เมื่อไรเราจะมีความสุขกับความรักได้ยาวนานกับเค้าบ้างนะ
Group Blog
 
All blogs
 

ชีวิตในช่วงที่ผ่านมา

 ไม่ได้อัพบล็อกนานมาก

ช่วงที่ผ่านมาชีวิตค่อนข้างเจอกับความผิดหวัง การเปลี่ยนแปลงมากมาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงานหรือเรื่องความรัก

เรื่องงานจากที่จบมาเป็นเพียงนักศึกษาที่หางานทำ แต่ด้วยนิสัยอินดี้ ตรงเผง ตอแหลไม่เป็น เลยเข้าๆออกๆหลายบ. อาจจะด้วยไม่เจองานที่ตัวเองรู้สึกรักและอยากทำจริงๆ หรือด้วยเหตุผลอะไรก็ไม่รู้ จนวันนึงได้มามีธุรกิจเป็นของตัวเอง มันเหมือนต้องเปลี่ยนแปลงอะไรมากมาย ความรับผิดชอบที่มากขึ้น เวลาส่วนตัวที่น้อยลง

โลกของธุรกิจมันมักจะดีและโหดร้ายรวมๆกันไป ตอนทำ2ปีแรก รุ่งเรือง เฟื่องฟูมาก ขยายเปิดร้าน สักพักนึงเราก็ต้องเจอคู่แข่งที่เค้ามีดีกรีความเหนือชั้นมากกว่า มีเงินทุนที่หนากว่า สุดท้ายต้องถอยทัพพับเสื่อกลับบ้านมานั่งตั้งหลักคิดวิเคราะห์ว่าจะกระจายความเสี่ยงชีวิตอย่างไรดี กว่าจะผ่านพ้นช่วงเวลาเหล่านั้นมาได้ มันเหนื่อยเหมือนกันนะ เครียดและกดดันมาก ตอนนั้นมีเวลาคิดจำกัดแค่เดือนเดียว

ระหว่างนั้นก็เจอความรักแย่ๆมาทำร้าย แต่ดีที่หัวใจแข็งแรงมากเพราะรักตัวเองมากพอ โชคดีมากๆที่ผ่านพ้นมาได้ง่ายๆ เสียใจน้อยมาก อาจจะเป็นเพราะงานที่กำลังเริ่มใหม่ ไม่เข้าที่เข้าทาง ยังท้าทาย เลยเลือกที่จะเดินหน้าทำงาน ทิ้งความผิดหวังของความรักที่เกิดมาให้ผ่านพ้นไป

ปี 57 ที่ผ่านมายังลุ่มๆดอนๆไม่ถึงกับแย่มาก แต่ค่อนไปทางไม่ค่อยดี พอพยุงตัวให้ผ่านพ้นมาด้วยตัวเองเพียงลำพัง

พอยิ่งโตขึ้นกลายเป็นโดดเดี่ยวขึ้น เคว้งคว้างมากขึ้น มานั่งคิดๆถึงเมื่อก่อนที่เข้าๆออกๆบ.โน้นทีบ.นี้ทีแล้วก็ขำนะ เหมือนเด็กที่ยังไม่โต ทุกวันนี้พอมีงานตัวเองต่อให้เหนื่อยแค่ไหน ก็มีแรงมีกำลังจะออกไปทำงานได้ทุกวัน เพราะรู้สึกถึงคุณค่าที่ได้เรียนรู้มาช่วงตกงานว่า "มีงานทำดีกว่าไม่มีงานให้ทำ"

