เพียงพอจึงพากันจับกลุ่ม
บรีฟในห้องรอขึ้นเครื่องซะเลย เหตุนี้เดี๊ยนจึงโดนไล่ที่จากลูกเรือไฟล์มอสโคกลุ่มใหญ่
เดินระเห็ดไปนั่งเจียมเนื้อเจียมตัวอยู่มุมห้อง สายตาเดี๊ยนก็ยังสอดส่ายตื่นตาตื่นใจไปกับลูกเรือจำนวนมากโดยเฉพาะสาวๆ ซึ่งหายากมากๆในไฟล์บางกอกของเดี๊ยน


สาวๆก็เยอะนี่หว่าทำไมเอาแต่ป้ามาบินกับพวกกรูฟะ


หนุ่มๆก็หลายคนที่ไม่เคยเห็น กัปตันและพี่โคทั้งหลายก็หน้าไม่คุ้นเลย มองเดี๊ยนและเพื่อนด้วยสีหน้าแบบบอกไม่ถูก


บางคนหน้าตาใช้ได้ แต่ยังห่างหลายขุมจากพี่อี๊ดของเดี๊ยน อย่างน้อยก็ขอหัวเกรียนๆไว้ก่อนละกันนะ






หลังจากทานอาหารตาจนตาแฉะ ท้องไส้ก็เริ่มปั่นป่วนเพราะความหิวจนแทบแยกล้มเลิกความคิดไปเที่ยวมันคราวนี้ซะแล้ว ถึงแม้จะเสียค่าโง่ทำวีซ่าไปแล้วพันกว่าบาทเพราะแม่เพื่อนตัวดีดิ้นรนจนได้เรื่องข้อมูลผิดๆมาจากเจ้าหน้าที่สถานทูต ซึ่งไม่ได้รู้จริงอย่างที่กล่าวอ้าง ให้เราเสียเงินไว้ก่อนว่างั้นเถอะ



ช่วงนั้นเดี๊ยนก็จรลีแบกสัมภาระไปพักผ่อนยังชายทะเลเมืองพัทยากับพ่อแฟนฝรั่งตัวดี นังแอร์บังคับลาป่วยมันซะเลยหลังจากอาการไข้ที่เริ่มจากไคโรยังไม่หายไปซะทีเดียว





กว่าจะได้ขึ้นเครื่องก็จวนเวลาที่เครื่องบินจะออกแล้วรอมร่อ ถ้าผู้โดยสารไม่เกินพิกัดจนทางสายการบินต้องเปลี่ยนเครื่อง คาดว่าเรา 3 คนคงจะพลาดเที่ยวบินนั้นซะแล้ว



จากเดิมที่ใช้ Airbus 321 ซึ่งเป็นเครื่องบินแบบทางเดินเดี่ยว ที่นั่งแบบซ้ายขวารวม 6 ที่นั่ง กลายมาเป็น Boeing 737-800 แบบใหม่แกะกล่องที่อียิปต์แอร์เพิ่งสั่งเข้ามาใหม่




เดี๊ยนละอึ้งเลย สายการบินตูเปลี๊ยนไป๋ อะไรจะใหม่ขนาดเนอะ พี่น้อง




ห้องน้ำงี้.....เงาเป็นประกายเชียว โทรทัศน์เครื่องเล็กๆที่ค่อยๆเลื่อนลงมาใกล้ศรีษะเดี๊ยน ทำให้ได้ยินเสียงชัดเจนระหว่างตาจ้องดูจอภาพจากโทรทัศน์ด้านหน้า เบาะก็ใหม่ซะ จำไม่ได้เลยค่าว่าอีก 10 ปีสีมันจะเปลี่ยนไปเป็นสีที่คุ้นเคยเหมือนเครื่องอีแก่ รูทกรุงเทพ / ปักกิ่ง / นิวยอร์ก / ซาอุฯ


