ฤทธิ์ (นาย)ทางโทรศัพท์ เซ็งโคตร... นึกคำไหนไม่ออก นอกจากคำนี้เลย หลังกดมือถือทิ้งไปเฉยๆ แม้ฝ่ายโน้นจะพล่าม ขอใช้คำว่า พล่าม...ไม่จบ ถ้ายังทนฟัง (มัน)ต่อ คงได้ด่า ...เพิ่งกลับจากกินข้าวกลางวันอร่อยๆ ท่ามกลางบรรยากาศดีๆ มีฝนตกพรำๆ ด้วย ไม่อยากอารมณ์เสียเลยจริงๆ ให้ตายเถอะ เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า "สวัสดีคร้าบบบ คุณพี่...(ตามด้วยชื่อ) ใช่ไม๊ครับ..." "ไม่ทราบว่า คุณพี่ สะดวกคุยไหมครับ ผมโทร.จาก(ชื่อบ.ประกันแห่งหนึ่ง) อยากรบกวนเวลาคุณพี่สัก 5 นาที" ฉันอึ้งๆ ไป 2-3 วินาที "คะ ได้คะ มีอะไรคะ" รู้ทั้งรู้ว่าจะเจอกับอะไร แต่ก็นะปากหนัก ไม่ปฏิเสธ เพราะคิดว่าเอ๊าวะ ฟังก็ได้แค่ 4-5 นาที พลางคิดไปว่า ถ้าโปรดักส์ดี น่าสนก็อาจจะรับไว้พิจารณา ว่าแล้วอีตานั่นก็พูดรัวเป็นชุด อธิบายถึงโปรดักส์ที่มานำเสนอ สิทธิประโยชน์ต่างๆ นานา โดยไม่ลืมที่จะตบเป็นระยะว่า เป็นข้อเสนอสุดพิเศษ และพิเศษจริงๆ สำหรับเรา ฟังแบบไม่คิดอะไร อาจเคลิ้มไปได้เหมือนกันว่า เออหนอ ข้อเสนอที่ว่า คงสร้างสรรค์มาเพื่อ กรู แน่แท้ (บ้า แท้) "เท่าไรนะคะ" ฉันถามหลังฝ่ายโน้นพูดยังไม่ทันจบ แต่ก็พล่ามมาได้พักใหญ่แล้ว "เดือนละxxxx เองครับ คุณพี่ส่งแค่ 5 ปี ได้คุ้มครอง 15 ปี แถมมีเงินปันผลทุกปี ได้ดอกเบี้ยอัตราสูงกว่าธนาคารพาณิชย์ทั่วไปมาก" "สูงกว่าน่ะเท่าไรคะ"ฉันถาม ฝ่ายโน้นไม่ตอบตัวเลขเจาะจง แต่เลี่ยงไปว่า "สูงกว่าแน่ๆ ถ้าดูจากผลประกอบการของเราที่ผ่านมา" "ขึ้นอยู่กับผลประกอบการใช่ไม๊คะ"ฉันถามย้ำ "สูงกว่าทั่วไปแน่ๆ ครับ คุณพี่ออมเดือนละเท่านี้เอง เป็นข้อเสนอที่ดีมากๆ เลยครับ" ...ฉันเกือบใจอ่อนไปเหมือนกัน เพราะชั่วขณะหนึ่งก็คิดว่า ถือเป็นการออม ถ้าใจไม่ไพล่ไปนึกถึงว่า เคยซื้อกรรมธรรม์ประมาณเดียวกันนี้ของค่ายอื่น โดยการตัดสินใจทางโทรศัพท์แบบนี้ไปแล้ว...ครั้งโน้นยอมรับเลยว่าใจอ่อน เพราะน้องคนขายตั้งใจมากๆ และพูดจาดีมาก ไม่ยัดเยียดจนทำให้รู้สึกอึดอัด ทำให้ใจอ่อนไปกับความตั้งใจของน้อง...