เริ่มปี 58 มาด้วยความบ้าพลังเนื่องจากลูกค้าเยอะ ยอดขายทะลุ ความขยันพุ่งปรี๊ดๆๆ มีกำลังใจทำงานมาก ทุกอย่างกำลังไปด้วยดี แต่ชีวิตมันก็มักไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเหมือนเดินอยู่บนปุยนุ่นเนอะ ร้านที่เช่าอยู่อีกร้านจะหมดสัญญาและจะโดนทุบทิ้งเพราะที่ๆไปเช่าล้ำที่ (อันนี้ทราบมาอยู่ แต่ก็เช่าเพราะยังไม่มีการรื้อถอน) ปัญหาเข้ามาหาตัวเองอีกครั้งนึง ถามว่าเหนื่อยมั้ย เหนื่อยใจมากกว่า ที่ต้องเริ่มทำอะไรใหม่ เริ่มคิดอะไรใหม่

ส่วนความรักนี่ไม่มีอะไรเลย 5555555555 ไม่มีทั้งคนมาจีบและไม่มีทั้งคนที่เราไปชอบ เพราะพอเริ่มรู้สึกดีๆกับใคร นี่รีบปิดประตูก่อกำแพง เดินหนีทันที คิดว่าอยากให้ชีวิตตัวเองมั่นคง นิ่งกว่านี้ ตอนนี้ไม่พร้อมรับความเสียใจเพิ่มขึ้น ไม่อยากต้องมารู้สึกมากไป รู้สึกอะไรกับใครมากๆ

เย้!!! อัพเสร็จล่ะ ปีละบล็อก เอิ๊กส์ จะได้เก็บไว้อ่าน จริงๆอยากอัพบ่อยๆนะ เวลาที่เราแย่ๆพอได้กลับมาอ่านบางครั้งก็ทำให้มีแรงฮึดสู้ ก้าวเดินต่อไป ^___^




 

Create Date : 03 มีนาคม 2558    
Last Update : 3 มีนาคม 2558 18:03:47 น.
Counter : 848 Pageviews.  

แด่วันเกิด 27ปี

 ปกติเป็นคนที่ไม่ค่อยให้ความสำคัญกับวันใดเป็นพิเศษมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว
อาจจะเป็นเพราะความทรงจำในวัยเด็ก ที่พ่อแม่และคนในครอบครัวชอบลืมวันเกิด มีเพียงคนเดียวในบ้านที่จำวันเกิดของเราได้ คือ พี่สาว  มีของขวัญชิ้นนึงที่พี่สาวเก็บเงินซื้อให้ สิ่งนั้นคือ นาฬิกาปลุกมารุโกะ มันปลุกดังดีมากๆๆๆ ดังมา12ปี แล้วมันก็ไม่ดังอีกเลย แต่มันยังเดินอยู่เลยนะ

ปีนี้เป็นอีกปีสินะ ที่มีวันเกิดแบบเหงาๆอีกครั้ง บางครั้งถ้าเลือกได้ก็ไม่อยากมีวันนี้เลย ไม่น่าเกิดขึ้นมาเลยน๊า 27ปีที่เดียวดาย ที่ผ่านวันคืนเหน็บหนาวมา เหนื่อยจัง จะต้องผ่านวันเกิดไปอีกกี่ปีที่จะไม่ต้องทนกับความเดียวดายที่ไม่มีคนสำคัญจำวันเกิดได้ คงทำได้แค่เพียงให้มันผ่านไปราวกับเป็นเมื่อวาน




 

Create Date : 06 ธันวาคม 2556    
Last Update : 6 ธันวาคม 2556 0:15:27 น.
Counter : 478 Pageviews.  

เริ่มที่รักตัวเอง แล้วคุณจะมีความสุข เพราะความสุขเริ่มจากตัวคุณเอง

 ไม่เขียนบล็อกนานมาก ด้วยหน้าที่การงานที่เปลี่ยนไป ความคิดเปลี่ยนไป ก็คิดว่าตัวเองโตขึ้นระดับนึง และที่สำคัญโสดสนิทมาครบปีเต็มแล้วล่ะ เลยไม่มีอะไรเวิ่นเว้อมากมายนัก

ชีวิตช่วงนี้ก็บ้าคลั่งกับการลดน้ำหนัก 5555555

ตั้งแต่ครั้งล่าสุดที่อกหักไป ก็รู้สึกว่าเสียเวลามาพร่ำเพ้อไปก็เท่านั้น เพราะการที่เรารักตัวเองและมอบสิ่งที่ดีๆให้ตัวเอง มันทำให้ผู้ชายคนนั้นเสียดายเรา แต่พอดีเราไม่เสียดายเค้าแล้ว ก็เลยจบลงที่ไม่มีอะไรมากไปกว่าคุยกันพอเป็นพิธีรีตรองเท่านั้น

วันนี้คงไม่ได้เขียนเรื่องราวความรักของหนุ่มสาวหรืออะไรเหมือนเคยๆที่เคยเขียนเวิ่นเว้อนัก (อย่างกะมีใครจะอ่าน อิอิ)

วันนี้เปลี่ยนโหมดมาเขียนการรักตัวเอง แล้วมีอะไรดีขึ้นบ้าง

ช่วงที่ผ่านมายอมรับเลยว่างานยุ่งมาก ตัวเป็นเกลียวหัวเป็นน็อต ด้วยการเปลี่ยนจากพนักงานบริษัทมาเป็นเจ้าของกินการที่ต้องดูแลร้านถึงสองที่ด้วยตัวเองคนเดียวไม่มีใครช่วยมันยาก ด้วยอายุ 25 ปีตอนนั้น ยอมรับว่านักหนาสาหัสพอตัว ล้มลุกคลุกคลาน ท้อแท้ ร้องไห้ ไม่มีใครช่วย ยืนด้วยตัวเอง คิดเอง หาหนทางด้วยตัวเอง รู้สึกว่าตัวเองแกร่งขึ้นมาก( บอกตรงๆ เลย อิอิ) .....

.....จากความลำเค็ญเช่นนั้น อิอิ มันเลยทำให้เมินเฉยเรื่องการมีแฟน อ๊ะๆๆๆ ไม่ใช่ไม่อยากมีนะจ๊ะ อยากกกกกกกกกกกกค่าคุณขาาาาาาา แต่นะ มันไม่มีคนจีบค่ะ เนื่องจากทำแต่งานตื่นมา8โมงทำงานยาวถึงห้าทุ่มเที่ยงคืนโน่น หัวฟู ใส่เสื้อยืดกางเกงขาสั้น อ้วนก็อ้วน ผิวพรรณนี่อย่าให้แซ่ด ไม่ดูแลตัวเองเลย

แต่การที่เราหาเงินได้เยอะขึ้นก็ทำให้เราพอจะเจียดเงินส่วนนั้นมาดูแลตัวเองบ้าง แต่เราก็ลดน้ำหนักด้วย (เดี๋ยวจะเขียนอีกกรุ๊ปนึงเกี่ยวกับการลดน้ำหนักซะเลย) และก็พร้อมกับดูแลตัวเองด้วย

ผ่านมาปีนึง น้ำหนักลดลงมา 17 กิโล โอ้วววว!!!!! มันคนละคนกันเลยนะ แต่ก็ยังไม่กลับไปผอมเท่าเดิม แต่ดูดีกว่าเดิม (มั่นใจขน๊าดดดดด)

ทุกอย่างมันเริ่มจากการที่เรารักตัวเองค่ะ แน่นอนว่าเราโสดค่ะ โสดสนิทด้วย ไม่คุยกับผู้ชายเลย ( เอาจริงๆนะไม่มีใครมาจีบ เศร้า T_T)

เอาเวลาที่จะทำให้เราเหงาเวิ่นเว้อมารักตัวเองค่ะ

  • เราทำงานตั้งแต่  9.00- 23.00
  • ทำงานไม่มีวันหยุด
  • ไปไหนก็ต้องรีบตลอด

ทุกคนคงจะงง แก๊ๆๆๆๆๆจะเอาเวลาไหนมาเหงาฟร่ะ!!!! แต๊ๆๆๆๆๆ คนเรามันเหงากันได้เน้อ ก่อนนอนไง ตื่นตอนเช้าไง แหม๊!!! คนมันจะเหงาอ้ะ เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอมมม (เ้พ้อแระ)


  • เหงาตอนตื่นนอนตอนเช้า ===> ออกกำลังกาย ทำอาหารเช้ากินเอง อาบน้ำ แต่งหน้า ไปทำงาน จะได้ไม่มีเวลาเหงา
  • กลับมาจากทำงาน ===> กลับมาก็ขัดผิว พอกหน้า สลับกันไป วันไหนตื่นสายก็ออกกำลังกายมันตอนกลางคืนซะเลย ออกเบาๆพวกเวทกระชับกล้ามเนื้อว่ากันไป

ผลลัพธ์ >>>>> ผอมลงเรื่อยๆ ผิวพรรณดีขึ้น ดูดีขึ้นผิดหูผิดตา

แต่เจ้ากรรม คนเราสวยขึ้น ดูดีขึ้น ใช่ว่าใครจะจีบ เพราะเค้ายิ่งกลัว เป็นเจ้าของกิจการ สวย(คิดเอาเอง) หุ่น(เกือบ)ดี เก่ง (มั้ง) .... สรุปว่าต้องโสดต่อไป ช่างค่ะช่าง (บอกตัวเอง) เดี๋ยวคนดีๆก็มา คนไม่แน่จริงเค้าก็ไม่กล้าเข้ามาจีบหรอกจริงม่ะ โฮะๆๆๆ



เขียนไปเขียนมาไม่มีสาระอีกแล้ว 55555555 หาจุดสำคัญไม่ได้

แค่อยากให้คนโสดรู้จักแบ่งเวลาเหงาให้เกิดประโยชน์

ใครที่อกหักรักคุดก็หันมารักตัวเองมากๆ ไม่มีใครรักเราเท่าตัวเราเองหรอกนะ

ใครที่มีเวลาว่างมาก็รู้จักจัดสรรเวลาให้เกิดประโยชน์ ใช้ทุกเวลาให้มีค่าแล้วจะไม่เสียดายเลยนะจ้ะ

ส่วนใครที่ลดน้ำหนักอยู่หรือออคิดจะลดแล้วบอกไม่ว่าง อย่าค่ะคุณอย่าพูด เรามีเวลาน้อยกว่าคุณอีก เรายังทำได้ ทั้งหมดมันเป็นข้ออ้างของคนขี้เกียจ!!! ไม่เริ่มทำก็ไม่สำเร็จนะจ้ะ


ถ้าอยากให้เขียนเกี่ยวกับการลดน้ำหนักสไตล์เรา ไม่มีสูตร เคล็ดลับ แค่แนวทางเท่านั้นก็เม้นท์ๆนะ จะได้มีกำลังใจเขียน เพราะเวลาว่างก็ใช่ว่าจะมีมากมาย แต่อยากให้สุขภาพดีกันถ้วนหน้า


รักคนอ่าน จุ๊บๆๆ >o<




 

Create Date : 25 กันยายน 2556    
Last Update : 25 กันยายน 2556 19:14:40 น.
Counter : 520 Pageviews.  

