เรื่องของ เส้นหะมอยกับขนมปลากริมยายชู


เรื่องของ เส้นหะมอยกับขนมปลากริมยายชู



* หมายเหตุ เพื่อให้เข้าในตรงกันในความหมายของภาษาคำที่จะโพสต์ลงเพื่อหลีกเลี่ยง ภาษาอันนำมาซึ่งความหยาบโลน ไม่สุภาพและไม่เหมาะสม ผมจึงขอหลีกเลี่ยงการใช้ภาษาเขียนคำหนึ่ง แทนโดยใช้ภาษาเขียนอีกคำหนึ่งซึ่งไม่มีความหมาย แต่ขอให้ผู้อ่านโพสต์นี้เข้าใจตรงกันนะครับกับความหมายของคำคำนั้นคือ

หะมอย แปลว่า ขนเพชร ที่ขึ้นหร็อมแหร็ม หรือดกดื่นอยู่ที่บริเวณของลับ

เข้าใจตรงกันแล้วนะครับ ถ้าเช่นนั้น ลุยเลย......


1.


ท่ามกลางความมืดก่อนเที่ยงคืน


ไฟคู่หน้าของรถแลนด์โรลเวอร์ฉีดพุ่งฉีกฝ่าผ่านม่านมืด ส่องให้เห็นพื้นผิวถนนยางมะตอย และเส้นขีดแบ่งเลนถนนวิ่งสวนอยู่ไม่ขาดสาย วงล้อรถหมุนในอัตราความเร็วไม่มากนัก ภายในรถอัดแน่นด้วยจำนวนนักดนตรีและเครื่องดนตรี


"ขณะที่ยายแก้วกำลังนั่งตักขนมปลากริมใส่ปากกินอย่างเอร็ดอร่อย พลันสายตาของยายแก้วก็เหลือบไปสิ่งแปลกปลอมปะปนมากับเนื้อน้ำขนมปลากริมถ้วยนั้น

เรื่องเล่ายามดึกของเสมดำเนินเรื่องมาได้เกือบครึ่งเรื่องแล้ว.......


2.




ภาระหลังการแสดงดนตรีจบลงคือสี่ทุ่มครึ่ง บวกรวมกับการเก็บข้าวของขึ้นรถ เอ้อระเหยเอ่ยถ้อยจำนรรค์สนทนาร่ำลากับแฟนเพลงและเจ้าภาพ กว่าจะได้รวมพลขึ้นรถ ก็กว่าห้าทุ่ม


ขณะเดินทางกลับ หากไม่มีเรื่องราวภายในงานการแสดงที่เพิ่งลงจากเวทีมาให้ต้องคุยต่อยอด เสียงสนทนาบนรถขณะเดินทาง ก็จะค่อย ๆ ผลอยหายไปทีละคนสองคน


แต่ไม่เงียบสนิท....


สุดท้ายแล้ว หากระยะเส้นทางหมุดหมายงานแสดง ถึงแม้จะไกลสักเท่าใด ถ้อยสนทนาเป็นเรื่องบ้างไม่เป็นเรื่องบ้าง จริงบ้าง โม้บ้าง ก็จะไม่ขาดหายไปในตลอดเส้นทางกลับบ้านยามค่ำคืน


นอกจากอ้น โชเฟอร์มือหนึ่งและมือเพอร์คัสชั่นประจำวงที่จะไม่มีสิทธิ์หลับแล้ว เสมมือแอคคอเดี้ยน และพ่วงตำแหน่งโชว์เฟอร์ผลัดสองเข้าไปด้วย ก็จะไม่หลับเช่นกัน


ถ้อยสนทนาระหว่างทาง จากคนสองคนข้างหน้ารถ เสมบอกว่า จำเป็นต้องมี เพื่อไม่ให้โชว์เฟอร์คนขับเผลอหลับ จนอาจนำไปสู่อุบัติเหตุระหว่างทาง


ดังนั้น บนเส้นทางกลับสู่บ้านบนรถที่อัดแน่นด้วยชีวิตและเครื่องดนตรีของศิลปินโฟล์คเหน่อ จึงมิอาจขาดถ้อยสนทนาได้ แม้จะดึกหรือไกลสักปานใด




3.


