All Blog
ลอร์ดออฟเดอะริงส์1-มหันตภัยแห่งแหวน-เดินทางในป่าลึกกับทางเลือกที่มิอาจเลี่ยงด้วยความหวังยังพอมีอยู่

ถ้าชอบเพชรพระอุมา ลองหาเล่มนี้มาอ่านนะ ไม่แค่เพียงการเดินทางผจญภัยหากแต่ยังแฝงด้วยความงามของภาษาและความสูงค่าของจิตใจที่กล้าหาญ


จุดเริ่มต้นและที่มาของการเดินทาง ของโฟรโดและคณะเพื่อรักษาแหวนแห่งอำนาจ จากดินแดนสงบสุขของไชร์ สู่เขาสูงมืดดำ “มอร์ดอร์” เป้าหมายคือ การนำแหวนไปทำลาย ณ แหล่งกำเนิดของมัน แหวนที่มีอำนาจควบคุมผู้คน และบริวาร แหวนที่จะทำให้ผู้ครอบครองเป็นใหญ่ในมัชฉิมโลก เหตุใด ฮอบบิทน้อย ที่มีร่างกายเล็กแคระ และอาศัยอยู่ในโพรง ไม่ชอบผจญภัยไม่เคยเดินทาง จึงได้รับมอบหมายให้กระทำการอันหมิ่นเหม่ต่อความปลอดภัยของมวลมนุษย์และสรรพชีวิตทั้งมวล


“แหวนสามวงแด่กษัตริย์พรายใต้แผ่นฟ้า
เจ็ดวงแต่เจ้าชาวแคระในท้องพระโรงศิลา
เก้าวงนั้นหนาแด่มนุษย์ผู้ไร้นิรันดร์
วงเดียวแด่เจ้าแห่งอสูรผู้ครองบัลลังก์ดำ
ในแดนมรณะแห่งมอร์ดอร์
วงเดียวเพื่อครองพิภพ วงเดียวเพื่อค้นพบจบหล้า
วงเดียวเพื่อสาปสิ้นทุกวิญญาณ์ พันธนาไว้ในความมืดมน
”


( มันไม่มีใครได้อะไรมาง่าย  ๆ โดยไม่มีอะไรแลกเปลี่ยนอะนะ )


เนื้อเรื่องแบ่งเป็น 2 ภาคย่อย
ภาคแรก

งานเลี้ยงที่รอคอย, เงาแห่งอดีต, สามคนเพื่อนตาย, ทางลัดไปดงเห็ด, แผนลับเปิดเผย, ป่าดึกดำบรรพ์, ในบ้านของทอม บอมบาดิล, หมอกบนเขาสุสาน, ที่โรงเตี๊ยมแพรนซิ่งโพนี่, สไตรเดอร์, มีดในความมืด, หนีข้ามแม่น้ำ


โดยรวมแล้ว เรื่องราวในภาคหนึ่งนี้ เป็นเรื่องราวการเดินทางของฮอบบิท สี่คน  จากไชร์ดินแดนบ้านเกิด สู่ริเวนเดลล์ ดินแดนของเอลล์ที่มีเอลรอนด์ปกครองอยู่ การเดินทางในช่วงแรก ผ่านป่า และการไล่ล่าติดตามของภูติม้าดำ จากเซารอน โดยมีแกนดัลฟ์พ่อมดเป็นจุดเริ่มต้นการเดินทางหนีออกจากไชร์ ระหว่างทางเขาได้รับความช่วยเหลือจาก พรายกิลดอร์ และได้พบกับสไตรเดอร์ หรือ เอรากอร์น ในที่สุดซึ่งจะเป็นผู้ช่วยนำทางพวกฮอบบิทไปจนถึงจุดหมาย ตลอดทาง พวกเขาหวังว่าจะได้พบแกนดัลฟ์ ซึ่งแยกไปหาข้อมูลเกี่ยวกับแหวน แต่สุดท้ายก็ได้พบเพียงช่วงสั้น ๆ และข่าวร้ายที่สะพานคาซัดดูม จากการต่อสู้ของแกนดัลฟ์ กับบางสิ่ง จนกระทั่ง...คณะผู้ถือแหวนจากเผ่าต่าง ๆ ทั้ง มนุษย์ เอลฟ์ คนแคระ และฮอบบิท ต้องแยกทางกันในที่สุดบนร้อยราวความความละโมบ และจิตใจที่ได้เห็นจากกระจกเงา


