ความโชคดีของคนแต่ละประเทศไม่เท่ากันจริงๆนะครับ
เช้าของคนป่า กับเช้าของคนเมืองในระบบสังคม การปกครองที่ต่างกันทั่วโลก ก็ต่างกันลิบลับเลยนะครับ

ตอนผมเรียนที่จีน ตอนนั้นยังเป็นยุคของ หูจิ่นเทาครับ อาจารย์เคยเล่าเรื่องคล้ายๆ กันนี้ คนเขาคลั่งกันมาก คือมีคนจีนคนหนึ่งเอาหนังสือพิมพ์ที่มีรูปของประธานเหมามารองนั่งปรากฏว่าโดนคนลุมตีจนตายครับ ผมว่ามันไปกันใหญ่ เรื่องป่วยผมตามข่าวอยู่เหมือนกัน แต่น่าสนใจตรงที่คนรุ่นใหม่ไม่ได้ให้ความสำคัญกับเขาเท่าไหร่นัก แต่ต่อต้านไม่ได้ (เดี๋ยวตาย)

แต่จะว่าไปคนในแถวเอเชียนหลายๆ ประเทศก็เจออะไรแบบนี้คล้ายๆ กันเหมือนกันนะ

คนที่ถ่ายภาพนี้
หรือทำมันขึ้นมา
ถ้าอยู่ในเมืองจีน
น่าจะลำบากนะครับ
เผลอๆถูกทหารตามตัวถึงบ้านแน่ๆ

แต่มันก็สะท้อนความจริงว่า
ไม่มีใครเก่งตลอดกาล
ไม่มีใครดีตลอดไป
ถึงวันหนึ่ง
กาลเวลาก็จะบอกคุณเอง
ว่าควรพอได้แล้ว

ไม่ใช้ก็ทิ้งไปเมืองไทยก็มีจ้า

อำนาจอยู่ไม่นานหรอกครับ มีขึ้นก็มีลง สูงสุดก็ลงสู่ต่ำสุดได้
จริงวงการเมืองของไทยก็ไม่ต่างกัน ไม่นานเราอาจจะมีอะไรใหม่ก็ได้นะ ดูทรงแล้ว

จากบล๊อก
เพื่อนบล๊อกหลายคนบอกเหมือนกันครับว่าไม่เหมือนชีวิตคนกรุงเทพ
แต่ด้วยงานผมมันไม่ใช่งานนั่งออฟฟิศ ผมก็วิ่งไปทั่ว เวลาก็จัดการเองได้ ก็จัดการให้ไม่ต้องรีบไม่ต้องร้อน
วันไหนไม่มีงาน ก็เข้าออฟฟิศแบบตามจิตวิญญาณ 555555 ถ้าคืนก่อนเมาแล้ววิญญาณยังอยู่ในหมอนที่บ้าน ก็เข้าออฟฟิศซัก...10โมง
สบายดี ขยัน หรือมีงานต้องเคลียร์เยอะ 9 โมงก็เข้าแล้ว

สวัสดีค่ะ

แวะมาโหวตก่อนค่ะเดี๊ยวมาคุย