Bloggang.com : เจ้าแห่งน้ำคือพระจันทร์ :

ระบาย

เคยสงสัยว่าทุกครั้งที่เขียนบล็อก มักจะเริ่มต้นด้วยประโยคว่า

"หายไปนาน"

"กลับมาแล้ว"

เราหายไปไหน ???

แล้วตลอดเวลาที่หายไปนั้น เราทำอะไรอยู่ ???

ความจริงช่วงที่หายไป

เพราะต้องทำงานส่งอาจารย์เป็นคะแนนสอบปลายภาค

ว่ากันว่าปีสาม เป็นปีที่เรียนหนักสุด ๆ เพราะมีวิชาที่ต้องทำงานส่งเยอะ

เรียกได้ว่าประดังกันเข้ามาแบบไม่มีหยุด

เวลาที่ผ่านมาจึงหมดไปกับการนั่งหน้าคอมพิวเตอร์

และกระดานวาดรูป (ที่วาดไม่สวย)

งานหลัก ๆ ที่ถือว่าเป็นงานชิ้นใหญ่ มีสามชิ้น

หนึ่ง วารสารเด็กของตัวเองหนึ่งฉบับ
ธีมเรื่อง "น้ำ" ทำเองทุกอย่าง ทั้งคอลัมน์และการจัดหน้า

สองนิตยสารที่เลือกกำหนดช่วงอายุได้หนึ่งฉบับ
เล่มนี้ต้องทำให้เหมือนจริง ปริ้นท์ออกมาให้เหมือนนิตยสารวางขาย
คิดคอลัมน์ กำหนดชื่อนิตยสาร เป็นบก. จัดเล่ม (ทำเองหมด)

สาม สื่อสมัยใหม่หนึ่งเล่ม
อยากพิมพ์ออกมาให้เหมือนหนังสือภาพที่วางขายจริง

สามงานนี้หากค่อย ๆ ทำตั้งแต่เนิ่น ๆ ก็น่าจะเสร็จเร็ว แต่.....

มัวเล่น............

เลยต้องมาปั่นช่วงเกือบท้าย ๆ เรียกได้ว่าทรหดมาก

ไม่ได้นอนติดกันหลายคืน

แต่ไม่อยากโทษใครเพราะทำตัวเอง

แม้ว่าจะเริ่มงานก่อนเพื่อนหลายคน แต่ก็เกือบตายพอ ๆ กัน

หากลองมองย้อนกลับไป...

ก็ดีนะที่ได้เรียนรู้การทำอะไรใหม่ ๆ อะไรที่วันหนึ่งอาจจะเป็นอาชีพเรา

แต่ไม่ควรเกียจคร้าน เพราะถ้าเอื่อยเฉื่อย มีหวังได้ตายจริง ๆ

ช่วงเวลาที่ผ่านมา หากไม่นับความรู้สึกที่ต้องอดทนจากสิ่งยั่วยุ

ที่จะทำให้ไม่ได้งานแล้ว ยังมีอีกหลายความรู้สึก

เหนื่อยบ้าง สนุกบ้าง เหงาบ้าง อยากได้กำลังใจบ้าง

อยากรู้สึกดีเมื่อได้ยินคำถาม "เหนื่อยมั้ย ??" (แต่สุดท้ายก็รอเก้อ)

จะว่าเหนื่อยแต่ก็คุ้ม

เวลาที่เราหายไป เราทำอะไรอยู่ ???

ทำงาน ทำงาน ทำงาน

แต่เมื่อถึงตอนนี้คิดว่าไม่ใช่

เวลาที่หายไป

เราฝึกฝนจิตใจอยู่ต่างหาก

"หายไปนานเลย"

ขึ้นต้นแบบนี้ทำไมกันนะ ???

Create Date : 27 ตุลาคม 2552
Last Update : 27 ตุลาคม 2552 0:09:50 น.			0 comments

Counter : Pageviews.