[Y]มาแชร์ประสบการณ์ความรักให้ฟังครับ 13
“ดูไรวะ”

ผมยืนเท้าสะเอว มองไปที่ทีวีสลับกับหน้าเขา

“ข่าวสิวะ”

เออ ช่องข่าวกูรู้ แต่มรึงไม่คิดจะมองเรือนร่างกูหน่อยหรอ นี่กูมาอ่อยถึงที่แล้วนะ ไหนเพื่อนมรึงบอกว่ามรึงหื่นนักหื่นหนา นี่กูแทบจะเปลื้องผ้าให้ดูแล้วนะ ยังไม่คิดจะมองเลย

ผมเห็นดังนั้นก็ต้องถอดใจ??? เดินเข้าห้องไปใส่เสื้อผ้า

จริงๆแล้วผมไม่ได้ต้องการให้เขามาปลงมาปล้ำผมหรอกนะ ผมแค่อยากดูว่าเขาจะทำหน้ายังไงถ้าเห็นผมแบบไร้เสื้อผ้า แต่ผมก็ลืมข้อสำคัญใหญ่ๆข้อนึงไปคือ

กูเป็นผู้ชาย!!!!!

ผมหัวเราะให้กับตัวเองที่คิดได้ ก่อนจะเปิดประตูเดินออกไปยังห้องนั่งเล่น แล้วนั่งลงข้างๆเขา

เราสองคนนั่งดูข่าวไป คุยกันไป แต่ไม่มีใครเริ่มพูดถึงเหตุการณ์ในลิฟท์เลย

ผมยังคงสงสัยว่าทำไมเขาไม่ตอบบีบีผม แล้วมาที่คอนโดผมทำไม มาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ผมก็เลือกที่จะไม่ถามอะไรออกไป รอให้เขาเป็นคนพูดเอง

เขาก็คงคิดแบบผมมั้ง หรือเขาลืมก็ไม่รู้ แต่เขาก็ไม่พูดเรื่องนี้เหมือนกัน

เราอยู่ในห้องกันสองคน ดูทีวี เปิดคอมเล่นเกม อ่านหนังสือ ทำงาน บางช่วงก็มีเรื่องคุยกัน แต่บางช่วงก็เงียบด้วยกันทั้งคู่ จนเวลาล่วงเลยไปถึงประมาณ2ทุ่ม เขาก็ชวนผมออกไปกินข้าว

เราสองคนเดินจูงมือกันไปขึ้นรถ !!! ไม่ใช่ เราสองคนเดินไปขึ้นรถ พี่ยามก็ถามว่าไปไหน ป่านนี้ ปกติไปดึกหนิ

เขามองหน้าผมก่อนจะยิ้มให้ทำนองว่า มรึงจะตอบหรือกูตอบ

ผมเห็นดังนั้นเลยรีบตอบก่อน

“ไปกินข้าวเฉยๆครับ”

แล้วก็เดินขึ้นรถไป

พอขึ้นรถไปปุ๊ปเขาก็ถามว่า

“ทำไมต้องเฉยๆด้วย”

เออว่ะ ทำไมวะ 55555 ผมขำให้กับตัวเอง ก่อนที่จะไม่พูดอะไร แล้วหันไปรัดเข็มขัดแทน

เขาขับรถพาผมมาที่วิลล่าแห่งหนึ่ง โดยที่ไม่ถามความสมัครใจผมเลย

พอผมเห็น ผมก็เริ่มโวยวาย

“โอยยยยย เอาอีกแล้วมรึง กินถูกๆมั่งไม่ได้รึไงห๊ะ กูไม่มีเงินแล้วนะเว้ย นี่ถ้ากินที่คอนโด จานละ40บาทเองนะมรึง”

เขารับฟังครับ แต่ไม่ตอบอะไรกลับมา แถมยังขับรถเข้าไปไม่สนใจผมอีก!!!!! ฟัคยูๆๆๆๆๆๆๆ

ผมลงจากรถ เดินข้างๆเขา พลางเลือกร้านอาหารที่อยากกิน

ตอนแรกที่บ่น ก็บ่นไปงั้นแหละครับ ถ้าได้ก็ดี ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร เพราะนานๆ ผมกับเขาจะได้กินข้าวด้วยกัน แถมวันนี้มาวิลล่าอีก ร้านอาหารเยอะแยะเลย

แน่นอนครับว่าสายตาหลายคู่จับจ้องมาที่เรา แต่ผมเริ่มชินซะแล้วหร่ะ ก็เลยไม่ค่อยได้สนใจอะไร หันไปชี้ร้านนู้นร้านนี่ว่าน่ากิน

สุดท้ายก็เลือกไม่ได้สักที 5555555555555

“สรุปมรึงจะแดกร้านไหนเนี่ย”

เขาบ่นครับ 

“ก็กูอยากกินหมดเลย”

ผมตอบกวนตีนเขาไป แล้วก็ก้มรับชะตากรรม

แปะ! เขาตบหัวผม TT

สุดท้าย ก็เป็นเขาที่เลือกร้านอาหาร

ตอนนี้เราเข้ามาอยู่ในร้าน โคโค่ แกงกะหรี่ครับ

พอเปิดประตูเข้ามา พนักงานก็ยิ้มต้อนรับ สวัสดีเขา

ใช่ครับ สวัสดีเขา!!! เพราะมองมาที่ผมแว๊ปเดียว ก็หันไปยิ้มให้เขาใหญ่เลย

!!!! โว้ยยยยยย

พนักงานพามายังที่นั่งก่อนจะหยิบเมนูให้

คราวนี้ผมรู้ทันครับ เลยรีบพูดดักก่อน

“อย่าสั่งมาเยอะนะมรึง”

เขาเงยหน้ามายิ้มให้ผม แล้วก็ก้มลงไปดูเมนูต่อ

เราสั่งอาหารกันคนละจาน แล้วของกินเล่นอย่างนึง น้ำดื่ม1ขวด

อาหารที่นี่อร่อยครับ ผมชอบกิน เพราะไอผักแดงๆที่มีอยู่ทุกโต๊ะมันอร่อยดีพอกินกับข้าวแกงกะหรี่

ติดอย่างเดียวที่ผมไม่ชอบคือ มันร้อน 55555555555 เพราะผมเป็นคนไม่ชอบของร้อนด้วยสิ ยิ่งเวลาซื้อก๊วยเตี๋ยวมากินที่ห้องนะ ผมต้องปล่อยให้มันอุ่นๆก่อนแล้วค่อยกิน

แต่หนุ่มฮ๊อทนี่ ผมไม่เคยไม่ชอบเลยนะ

ยกเว้นก็แต่ไอบ้าตรงหน้าเนี่ยแหละ!!!!

เราทั้งคู่กินกันไป คุยกันไป พร้อมกับสายตาจากพนักงานที่มองมาโต๊ะเราตลอดเวลา

พอกินเสร็จเขาก็เรียกเก็บเงิน

ตอนแรกเขาจะเลี้ยงผม ผมโวยวายไม่ยอม ให้ตายยังไงก็ไม่ยอม เราทั้งคู่เลยแชร์กัน ผมเอาเงินให้เขา เพราะเขาใช้บัตรรูดแทนเงินสด

พอท้องอิ่ม เราก็เดินดู เดินเล่นในวิลล่า เดินเรียกคะแนน เดินเรียกความอิจฉาจากคนอื่นๆ

เดินไปได้สักพัก เขาก็หันมาถามผม

“อยากกินอาฟเตอร์ยูมั้ย”

ผมได้ยินดังนั้นก็หันไปหาเขา ทำหน้าทำตาอ้อนวอน ตาใสๆ

“อยากๆๆๆๆ กูยังไม่เคยกินเลย”

ใช่ครับ ตั้งแต่ผมมาอยู่กรุงเทพเนี่ย ผมยังไม่เคยกินอาฟเตอร์ยูเลย

เขายิ้มรับก่อนจะเดินนำไปยังร้าน

“โหหหหหห คนเยอะว่ะ”

ผมตกใจกับภาพข้างหน้า คนยืนต่อแถวกันเต็ม สงสัยจะแป้ว ไม่ได้กิน

ผมทำหน้าเสียใจ แบบจะร้องไห้ เขาหันมาเห็นหน้าผม เลยหัวเราะเบาๆออกมา แล้วยกมือมาวางไว้บนหัวผม แล้วก็ขยี้!!!เบาๆ

เอาอีกแล้วมรึง ขยี้อีกแล้ว!!

“เอาหน่า ไม่นานหรอก เดี่ยวก็ได้กิน”

เขาพูดให้กำลังใจ ก่อนจะพูดต่อ

“รอนี้นะ เดี่ยวไปจองคิวให้”

แล้วเขาก็เดินไปหาพนักงานต้อนรับ คุยกันนิดหน่อยแล้วเดินยิ้มกลับมา

ทำไมมรึงหล่อจังวะ!!!!

เรายืนรอหน้าร้านได้ครู่ใหญ่ พนักงานก็ตะโกนเรียกชื่อ ซึ่งเรียกความสนใจให้ทุกคนมองมาที่ผม

“คุณแนวนิ้วครั้งแรก เชิญครับ” (ละชื่อไว้แล้วกันนะครับ ^^)

ผมตกใจ สะดุ้งตัว ก่อนจะยกมือ แล้วตะโกนตอบรับแบบอายๆ 

“ครับ”

แล้วเดินเข้าร้านไป ผ่านสายตา รอยยิ้ม และเสียงหัวเราะเบาๆจากคนอื่นที่ยืนรออยู่

ส่วนไอบ้านั่นอะหรอ!!!

ก็เดินหัวเราะตามหลังผมเข้าร้านมาหน่ะสิ!!!!

ผมยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ ดูเมนูของหวานที่เยอะแยะเต็มไปหมด

ผมเลือกอยู่นาน แต่ก็เลือกไม่ได้สักที

อยากกินหมดเลยยยยยย 

ก็เลยหันไปถามเขา

“อันไหนที่คนมาครั้งแรกต้องกินวะ”

เขาหัวเราะออกมาก่อนที่จะหันไปหาพนักงานแล้วสั่ง อะไรโทสๆ ให้แล้วจ่ายเงิน เดินนำผมไปยังที่โต๊ะ

!!!! ทำไมมันจ่ายเงินเลยวะ ไม่บอกกันก่อน จะได้หาร

“เอากูหารด้วย”

พอนั่งลงปุ๊ป ผมก็ยื่นเงินครึ่งนึงให้เขา

แต่เป็นอย่างที่ผมคิดครับ เขาไม่รับ

“กูเลี้ยงเอง”

ดี!!!

ไอที่เขาสั่งมาเนี่ย เป็นแค่ขนมปัง แล้วก็มีไอติมแถมมาด้วย ตอนแรกผมก็งงว่ามันจะอร่อยมากขนาดนั้นเลยหรอ แต่พอได้กินเท่านั้นแหละ

ฟินจุงเบยยยยยย!!!

เขาสั่งมาจานเดียว เราทั่งคู่ก็แย่งกันกิน อันที่จริงไม่ได้เรียกว่าแย่งหรอก เพราะว่า เขาแทบจะไม่กินเลย

จะกินก็ต่อเมื่อผมหันไปสั่งให้กิน

เหมือนหมาเลยเนอะ 55555555555555

พอกินเสร็จ เขาก็ขับรถมาส่งผมที่คอนโด

พี่ยามก็ถามอีกตามเคย

“วันนี้กลับเร็วอีกแล้วนะพ่อหนุ่ม”

ผมยิ้มให้เขา แต่ก่อนที่ผมจะได้ตอบกลับไป

อีกคนก็ชิงตอบก่อน

“เขาไม่ชอบอยู่กับผมดึกๆอ่ะครับ ไม่รู้กลัวอะไร”

พี่ยามหัวเราะลั่น ไอบ้านั่นก็หัวเราะลั่น ผิดกับผมที่ยืนนิ่ง จ้องหน้าแมร่ง!!!

อารายยยยย!!! พูดงี้หมายความว่ายังไงงงงงง ความหมายแอบแฝงอะไรรึเปล่าวะ!!! กูจะกลัวอะไรวะ แล้วก็นะ!!! กูบอกตอนไหนว่าไม่อยากอยู่กับมรึงดึกๆ!!!!!

พอทั่งคู่หัวเราะจนอิ่ม ผมก็บอกลาพี่ยาม แล้วหันไปด่าเขา

“กลับบ้านไปเลยมรึง”

เขายิ้มให้ ก่อนจะโบกมือลา แล้วขึ้นรถขับออกไป

ผมเดินเข้าคอนโด ขึ้นไปบนห้อง

แล้วก็เปลี่ยนเสื้อผ้า นั่งเล่นดอทสักตา ก่อนจะนอน

พอเล่นเกมเสร็จ ผมก็ปีนขึ้นไปนอนบนเตียง หยิบบีบีมาดู อ้าวเชรี่ย ลืมเปิดเครื่อง แล้วผมก็รีบเปิดเครื่อง

โหหหหหห สายไม่รับกี่สายจำไม่ได้ แต่เยอะมาก แถมPINGก็เยอะอีก

แน่นอนครับ ทั้งหมดนี่มาจากเขา อ้อ!ไม่ทั้งหมด มีไอจอร์นด้วย

ผมเลือกที่จะโทรกลับไปหาไอจอร์นก่อน

“ว่าไงมรึง โทรมามีไร”

เหมือนมันกำลังทำอะไรอยู่ เพราะผมได้ยินมันหันไปบอกว่า แปปนึง ก่อนที่จะตะโกนใส่ผม

“ไอสัส!!! เป็นเชรี่ยอะไรของมรึง ปิดเครื่องทำไม ผัวมรึงโทรตามใหญ่”

“55555555555555”

ผมหัวเราะให้มัน ตอนแรกไอความเป็น ผัว ที่มันยัดเยียดให้กับเขาหน่ะ มันก็ทะ:-)ๆ ฟังไม่เข้าหู แต่ตอนนี้ผมเริ่มชินหล่ะ ไม่ได้บอกว่าชอบนะ >///<

“ไม่ต้องมาหัวเราะเลย ไอสัส! แมร่งกูว่ามันไปจ้างนักสืบตามหามรึงแล้วแหละ”

“555555555555 ไอฟายยยยย เว่อร์หร่ะมรึง เจอกันแล้ว”

ผมหัวเราะให้มันแล้วตอบกลับไป ก่อนจะมานั่งเสียใจกับคำพูดตัวเอง

“นั่นแน่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ กูว่าแล้ว ที่มรึงหงุดหงิดวันนี้เพราะมันใช่มะ แถมยังปิดเครื่องหนีอีก แล้วยังแอบไปเจอกันอีก เอาแล้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

โอ้ยยยยยย ไม่น่าเลยกู ไม่น่าหลุดพูดออกไปเลย

มันกำลังจะแซวผมต่อ ผมก็ชิงพูดก่อน

“พอเลยสัสๆ แค่นี้นะ กูจะนอน”

แล้วผมก็กดวางสายไปเลย ไม่ปล่อยให้มันพูดอะไร

ก่อนจะกดเข้าไปดูบีบีที่เขาพิมพ์มาล่าสุด

“ถึงบ้านแล้วนะ”

ผมเพิ่งเห็นก็เลยรีบตอบกลับไป

“อืม กูจะนอนหร่ะนะ”

เขาอ่านทันทีแล้วตอบกลับมา

“อะไรวะ กว่าจะตอบกู แล้วจะไม่คุยกับกูอีก”

พอผมเห็นประโยคนี้ปุ๊ป ความทรงจำวันนี้ก็กลับมา

เออ ไอสัส!! ทำมาเป็นพูด วันนี้มรึงยังไม่คุยกับกูเลย

ผมตั้งหน้าจะพิมพ์ถามถึงเรื่องวันนี้ ว่าทำไมเขาไม่คุยกับผม ไม่ทักผม แต่ก็ต้องหยุดไว้ เพราะไม่อยากให้เรื่องมันบานปลาย ไม่อยากทะเลาะกับเขา แถมยังไม่อยากถามคำถามที่ไม่ควรถามอีก

เพราะจริงๆแล้ว การที่เขาไม่ทักผม ไม่คุยกับผม ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เพราะเราไม่ใช่คู่รักที่จะต้องมาโทรหาหรือบีบีหากันตลอดเวลา เราเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้นเอง

ผมลบประโยคที่พิมพ์ไป ก่อนจะเปลี่ยนเป็นคำอื่นแล้วส่งไปให้เขา

“อิอิ ไม่นอนแล้วก็ได้ มาๆ คุยไรกันดี”

แล้วคืนนั้น ผมก็ได้นอนตี2 เพราะคุยบีบีกับแมร่ง!!!!



Create Date : 26 พฤศจิกายน 2555
Last Update : 26 พฤศจิกายน 2555 0:25:23 น.
Counter : 4165 Pageviews.

1 comments
  
ชอบมาดค่าา น่ารักสุดๆ กรี๊ดดด งื้อออ ฟินอ่าา เหมือนนิยายเลย ไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นเรื่องจริง ถ้าบอกว่าแต่งขึ้นมาก็เชื่อนะเนี่ย น่ารักซะ! หาที่ไหนไหนได้อีกไหมเนี่ย โอ๊ยยย ทั้งจิก ทุบ สดีดสดิ้ง ฟอนจะตายอยู่แล้วค่าา
โดย: ปุ้กลุ้กจำโบ้ IP: 1.47.99.77 วันที่: 10 กรกฎาคม 2559 เวลา:1:11:47 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

แนวนิ้วนิ้วแนว
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 47 คน [?]



New Comments
พฤศจิกายน 2555

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
27
28
29
30
 
 
26 พฤศจิกายน 2555
All Blog