|
ถนนสายนี้ ... ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 395 "การเติบโตหลังเกิดบาดแผลในชีวิต"
โจทย์ครั้งนี้ คุณ กะว่าก๋า เป็นคนกำหนด ไม่จำกัดรูปแบบงานเขียน
โจทย์คราวนี้หัวข้อคือ "การเติบโตหลังเกิดบาดแผลในชีวิต"
บาดแผลของศรัทธา: เมื่อคำว่า "ตรวจสอบ" กลายเป็นชนวนคำถามถึงทั้งระบบ
การเลือกตั้งเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2569 ควรเป็นเทศกาลของประชาธิปไตย แต่สำหรับหลายคน โดยเฉพาะกรณีจังหวัดชลบุรี เขต 1 กลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของบาดแผลใหม่ในใจประชาชน
เมื่อมีเสียงเรียกร้องให้ "นับคะแนนใหม่" เพื่อคลายข้อกังขา สิ่งที่ประชาชนต้องการไม่ใช่ชัยชนะของฝ่ายใด หากคือความชัดเจน ความโปร่งใส และความสบายใจว่าเสียงของตนไม่สูญเปล่า ทว่าแนวทางที่ออกมาจาก คณะกรรมการการเลือกตั้ง กลับชวนให้ตั้งคำถามยิ่งกว่าเดิม จากคำขอ "นับใหม่" กลายเป็นข้อเสนอ "เลือกตั้งใหม่"
คำถามจึงไม่ได้อยู่ที่ใครแพ้ใครชนะ แต่อยู่ที่ว่าเหตุใดการนับคะแนนใหม่ ซึ่งเป็นกลไกตรวจสอบขั้นพื้นฐาน จึงดูเหมือนเป็นเรื่องยากเย็น ในขณะที่การจัดการเลือกตั้งใหม่ทั้งกระบวนการกลับถูกยกขึ้นมาเป็นทางเลือก
จากความคลางแคลงสู่ความไม่ไว้วางใจ
ในยุคที่เทคโนโลยีเข้ามามีบทบาท ประเด็นเรื่องบัตรเลือกตั้งที่มีบาร์โค้ดถูกหยิบยกขึ้นมาวิพากษ์อย่างกว้างขวาง ประชาชนจำนวนไม่น้อยตั้งคำถามว่า ระบบดังกล่าวกระทบต่อหลัก "การลงคะแนนลับ" หรือไม่ แม้หน่วยงานจะยืนยันถึงความปลอดภัยของกระบวนการ แต่การสื่อสารที่ไม่ชัดเจนกลับทำให้ความหวาดระแวงเติบโตเร็วกว่าคำอธิบาย
ประชาธิปไตยตั้งอยู่บน "ความเชื่อมั่น" มากพอๆ กับ "กฎหมาย" หากประชาชนเริ่มสงสัยว่าเสียงของตนอาจถูกสืบย้อนกลับได้ถึงตัวบุคคล แม้เพียงในเชิงทฤษฎี ความกลัวนั้นก็เพียงพอจะบั่นทอนหลักการพื้นฐานของการเลือกตั้งแล้ว
ภาพสะท้อนความเป็นมืออาชีพ
ยิ่งไปกว่านั้น กรณีที่มีเจ้าหน้าที่บางหน่วยออกมาให้สัมภาษณ์ในเชิงตัดพ้อถึงความเหนื่อยล้าและสภาพการทำงาน ยิ่งสะท้อนปัญหาเชิงระบบ หากบุคลากรผู้ถือกลไกประชาธิปไตยยังรู้สึกว่าตนไม่ได้รับการสนับสนุนเพียงพอ คำถามจึงไม่ใช่เพียง "ใครผิด" แต่คือ "โครงสร้างบริหารจัดการพร้อมหรือไม่"
การทำงานภายใต้แรงกดดันเป็นเรื่องเข้าใจได้ แต่ความเป็นมืออาชีพหมายถึงการเตรียมพร้อมรับแรงกดดันนั้น หากระบบทำให้เจ้าหน้าที่รู้สึกโดดเดี่ยว สิ่งที่ควรถูกตรวจสอบยิ่งกว่าคือระบบบริหาร ไม่ใช่เสียงวิจารณ์ของประชาชน
ระวังน้ำผึ้งหยดเดียว
การเพิกเฉยต่อเสียงเรียกร้องเล็กๆ อาจกลายเป็น "น้ำผึ้งหยดเดียว" ที่ทำให้ความไม่พอใจสะสมจนยากควบคุม จากแค่คำร้องขอตรวจสอบ อาจลุกลามไปสู่การขุดค้นประเด็นเก่าๆ ทั้งหมดขึ้นมาทบทวนใหม่ในชั้นศาลและสังคม
ในระบอบประชาธิปไตย ไม่มีองค์กรใดอยู่เหนือการตรวจสอบ รวมถึง คณะกรรมการการเลือกตั้ง เอง หากการตัดสินใจใดสุ่มเสี่ยงต่อการขัดหลักกฎหมายหรือรัฐธรรมนูญ กลไกตรวจสอบตามกระบวนการยุติธรรมย่อมทำงาน และผู้มีอำนาจย่อมต้องรับผิดตามกฎหมาย ไม่ใช่ตามอารมณ์ของฝูงชน แต่ตามข้อเท็จจริงและพยานหลักฐาน
บาดแผลกับการเติบโต
บาดแผลของศรัทธาไม่ใช่เรื่องเล็ก เพราะศรัทธาเป็นทุนทางสังคมที่สร้างยากและพังง่าย หากครั้งนี้คือรอยร้าว คำถามคือองค์กรจะเลือกซ่อม หรือปล่อยให้รอยร้าวลึกจนกลายเป็นรอยแยก
การเติบโตหลังบาดแผลไม่ใช่การปฏิเสธว่าแผลไม่มีอยู่ แต่คือการยอมรับ ตรวจสอบ และปรับปรุงอย่างโปร่งใส หากมีข้อสงสัย ก็ควรกล้าพิสูจน์ หากมีข้อผิดพลาด ก็ควรกล้าแก้ไข เพราะการยืนกรานโดยไม่อธิบาย อาจทำให้จากแค่การเรียกร้อง "นับคะแนนใหม่" กลายเป็นการเรียกร้อง "ความรับผิดชอบทั้งระบบ"
ในท้ายที่สุด ประชาชนไม่ได้ต้องการเห็นใครติดคุกโดยไร้เหตุผล พวกเขาต้องการเห็นความยุติธรรมทำงานอย่างเป็นรูปธรรม ต้องการเห็นองค์กรอิสระทำหน้าที่อย่างสง่างาม และต้องการเชื่ออีกครั้งว่าเสียงของตนมีความหมาย
เพราะประชาธิปไตยจะเติบโตได้ ก็ต้องกล้าเผชิญหน้ากับบาดแผลของตัวเอง ไม่ใช่ปิดมันไว้ใต้พรมแล้วหวังว่าผู้คนจะลืมเอง
To voter
บล็อกนี้เป็นบล็อก Political Blog โปรดเลือก Political Blog เพื่อเป้าหมาย Skyfall Political Blog
| Create Date : 16 กุมภาพันธ์ 2569 |
|
7 comments |
| Last Update : 16 กุมภาพันธ์ 2569 19:48:18 น. |
| Counter : 124 Pageviews. |
 |
|
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [
กลายเป็นประชาชนต้องมาระแวงและคอยตรวจสอบ กกต. แทน
น่าขำแต่ก็ขำไม่ออกครับ
การจากลาเกิดขึ้นในทุกวินาทีจริงๆครับ