Words are a tool to convey meanings of love and care as well as hate, discrimination and indifference. Use them well.
Group Blog
 
 
กุมภาพันธ์ 2549
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
 
24 กุมภาพันธ์ 2549
 
All Blogs
 
Reflections of cultural differences (Confidence in children)

Few years ago, I had a chance to talk with a Thai pediatrician who has been living in the US for a long time.

One of her remaks about one distinct difference of how Americans and Thai raise their children is the Thais seldom give their chlidren encouragement. I think this statement is more or less true....and, may have negative impact to the Thai society in general.

Let us imagine this way;

What the children would develop with small amount of encouragement?

I would make a wild guess that the children would be grown up with timidness, humbleness toward their parents/teachers/elderly, and lacking of confidence.

In a way, it makes the Thai a unique cultural development; a high respect to the elderly, which is a good thing though.

In the contrary, this makes something that I would like to regretably say that it hurts Thai society in general. Lacking of confidence will lead to always-obeying behaviors and, as an ultimate negative outcome, lacking of imaginations.

I don't believe that any country would succeed if people in its society have less imaginary ideas.

I don't know whether or not my assumptions on this are all correct. I believe that giving children encouragement will not hurt anyone, but it, in turns, will give our children to be more confident in themselves. With confidence, they can walk and lead our society to anywhere we would imagine.

What do you think?

A.T. (2/24/06)


Create Date : 24 กุมภาพันธ์ 2549
Last Update : 28 กุมภาพันธ์ 2549 0:01:20 น. 6 comments
Counter : 314 Pageviews.

 
มาเยี่ยมค่ะ


โดย: IP: 70.108.38.84 วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:7:42:27 น.  

 
อ้าว ไมชื่อไม่ขึ้นล่ะ


โดย: Rive Gauche วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:7:43:31 น.  

 
My opinion, How to raise the children is so difficult to judge.

Hmm, Thai culture not get along very well with children's confidence. The border of self-confidence and aggressiveness is so thin...


Because I'm single and I have no experince in rasing the child (not any, at all) so I think this should be so far I could try...

P.S. Feel free to correct my mistake, would you please...


โดย: dont wanna no วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:0:46:19 น.  

 
My girl are 8 and 2 years old. The hardest thing in my life is to raise them in 2 different cultures. I would like my girls to have the self-esteem and confidence at least to be able to sustain themselves in "Hero style" American cultures. At the same time we are trying so hard to teach them about "respect". There is a fine line between being "Aggressive" and "Opinion expressing". Kids are oftenly confused about them.

Most Thais used "Discipline" strategy to raise their children. We tried to draw the border for them and hope they will never cross the line. The cons of this strategy is definitely the limitation of creativity and encouragement.

One thing we learnt from American cultures is we are not the owner of our children life. They have their own path, as long as we watch them closely, give them the opputunity and stand beside them when they fell and encourage them to get up.

Cheers,


โดย: Piglet-Yorkie IP: 12.20.201.125 วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:2:59:03 น.  

 
(อ่านไทยได้ปล่าว?!)
พูดจากที่เคย'คบ'กับคนที่มีลูกนะ จากที่เห็นทั้งจากโรงเรียนและที่บ้าน
ที่โรงเรียนอย่างในเมกา เขาเน้นเรื่อง self esteem ซึ่งแน่นอนว่าส่งผลไปถึงการที่ครูให้การสนับสนุน ให้กำลังใจ ทำให้รู้สึกดี ไม่ว่าเด็กทำอะไร คอนเซ็ปต์ self esteem ฝังลึกอยู่ในวัฒนธรรมเขา อย่างเดียวกับที่ไทย ก็ต้องนอบน้อมถ่อมตน..คนถึงจะชื่นชอบ

ทีนี้ทุกอย่างมีสองคม
พ่อแม่บางคนที่นี่ อะไรๆก็ลูกถูกหมด ดีหมด encourageไปหมด(หลับหูหลับตาเออ..ออ..ว่าดี เก่ง) ลูกโตมา ทำให้มีอาการอย่างที่..คนอื่นเห็นแล้วอยากตบหัวซักป้าบ เพราะมันมั่นใจในตนเกินเหตุ

เพราะฉะนั้น การencourage (ซึ่งมาจากพื้นฐานสนับสนุน self esteem concept) ถ้ามากไป โดย*ไม่มีขอบเขตจำกัด* ว่าบางทีอันตรายกว่าการเลี้ยงอย่างไทยอีก

ทั้งสองแบบ ทั้งไทยและตะวันตก(เมกา) ถ้ามันมากไปสุดโต่งทางใดทางหนึ่ง มันไม่ดีทั้งนั้น
อย่างไทย ให้นอบน้อมถ่อมตนว่าดีนะ แต่ให้นอบน้อมถ่อมตนจากผู้ใหญ่กด ก็คงไม่เข้าท่า
อย่างตะวันตก ให้มั่นใจในตัวเอง เห็นว่าตัวเองมีความสามารถ มันก็ดี แต่มากไปจนเห็นว่าข้าคือผู้ยิ่งใหญ่เหนือกว่าคนอื่นทั้งหมด ก็คงไม่เข้าท่าเหมือนกัน

เอาเป็นว่า จะแบบไหน ให้มันสมน้ำสมเนื้อ ในระดับที่พอดีพอเหมาะ ว่ามันดีทั้งนั้นแหละ


โดย: Overseas วันที่: 1 มีนาคม 2549 เวลา:1:21:35 น.  

 
//f59ae2d4d8526fe95065261c4b645777-t.ulvjlj.info f59ae2d4d8526fe95065261c4b645777 [url]//f59ae2d4d8526fe95065261c4b645777-b1.ulvjlj.info[/url] [url=//f59ae2d4d8526fe95065261c4b645777-b2.ulvjlj.info]f59ae2d4d8526fe95065261c4b645777[/url] [u]//f59ae2d4d8526fe95065261c4b645777-b3.ulvjlj.info[/u] 1af02144cc882b6eeafb04f7c157d125


โดย: Alfredo IP: 84.120.236.115 วันที่: 23 พฤษภาคม 2550 เวลา:15:30:37 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
amatuer translator
Location :
พิษณุโลก Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




=================================
Note: My life has been intertwined with works and many others. New responsibility has emerged, resulting less and less time for my ordinary life. Although, a love to write is still intact... But having less time is related to having less imagination.... Therefore, I could not come up with new writings for quite some times.

It might be a good time for me to leave this forum for moment.... Please take it as Mr. A.T. is having a sabbactatical leave or something like that....

As noted above, my love to write is still the same... and will not be changed. Sometimes somehow, I hope I could come back and give some thoughts in this blog once more.

Cheers,
Mr. A.T.
June 6th, 2008

=================================


Hello,

My pen-name in Pantip is amatuer translator. Actually, I'm a lousy translator with lame translation. My pen-name is somewhat misleading, I have no background in linguistics what-so-ever. Anyway I love to read, write and communicate with people...

Reading is my most favorite hobby. I read everything from shopping bags to articles in theoretical physics. I do research and teaching for my living. So, reading, writing, thinking and doing research works are my everyday routine.

I would like to define myself as a person who is accepting new ideas and adopting those into my way of life.

I believe in power of knowledge/education. I think every society can be a better society with knowledge. Ignorance can be dispelled by it. Humanity can live sustainably and harmoniously with each other along with its biosphere with understandings in the nature surrounding it.

Apart from my philosophical thoughts reflecting who I am, I can tell you something I like or love in particular;

I love dogs.... Particularly, labradore retrievers.... One day, I would like to spend my time and life with them as a big part of my family.

Zhuge Liang is my hero. With his wisdom and faithfulness, he led a tiny army to a mighty and formidable kingdom. He left his humble residence with a hope to come back. But, sadly, he had never returned and died far far away from home in a horse carriage in a battle field. If I could choose where I would, I would say where-ever my lovely wife was nearby.

I value happiness and my family as my first priority. My profession and my philosophy come in the second. Pursuit in wealth has never been in my desire.

I'm glad to be your friend, and look forward to seeing you around krub.

Best wishes,
A.T.
Friends' blogs
[Add amatuer translator's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.