ระยะทำใจตามประสาคนอกหัก

ตั้งแต่รู้ตัวว่าเค้าเลือกแฟนเก่าเค้า จนตอนนี้ก็ผ่านมาเกือบ 2 เดือนของการทำใจแล้ว

เดือนแรกโคตรทรมานได้อีก ร้องไห้ได้ทุกวัน จนตาดำบวมเลยเชียว นอนดึกตื่นเช้า ทำงาน ทำทุกอย่างเลย เอาไม่ให้ตัวเองว่าง คุยกับเพื่อนทุกคนเท่าที่เห็นว่าออน เรียกว่ากวนเค้าไปทั่ว พร่ำเพ้อในเฟสอย่างคนบ้า .... แล้วเค้าคนนั้นก็ยังคุยด้วยทั้งไลน์ทั้งเฟส บางครั้งยอมรับเลยอยากตอบใจแทบขาด ฮ่าๆ แต่ก็ปล่อยให้ข้อความขึ้นอย่างนั้นให้นานจนรู้ว่าถ้าตอบไปเค้าจะไม่ตอบกลับมา แต่ไม่เคยเป็นอย่างนั้นเลย เค้ามาทักทายทุกวัน ชวนคุยทุกวัน แต่แค่ไม่ได้คุยโทร.กันอีกแล้ว ปกติจะพิมพ์คุยกันเยอะ แต่หลังๆเลือกที่จะตอบสั้นๆ เค้าคงรู้ว่าไม่อยากคุยด้วย ก็เลยเงียบๆไป

เดือนนี้ตั้งแต่ต้นเดือนก็ยุ่งมาก จนแทบไม่ได้เล่นเฟสติดเน็ตเท่าไร ทำแต่งานจนป่วยแล้วป่วยอีก มันก็มีแว๊บนึงที่คิดถึงบ้าง แต่ก็ไม่ได้ร้องไห้เสียใจอะไรแล้ว ยังเห็นการเปลี่ยนแปลงของเค้าในเฟสบ้าง แต่ไม่ได้คุยกันนานแล้วล่ะ ไม่รู้จะคุยอะไรดี ไม่มีอะไรจะคุย คิดแค่ว่าเค้ามีคนเป็นห่วงแล้ว ตัวเราเองมาห่วงตัวเองดีกว่า เพื่อนๆก็ถามว่าโอเคยัง เพราะเห็นหายบ้าไม่โพสต์ ฮ่าๆๆ

ตอนนี้ถามว่าทำใจได้มั้ย ไม่รู้เหมือนกันแฮะ แต่แค่อยู่กับปัจจุบันได้ เหงาบ้าง เศร้าบ้าง นอยด์บ้าง

มีอยู่วันนึงเหนื่อยมาก แบบไม่มีแรงแม้แต่จะเดินเลย นึกถึงเค้ามากๆ แบบอยากได้ยินเค้าถามอ่ะ เหมือนถามทุกวัน ว่า "เหนื่อยมั้ย อาบน้ำนะ จะกล่อมให้หลับฝันดีเลย อยากนวดให้จัง"
ความรู้สึกแบบนั้นมันก็กลับมาบ้าง ,,,, วันนั้นขี่มอไซต์ไปร้องไห้ไปจนขึ้นห้องยังต้องใส่หมวกกันน็อคเพราะร้องไห้ 5555555 นั่งร้องจนพอ แล้วก็บอกตัวเองว่า เหนื่อยก็นอนดีกว่านะ ไม่มีใครมาถามเพ้อเจ้อ 5555

เดือนหน้าคือเดือนที่ต้องก้าวผ่านความรู้สึกหลายๆอย่าง เพราะเดือนหน้าจะเป็นวันเกิดเราและเค้า แผนที่จะเซอร์ไพรส์ก็ล้มเลิก คิดว่าคงจะอวยพรผ่านเฟสไปล่ะกันในฐานะเพื่อนคนนึง คงไม่ทำอะไรให้เค้าลำบากใจอีก ....


บางครั้งการที่มีใครสักคนเข้ามาอยู่ในชีวิตเราทุกวัน แล้ววันนึงเค้าก็หายไป มันเหมือนขาดหายอะไรไปในชีวิตเลยเหมือนกัน . . . เรารู้สึกว่าเรารู้ตัวช้าไปที่รู้สึกว่ารักเค้าแล้ว เพราะเราไม่รู้ว่าวันนึงเค้าจะทิ้งเราไป ก็แปลกนะ เวลามีความสุขเรามักพอใจกับสิ่งที่เป็นอยู่ แต่เมื่อไรที่มีความทุกข์กลับดิ้นรนให้ทุกข์ยิ่งกว่าเดิม