แม้ในภายหลังเมื่อไปเล่าให้คนอื่นๆ ฟังแล้วต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ไอ้ที่ซื้อไปไม่เห็นดีเลยอ่ะ "ไม่ดีก็ไม่ดี แต่อยากซื้อ(เว้ยย)"คิดในใจ แต่ครั้งนี้ "ไม่ไหวมั้ง ถ้าซื้อแล้วซื้ออีก"ฉันคิดในใจ และตอบกลับไปว่า "พี่คิดว่าพี่คงไม่สะดวกน่ะคะ ถ้าจะให้พี่ตัดสินใจตอนนี้" "แต่คุณพี่สนใจใช่ไหมครับ ผมโทร.มาใหม่อีกทีวันจันทร์ก็ได้"นายนั่นพูดเองเออเอง และว่า "เอ่อ ทาษโทษนะครับ ไม่ทราบว่า คุณพี่สนใจโปรแกรมนี้สักกี่% ครับ" "อืมกี่% สัก 60% ละกัน" "ขอบคุณมากครับ เด๋ววันจันทร์ผมโทร.มาอีกทีนะครับ"ว่าแล้วก็วางหูไป โดยไม่ทันให้ปฏิเสธ ...ฉันก็ลืมๆ ไปแล้วอ่ะนะ... พูดถึงนาย และนางสาว นักขายทางโทรศัพท์นี่ หลายเดือนก่อนก็เคยทำเอาหัวเสียมาแล้ว ครั้งโน้น มู้ดดี้สุดๆ เพราะคุณน้อง (เสียงเด็กมาก) โทร.นำเสนอบัตรเครดิต แน่นอนว่า ต้องสุดพิเศษ สำหรับคุณพี่อีกเช่นเคย ฉันปฎิเสธแข็งขันว่า ไม่สนใจแบบสุดภาพสุดๆ "ไม่ดีกว่าคะน้อง พี่ไม่สนใจจริงๆ ตอนนี้พี่มีบัตรเครดิตอยู่แล้ว 2 ใบ พี่ไม่อยากได้เพิ่ม" "แต่คุณพี่คะ คุณพี่รับอีกสักใบ ไม่ต้องใช้ก็ไม่เป็นไรคะพี่ เอาไว้เผื่อฉุกเฉิน" น้องนางนั้นยังคงตื้อ "อืม ไม่ดีกว่าคะน้อง"ฉันยังคงยืนยันคำเดิม และก็ต้องอึ้งเมื่อได้ยินเสียงปลายสายพูดต่อว่า "คุณพี่ค่ะ ของแถมสำหรับแคมเปญนี้ดีมากๆ เลยนะคะ หนูยังอยากได้เลยคะคุณพี่" ไม่อึ้งยังไงไหว เมื่อขายโปรดักส์ไม่ได้ ก็หันมาขายของแถมแทน แต่ไม้ตายของน้อง พี่รับไม่ได้จริงๆ (ฉันคิดในใจ) หลังจากอึ้งไป 4-5วินาที จึงได้สติตอบกลับไปว่า "น้องคะ แค่นี้แล้วกันนะคะ" กลับมาที่นายคนเดิม...   บ่ายวันนี้ (วันจันทร์) มีสายเข้าทางมือถือ ดูเบอร์ไม่คุ้นเท่าไร แต่เห็นว่าเป็น 02 เบอร์ landline ก็นะรับก็รับ "สวัสดีครับคุณพี่... ผม...ที่คุยกับคุณพี่เมื่อวันศุกร์" (กรูว่าแล้ว ฉันคิดในใจ) ก่อนตอบไปว่า "คะ จำได้คะน้อง พี่คิดว่าพี่ไม่ทำดีกว่านะคะ" "ทำไมละครับคุณพี่ แคมเปญนี้พิเศษจริงๆ นะครับ"ยังไม่ละความพยายาม ว่าแล้วก็มั่วนิ่มพูดต่อ โดยไม่สนใจคำพูดของฉันก่อนหน้านี้เลยสักกะติ๊ด "ผมเสนอโปรแกรมเบสิคสุดให้คุณพี่เลยก็ได้นะครับ เท่ากับออมเงินวันละ....