ฤทธิ์ (นาย)ทางโทรศัพท์ เซ็งโคตร... นึกคำไหนไม่ออก นอกจากคำนี้เลย หลังกดมือถือทิ้งไปเฉยๆ แม้ฝ่ายโน้นจะพล่าม ขอใช้คำว่า พล่าม...ไม่จบ ถ้ายังทนฟัง (มัน)ต่อ คงได้ด่า ...เพิ่งกลับจากกินข้าวกลางวันอร่อยๆ ท่ามกลางบรรยากาศดีๆ มีฝนตกพรำๆ ด้วย ไม่อยากอารมณ์เสียเลยจริงๆ ให้ตายเถอะ เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า "สวัสดีคร้าบบบ คุณพี่...(ตามด้วยชื่อ) ใช่ไม๊ครับ..." "ไม่ทราบว่า คุณพี่ สะดวกคุยไหมครับ ผมโทร.จาก(ชื่อบ.ประกันแห่งหนึ่ง) อยากรบกวนเวลาคุณพี่สัก 5 นาที" ฉันอึ้งๆ ไป 2-3 วินาที "คะ ได้คะ มีอะไรคะ" รู้ทั้งรู้ว่าจะเจอกับอะไร แต่ก็นะปากหนัก ไม่ปฏิเสธ เพราะคิดว่าเอ๊าวะ ฟังก็ได้แค่ 4-5 นาที พลางคิดไปว่า ถ้าโปรดักส์ดี น่าสนก็อาจจะรับไว้พิจารณา ว่าแล้วอีตานั่นก็พูดรัวเป็นชุด อธิบายถึงโปรดักส์ที่มานำเสนอ สิทธิประโยชน์ต่างๆ นานา โดยไม่ลืมที่จะตบเป็นระยะว่า เป็นข้อเสนอสุดพิเศษ และพิเศษจริงๆ สำหรับเรา ฟังแบบไม่คิดอะไร อาจเคลิ้มไปได้เหมือนกันว่า เออหนอ ข้อเสนอที่ว่า คงสร้างสรรค์มาเพื่อ กรู แน่แท้ (บ้า แท้) "เท่าไรนะคะ" ฉันถามหลังฝ่ายโน้นพูดยังไม่ทันจบ แต่ก็พล่ามมาได้พักใหญ่แล้ว "เดือนละxxxx เองครับ คุณพี่ส่งแค่ 5 ปี ได้คุ้มครอง 15 ปี แถมมีเงินปันผลทุกปี ได้ดอกเบี้ยอัตราสูงกว่าธนาคารพาณิชย์ทั่วไปมาก" "สูงกว่าน่ะเท่าไรคะ"ฉันถาม ฝ่ายโน้นไม่ตอบตัวเลขเจาะจง แต่เลี่ยงไปว่า "สูงกว่าแน่ๆ ถ้าดูจากผลประกอบการของเราที่ผ่านมา" "ขึ้นอยู่กับผลประกอบการใช่ไม๊คะ"ฉันถามย้ำ "สูงกว่าทั่วไปแน่ๆ ครับ คุณพี่ออมเดือนละเท่านี้เอง เป็นข้อเสนอที่ดีมากๆ เลยครับ" ...ฉันเกือบใจอ่อนไปเหมือนกัน เพราะชั่วขณะหนึ่งก็คิดว่า ถือเป็นการออม ถ้าใจไม่ไพล่ไปนึกถึงว่า เคยซื้อกรรมธรรม์ประมาณเดียวกันนี้ของค่ายอื่น โดยการตัดสินใจทางโทรศัพท์แบบนี้ไปแล้ว...ครั้งโน้นยอมรับเลยว่าใจอ่อน เพราะน้องคนขายตั้งใจมากๆ และพูดจาดีมาก ไม่ยัดเยียดจนทำให้รู้สึกอึดอัด ทำให้ใจอ่อนไปกับความตั้งใจของน้อง...แม้ในภายหลังเมื่อไปเล่าให้คนอื่นๆ ฟังแล้วต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ไอ้ที่ซื้อไปไม่เห็นดีเลยอ่ะ "ไม่ดีก็ไม่ดี แต่อยากซื้อ(เว้ยย)"คิดในใจ แต่ครั้งนี้ "ไม่ไหวมั้ง ถ้าซื้อแล้วซื้ออีก"ฉันคิดในใจ และตอบกลับไปว่า "พี่คิดว่าพี่คงไม่สะดวกน่ะคะ ถ้าจะให้พี่ตัดสินใจตอนนี้" "แต่คุณพี่สนใจใช่ไหมครับ ผมโทร.มาใหม่อีกทีวันจันทร์ก็ได้"นายนั่นพูดเองเออเอง และว่า "เอ่อ ทาษโทษนะครับ ไม่ทราบว่า คุณพี่สนใจโปรแกรมนี้สักกี่% ครับ" "อืมกี่% สัก 60% ละกัน" "ขอบคุณมากครับ เด๋ววันจันทร์ผมโทร.มาอีกทีนะครับ"ว่าแล้วก็วางหูไป โดยไม่ทันให้ปฏิเสธ ...ฉันก็ลืมๆ ไปแล้วอ่ะนะ... พูดถึงนาย และนางสาว นักขายทางโทรศัพท์นี่ หลายเดือนก่อนก็เคยทำเอาหัวเสียมาแล้ว ครั้งโน้น มู้ดดี้สุดๆ เพราะคุณน้อง (เสียงเด็กมาก) โทร.นำเสนอบัตรเครดิต แน่นอนว่า ต้องสุดพิเศษ สำหรับคุณพี่อีกเช่นเคย ฉันปฎิเสธแข็งขันว่า ไม่สนใจแบบสุดภาพสุดๆ "ไม่ดีกว่าคะน้อง พี่ไม่สนใจจริงๆ ตอนนี้พี่มีบัตรเครดิตอยู่แล้ว 2 ใบ พี่ไม่อยากได้เพิ่ม" "แต่คุณพี่คะ คุณพี่รับอีกสักใบ ไม่ต้องใช้ก็ไม่เป็นไรคะพี่ เอาไว้เผื่อฉุกเฉิน" น้องนางนั้นยังคงตื้อ "อืม ไม่ดีกว่าคะน้อง"ฉันยังคงยืนยันคำเดิม และก็ต้องอึ้งเมื่อได้ยินเสียงปลายสายพูดต่อว่า "คุณพี่ค่ะ ของแถมสำหรับแคมเปญนี้ดีมากๆ เลยนะคะ หนูยังอยากได้เลยคะคุณพี่" ไม่อึ้งยังไงไหว เมื่อขายโปรดักส์ไม่ได้ ก็หันมาขายของแถมแทน แต่ไม้ตายของน้อง พี่รับไม่ได้จริงๆ (ฉันคิดในใจ) หลังจากอึ้งไป 4-5วินาที จึงได้สติตอบกลับไปว่า "น้องคะ แค่นี้แล้วกันนะคะ" กลับมาที่นายคนเดิม... ![]() ![]() บ่ายวันนี้ (วันจันทร์) มีสายเข้าทางมือถือ ดูเบอร์ไม่คุ้นเท่าไร แต่เห็นว่าเป็น 02 เบอร์ landline ก็นะรับก็รับ "สวัสดีครับคุณพี่... ผม...ที่คุยกับคุณพี่เมื่อวันศุกร์" (กรูว่าแล้ว ฉันคิดในใจ) ก่อนตอบไปว่า "คะ จำได้คะน้อง พี่คิดว่าพี่ไม่ทำดีกว่านะคะ" "ทำไมละครับคุณพี่ แคมเปญนี้พิเศษจริงๆ นะครับ"ยังไม่ละความพยายาม ว่าแล้วก็มั่วนิ่มพูดต่อ โดยไม่สนใจคำพูดของฉันก่อนหน้านี้เลยสักกะติ๊ด "ผมเสนอโปรแกรมเบสิคสุดให้คุณพี่เลยก็ได้นะครับ เท่ากับออมเงินวันละ....บาทเอง" "คะ แต่พี่คิดว่า พี่ไม่สนใจนะคะ ไว้คราวหลังละกันนะคะ" "โปรแกรมที่ผมเสนอนี่ ถ้าคุณพี่ไม่พร้อมที่จะจ่ายเมื่อไรก็หยุดได้ทันทีเลยนะครับ ไม่จำเป็นต้องส่งถึง 5 ปีก็ได้" "คะๆ แต่ถ้าพี่จะทำ พี่คงต้องทำให้จบอ่ะคะ แต่นี่พี่คิดว่า ไม่ทำดีกว่านะคะ เอาไว้โอกาสหน้าละกันนะน้อง" ฉันตอบกลับไปแบบใจเย็น (จริงๆ นะ) "ผมจะรู้ได้ยังไงว่าโอกาสหน้าน่ะเมื่อไร"... เฮ้ย...ฉันคิดในใจ ...ประโยคคำถามข้างต้นมันคิดได้ยังไงฟะ อึ้งไป 2-3 วินาที ฉันก็ตัดสินใจได้ในบัดดลว่า กรูไม่ขอต่อความยาวสาวความยืดกับอ้าย (เวร) นี่อีกต่อไป ![]() สวัสดีค่ะแวะมาทักทายยามบ่ายค่ะ
โดย: ปาณฟ้า
![]() เจอโทรฯประเภทนี้บ้างทีก็อารมณ์เสียนะค่ะ เห็นใจค่ะ
![]() ขอบคุณที่แวะไปทักทาย และยินดีที่รู้จักค่ะ โดย: นุ่มณอ่อนนุช
![]() คนทำงานแบบนี้ได้..เก่งนะ..
น่านับถือๆ :) โดย: ... IP: 65.122.15.169 วันที่: 1 สิงหาคม 2551 เวลา:4:56:03 น.
เคยเจอหลายแบบเลยค่ะ แบบที่ไม่ตื๊อเลยซักนิด พอบอกไม่สนใจก็วางสายไป
กับแบบที่ไม่ยอมเปิดโอกาสให้เราพูด พอจะพูดเค้าก็พูดตัดหน้าตลอด แล้วก็พูดวนอยู่แต่ประโยคเดิมๆ จนเราขำ เลยถามเค้าว่า หายใจทันรึเปล่าคะ ... ![]() สุดท้ายก็ไม่ได้ซื้ออะไรหรอกค่ะ ไม่อยากตัดสินใจอะไรทางโทรศัพท์อยู่แล้ว โดย: hiroko
![]() เจอบ่อยมาก ทั้งประกัน บัตรเครดิต หลังๆมีฟิตเนส พวกนี้ทำให้ไม่กล้ารับโทรศัพท์ ต้องขอดูสายโทรเข้าก่อน เหมือนติดหนี้ หนีหนี้ไงไม่รู้ แต่แปลกพอรับไป รู้เลย ไม่ขายประกัน ก็ขายบัตรเครดิต แต่เราก็ปากหนัก ไม่กล้าปฏิเสธ ต้องทนฟังอยู่หลายนาที
ขอบอกไม่ได้แอ้มเราหรอก ใจแข็งโว้ย เต็มกลืนอย่างมากก็แกล้งสายหลุด...ตู๊ดๆๆ โดย: saita IP: 203.154.73.2 วันที่: 15 สิงหาคม 2551 เวลา:4:41:35 น.
|
บทความทั้งหมด
|