เขียนไว้อ่านเรื่อยๆ ครับ

 
มกราคม 2563
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
17 มกราคม 2563
 

....ลวงใจ บทที่ 22....

.... ลวงใจ .... (บทที่ 22)




บทที่ 22





ด้วยคลื่นจิตเดียวกัน ไม่นานเจนก็รู้ว่าชัยชนะกำลังขับมอเตอร์ไซค์ตามด้วยจุดประสงค์บางอย่าง..เขาอาจเป็นห่วงน้องชาย


แต่เมื่อใกล้เข้ามาเจนจึงเข้าใจ จะเร่งให้จรขับเร็วขึ้นก็ไม่ได้เพราะมังกรซ้อนอยู่ และจรก็บังคับรถด้วยมือเพียงข้างเดียว

ยิ่งไม่พอใจชัยชนะ ใจของเจนก็เพ่งไปที่จุดๆ เดียว..เจนอ่อนแอกว่าสู้จิตของชัยชนะไม่ได้แต่ก็รู้อะไรเพิ่มมากขึ้น รู้กระทั่งว่าทำไมมังกรทำปืนลั่นใส่ตัวเอง..จรไม่มีความสามารถอย่างเจนเพราะเขาอยู่ต่างสถานะ ถึงเจนจะพูดออกมาคำพูดของเจนก็จะกลายเป็นอย่างอื่นไป ข้อนี้เจนรู้ดี

“เกิดอะไรขึ้นหรือ?” ชัยชนะขับตามมาทัน..ถามเบาะหลัง

“มังกรโดนปืนสั่นใส่เพิ่งกลับจากโรงพยาบาลครับ” จรเอี้ยวตัวตอบชัยชนะที่อยู่เยื้องด้านหลัง..รถแฉลบแวบ!

“หึ..หึ..” มังกรกอดจรแน่น “เลี้ยวโค้งหน้าอีกสามกิโลก็ถึงแล้ว”

เจนไม่โต้ตอบอะไร..รู้ว่าพวกเธอกำลังเสียเปรียบหากชัยชนะไม่พอใจขึ้นมา

“ไม่พูดอะไรบ้างหรือ?” ความจริงชัยชนะไม่ได้มุ่งร้ายกับจรหรือมังกร เพียงแต่เขาอยากพูดคุยอยากอยู่ใกล้สาวที่พึงใจแค่นั้น แม้แต่ที่ทำปืนลั่นใส่น้องชายก็เพราะความปรารถนาชั่ววูบ

ความรักความพิศวาสไม่เข้าใครออกใคร ถ้าชอบก็คือชอบ ถ้าไม่ ต่อให้ดี สวย หล่อ มากเท่าไรก็คือไม่..ชัยชนะกับมังกรมีคุณสมบัติพอกัน แต่เจนเลือกรักมังกรหมดหัวใจจึงทำให้เธอหวาดกลัวจนเกินเหตุ

“จอห์นเร่งเครื่องหน่อย..” เจนตัดสินใจแสดงตัวกับจร


“อ้าว!..อยู่ด้วยหรือ..มิน่า..” จรเพิ่งถึงบางอ้อว่าทำไมชัยชนะไม่เร่งรถขึ้นมา

“จรพูดอะไร..” มังกรสลึมสลือ

“เถอะนะ..เกือบถึงบ้านแล้ว” เจนกระวนกระวาย..ลังเลที่จะทำบางอย่าง

“นั่นสิ..จะรีบไปไหน?” ชัยชนะยิ้มกวนอย่างที่ชอบทำ

“ผม..เอ่อ..” จรไม่รู้จะตอบใครดี..ถึงทางโค้ง

“ไม่รู้ละ..” เจนตัดสินใจบังคับให้รถวิ่งเร็วขึ้น

TZ-M กระตุก,. ล้อหน้าลอยจากพื้นถนน..เลี้ยวเข้าข้างทาง


“โครม!..”

“ว๊าย!..”

“เฮ้ย!..”


ถึงชัยชนะและเจนจะตกใจมากแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ยืนมองผลงานของตัวเองที่ทำให้จรและมังกรต้องรับชะตากรรม

“คุณร้ายจริง ไม่นึกสงสารน้องชายบ้างหรือ” เจนหน้ายักษ์ใส่ชัยชนะ

“ไม่คิดว่าคุณจะทำอย่างนี้เหมือนกัน มังกรเป็นอะไรไปคุณต้องรับผิดชอบ”


“โอ๊ย!..ฉันยินดีพาคุณมังกรไปด้วยอยู่แล้ว แต่ยังไม่ถึงเวลา และจอห์นของฉันอีก”

“จะเอาทั้งคู่..ว่างั้น!..” ชัยชนะได้โอกาส “ถามจริง นายผมทองเป็นแฟนคุณหรือ?”

“ไม่ใช่!..” เจนซึ่งมีสัญชาตญาณของสิ่งมีชีวิตมากกว่าชัยชนะคิดได้ว่าควรจะทำอะไรสักอย่างมากกว่ายืนเถียงกัน




ขณะที่เจนและชัยชนะยืนโต้เถียง..ร่างของจรเริ่มขยับ

“มัง ก ร ..” แทบไม่มีเสียงออกจากปาก..จรควานมือไปในความมืด “มังกร” ใจหนึ่งนึกถึงเจนแค่แวบเดียวก็หายห่วงเพราะรู้ว่าเจนคืออะไร

ร่างของมังกรอยู่ไม่ห่างจากจร..แน่นิ่ง ลมหายใจรวยริน..ขณะที่รถล้มหัวของเขาฟาดกับพื้นเต็มที่เพราะร่างกายขาดการควบคุม..คงได้ยินเสียงคลิกที่ก้านคอถ้าไม่มีเสียงรถล้มดังกลบ

“มังกร..อยู่ไหน..” จรยื่นมือเปะปะจนพบชายเสื้อของมังกร จรกระเถิบตัวเข้าหา

ร่างของมังกรเริ่มเย็น..มังกรกำลังจะตายเพราะก้านคอได้รับบาดเจ็บ..ตรงนั้นมีเส้นประสาทและศูนย์รวมของชีวิต..จรตกใจเมื่อสัมผัสร่าง เขาพยายามเข้าใกล้ใบหน้ามังกร..จนชิดก็ไม่รู้สึกถึงความเคลื่อนไหวใด ไม่เห็นอะไร มีแต่ความมืด

“มังกร..” จรสังหรณ์ใจว่าร่างที่เขาพบกำลังจะหมดลมหายใจ..มือของจรเลื่อนไปบนร่างมังกรจนถึงอก ตำแหน่งที่หัวใจอยู่ด้านใน..เงียบ!


“อย่าเป็นอะไรนะ!..” เพื่อความแน่ใจ จรแนบหน้ากับมังกร จมูกชนจมูก..ไม่มีลมหายใจเข้าออก!


หลายความคิดหลายเหตุผลเกิดขึ้นในเสี้ยววินาทีต่อมา..เขากับเจนเหมือนมีบางอย่างไม่เหมือนคนธรรมดา..ไม่รู้เพราะอะไร โดยเฉพาะเจนที่ตามติดเขาเหมือนเงาตามตัว..จรน่าจะมีอำนาจหรือกระแสพลัง ข้อนี้เขาไม่เคยสงสัยตัวเองเลย จนเมื่อถึงคราวคับขันนี้

เจนอาจคือส่วนหนึ่งของพลังชีวิตที่จรแบ่งร่างและวิญญาณให้..ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง เขาน่าจะสามารถมอบพลังนี้ให้กับใครสักคนที่กำลังจะหมดลมหายใจ..มังกร

เสี้ยววินาทีที่คิดของจรจะคือความจริงหรือคือความเพ้อฝันริบหรี่ที่อยากช่วยชีวิตของร่างที่อยู่ในอ้อมกอดของเขา ”ไม่ลองไม่รู้..” จรรำพึงในใจ..รอช้าไม่ได้ ชีวิตของมังกรอยู่ในความคิดที่ไม่น่าเป็นไปได้ของเขา

“อยู่กับผมนะ..” ครั้งแรกที่ปากกับใจตรงกัน..หวังว่าไม่ใช่ครั้งสุดท้าย “อย่าเพิ่งจากผมไปนะ ผมสัญญาจะอยู่กับคุณ..” จรกอดมังกรแน่นขึ้น..เบ่งลมปราณมากกว่าเมื่อครั้งทำเก้าอี้ล้มที่โรงพยาบาล..แรงอัดของอ้อมกอด ถ้าไม่จริงอย่างที่คิด จรก็คงกำลังกักเก็บลมหายใจเฮือกสุดท้ายของมังกรไว้กับตัวเอง

แรงอัด..ผลึกสัญญาณชีวิตให้กับมังกร..ไม่ใช่แค่มังกรที่กำลังจะขาดใจ จรเองเหนื่อยเหมือนจะขาดใจเช่นกัน..ไม่แน่ใจว่าได้ผลหรือไม่..จรเดินหน้าต่อ..กอดแน่นเข้าๆ หลับตานึกถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์เท่าที่จะนึกได้ เพ่งกระแสจิตลงไปในร่างหนุ่มชาวไร่ที่มอบความปรารถนาดีให้กับเขาครั้งแล้วครั้งเล่า

ความร้อนก่อตัวขึ้นระหว่างสองทรวงอกที่แนบกันอยู่..จากใจสู่ใจ..มันร้อนขึ้น ร้อนขึ้น..ไม่รู้มังกรเป็นอย่างไร แต่จรกำลังจะทนไม่ไหว



“โพล๊ะ!..” เสียงดังขึ้นพร้อมแสงวาบ..ร่างของจรและมังกรกระเด็นออกจากกัน





Create Date : 17 มกราคม 2563
Last Update : 17 มกราคม 2563 18:14:00 น. 0 comments
Counter : 29 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 
 
Name
Opinion
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก

สมาชิกหมายเลข 2607062
 
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




[Add สมาชิกหมายเลข 2607062's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com