บาทเอง" "คะ แต่พี่คิดว่า พี่ไม่สนใจนะคะ ไว้คราวหลังละกันนะคะ" "โปรแกรมที่ผมเสนอนี่ ถ้าคุณพี่ไม่พร้อมที่จะจ่ายเมื่อไรก็หยุดได้ทันทีเลยนะครับ ไม่จำเป็นต้องส่งถึง 5 ปีก็ได้" "คะๆ แต่ถ้าพี่จะทำ พี่คงต้องทำให้จบอ่ะคะ แต่นี่พี่คิดว่า ไม่ทำดีกว่านะคะ เอาไว้โอกาสหน้าละกันนะน้อง" ฉันตอบกลับไปแบบใจเย็น (จริงๆ นะ) "ผมจะรู้ได้ยังไงว่าโอกาสหน้าน่ะเมื่อไร"... เฮ้ย...ฉันคิดในใจ ...ประโยคคำถามข้างต้นมันคิดได้ยังไงฟะ อึ้งไป 2-3 วินาที ฉันก็ตัดสินใจได้ในบัดดลว่า กรูไม่ขอต่อความยาวสาวความยืดกับอ้าย (เวร) นี่อีกต่อไป 
สวัสดีค่ะแวะมาทักทายยามบ่ายค่ะ
โดย: ปาณฟ้า
 วันที่: 30 กรกฎาคม 2551 เวลา:13:59:31 น.เจอโทรฯประเภทนี้บ้างทีก็อารมณ์เสียนะค่ะ เห็นใจค่ะ
 ขอบคุณที่แวะไปทักทาย และยินดีที่รู้จักค่ะ โดย: นุ่มณอ่อนนุช
วันที่: 31 กรกฎาคม 2551 เวลา:11:25:30 น.คนทำงานแบบนี้ได้..เก่งนะ..
น่านับถือๆ :) โดย: ... IP: 65.122.15.169 วันที่: 1 สิงหาคม 2551 เวลา:4:56:03 น.
เคยเจอหลายแบบเลยค่ะ แบบที่ไม่ตื๊อเลยซักนิด พอบอกไม่สนใจก็วางสายไป
กับแบบที่ไม่ยอมเปิดโอกาสให้เราพูด พอจะพูดเค้าก็พูดตัดหน้าตลอด แล้วก็พูดวนอยู่แต่ประโยคเดิมๆ จนเราขำ เลยถามเค้าว่า หายใจทันรึเปล่าคะ ...  สุดท้ายก็ไม่ได้ซื้ออะไรหรอกค่ะ ไม่อยากตัดสินใจอะไรทางโทรศัพท์อยู่แล้ว โดย: hiroko
วันที่: 8 สิงหาคม 2551 เวลา:21:24:16 น.เจอบ่อยมาก ทั้งประกัน บัตรเครดิต หลังๆมีฟิตเนส พวกนี้ทำให้ไม่กล้ารับโทรศัพท์ ต้องขอดูสายโทรเข้าก่อน เหมือนติดหนี้ หนีหนี้ไงไม่รู้ แต่แปลกพอรับไป รู้เลย ไม่ขายประกัน ก็ขายบัตรเครดิต แต่เราก็ปากหนัก ไม่กล้าปฏิเสธ ต้องทนฟังอยู่หลายนาที
ขอบอกไม่ได้แอ้มเราหรอก ใจแข็งโว้ย เต็มกลืนอย่างมากก็แกล้งสายหลุด...ตู๊ดๆๆ โดย: saita IP: 203.154.73.2 วันที่: 15 สิงหาคม 2551 เวลา:4:41:35 น.
|
บทความทั้งหมด
|
||||||||||||||||||||
 |
|
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [