เขียนไว้อ่านเรื่อยๆ ครับ

<<
ตุลาคม 2563
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
25 ตุลาคม 2563
 

... ขัตติยมานพ ...( บทที่ 11 )




บทที่ 11







“รักนนท์..คิดถึงนนท์จนเกือบทนไม่ไหว..รู้แล้วที่บอกผมว่ามัวทำงานนั้นคืออย่างไร เดี๋ยวผมจะมาคุย เล่าอะไรยาวๆ ให้ฟังครับ..ทำงานก่อนนะ..Love you !!”


ผมเหมือนคนหน้าไม่อาย บอกรักในข้อความส่วนตัวของนนท์



“Titee!..” แม่ตะโกนขึ้นมาจากข้างล่าง “วันนี้แม่นัดอึ่งน้อยมากินข้าวเย็น”

“ครับ..ผมกำลังจะลงไป” ผมออกจากห้องวิ่งลงบันได

“Titee อาสาจะเข้าครัวทำอาหารเย็นให้เรากินไม่ใช่หรือ?” แม่อมยิ้ม

“ใช่แล้วครับ..ขากลับจากวังท่านอนุชาผมขอแยกทางไปซื้อของสดมาเยอะแยะ เดี๋ยวจะแสดงฝีมือให้ดู” เดินตามแม่เข้าครัว

“Titee ขี้ลืม..อีกครึ่งชั่วโมงถึงเวลาอาหารเย็นแล้วนะ”

“แม่ไม่เตือนผม..อีกอย่างเพราะท่านอนุชาพาผมไปเถลไถล”

“จุ๊ๆ อย่าพูดอย่างนั้น..อนาคตที่ดีของ Titee เขียวนะนั่น”

“ไม่คุยเรื่องนี้แล้วครับ ผมจะทำอาหารเย็นทันไหมนี่?” ผมร้อนรน

“ฮะฮะ ไม่ทันแล้ว” แม่หัวเราะขำ..ไม่น่าขำ เครียดมากกว่า ไม่มีอาหารเย็น

“อ้าว!..” ผมประหลาดใจที่เห็นอาหารได้รับการจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วบนโต๊ะพักในครัว

“ขืนรอ Titee อดกินข้าวเย็นกันทั้งบ้านสิจ๊ะลูก”

“แล้วของสดที่ผมซื้อมาล่ะ?..ไม่รู้! ผมจะทำของผม” ตรงไปที่ตู้เย็น

“ตามใจ Titee แม่ไปเตรียมตัวรับแขกก่อน” แม่ออกจากครัว

“ฮึ!..แขก!..ฮึ!..ครึ่งชั่วโมง!” ไม่รู้ผมบ่นทำไม..อาจจะเพราะได้ยินชื่ออึ่งน้อย ว่าที่เจ้าสาวของผม..หรือไม่ใช่!



ผมเปิดตำรา..ในใจ

“ข้าวต้มทะเล” อาหารเช้าที่ผมทำตอนเย็น..ความจริงผมว่ามื้อเย็นควรเป็นอาหารเบาอย่างนี้มากกว่า จะได้ไม่เหลือตกค้างกลายเป็นไขมันสะสมในร่างกาย

ต้มข้าวก่อนอย่างอื่น..ใส่น้ำเยอะๆ

นำเนื้อปลา กุ้ง ก้ามปูม้าแกะเปลือกครึ่งหนึ่ง หมักเหล้า เกลือ ซีอิ้ว..ใช้เหล้าเพื่อดับกลิ่นคาว

ระหว่างรอข้าวได้ที่..ทุบกระเทียม เลือกเปลือกออก สับหยาบๆ เจียวในกระทะ..หอม..เหม็นทั้งครัว ตัวผมคงเหม็นพอกัน..ไม่สนใจ!

เมื่อข้าวเปื่อยนิ่ม ใส่กุ้ง ปู ปลา ลงไป ตามด้วย ต้นหอม ใบกึ่นช่าย ปรุงรสด้วยซีอิ้วขาว เกลือ น้ำตาลนิดหน่อย เวลาเสริฟ ใส่ผักชี โรยพริกไทย ราดกระเทียมเจียว..สุดยอด!

เหลือเวลาอีกห้านาที..ผมกระโจนขึ้นบันได เข้าห้อง อาบน้ำสระผม แต่งตัว ลงข้างล่างทั้งผมเปียกหมาด..แขกยังไม่มา



เสร็จจากมือเย็น..กาแฟ..พูดคุย..ส่งแขก..ถกปัญหากับพ่อแม่..จนค่ำ เวลาส่วนตัวของผม

เฟสบุ๊คสุดที่รัก

“ความจริงผมรู้ว่าเราสามารถติดต่อกันในนี้ได้..แต่ทางโน้นไม่สะดวกเหมือนทางนี้ อีกอย่างเพราะคิดว่านนท์ไม่สนใจผม คิดว่าผมคือส่วนเกินในชีวิตจึงไม่พยายามจะติดต่อมา”

“จากข้อความของนนท์ที่ผมเพิ่งเปิดอ่านเมื่อเย็นผมจึงเข้าใจ และได้เห็นเยื่อใยที่นนท์มีให้แม้จะเพียงบางๆ แต่ก็มากพอที่จะทำให้ผมติดต่อมา”

“ก่อนจากเมืองไทยสองสามวันผมทำงานค่อนข้างหนัก และเมื่อต้องพาคนป่วยพร้อมสัมภาระของทั้งสองคนเดินทางกลับบ้าน..ที่สุวรรณภูมิได้เจ้าหน้าที่ช่วยเหลือ แต่มาถึงบ้านต้องช่วยตัวเอง..แบกขนสารพัดกว่าจะถึงที่พักผมแทบหักสองท่อน จึงนอนป่วยระบมอยู่เกือบสองวัน”

พักอ่านตรวจทานข้อความข้างบน..ไม่แน่ใจว่าจะเขียนต่อดีหรือไม่..เหตุผลสำคัญบางอย่างของผมกลัวจะเป็นเหตุผลตลกๆ ในสายตาของนนท์..แต่ผมก็เขียนต่อ

“ที่เร่งรัดถามความรู้สึกจากนนท์แทนที่จะค่อยเป็นค่อยไปเพราะอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิตผม..ชีวิตคนบ้านผมวิ่งไวกว่าเมืองไทย..โตเร็ว..มีครอบครัวไวและแก่ไว 555”

“ผมอายุ 23 ถูกถามเรื่องการงานและการสร้างครอบครัวอยู่เนืองๆ..เมื่อไม่มีคำตอบที่แน่ชัดผมจึงถูกจับคู่”

“เคยเห็นโพสต์ของผมไหมที่บอกว่าจะกลับบ้านเพราะไม่ได้ข้อความตอบจากนนท์ ต่อมาอีกวันก็บอกว่าไม่กลับแล้วจะขอตายที่เมืองไทย เพราะได้คำตอบจากนนท์..สรุปแล้วนนท์คือเหตุผลที่ผมจะตัดสินใจอยู่ประเทศไหนแน่!”

“เว่อนะ แต่มันคือความจริง..นนท์คงไม่รู้ว่าผมใช้นนท์เป็นเกณฑ์ตัดสินชีวิตผมเอง”

“หายคิดถึงผมหรือยัง?”


“ก๊อกๆ” มีเสียงเคาะประตู ผมรีบพิมพ์อีกข้อความ


“เดี๋ยวมาต่อนะครับ..”


“ยังไม่นอนใช่ไหม?..” พ่อเดินเข้ามา “ขอถามอะไรหน่อย”

“ครับ” ผมรู้ชะตากรรมของตัวเองดี..คงเรื่องสร้างครอบครัวที่คุยกันบ้างเล็กน้อยหลังอาหารเย็น

“อึ่งน้อยเป็นอย่างไรบ้าง?” พ่อเริ่ม

“ตกลงผมต้องมีเมียเป็นเพื่อนที่เคยเล่นซนกันตอนเป็นเด็กหรือครับ..” ผมไม่ตอบตรงๆ..พ่อนิ่ง..ผมพูดต่อ “คนนี้หรือที่ท่านอนุชาจะให้ไปอยู่ที่วังกับผม”

“เอ..เรื่องนี้ไม่แน่ใจเหมือนกัน ท่านเอ่ยถึงหลายคน ไม่รู้คนไหนแน่..” พ่อเริ่มจนแต้ม “เห็นไฟเปิดอยู่ก็ลองเข้ามาถามดู..แค่นั้น”

“ผู้ชายศิลามีเมียได้ถึงห้าคนไม่ใช่หรือครับ?” ไม่รู้ผมพูดขึ้นเพราะเหตุผลใด

“กฎโบราณ” พ่อทำท่าลังเล

“ผมจะมีเมียห้าคน”

“Bonne nuit” พ่อเสียงเขียวก่อนออกจากห้องไป

“Bonne nuit” ผมล้มตัวนอน กอดโน้ตบุ๊คไว้กับอก




คิดมาก..นอนไม่หลับ ผมเข้าเฟสต่อตอนดึก

“ในที่สุดผมก็ตัดสินใจกลับบ้านเกิดด้วยหลายเหตุผล..” ชี้แจงต่อกับนนท์ “แม้จะอายุพอกันแต่นนท์เด็กกว่ามากในเรื่องชีวิต อย่างมากแค่เรื่องรักใคร่แบบเด็กๆ..Puppy love..ของผมถึงขั้นการมีครอบครัว แต่ก็บ่ายเบี่ยงตลอด”

“ทางโน้นเรื่องเส้นสายยังมีมาก..ผู้ใหญ่ท่านหนึ่งเชื้อสายเจ้าครองประเทศเตรียมงานไว้ให้ผมทำและเตรียมแผนการชีวิตของผม..ที่เมืองไทยถึงแม้งานจะด้อยกว่าแต่อิสระและเป็นตัวของตัวเอง”

“แต่ที่นอกเหนือจากงานคือชีวิต ความรัก กำลังใจ ผมจะหาจากที่ไหนได้ถ้าอยู่เมืองไทยเพียงลำพังในโลกทันสมัย (รวมถึงใจคนที่นี่)..นนท์มีคนรักแล้ว..ผมประเมินจากในเฟสที่นนท์เขียนไว้ว่า ถึงเขาทำให้เจ็บนนท์ก็จะรักและมั่นคงกับเขาตลอดไป

“การทำให้คนรักแยกกันมันบาป..ผมคนโบราณ บ้านเมืองวัฒนธรรมก็โบราณจึงคิดมากในเรื่องนี้..ถ้าอย่างนั้นเราแค่คุยกันเฉยๆ ไปเรื่อยๆ ไม่ได้หรือไร..ไม่ได้สิครับ ผมถูกเร่งรัด ถูกจ้องมองอยู่..เกรงใจเรื่องงานที่ผู้ใหญ่หาไว้ให้ด้วย..”

“ถ้ามีคนรักสักคนที่เมืองไทยผมคงไม่กลับศิลา..แต่ว่าไป ความรักของที่นี่ไม่มั่นคงนะผมว่า..ที่บ้านป่าของผมส่วนมากรักแล้วรักเลยอยู่กันจนตายไม่ว่าเพศไหน..อาจจะเพราะไม่มีใครให้เลือกมาก 555”

“ผมอยู่ทางโน้นก็ยังไม่มีใครครับ..น้องอึ่งน้อย เพื่อนผู้หญิงที่เขาจับคู่ให้ เรายังเป็นแค่เพื่อน..ผมคงไม่ดึงเขามารับความทุกข์จากผมหรอก ถึงผมทำได้ เป็นสามีเขาได้ก็ไม่เต็มที่เต็มใจ เขาย่อมรับรู้ได้ในที่สุด”

“ลงเอยว่า..ยังไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตผมเลย..แต่งงานกับหญิงที่ผู้ใหญ่หาให้ หรือหนีมาผจญชีวิตที่เมืองไทย จะมีคู่ชีวิตเป็นหญิงหรือชาย..ถ้ากับชาย หนุ่มไทยคนไหนผมก็ไม่ต้องการ อยากอยู่กับนนท์เพียงคนเดียว..”

“แล้วจะคุยมาใหม่ครับ”

กำลังจะออกจากเฟสนึกขึ้นได้

“เมื่อเย็นทำข้าวต้มทะเลสุดอร่อย..อุตส่าห์เจียวกระเทียมจนตัวเหม็น..ถูกค่อนว่าไม่อร่อย พวกเขากำลังไม่พอใจที่ผมเฉยๆ กับน้องอึ่งน้อยและงานที่ได้รับมอบหมาย”

“เมื่อไหร่นนท์จะเข้ามาเห็นข้อความของผมนะ..คิดถึงครับ”



ผมปิดโน๊ตบุ๊คเมื่อใกล้สว่าง..นนท์จะรู้ไหมว่างานที่เพื่อนแปลกถิ่นได้รับมอบหมายนั้นเกินกำลังเขามากนัก



มีเมีย..รับตำแหน่งที่ไม่เหลือชีวิตและวิญญาณของตัวเองอยู่อีกเลย


 



Create Date : 25 ตุลาคม 2563
Last Update : 25 ตุลาคม 2563 9:12:54 น. 0 comments
Counter : 160 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 
 
Name
Opinion
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก

BlogGang Popular Award#16


 
สมาชิกหมายเลข 2607062
 
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




[Add สมาชิกหมายเลข 2607062's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com