พอเริ่มจะคุยกับใครสักคนยอมรับเลยว่ากลัว (แต่ไม่มีคนคุยด้วย ฮ่าๆ) ถ้าต้องเจอเค้าเข้ามาอยู่ในชีวิตทุกวัน แล้วเค้าจะหายไปอีก เรายังไม่รู้ว่าจะรับมือยังไงเลย คงได้แต่ปิดกั้นความรู้สึกและถอยห่างออกมาเมื่อรู้สึกดีๆด้วย

..... ตอนนี้มันเจ็บจนไม่มีพื้นที่เหลือให้เจ็บเพิ่มอีกแล้วจริงๆ นี่เอาความเจ็บไปทิ้งทะเลแล้วนะ ยังไม่ดีขึ้นเลย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ.....

เป็นกำลังใจให้ทุกคนที่อกหัก สู้ๆ ^^




 

Create Date : 24 พฤศจิกายน 2555    
Last Update : 24 พฤศจิกายน 2555 16:53:10 น.
Counter : 763 Pageviews.  

ถ้ารู้ก็คงไม่คิด แต่มันผิดที่ไม่รู้นี่สิ

ชีวิตเนี่ยชอบเจอแต่รักเศร้าๆจริงเลยน้าเรา
ครั้งนี้ก็มีเรื่องเล่ากันให้ฟังอีกแล้วค่ะ ประสบการณ์ตัวเองล้วนๆ

พอดีว่าได้คุยกับหนุ่มคนนึงมาเนิ่นนานเป็นเพื่อน เป็นที่ปรึกษามาตลอด แต่ก็ไม่ได้คิดจะสานต่อสัมพันธ์เป็นฟงแฟนอะไรกันเลย เพราะต่างคนต่างมีแฟนกัน พอเราเลิกกับแฟนก็ยังคงคุยกันอยู่ เค้าก็เช่นกัน

มันมีช่วงนึง(ไม่น่ามีเล้่ย) ก็ได้คุยกันมากขึ้น คุยโทรศัพท์กันบ่อยมาก จนติดกันแจเลย (ไม่ได้เจอกันเพราะเราอยู่ต่างจังหวัดค่ะ) ตอนแรกเราไม่คิดอะไรหรอก แต่ฝ่ายชายเริ่มมีใจเริ่มบอกเป็นนัยๆว่าชอบตลอดเวลา ไอ้เราก็ไม่ใช่หินนะ มีหวั่นไหวกันบ้าง ก็คุยกันมาเรื่อยๆ3-4เดือน ระหว่างนี้ก็ไม่มีอะไรทำให้ความสัมพันธ์สั่นคลอน คือ ก็ปล่อยให้มันเป็นไปไม่ได้ไปเร่งรัดจะต้องเป็นแฟนกันอะไรกัน

จนมีช่วงนี้เราโทรหาเค้า พอดีว่าเค้ามีมือถือสองเครื่องเพราะอีกเครื่องเอาไว้คุยกับเรา(โทรฟรี) ระหว่างที่คุยๆกันมีสายเข้า เค้าบอกว่าแฟนเก่าเค้าโทรมา ซึ่งเค้าก็เคยบอกเราว่าเค้าคุยกับแฟนเก่าเป็นน้องสาว ที่บ้านเค้ารักแฟนเก่าคนนี้มากบอกว่าเหมือนเป็นลูกคนนึง เรา็ก็เฉยๆนะ เพราะเราคิดว่าเค้าหมดรักกันไปแล้วเหมือนที่เราคุยกับแฟนเก่าได้เพราะเราหมดรักแล้ว........

.....แต่เรื่องมันไม่ใช่แบบนั้นล่ะสิ เพราะเราก็ฟังเค้าคุยกันซึ่งเรารับรู้ได้ถึงความห่วงใย เอื้ออาทรกันเกินกว่าพี่น้อง มันรู้สึกแปล๊บๆ จะว่าแอบหึงก็ได้ ระหว่างนี้เราเริ่มไม่สบายใจอยากถอยหนีเพราะไม่อยากเดินต่อไปเรารู้ว่าเราเจ็บแน่ๆ คนที่เค้ายังรักกันกับคนที่เข้ามาทีหลังอย่างเรา เจ็บแน่ เราต้องหนี บอกตัวเองทุกวันแต่ๆๆๆๆๆๆๆ ทำไม่ได้ค่าาาาาาาาาSmiley

แล้วเราต้องทนกับความไม่ชัดเจนของเค้าเรื่อยมา บ้าชัดๆเลยเราคิดอะไรอยู่ก็ไม่รู้ ตัวเค้าก็ไม่เลือกก็ยังคุยทั้งๆที่เราพูดแล้ว เราบอกตัวเองตลอดเวลาว่าเค้าไม่แคร์เราเล้ยเลิกคุยสักทีเหอะ

........และแล้วเราก็ได้รับรู้ความจริงอันน่าสงสารของแฟนเก่าเค้าว่าที่บ้านไม่รักและทิ้งให้อยู่คนเดียวมาสักพักแล้ว คือไม่ส่งเงินให้เรียน ทางบ้านของผู้ชายเลยช่วยเหลือมาตลอดก็เลยรักเหมือนลูกนั่นเอง แล้วเค้าก็ไม่ค่อยมีเพื่อนไม่มีใครดูเหมือนเป็นคนไม่สู้คน ผู้ชายคนนี้เหลือเหมือนครอบครัวของเค้าที่พึ่งสุดท้ายของเค้า ........พอเรารู้นะ ความรู้สึกที่คิดจะหวังอยากจะเป็นแฟนอยากจะไปต่อ มันมลายหายไปเลยอ่ะ รู้สึกว่านี่เรากำลังทำลายความหวังสุดท้ายของเด็กคนนึงอยู่เหรอ

สุดท้ายก็ทำใจให้เลิกชอบผู้ชายคนนั้นได้ เพราะเรารู้ในสิ่งที่เราไม่รู้ ถ้าเรารู้ตั้งแต่แรกคงไม่คิดอะไรกับผู้ชายคนนี้ไปไกลถึงขนาดนี้หรอกน เฮ้อ!!! มันก็แปลกนะ บางครั้งพยายามแทบตายให้เลิกชอบเลิกรักเลิกหวังจากใครสักคนนึงแต่ก็ทำไม่ได้ แต่พอไ้ด้รับรู้หรือคิดอะไรได้สักอย่าง จู่ๆมันก็เลิกคิดได้เองแฮะ แปลกจริงเรา


ก็อยากมาแบ่งปันให้คนที่กำลังเลิกรักเลิกชอบใครอยู่ เผื่อว่ายังเดินออกมาจากจุดนั้นยังไม่ได้ บางครั้งอาจจะมีหลากหลายเหตุผลที่ทำให้สถานการณ์ที่เป็นอยู่มันไม่ชัดเจน แต่เมื่อไหร่ที่เรารู้เหตุผลของความอึมครึมนั้นก็อาจจะทำให้ท้องฟ้าของเราสดใสสว่างไสวได้ Smiley




 

Create Date : 09 กันยายน 2555    
Last Update : 9 กันยายน 2555 23:03:43 น.
Counter : 736 Pageviews.  

1  2  

Niyami B
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




บล๊อกนี้แสดงถึงความบ้า น่ารัก ขี้เล่น (พูดไปไม่อายเลยวุ้ย) ของจขบ.ค่ะ

ยังไงเข้ามาเยี่ยมชมกันแล้วก็อย่าลืมคอมเม้นท์กันบ้างนะจ้ะ


ขอบคุณทุกคนนะค่ะที่เข้ามาเยี่ยมชมบล๊อกค่ะ
Friends' blogs
[Add Niyami B's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.