+++++การเดินเรื่องในภาคนี้ โดยส่วนตัวข้าพเจ้าเห็นว่ามีความน่าตื่นเต้น สนุกสนาน คล้าย ๆ กับ “เพชรพระอุมา” ทั้งเรื่องการเดินทางเพื่อหลบหนีภูตม้าดำ และการเดินทางผ่านเข้าไปใน “ป่าดึกดำบรรพ์”ทั้งการปรากฏตัวของ “สไตรเดอร์” ก็ทำให้ข้าพเจ้านึกไปถึง “แงซาย” ผู้ลึกลับ แต่ตัวเอกของเรื่องกลับไม่ใช่หนุ่มสาวอย่างรพินทร์ กับดารินทร์ แต่เป็นฮอบบิท เผ่าพันธุ์ร่างแคระสี่คนที่มีความรักของเพื่อนเป็นที่ตั้ง “โฟรโด (ผู้ถือแหวน), แซมไว (คนสวนผู้ซื้อสัตย์และกล้าหาญ), เมอร์รี่ (เพื่อนผู้รอบคอบและเฉลียวฉลาด) และปิ๊บปิ้น (เพื่อนผู้สนุกสนานและหัวเราะได้เสมอ)  ฉากระทึกในขณะที่โฟรโดหนีภูตทั้งเก้าผ่านแม่น้ำไปและได้รับความช่วยเหลือจากพราย ฉากนี้ในหนังทำได้ตระการตามาก ตอนที่สายน้ำกลายเป็นม้าขาวเข้าโจมตีม้าดำที่กำลังข้ามน้ำมา


ระหว่างการผจญภัยนานาประการ ก็ยังมีรอยยิ้มและภาษาที่งดงาม หรือถ้อยคำเรียบง่ายที่มีความหมายให้ขบคิด


ตัวอย่างบางตอน


การพูดคุยกันของพรายกิลดอร์ และฮอบบิทโฟรโด
“อย่าไปขอคำแนะนำจากพราย เพราะพวกนี้จะบอกทั้งใช่และไม่” โฟรโด(แกนดัลฟ์เล่าเรื่องของพรายให้ฟังมาก่อน)
กิลดอร์หัวเราะ “พวกพรายไม่ให้คำแนะนำสุ่มสี่สุ่มห้าหรอก เพราะคำแนะนำเป็นของขวัญที่อันตราย แม้แต่คำแนะนำจากปราชญ์ต่อปราชญ์ด้วยกันก็เถอะ และเรื่องทุกอย่างอาจเลยร้ายลงได้เสมอ”
“แต่ผมจะเอาความกล้ามาจากไหน, นั่นคือสิ่งที่ผมต้องการเหลือเกิน”โฟรโด
“ความกล้าหาญจะพบได้ในที่ที่ไม่นึกฝัน, จงมีความหวัง...เราจะส่งข่าว(การเดินทางของเจ้า)ไปทั่วแผ่นดินนี้...และผู้ซึ่งมีพลังดีงามจะคอยจับตาดูเจ้า ข้าขอแต่งตั้งเจ้าเป็นสหายพราย ขอให้ดวงดาวทอแสง ณ จุดหมายปลายทางแห่งการเดินทางของเจ้า น้อยนักที่เราจะได้รับความสนุกสนานเพลิดเพลินเช่นนี้จากคนแปลกหน้า ดีเหลือเกินที่ได้ฟังถ้อยคำภาษาโบราณจากปากของผู้อื่นซึ่งท่องอยู่ในโลกนี้ร่วมกัน”


บทที่ทอม เล่าเรื่องป่าดึกดำบรรพ์ให้ฮอบบิทฟัง สาเหตุที่ต้นหลิวเฒ่า เคียดแค้นและชิงชังสิ่งที่เดินได้ทั้งหลายจนกระทั่งพยายามดึงฮอบบิทเข้าไปลำต้นของต้นไม้ “ความคิดจิตใจของต้นไม้ซึ่งดำมืดและแปลกประหลาด เต็มไปด้วยความเกลียดชังต่อสรรพสิ่งที่เดินท่องอย่างเสรีบนพื้นโลก และเที่ยวขุดแทะ หักร้างถางพง โค่นบุกรุก ทำลายและยึดครอง...ภายในป่านี้ ปู่ของปู่ของต้นไม้ยังดำรงอยู่ แก่เฒ่าโรยราไปอย่างช้า ๆ ดั่งขุนเขา และยังจดจำวันเวลาเมื่อครั้งพวกต้นไม้ยังครอบครองความเป็นใหญ่ได้อยู่เสมอ”


จดหมายที่แกนดัล์ฟ ฝากไว้ให้กับโฟรโด ที่โรงเตี๊ยมแพรนซิ่งโพนี่ บอกให้เขาเดินทางออกจากไชร์ และเมื่อมาถึงบรี จะได้พบเพื่อนนึง ที่จะช่วยเหลือให้เดินทางไปพบเอลรอนได้ ถ้าเขาไม่ได้ไปถึงก็ให้ทำตามคำแนะนำของเอลรอนต่อไป  ตอนท้ายของจดหมายมีว่า “ด้วยความเร่งรีบ แกนดัล์ฟ (ชอบอ่ะ)


“ป.ล. อย่าใช้มันอีกเป็นอันขาดไม่ว่าเหตุผลกลใด และอย่าเดินทางตอนกลางคืน”
“ป.ป.ล. จงให้แน่ใจว่าเป็นสไตรเดอร์ตัวจริง มีคนแปลก ๆ มากมายอยู่บนถนน ชื่อจริงของเขาคือ อารากอร์น"
แวววาวใช่เนื้อทองทั่วนา คนจรหาใช่ผู้หลงทางไม่ ...
“ป.ป.ป.ล. หวังว่าบัตเตอร์คงจะส่งจดหมาย ฉบับนี้ทันที่ เขาเป็นคนดีน่านับถือคนหนึ่ง แต่ความจำของเขาเหมือนห้องเก็บของรก ๆ อะไรที่ต้องการมักหาไม่เจอเสมอ ถ้าบัตเตอร์เบอร์ลืม ข้าจะจัดการย่างเขาเอง”
ลาก่อน


ภาคสอง
พบ, ที่ประชุมของเอลรอนด์, แหวนลงใต้, การเดินทางในความมืด, สะพานแห่งคาซัดดูม, ลอธลอริเอน, กระจกเงาของกาลาเดรียล, อำลาลอริเอน, แม่น้ำใหญ่, คณะเดินทางแตกสลาย


เมื่อฮอบบิทและสไตรเดอร์หนีการไล่ล่าของภูติม้าดำข้ามสะพานเข้าสู่ริเวนเดลโดยความช่วยเหลือของพรายและเอลรอนด์ผู้ปกครองริเวนเดล และแกนดัล์ฟทีเดินทางมาถึงแล้ว


เอลรอนด์ได้เล่าถึงเรื่องราวในครั้งยุคก่อนที่เซารอน(แห่งมอร์ดอร์)เคยเรืองอำนาจและมนุษย์ยังยิ่งใหญ่ในอาร์นอร์และกอนดอร์)


ผู้ถือแหวนและผู้ติดตามรวม 9 คนถูกเลือกมาเพื่อรับมือกับภูตทั้งเก้า (ฮอบบิท 4 และผู้ร่วมทาง 5)
-กิมลี บุตรแห่งโกลอิน คนแคระจากภูเขาทางใต้ (มีดาอินปกครองอยู่)
-สไตรเดอร์ หรืออาร์รากอน บุตรอาราธอร์น ผู้สืบเชื้อสายจากอิสซิลดูร์เจ้าชายมนุษย์ที่ช้ดาบหักของบิดาตัดนิ้วเซรอนและเป็นจุดเริ่มแห่งวงจรการแย่งชิงแวดในยุคปัจจุบัน
-โบโรเมียร์ มนุษย์จากกอนดอร์ บุตรจากตระกูลขุนนางผู้พิทักษ์กอนดอร์ หลังกษัตริย์ สาบสูญไป
-เลโกลัส บุตรธรันดูอิล กษัตริย์แห่งพรายจากป่าเมิร์กวู้ดเหนือ
-แกนดัล์ฟ พ่อมดเทา ผู้เดินทางเป็นที่รู้จักและเกรงขาม เป็นแสงนำทางให้กับคณะและฮอบบิท