แต่ก็นั่นล่ะค่ะของใหม่ อะไรๆก็ยังไม่เข้าที่เลยทำให้เครื่องออกเดินทางช้าไป 1 ชั่วโมงอันเนื่องมาจากรถเข็นอาหารทั้งหมดบนเครื่องล้วนมีขนาดที่แตกต่างไปจากเครื่องรุ่นอื่นๆที่ใช้บินปกติ

ทำให้ต้องย้ายอาหารและของทั้งหมดจากไฟล์ที่เพิ่งจบไปออกเสียก่อน จากนั้นฝ่ายที่ดูแลเรื่องอาหารจึงจะค่อยๆใส่อาหารชุดใหม่เข้าไปจากอาคารที่รับผิดชอบด้านล่าง


เมื่อเสร็จเรียบร้อยจึงจะนำขึ้นกระเช้ามาใส่ให้ที่ครัวตามเดิม แค่ฟังก็เหนื่อยละ



ใช้เวลาเดินทาง 2 ชั่วโมงโดยประมาณจากกรุงไคโร ถึงอิสตันบูล ขาเข้าเมืองง่ายกว่าที่คิดเยอะเลย แค่ดูหนังสือเดินทางแล้วก็ปั๊มตราอะไรสักอย่างลงบนกระดาษแผ่นเล็กสีขาวที่เขียนว่า Crew อยู่ด้วย แล้วตอนขาออกก็ต้องส่งใบนี้คืนให้กับเจ้าหน้าที่ สรุปว่าเงิน พันกว่าบาทกับค่าจ้างมอเตอร์ไซค์แถวบ้านไปส่งเอกสารให้นี่ก็เสียเปล่าเลย



ขอไปเพราะเกรงใจเพื่อนแท้ๆ แต่ที่ได้ไปคราวนี้ก็เพราะเพื่อนอีกนั่นแหละ เจ๊ากัน



จากสนามบินก็นั่งแท๊กซี่สีเหลืองไปยังโรงแรมเล็กๆในย่านเมืองเก่าที่จองเอาไว้ทางอินเตอร์เน็ต สนนราคาคืนละ 33 ยูโร หรือประมาณ 61 Turkish Lira เป็นเงินไทยก็ 1500 บาท แพงเอาการอยู่สำหรับย่านนี้ที่จัดว่าสะดวกสบายสำหรับนักท่องเที่ยวจะเดินเท้าไปชมรอบเมือง และสถานที่สำคัญๆต่างๆโดยใช้เวลาไม่นานนัก


ห้องพักที่ว่าเดี๊ยนหารกันกับเพื่อนเพราะเป็นห้องคู่ แต่ถ้าจะให้ถูกกว่านี้ก็สามารถไปพักแบบ Dorm แบบห้องละ 6 - 8 คนกับพวกนักท่องเที่ยวสะพายเป้ชาติต่างๆได้


แต่เดี๊ยนขอเลือกแบบสบายหน่อยละกัน เพราะเรามากันแบบเต็มยศ กระเป๋าลาก ปีกกระจาย คงไม่สะดวกนักถ้าจะพักรวมกับคนอื่นๆมนขณะที่ต้องการความเป็นส่วนตัวสูง ไว้คราวหน้ามาใหม่แบกเป้ท่องยุโรปเมื่อไร เดี๊ยนไม่ยั่นแน่นอน




บรรยากาศด้านหลังของห้องพัก เห็นทะเล Marmara ด้วย






Sultanahmet Mosque เดินไปจากที่พักไม่ถึง 10 นาที





เห็นแบบนี้แต่หนาวมากเลยนะ 14 องศาลมพัดจนปากแตกเจ่อเลย






Hagia Sophia Museum ตั้งอยู่บริเวณเดียวกันฝั่งตรงข้าม




จากจุดนี้จะเห็นวิวของ Sueleyman Mosque ในเวลากลางคืนนะคะ ส่วนด้านซ้ายตรงแม่น้ำจะเห็น Galata Bridge อยู่ไม่ไกล


