จะต้มยำ ทำแกงผม ก็เชิญ
เค้กศรีชม"POOH"
ความประทับใจมีหลายแบบ ทั้งแง่บวกและแง่ลบ พี่ที่ผมรู้จักคนหนึ่งกำลังจะจัดงานวันเกิดให้ลูกตัวเอง ผมล่ะประทับใจพี่เค้ามาก แม้จะอายุแค่หนึ่งขวบ ตามความคิดผม เด็กคงจำอะไรยังไม่ได้ (ดูตัวเองตอนเด็กๆเป็นตัวอย่างน่ะครับ แหะๆๆ)"บอลพี่จัดปาร์ตี้ ใช้จานชามช้อนส้อมลายหมีพูห์หมดเลยนะ เค้กก็ขอมีหมีพูห์ ด้วยล่ะ""ว่าแต่น้องเค้าจะจำได้เหรอครับ ว่าจัดงานเป็นหมีพูห์""ไม่เป็นไรพี่ชอบ พี่จำได้ก็พอ เดี๋ยวลูกพี่โตค่อยให้ดูรูปเอา""อ่ะ...ครับผม จัดไป""When I up, down, touch the groundit puts me in the moodUp, down, touch the groundin the mood {smacks lips} for foodI am stout, round and I have found speaking poundage-wiseI improve my appetite when I exercise..."เสียงเพลงขึ้นชื่อของดีสนีย์คลอเบาๆ อยู่ในงานเจ้าหนูผู้ครบรอบหนึ่งขวบ ดีใจได้ตุ๊กตาหมีพูห์ตัวใหญ่ เมื่อคุณยายอุ้มมาดูตุ๊กตาใกล้ๆ หนูน้อยดีใจโน้มตัวลงไปกอดตุ๊กตาขนฟูนุ่ม "แอ๊ะ แง..........." เจ้าหนูพบว่า ตุ๊กตาหมีพูห์ตัวอ้วนตรงหน้าไม่นุ่มอย่างที่คิด หนำซ้ำยังเละติดมือขึ้นมาด้วย เจ้าหนูคงจำหมีพูห์ขึ้นใจในขวบปีแรกนี้ล่ะครับ สุขสันต์วันเกิดพร้อมกับความประทับใจครั้งแรกนะหลาน Megan ที่รักเนื้อเค้ก:สปองจ์ช็อกโกแลตไส้:บัตเตอร์ครีมแบบฝรั่งเศสฟรอสติ้ง:บัตเตอร์ครีมแบบฝรั่งเศสเทคนิคตกแต่ง:หัวบีบดาว และธรรมดา(ตัดเส้น)
หนาวเนื้อห่มเนื้อ
ว่ากันว่า เกล็ดหิมะ ไม่เคยซ้ำกันแม้แต่อันเดียว ฮิโรโกะเดินทางมาใช้ชีวิตที่อเมริกา ด้วยการเป็นบ.ก.หนังสือพิมพ์ให้กับชุมชนญี่ปุ่นทางฝั่งแคลิฟอร์เนีย อยู่คนเดียวไม่นาน ก็เจอกับจอห์นคู่หมั้นที่ภูเขาเล่นสกี ทั้งคู่ชอบหิมะ ชอบกิจกรรมแคมป์ แม้ต้องจากบ้านมาอยู่ไกลแต่ลำพัง เธอก็รู้สึกอุ่นใจเมื่อได้อยู่ข้างจอหน์ ต่างเติมเต็มและไออุ่นให้อีกฝ่ายได้อย่างไม่มีเงื่อนไข ถึงเกล็ดหิมะของแต่ละคนจะต่างกันไป ไม่มีวันจะเป็นคู่เหมือน ทว่าทั้งสองก็เป็นเกล็ดหิมะที่ส่งเสริมกันและกัน เข้ากันได้อย่างกลมกลืน คุณล่ะเจอหรือยัง? เนื้อเค้ก:สปองจ์วานิลลาไส้:บัตเตอร์ครีมฝรั่งเศสฟรอสติ้ง:บัตเตอร์ครีมฝรั่งเศสตกแต่งและเทคนิค:อักษรตัวแรกเจ้าบ่าวเจ้าสาว เกล็ดและผลึกหิมะ ทำจากช็อกโกแลตขาว ลูกปัดน้ำตาลเคลือบเหลือบมุก
ชุดอมตะ
ราชาเพลงร็อคอย่างเอลวิส เพรสลี่ คงไม่ต้องใช้เวลาแนะนำให้ใครรู้จัก เพราะผมเองคงสาธยายได้ไม่ละเอียดเท่าเมพแห่งเพลงร็อคลืมตาดูโลกเมื่อวันที่ ๘ มกราคม ค.ศ.๑๙๓๕ ทิ้งผลงานไว้มากมายก่อนลาโลกไปวันที่ ๑๖ สิงหาคม ค.ศ.๑๙๗๗รุ่นดึกจนรวมถึงรุ่นเด็กเกือบทุกคนนอกจากติดหูกับเพลง ยังติดตากับทรงผม การแต่งตัว ท่าเต้น อันเป็นเอกลักษณ์ของเขาเคยดูวิดีโอครั้งหนึ่ง เอลวิสท่านใส่เชิ้ตขาาวปกใหญ่ปักเลื่อม พร้อมด้วยผ้าพันเอวที่เจ้าตัวปลดมาเป็นผ้าคล้องคอได้... ขอระลึกถึงท่านเอลวิส เพรสลี่ด้วยเค้กก้อนนี้ครับเค้ก:สปองจ์กาแฟไส้:บัตเตอร์ครีมกาแฟฟรอสติ้ง:บัตเตอร์ครีมกาแฟตกแต่งและเทคนิค:เคลือบด้วยแผ่นฟองดอนทำเป็นเสื้อเชิ้ตพับไว้ และผ้าพันคอสีแดง มุกสีเงินใช้น้ำตาลเคลือบสีเงินกินได้ รอยัลไอซิ่งทำรอยปัก
เพราะเรานั้นคู่กัน
ใกล้วันแห่งความรักเข้ามาทุกที ขอข้องแวะเรื่องคู่รักกับเขาบ้างนะครับบางคู่ที่เข้ากันดี ใครๆเห็นแล้วก็คงไม่ต้องสงสัย แต่บางคู่ที่ฝ่ายหนึ่งเรียบง่าย อีกฝ่ายหนึ่งกลับเปรี้ยวจิ๊ดจ๊าด ดูแล้วยังไงก็ไม่เข้ากันเอาเสียเลยเรียกว่าเติมเต็มให้กันน่าจะดีกว่านะครับความหวานที่ขมเข้มอย่างชอคโกแลต อาจจะรสชาติดีขึ้นเมื่อเจอความหวานสดใสจากผลไม้สด ยิ่งได้เจือเปรี้ยวนิดๆ เป็นการรวมตัวที่คู่อื่นทำยังไงก็ไม่เหมือนขอให้ทุกท่านมีความสุขเนื่องในโอกาสวันแห่งความรักนี้นะครับเนื้อเค้ก:สปองจ์ชอคโกแลตไส้:กานาชฟรอสติ้ง:ชอคโกแลต วาดหัวใจด้วยสีทองเทคนิคตกแต่ง:ราสเบอรี่สด ชอคโกแลตแบบแผ่นและแท่ง
เงือกในท้อง'สมุทร
"นางเงือกน้อย...ตบบน ตบล่างตบหน้า ตบหลังตบพร้อมๆกัน...หนึ่งสอง...สาม...ฯลฯสิบ สิบ สิบ"ใครยังเล่นอยู่บ้าง? การละเล่นตบแปะที่มีมานานพอสมควร อย่างน้อยก็ชั่วชีวิตผมล่ะ ถ้าจะมีมาก่อนหน้านั้นก็ยิ่งนานเข้าไปใหญ่นางเงือกเป็นสิ่งมีชีวิตครึ่งบกครึ่งน้ำ แต่ส่วนใหญ่จะอยู่ในน้ำเสียมากกว่า เพราะไม่มีขา ขึ้นบกเมื่อใดก็แทบจะต้องเสียเปรียบอริอยู่ร่ำไป ลองนึกภาพวาฬเกยตื้นสิครับ(...เง้อ...) นี่ก็คงเป็นอีกสาเหตุที่แอเรียลจาก Little Mermaid ที่เมื่อขึ้นบกได้แล้วแต่ก็ต้องแลกด้วยอะไรบางอย่าง ผิดกับเค้กของเราในวันนี้... ที่เด็กๆพากันรุมล้อมนางเงือกซึ่งกำลังนั่งกอดกล่องของขวัญวันเกิดเคียงข้างปลาคู่ใจอยู่ใต้ทะเลลึก เมื่อเสียงร้องเพลงสุขสันต์วันเกิดจบลง สาวน้อยวัยห้าขวบที่ชอบแอเรียลเป็นชีวิตจิตใจก็เป่าเทียน ปู้ดดดดดดดพรวดเดียวดับหมดหกเล่ม แม่ของเธอขะมักเขม้นแบ่งเค้กอยู่พักใหญ่ เงยหน้าขึ้นมากำลังจะบอกให้สาวเจ้าเอาเค้กไปให้แขกผู้ใหญ่ๆ ก็ต้องผงะด้วยภาพลูกสาวกำลังกัดกินนางเงือกตัวเด่น ในมือกำแน่น โผล่มาก็แต่หางอย่างกับกอลัมในลอร์ดออฟเดอะริงค์ที่เพิ่งกินหัวปลาไป.... คุณแม่อดีตสาวอักษรฯได้ยินเสียงขับเสภาแว่วมาเบาๆในห้วงคำนึง"ยักษิณีผีเสื้อก็เหลืออด ช่างตอหลดตอแหลพวกแกนี่ เดี๋ยวทางโน้นวนเวียนเปลี่ยนทางนี้ มาแกล้งชี้ไปทั่วไม่กลัวกู แล้วนางยักษ์หักคอและฉีกแขน ไม่หายแค้นเคี้ยวกินสิ้นทั้งคู่ แล้วกลับตามข้ามทางท้องสินธู ออกว่ายวู่แหวกน้ำด้วยกำลัง "*เนื้อเค้ก:สปองจ์วนิลาไส้:มูสชอคโกแลตขาวและราสเบอรี่สดฟรอสติ้ง:ฟองดอนเทคนิคตกแต่ง:ตุ๊กตาน้ำตาลปั้น และสีผงแบบเหลือบมุก* หมายเหตุ ขอขอบคุณคุณเอื้อ มณีรัตน์, "พระอภัยมณีฉบับตัดต่อ" ที่รวบรวมและเรียบเรียงเอาไว้บนอินเตอร์เนทครับhttp://board.dserver.org/n/natshen/00000131.html
Location : แคลายฟอร์เนีย United States
[Profile ทั้งหมด]