คำพูดในที่ประชุม
เอลรอนด์
“ในที่สุดเราก็ต้องเลือกหนทางที่วิบาก หนทางที่ไม่มีใครนึกถึง ความหวังของเราอยู่ที่นั้น ถ้าหากยังพอมีหวังเหลืออยู่...”, “ผู้ที่ไม่เคยเห็นรัตติกาล อย่างพึงปฏิญาณว่าจะเดินทางในความมืด”
แกนดัล์ฟ
“ไม่ใช่สิ้นหวัง เพราะความสิ้นหวังเป็นของผู้ซึ่งมองเห็นจุดจบมารออยู่ทนโท่แล้ว แต่ไม่ใช่เรา การตระหนักถึงข้อจำกัดในเมื่อหนทางอื่น ๆ ถูกใคร่ครวญอย่างถ้วนถี่เป็นสิ่งที่ฉลาด แม้ว่ามันจะฟังดูโง่เง่าสำหรับผู้ติดอยู่ในความหวังอันจอมปลอมก็ตามที...”


การต่อสู้ในความมืด
หลังจากการต่อสู้กับหมาป่าที่ล้อมคณะในค่ำคืนที่มืดมน เป็นฉากที่ระทึกใจ แต่ลงท้ายด้วยความน่ารัก สนุกสนานและมองโลกในแง่ดีของฮอบบิท
“พวกหมาป่าไม่มีทางทำอะไรคุณแกนดัลฟ์ได้ ท่านมองเห็นทุกอย่างไม่มีผิดพลาด เสียแต่เกือบจะเผาหนังหัวผมเกรียมไปเท่านั้น”


การต่อสู้ที่สะพานแห่งคาชัดดูม
ใต้เหมืองมอเรีย ที่คนแคระในอดีตเคยเขามาค้นหาแร่ธาตุบางอย่าง มีผีร้าย ปริศนา และความลึกลับรอคอยอยู่ มีการบรรยายบรรยากาศที่มืดทึบของเหมือง ประวัติที่ยังถูกปกปิด ความเงียบและเสียงสะท้อน มีการเป่าเขาเรียกและข่มขวํย มีความน่ากลัวและน่าหวาดหวั่น ช่วงกลางการเดินทางได้พบกับซากกระดูกพร้อมกับบันทึกที่เขียนถึงเรื่องราวในอดีตของคนแคระกับการต่อสู้กับบางสิ่งในเมือง (คล้ายกับการพบบันทึกพรานป่าของรพินทร์ระหว่างการเดินทาง) การต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่และทรงพลังของแกนดัล์ฟกับ
“บัลร๊อก” ยมทูตแห่งดูริน เมื่อบัลร๊อกติดตามมาถึง แกนดัล์ฟยืนอยู่กลางสะพานให้คณะที่เหลือข้ามสะพานไปก่อน... “เจ้าข้ามไปไม่ได้ ข้าคือบ่าวแห่งไฟอันเร้นลับ ผู้ถืออาญาสิทธิ์เหลวเพลิงแห่งอะนอร์ เจ้าข้ามสะพานไปไม่ได้ เปลวเพลิงแห่งอูดูน ไฟแห่งความมืดของเจ้าจะไร้ผล จงกลับไปสู่ความมืด เจ้าข้ามไปไม่ได้” สุดท้ายแกนดัล์ฟหล่นลงไปใต้สะพานพร้อมกับบัลร๊อก หลังการต่อสู้อันตื่นตาจบลง


การเดินทางไปพบกับกาลาเดรียลแห่งลอธลอริเอน อาณาจักรพราย
กฎและความบาดหมางของคนแคระกับพราย เมื่อ คนแคระกิมลีต้องเดินทางเข้าไปในป่าของพราย แต่สุดท้ายความขัดแย้งในอดีตก็ถูกบรรเทาโดยการปฏิบัติอย่างเท่าเทียม(มันเกี่ยวกับการถูกปิดตา...ลองอ่านดู) หลังจากได้พบกับกาลาเดรียลนางผู้เป็นใหญ่ลอธลอริเอนแล้ว ความโกรธเคียงได้ถูกชำระและได้รับการแก้ไข...(ถ้ากาลาเดรียลมาเกินในสยามประเทศในเวลานี้ ความขัดแย้งระหว่างสีอาจถูกลบล้าง...เฮ้อก็บ่นไป)