“สาย ๆ วันนั้นยายชูพร้อมหาบขนมปลากริมร้อน ๆ ก็มุ่งตรงไปสู่บ้านยายแก้ว ซึ่งเป็นเพื่อนและลูกค้าขาประจำของแกทันที” เสม นักเล่าเรื่องประจำรถ เปิดหัวเรื่องเล่าหลังเริ่มรู้ว่าเสียงของสมาชิกบนรถเริ่มหายไปทีละคนสองคน จากความเพลียและง่วง


เหนือสิ่งอื่นใด มุ่งหมายหลักผมรู้ว่าเสมต้องการให้ อ้น โชว์เฟอร์ ที่กำลังนั่งอยู่หลังพวงมาลัยแลนด์โรว์เวอร์ ได้ผ่อนคลายหายง่วงมากกว่าคนใดในรถ


“ทันที ที่วางหาบลงหน้าบ้านยายแก้วเพื่อนเกลอ ถ้อยสนทนา ก็ว่าไปพร้อมกัน กับการคนทัพพีเพื่อไล่ปลุกเนื้อน้ำขนมปลากริมในหม้อให้ตื่นหมุนวนเข้ากัน ตามความเคยชิน” เสมไม่ได้บอกรายละเอียดของ ถ้อยสนทนาระหว่างคนสองคนในเรื่องเล่า แต่เสมเกริ่นก่อนหน้านี้แล้วว่ายายชูแม่ค้าขนมปลากริมและยายแก้ว ลูกค้าประจำเคยเป็นเพื่อนเที่ยวกันมาก่อนสมัยยังสาว


ขณะที่ยายแก้วกำลังนั่งตักขนมปลากริมใส่ปากกินอย่างเอร็ดอร่อย พลันสายตาของยายแก้วก็เหลือบไปสิ่งแปลกปลอมปะปนมากับเนื้อน้ำข้นของขนมปลากริมถ้วยนั้น





“เฮ้ย อีชูนี่อะไรวะ” ว่าพลางยายแก้วก็ใช้ปลายนิ้วหัวมือกับนิ้วชี้คีบสิ่งแปลกปลอมที่ว่านั้นออกมาจากถ้วยขนมปลากริมด้วยความระมัดระวังและสงสัย


เส้นขนสีดำ หงิก ๆ งอ ๆ ไม่เป็นเส้นตรง ความยาวพอประมาณ เส้นผมก็ไม่ใช่ ขนหน้าแข้งก็ไม่เชิง


“เฮ้ย หะมอย อีแก้ว เส้นหะมอยโว้ย อีแก้วทิ้งไป เอาเส้นหะมอยทิ้งไป ขนมปลากริมถ้วยนั้นก็เททิ้งไปด้วย เอาใหม่ เอาใหม่ เดี๋ยวตักในหม้อให้ใหม่” ว่าพลางหัวเราะพลาง ยายชูคว้าถ้วยใบใหม่แล้วพลิกตะแคงโชว์ก้นถ้วยให้ยายแก้วดู เพื่อเรียกความมั่นใจว่าไม่มีเส้นหะมอยติดค้างอยู่ พร้อมคว้าทัพพีหมุนคนขนมปลากริมในหม้อใบเดิม แล้วตักขนมปลากริมใส่ถ้วยส่งให้ยายแก้วอีกครั้ง


ไม่ทันที่ยายแก้วจะได้เอ่ยปากบอกยกเลิก ถ้วยขนมปลากริมก็ถูกส่งมาอยู่ในมือพร้อมช้อนเสียแล้ว


ยายแก้วถือถ้วยค้างอยู่เช่นนั้นเสียเนิ่นนาน ท่ามกลางความเงียบงันและครุ่นคิด


“อ้าวมึงเป็นอะไรวะ อีแก้ว อีห่า ถือถ้วยปลากริมค้างเติ่งอยู่นั่นแหละ ไม่กินสักทีล่ะ เดี๋ยวกูจะได้รีบไปขายบ้านอื่นต่อ” เสียงยายชู แม่ค้าปลากริม ทำลายความเงียบด้วยคำถาม


“อีชู อีฉิบหาย มึงแน่ใจรึว่า เส้นหะมอย เส้นเมื่อตะกี้ของมึงมันหล่นค้างอยู่ในถ้วย มันไม่ได้หล่นลงในหม้อปลากริมทั้งหม้อ ของมึงหรอกรึ” ว่าเสร็จ ยายแก้วก็วางถ้วยขนมปลากริมที่ถือค้างไว้ลงในหาบ แล้วเดินหนีเข้าบ้าน ส่วนยายชูก็คว้าทัพพีกำแน่นแล้วคว้านคนในหม้อปลากริม เสมือนกำลังค้นหาอะไรบางอย่างในหม้อ....อย่างนิ่งเงียบอยู่คนเดียว





นอกจากเสียงหัวเราะพร้อมกันของอ้นและเสมจะดังลั่นสนั่นรถหลังทิ้งท้ายประโยคเรื่องเล่าแล้ว ผมยังแอบได้ยินอีกหลายเสียงหัวเราะเบา ๆ ดังอยู่ในซอกมุมของรถแลนด์โรเวอร์ของเราคันนี้.....


