ผี..หรืออะไร?.. ยังไง?

เรื่องนี้ไม่ได้เล่าในบล็อคไหนเลย

จะเคยมีคุยกับกลุ่มเพื่อนบ้างค่ะ เวลาที่เราจะเล่าถึงประสบการณ์ลึกลับ ชวนขนลุก

สมัยที่ฉันออกไปท่องเที่ยวธรรมกับสามี  ตั้งแต่คบกันใหม่ๆ จน สามีตายจากไปก่อน  เราจะมีเรื่องขนหัวลุกที่พบเจอกันเวลาออกไปต่างจังหวัด บางทีเราก็จะไปนอนที่โรงแรมบ้าง วัดบ้างเพราะนอกจากจะไปเยี่ยมเยียนภิกขุตามกิจของอุบาสกอุบาสิกา ได้ทำบุญใส่บาตร ถวายข้าวของและรับเป็นภาระ ทำกิจให้ภิกขุตามกาลเวลา การไปนอนค้างที่วัดก็เป็นการสะดสก และประหยัด  จนบางครั้งภิกขุที่รู้จักท่านไปกราบท่านบ่อยๆ ยังแซวว่า เออ..มันดีเนอะ  มานอนวัดแทนที่จะไปหาโรงแรม...

ตัวฉันเองเป็นคนที่ไม่ค่อยเจอสิ่งที่น่ากลัว  ชวนให้คิดว่านั่นต้องเป็นผีแน่ๆ  มันน้อยครั้งมาก  เดี๋ยวค่อยมาเล่าเรื่องผีในโรงเรียนให้ฟังในคราวหน้านะคะ

ส่วนสามี เป็นคนที่จะเจอแทน  นี่เป็นเรื่องที่่เขาจะบอกทุกครั้งที่่เราไปนอนที่วัด แล้วถ้ามีอะไร เขาจะเล่าให้ฟังตลอด  ฉันก็ไม่รู้ว่าเขาเป็นคนมีเซ้นส์ทางนี้หรือเปล่า  แต่ว่า เขาจะเห็นหรือรับรู้สิ่งแปลกๆ แต่ก็ไม่ได้ตลอดเวลา จนกลายเป็นคนเห็นผีแบบนั้น

ครั้งหนึ่ง.. สมัยที่เรายังเป็นอุปฐากให้พระเถระรูปนึงทางภาคอีสาน   "อุปฐาก" ก็คือ บุคคลที่ปวารณาต่อภิกขุว่า จะสามารถให้ท่านเรียกใช้ทำกิจการแทน เพราะบางอย่าง พระสงฆ์ก็ทำไม่ได้ จะผิดวินัย เช่น  ไปจ่ายเงินซื้อของมาบำรุงกิจการในวัด  ขับรถให้ คอยทำหน้าที่ติดตามเวลาพระเถระไปกิจนิมนต์สถานที่ต่างๆ บางทีมีญาติโยมนำปัจจัยมาถวาย  เราก็จะมีคณะอุปฐากคอยจัดการนำปัจจัยเข้าบัญชี หรือดูแล อะไรต่อมิอะไร จิปาถะค่ะ  

ตอนนั้นฉันกับสามีก็ทำหน้าที่อุปฐาก ขับรถนำท่านกลับมาจากงานสอบสนามหลวงที่จังหวัดอุดรธานี  สมัยนั้นมีงานสอบนักธรรมบาลี  เรียกกันว่า สอบสนามหลวง  เมื่อจบงานสามีก็ขับรถพาท่านจะกลับสุรินทร์  ขากลับท่านให้แวะที่สำนักปฏิบัติธรรมแห่งนึงในปากช่อง  ซึ่งก็เป็นโยมท่านนึงแหละที่จัดสร้างถวายเป็น สถานที่ไว้ปฏิบัติธรรม     มีคนมาปฏิบัติธรรมจำนวนหนึ่ง  ส่วนพระเถระท่านก็มาเยี่ยมดูงาน  ได้คุยสนทนากับลูกศิษย์

กลางคืน เวลาที่จะนอน  หลวงพ่อท่านไม่เคยบอกให้เราสามีภรรยา ต้องไปนอนที่นั่นที่นี่ ท่านจะปล่อยให้เราหาที่พักเอาเอง  เราสองคนก็มีกลดคนละหนึ่งหลัง เลยขออนุญาตเจ้าของสถานที่นอนตรงศาลาอเนกประสงค์สำหรับตอนเช้าไว้ใช้เป็นศาลาฉัน

ตัวฉันเองเป็นคนนอนยาก หลับยาก  แต่เวลาที่รู้ว่ามีสามีอยู่ไม่ห่างกัน แม้จะคนละกลด ก็รุ้สึกว่าปลอดภัย อุ่นใจมากๆ  เรียกว่าถึงจะหลับช้า แต่นอนสบายตลอด

เช้ามา..  เขาก็ เอาล่ะ...  ต้องมีอะไรขนหัวลุกให้ได้ฟังตลอด...

เขาเล่าว่า..  นอนๆ อยู่ได้ยินเสียงดัง ตึ้ง!!!!!!!!  เหมือนคนกระทืบเท้า และพื้นหินขัดนั้นก็สะเทือนจนตกใจตื่น    เสียงกระทืบเท้านั้นเหมือนเสียงที่ไม่พอใจเท่าไหร่  แต่สามีเล่าว่า  ก็แค่สวดมนต์โดยเฉพาะสวดชินบัญชร และต่อด้วยแผ่เมตตา  ที่เหลือก็ไม่มีอะไรมารบกวน  ส่วนเราเหรอ... นอนหลับสบาย

พวกเธอว่า... มันคืออะไรล่ะ....

อีกสถานที่นึง  เวลาที่เราไปจังหวัดนครพนมทีไร  เราก็มักจะแวะที่วัดป่าแห่งหนึ่งที่อยู่ระหว่างทางจากอำเภอนาแก ไปอำเภอธาตุพนม  วัดนี้ก็คุ้นเคยดี สนิทกับเจ้าอาวาส   ตั้งใจว่าตอนเช้าจะใส่บาตร แต่เราไปถึงตอนเย็น ก็เลยขอนอนที่วัด  แม่ครัวที่ดูแลวัดบอกว่าไปนอนที่ศาลาสร้างใหม่ก็ได้  ยังไม่เสร็จดีนัก แต่พื้นปูกระเบื้องเรียบร้อย  เอาไม้กวาด กวาดฝุ่นออกไปก็พอจะนอนได้  แล้วก็ให้ยืมมุ้งด้วย  เราก็ได้มุ้งคนละหลัง  

ตื่นเช้ามา ก็เหมือนเดิม มีเรื่องเล่าจากคุณสามี... อีกแล้ว...

สามีเล่าว่า.. ตกดึก ได้ยินเสียงฟืดฟาด เหมือนเสียงจมูกอะไรมาดมๆ บริเวณหัวนอน แต่อยู่นอกมุ้ง แล้วมันดุนเข้ามาด้วย  พอเหลือบตาขึ้นมอง เห็นเป็นเหมือนหมาดำร่างใหญ่ ตาแดงก่ำ ด้วยความที่ง่วงเพลียจากการเดินทางขับรถมาจากกรุงเทพ  เลยแค่ส่งเสียงไล่ ชิ้วๆ  แล้วก็แค่เป็นห่วงว่ามันจะไปดมๆ ที่มุ้งของฉัน   แต่สามีบอก  ไม่นานมันก็ไป   ..  ที่สำคัญ วัดนี้ไม่มีหมา... และประตูรั้วก็ปิดแล้ว.... อะไรน๊า...ที่มาตอนดึกๆ

ตอนเช้าคนในวัดก็บอกว่า  มีนะ มีคนพูดถึงหมาดำ ผีหมาดำ หรือว่า จะเป็นเจ้าที่...

ตอนหน้าจะเล่าให้ฟังเรื่องผีในโรงเรียนนะคะ


 

Create Date : 01 เมษายน 2569		0 comments
Last Update : 1 เมษายน 2569 11:07:34 น.
Counter : 470 Pageviews.
(โหวต blog นี้)  Share to Facebook Tweet