“ยินดีต้อนรับ กิมลีบุตรแห่งโกลอิน นานเหลือเกินที่เราไม่ได้เห็นคนของดูรินในคารัสกาลาธอน แต่วันนี้เราได้ละเมิดกฎเกณฑ์ที่ยึดถือมายาวนาน บางทีนั้นอาจจะเป็นเครื่องบ่งชี้ว่า แม้โลกจะตกอยู่ในความมืดมน แต่วันเวลาที่ดีกว่ากำลังจะมาถึงและมิตรภาพระหว่างผู้คนของเราจะสมัครสมานขึ้นใหม่”


ของขวัญจากพราย :~ เสื้อคลุมพราย เป็นเสื้อคลุมที่ใช้อำพรางตัวไปกับสภาพแวดล้อมเช่น ต้นไม้ หิน พรายให้คำอธิบายเกี่ยวกับเสื้อคลุมนี้ว่า มันไม่สามารถป้องกันอาวุธได้ แต่ใช้อำพรางตัวไปเป็น สรรพสิ่งต่าง ๆ  “เพราะพวกเราใส่ความคิดคำนึกเกี่ยวกับทุกสิ่งที่เรารักเข้าไปในงานทุกอย่างที่เราทำ อย่างไรก็ตามเสื้อคลุมพวกนี้ก็เป็นเพียงอาภรณ์เท่านั้นหาใช่เกราะกันอาวุธไม่”


คณะเดินทางแตกสลาย
เมื่อมีเกิดก็ต้องมีดับ เมื่อความละโมบและอำนาจเข้าสิงสู่ในจิตใจคน การยอมผ่ายแพ้ของอำนาจมืดของโบโรเมียร์ โฟรโดใส่แหวนที่นิ้วเพื่อหลบนี้การเข้าทำร้ายของโบโรเมียร์แต่นั่นก็ทำให้

“เซารอน” มองเห็นโฟรโด ในความมืดที่ชั่วร้ายก่อนที่จิตใจอันแน่วแน่จะนำโฟรโดออกจากการเกาะกุมของอำนาจเซารอนได้ “พลังสองอยางขับเคี่ยวกันอยู่ในตัวเขา ชั่วขณะหนึ่งเขาดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวด ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกตัวอีกครั้ง ไม่ว่าจะเป็นเสียงร้องหรือดวงตานั่น โฟรโดมีอิสระที่จะตัดสินใจ มีอิสระที่จะยืนหยัดอย่างแน่วแน่ตามทางที่ได้ตนได้เลือกแล้ว ...เขาถอดแหวนนั่นออกจากนิ้ว...”

********นี่ไม่ใช่เรื่องการหมั้นหมายหรือความรัก แม้ฉากการถอดแหวนอาจทำให้เราระลึกถึงความผูกพันหรือการผูกมัดก็ตามที...อย่างไรเสีย..การถอดทอนซึ่งอำนาจ..ก็ยาก...เกินกว่าผู้ที่ไม่เคย....รัก...ก็ปลดมันออกได้(ซะอย่างงั้น)*********






Free TextEditor

ฝากชื่อ ทักทายกันคะ







Free TextEditor



Free TextEditor



Create Date : 10 ตุลาคม 2554
Last Update : 27 ธันวาคม 2554 11:20:59 น.
Counter : 1071 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Valentine's Month



normalization
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]



"ขอทุกท่านจง ปกติสุข ในทุกวัน"
วันแรกสร้าง : 25 กุมภา.54

เป็นเพียงการบอกกล่าว เล่าเรื่อง ตามที่ข้าพเจ้าเข้าใจ
หากว่ามีประโยชน์บ้างแม้เพียงเล็กน้อย ข้าพเจ้าก็ยินดียิ่ง
หากว่าส่วนใดผิดพลาด ฝากข้อความไว้ได้เสมอ
@comeback 18/1/18
free counters สำหรับธงขอขอบคุณ blog paradijs
New Comments