รวมทั้งตัวผมด้วยก็แอบหัวเราะ






Create Date : 07 กันยายน 2550
Last Update : 7 กันยายน 2550 8:49:23 น.
Counter : 748 Pageviews.

7 comments
Blog 29/2563 จดบันทึกไว้ในไดอารี่ **ทำบุญวันพระ 16 กพ.2563** เริงฤดีนะ
(16 ก.พ. 2563 11:32:47 น.)
No. 857 เที่ยวถิ่นเก่า เสียงคลื่น กับอาหาร..? ไวน์กับสายน้ำ
(14 ก.พ. 2563 05:53:01 น.)
❤ ⓛⓞⓥⓔ ❤ สุ ข สั น ต์ วั น แ ห่ ง ค ว า ม รั ก : V a l e n t i n e -s D a y ❤ Tui Laksi
(14 ก.พ. 2563 17:33:05 น.)
ห่อริบบิ้นสีชมพูเปิดออกมามีดอกไม้สีม่วง สมาชิกหมายเลข 4313444
(14 ก.พ. 2563 05:48:16 น.)
  



ขนมปลากริมมอยเชอร่า


ผมเคยเจอดีกว่ายายแก้วอีก
ซื้อข้าวเหนียวมากิน
เจอมอยเชอร่าแฝงอยู่ในข้าวอ่ะ
ไม่รู้ตกลงไปตอนนึ่งข้าว
หรือแม่ค้าเอามือไปเกา....
แล้วเอามือมาคดข้าวขายผมต่อ
โดย: Nagano วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:9:05:28 น.
  
ขำตอนจขบเล่า
แต่ถ้าประสพการณ์ตรงๆ
คงขำไม่ออก
โดย: Kurt Narris วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:9:57:14 น.
  
สวัสดีเช้าวันศุกร์ค่ะ

นี่เรื่องจริงหรือป่าวเนี่ย
โน๋ก็เคยโดนมาแล้ว ค่ะ แทบอ้วกกันเป็นแถว
คือว่าพวกเรา 4-5 คน จะซื้อกับข้าวมากินรวมกันในมื้อกลางวันที่บริษัท เพื่อเป็นการประหยัดเงิน มีอยู่วันหนึ่งวันนั้นซื้อต้มฟักไก่มะนาวดองมา กินกันเอร็ดอร่อย จนต้มเกือบหมดถ้วย จึงเห็นว่ามันมีไอ้เจ้าเส้นหะมอยเนี่ยมันอยู่ในถ้วย เท่านั้นแหละ มีคนโวยวายแล้วหยิบมันขึ้นมา ทุกคนวางช้อนลงอิ่มกันหมดเลยด้วยสีหน้าที่บอกไม่ถูกของแต่ละคน เรางี้แทบอาเจียร หรือคำธรรมดาว่า อ้วก
โดย: โสนบ้านนา วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:10:22:16 น.
  
โอยยยย................. ถ้ายายชูยังอยู่ ป่านนี้คงไม่มีใส่ในหม้อขนมแล้ว
มันคงร่วงหมดไปแล้วมังครับ ..555555555555
โดย: ตาอ้วนชวนคุย วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:10:41:18 น.
  
เอ่อ...เคยซื้อเฉาก๊วยถ้วยละ 10 บาท...กินไปเกินครึ่ง เจอเส้น..ไม่อยากจะคิดว่าเป็นเส้นหะมอยเลย

คงเป็นผมคันของคนขายมั้ง?
...
......
.........

โดย: Jikkyjang วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:12:27:48 น.
  
มาเยี่ยมกันเน้อ

emoemoemo
โดย: หอมกร วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:16:30:46 น.
  
สเน่ห์ขนมปลากริมยาชูเค้าล่ะ
โดย: คนเลวที่แสนดี วันที่: 7 กันยายน 2550 เวลา:16:38:34 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Folkner.BlogGang.com

โฟล์คเหน่อ
Location :
สุพรรณบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด