อีกสามปีเจอกัน เรียบง่าย ชัดเจน ได้แต่คิดในใจว่าถ้ายังอยู่นะ....
ไม่ได้จะรีบไปไหนหรอก แต่อะไรก็ไม่แน่ไม่นอน เคยได้ยินไหม การพบกันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ การจากกันก็เหมือนกัน
ทั้งการพบและการพราก ไม่เราเอง ก็อะไรสักอย่างที่เหนือจากเรา กำหนดไว้...เชื่อไหม

ครั้งนี้กับครั้งที่แล้ว หกปีเลยเหรอ ไม่น่าเชื่อนะว่านานขนาดนั้น จำไม่ได้จริงๆ เพราะเป็นคนไม่จำวัน เดือน ปี แต่นึกดูก็คงนานแล้วจริงๆ มีอะไรเกิดขึ้นมากมายในระหว่างหลายปีนั้น
บางเรื่อง บางเหตุการณ์ เป็นรอยแผล เป็นภาพจำ เป็นความทรงจำ หรือเป็นอะไรสักอย่างที่มีผลจนวันนี้
มีทั้งเข้าใจ ยอมรับ และเปลี่ยนแปลง และบ้างก็ทำอะไรไม่ได้มากกว่าปล่อยมันไป เจ็บปวด จดจำและลืมเลือน
ระยะทาง
ระหว่างนั้น
เราต่างเติบโต
ใช่ไหม
ระหว่างนั้น ระหว่างเรา
เคยไหมที่รู้สึกว่า ถ้ารู้อย่างนี้จะไม่...
มีกันทุกคนนั้นล่ะ
การยอมรับคือการเรียนรู้อย่างหนึ่ง ไม่ว่าเราจะอยากรู้ อยากเข้าใจเพิ่มขึ้นไหม
เคยอ่านนิยายของศรีบูรพาไหม
'ข้างหลังภาพ'อันโด่งดัง
'แม้ฉันจะตายโดยปราศจากคนที่รักฉัน
แต่ฉันก็ยังอิ่มใจที่มีคนที่ฉันรัก'
...ไม่ได้จะรีบไปไหนหรอกนะ แค่บางประโยคในนิยายที่ชอบ...
ดีใจนะที่ได้เจอกันอีก
....
จุดจบของสิ่งหนึ่ง คือจุดเริ่มต้นของสิ่งใหม่เสมอ
.....ใช่ไหม