บริเวณนั้นติดฝั่งแม่น้ำ มีร้านอาหารเยอะเชียวค่ะ แต่ราคาก็แพงหายห่วงเลย โดยเฉพาะอาหารทะเลที่มีมาให้เลือกแบบนี้




ดูๆแล้วก็ไม่ค่อยสดเอาซะเลย เห็นราคาเดี๊ยนก็แทบตกเก้าอี้ จานนึงประมาณ 60-80 Lira อยากทราบว่าเท่าไหร่ก็คูณด้วย 25 บาทนะคะ





สุดท้ายเราก็เลยลงความเห็นว่าขอดื่มเบียร์พื้นเมืองแทนละกัน แถมกับแกล้มสุดอร่อยลิ้นคือ ปลาหมึกชุบแป้งทอด ซึ่งก็คือ Calamari ที่เป็นคำใช้เรียกปลาหมึกที่หั่นเป็นแว่นๆนี่เอง โง่ตั้งนานค่ะคุณ






ก่อนจะออกมาเดี๊ยนก็เป็นหนึ่งเดียวที่ผู้จัดการร้านขายขนมจีบสไตล์แขกจีบกันซึ่งๆหน้าเลย งานนี้ได้เบอร์โทรหนุ่มมาแต่ไม่ยักได้ส่วนลดแฮะ อย่างหลังน่าสนใจกว่าเห็นๆชิมิคะ



สาวๆที่นี่เดี๊ยนเห็นสวยๆเยอะเชียวค่ะ หนุ่มๆก็เล่นเอาเพื่อนสาวตัวดีของเดี๊ยนเหลียวจนคอเคล็ดเลย หน้าตาของคนที่นี่ปนกันระหว่างอาหรับกับฝรั่งเด่นชัดมากกว่าคนอียิปต์ การแต่งตัว การดำเนินชีวิตและบ้านเมืองที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงทำให้คนอียิปต์ได้คะแนนความสงสารไปมากโข ถึงจะห่างกันแค่ช่วงทะเลเมดิเตอร์เรเนียนก็ตาม


ภาพลักษณ์ด้านลบที่เห็นมาเมื่อครั้นศึกษาเกี่ยวกับภาษา วัฒนธรรม ผู้คนรวมทั้งบ้านเมืองของเยอรมันเกี่ยวกับ Tuerkei จากสื่อและคำบอกเล่าต่างๆ ทำให้พาลคิดไปว่าตุรกีนั้นยังไม่ค่อยเจริญเท่าไหร่เลยอพยพไปอยู่เยอรมันซะเยอะ ออกลูกออกหลานซะจนเป็นปัญหาแก่บ้านเมืองเค้า แต่พอมาเห็นแบบนี้ ชาวตุรกีที่ย้ายถิ่นฐานก็คงไม่ต่างอะไรจากชาวไทยที่อพยพไปอเมริกาแม้จะไปอยู่แบบโรบินฮู้ดก็ตาม




อาหารเช้ามื้อสุดท้ายจากตุรกี




Topkapi Palace เป็นสถานที่สุดท้ายที่ไป ด้านในมีสมบัติโบราณของสุลต่านที่ล้ำค่าเหลือเกิน อยากให้ป๋าที่บ้านมาตีราคาให้อย่างยิ่ง คงจะเพลินดีไม่น้อยเพราะเพชรพลอยวูบวาบเต็มไปหมด


มีทั้งฝังบนถ้วย ชาม แจกัน ชุดเกราะ โล่ เก้าอี้ ไปจนกระทั่งถึงมงกุฏ อลังการมาก นอกจากนี้ของแต่ละชิ้นยังสัมผัสได้ถึงความยิ่งใหญ่ของวัฒนธรรมชาว Turk ในอดีต


น่าเสียดายที่เดี๊ยนและผองเพื่อนมีเวลาชั่วข้ามคืนเท่านั้นในดินแดนแห่งนี้ ไม่อย่างนั้นแล้วคงมีอะไรมาฝากมากกว่านี้













นี่เป็นวิวด้านหนึ่งของ Straits of Bosphorus ที่มองมาจากพระราชวัง Topkapi เห็นอย่างนี้แล้วแสนจะโรแมนติกถ้าได้นั่งดื่มชาแอ๊ปเปิ้ลอุ่นๆ สบตากับคนรู้ใจ


ถ้ายังหาใครไปด้วยไม่ได้ ไปหาเอาข้างหน้าคงมีตัวเลือกเยอะเชียวค่ะ หนุ่มๆแขกขาวหน้าตาคมๆ ปากหวานทั้งนั้น มีคู่แล้วก็สะกดใจตัวเองหน่อยเน้อ

เดี๊ยนไปละ คราวนี้กลับด้วย เครื่องแอร์บัส 321 เจอแม่แอร์อียิปต์จอมทะเล้นที่เคยบินไฟล์ปักกิ่งที่ผู้โดยสารชาวสวิสหน้าหล่อเดินมาขอเบอร์หน้าต.ม. อีกทั้งเจอร์เพอร์เซอร์ที่เคยแอบดูเดี๊ยนหลับก่อนขึ้นไฟล์ที่ Crew center อีก บนเครื่องเลยเฮฮาน่าดู





เจอกันคราวหน้า อินชาอัลละ ค่าเพื่อนๆ








Create Date : 22 พฤศจิกายน 2549
Last Update : 23 พฤศจิกายน 2549 23:40:04 น.
Counter : 658 Pageviews.

17 comments
  

ทานอุ่น ๆ จะได้หายหนาวจ้า(อยากรู้จังค่ะว่าหนุ่มตุรกึหล่อมั้ย)

โดย: icebridy วันที่: 23 พฤศจิกายน 2549 เวลา:23:47:32 น.
  
คนตุรกีเป็นมิตรมากเลยค่ะ พร้อมจะให้ความช่วยเหลือตลอดไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย แต่ที่พร้อมจะโกงก็มี อย่างเช่นคนขับแท๊กซี่ โกรธมัน แต่ไม่มีเวลาเถียงด้วยแล้วเพราะรีบไปขึ้นเครื่อง


ประโยคยอดฮิตที่เดี๊ยนฟังมาตลอด รายทางแปลเป็นไทยได้ว่า

" คุณครับ คุณช่างสวยเหมือนรูปสลักจริงๆ ว่างเมื่อไรผมพร้อมจะพาเที่ยวนะครับ" กรี๊ดดด.....เดี๊ยนไม่ได้พูดเล่น ถ้าหันไปสบตาแล้วหล่อแบบผิวขาวๆ เคราเขียวๆ ตาคมๆ (คมมากกก บาดเดี๊ยนเลือดซิปๆ) สูงชลูด
เหมือนฝรั่ง จินตนาการตามนี้จะได้อารมณ์ร่วมมาก


บางคนที่เดินผ่านหน้าไปมา ทำเอาสาวแอร์เพื่อนยากตาเยิ้มลืมไอ้คล้าว ณ ทุ่งบางกะปิที่เมืองไทยไปเลย
โดย: lady rabbit (Uki no Kimono ) วันที่: 24 พฤศจิกายน 2549 เวลา:0:29:28 น.
  
โหวว...ไม่คิดว่าจะได้ข่าวคราวต่ายยาวเหยียดละเอียดยิบขนาดนี้เลยนะเนี่ย เป็นเพราะเมล์รูปจากฉิงนี่เอง เราเลยได้เข้ามาดูบล็อคนี้ ...

ชีวิตดูมีความสุขดีจัง เดินทางบ่อยๆก็รักษาสุขภาพนะจ๊ะ แล้วจะเข้ามาติดตามความเคลื่อนไหวต่อไปนะ ... ^_^
โดย: ปลาย เอกแจ๊ป เองจ้า IP: 158.34.240.21 วันที่: 24 พฤศจิกายน 2549 เวลา:16:34:04 น.
  
คุณแอร์ต่ายหน้าตาน่ารักดีออก แต่บล็อกนี้อ่านยากเนอะ พื้นมันเป็นสีดำ (แต่ก็ตามอ่านหมดทุกอันแล้วค่ะ) ตอนเด็กๆทีความคิดอยากเป็นแอร์เหมือนกัน เพราะชอบเที่ยวและชอบนอนโรงแรมมาก แต่อ่านๆดูแล้ว ทำงานอยู่บนพื้นแล้วนานๆมีโอกาสไปเที่ยวทีน่าจะดีกว่าเนอะ

สามีเคยจองการบินไทยแต่เหมือนเค้าจะโอเวอร์ booked แล้วต้องไปบินอียิปต์แอร์ค่ะ แต่นานแล้วนะคะ เห็นว่าแอร์แต่ละคนใหญ่น่ากลัวมาก เธอไม่กล้าขออะไรซักอย่างเดียว ฮ่าฮ๋า
โดย: พี่หมูน้อย วันที่: 25 พฤศจิกายน 2549 เวลา:16:40:44 น.
  




ตามมาอ่านจ้า

ไม่รู้ว่าทานข้าวหรือยังค่ะ เห็นน่าทานเลยเอามาฝากค่ะ



โดย: icebridy วันที่: 25 พฤศจิกายน 2549 เวลา:19:35:27 น.
  


วันนี้เป็นไงบ้างค่ะ เห็นว่าร้อน ๆ เลยมาชวนกินไอติมจ้า
โดย: icebridy วันที่: 26 พฤศจิกายน 2549 เวลา:22:05:34 น.
  
แวะมาสวัสดีวันจันทร์ค่ะ
โดย: หนุอุ๋ม (tenno_jung ) วันที่: 27 พฤศจิกายน 2549 เวลา:17:06:00 น.
  
คนสวยใจดี เอาขนมมาฝากอีกแล้ว
โอยยยย เพิ่งลงจากเครื่องมา นอกจากหน้าตาจะโทรมจนพนักงานโรงแรมทักแล้ว กระเพราะยังครากอีกด้วยเดี๊ยน

โดย: lady rabbit IP: 58.64.113.46 วันที่: 27 พฤศจิกายน 2549 เวลา:17:13:30 น.
  
ขอบคุณคะที่แวะเข้าเม้นไดของไนซ์และแนะนำที่นวด ตุรกีน่าเที่ยว อยากไปบ้างจัง แล้วจะแวะเข้ามาบ่อยๆนะคะ
โดย: Niceberry IP: 124.121.33.6 วันที่: 27 พฤศจิกายน 2549 เวลา:18:26:18 น.
  


มาราตรีสวัสดิ์ค่ะ จะไปนอนแล้ว ฝันดีน่ะค่ะ
โดย: icebridy วันที่: 28 พฤศจิกายน 2549 เวลา:23:37:41 น.
  
น่าไปเที่ยวเนอะ แต่ที่กัลฟ์ไม่มีไฟลท์ค้างคืนที่นี่เยย เป็นturn aroundง่ะ เซ็ง ครั้นจะหั้ยซื้อตั๋วไปเอง มิ้วก้อขอซื้อกลับบ้านดีก่า หุหุ แบบว่าติดบ้านอ่ะค้าบบบ

http//milkynaka.diaryclub.com
โดย: Milk IP: 124.121.73.54 วันที่: 1 ธันวาคม 2549 เวลา:19:23:46 น.
  
ลืมบอกว่าตอนแลกเงินที่ตุรกี เสียภาษีค่าอะไรไม่รู้บานตะไท เดี๊ยนแลกไป 100 ดอลล่าห์ เสียไป 100 กว่าบาท


เพื่อนตัวแสบแลกไป 3-400 ดอลล่าห์ โดนไป 500 กว่าบาท


ค่าอะไรฟะเนี่ย แลกเงินคืนเราจะโดนมันดูดอีกมั้ย เลยใช้ให้หมดตูดไปเล้ยยยย
โดย: lady rabbit (Uki no Kimono ) วันที่: 3 ธันวาคม 2549 เวลา:2:23:36 น.
  
ถ้าไม่ได้ทำงานประจำขอวีซ่าอยากไหมแล้วต้องทำไงคะใครทราบบ้างคะช่วยให้คำตอบหน่อยคะ ขอบคุณคะ
โดย: คุณนิ IP: 124.121.111.183 วันที่: 29 มกราคม 2551 เวลา:12:05:21 น.
  
ขอบคุณที่ให้ความรู้มากมายเลยนะคะ เจ้าของบล๊อคน่ารักจัง ดิฉันจะได้ไปเที่ยวเร็ว ๆ นี้ หลังจากทำงานหาเงินเหนื่อยมา 3 ปีตั้งใจจะไปเที่ยวให้ได้เลย
3 ปีที่รอคอย แห่ะ แห่ะ
โดย: yasin's girlfriend!!! IP: 202.91.19.205 วันที่: 1 พฤษภาคม 2551 เวลา:20:28:56 น.
  
อยากไปเที่ยวไคโรค่ะ มีข้อมูลที่พักและทัวร์ปีรามิดบ้างมั้ยคะ ตอนนี้อาศัยอยู่ที่อิสตันบูลค่ะ แลกเปลี่ยนข้อมูลกันได้นะคะ ถ้าต้องการทราบข้อมูลเกี่ยวกับอิสตันบูลก็ถามมาได้เลยค่ะ ถ้ามีก็จะรีบบอกเลย ถ้าไม่มีก็จะรีบไปถามผู้รู้ให้ค่ะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ แลก
โดย: meji IP: 88.245.26.55 วันที่: 7 มกราคม 2552 เวลา:12:13:42 น.
  
เพิ่งเข้ามาอ่านครั้งแรกค่ะ ได้ความรู้เยอะค่ะ ปลายปีจะไปเที่ยวอืสตันบลู ถ้าใครมีอะไรจะแนะนำ ก็บอกกันได้นะ อยากรู้ทุกเรื่อง เกี่ยวกะเมืองนี้ ขอบคุณทุกข้อความอ่านแล้วดีมากๆจ้า
โดย: ป.ปลา IP: 58.8.89.195 วันที่: 4 เมษายน 2552 เวลา:16:05:56 น.
  
คุณป.ปลา จะไปปลายปีเหรอคะ ช่วงนั้นหนาวนะ อิสตันบูลสวยมากค่ะ น่าเที่ยวมาก อย่าพลาดชมบูลโมสส์ ไอยาโซเฟีย วังทอปกาปึ และล่องเรือในช่องแคบบอสฟอรัสนะคะ
อาหารไม่รู้จะถูกปากคุณรึเปล่า แต่ถ้าต้องการความแปลกแตกต่างก็จะชอบค่ะ
โอ้ยคิดถึงอิสตันบูลค่ะ คิดถึงสายลมจากทะเล ลมเย็นๆ อากาศดีดี
โดย: หวานใจ IP: 221.121.1.226 วันที่: 22 กรกฎาคม 2552 เวลา:9:48:24 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Uki no Kimono
Location :
Duesseldorf  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



อดีตสาวแอร์แดนทะเลทรายที่ผันตัวเองไปเป็น office lady และกลับไปเป็นนักเรียนไทยในต่างแดนเช่นเคย ขอแบ่งปันประสบการณ์การดำเนินชีวิตแบบชีพจรรองเท้าจากที่เคยผ่านมาทั้ง ๔ ทวีปให้เป็นแนวทางสำหรับผู้ที่สนใจนะคะ
Myspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter Graphics Myspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter GraphicsMyspace Glitter Graphics, MySpace Graphics, Glitter Graphics