ทำขนม
มา ๆ หาย ๆ เป็นพัก ๆ ทั้ง ๆ ที่ตั้งใจไว้แล้วว่าจะพยายามเข้ามาเขียนทุกวันหรือเกือบทุกวันให้ได้ เพราะแต่ก่อนตอนเด็ก ๆ ก็มีเวลาพอที่จะเขียนไดอารี่ลงสมุด แต่พอเริ่มโต ๆ มา เหมือนจะจับเม้ามากกว่าจับปากกาซะอีก ที่หายไปก็ไม่ได้ไปไหน ชีวิตอยู่แต่กะขนมอย่างเดียว ทำคนเดียวเหนื่อยเหมือนกัน มาเกินที่คิดไว้ ตอนแรกที่ตั้งใจว่าจะขายขนมก็คิดแค่ว่าทำเล็ก ๆ น้อย ๆ ขายหน้าบ้าน มีรับออเดอร์บ้าง แต่พอเริ่มลงเต็มตัวก็เหมือนจะถอนตัวไม่ได้ พอขนมขายหมดก็อยากทำเพิ่ม อยากเพิ่มเมนูเรื่อย ๆ จนตอนนี้เหนื่อยแทบตาย ต้องกลับมาทบทวนกับตัวเองว่าเราเกินตัวไปรึเปล่า เพราะเราทำแค่คนเดียวไม่มีใครช่วยช่วงนี้ออเดอร์เข้าเยอะ จับสังเกตุได้ว่าถ้าเมื่อไหร่ที่คิดจะหยุดพัก เรากลับจะไม่ได้พักเอาซะเลยจะมีออเดอร์เข้าตลอด แต่ก็ไม่ได้คิดเอาเคล็ดอะไรนะ ขายดีก็ดีใจแต่มันอยากพักจริง ๆ เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมาก็ทำออเดอร์เค้กกล้วยหอมไป 600 ถ้วย มีลูกค้าสั่งไปเลี้ยงเด็กปากเกร็ด เราร่วมทำบุญไปด้วย 100 ถ้วย เท่ากับเค้าซื้อเรา 500 ถ้วย ได้ทำบุญด้วย เห็นเค้าบอกขนมอร่อย เด็กหม่ำเต็มปากเลย ส่วนวันนี้ก็ทำออเดอร์ของเพื่อนคุณแฟนที่ออเดอร์มาตั้งแต่สงกรานต์ที่ผ่านมา จนจะถึงอีกสงกรานต์นึงอยู่แล้ว เพิ่งจะได้ทำ เค้าสั่งบลูเบอรี่ชีสเค้กกะชอคลาวา แต่ชอคลาวาไม่สำเร็จ ภารกิจล้มเหลว อบจนเกินลาวาไปแล้ว ทิ้งขยะไปแล้วค่ะ โฉมหน้าบลูเบอรี่ชีสเค้ก พี่ชายคนรองยังโอเคกะรสชาดซึ่งโดยปกติเรื่องมากเป็นที่สุด เป็นอันว่าผ่านทั้งรสชาดและหน้าตาสำหรับสูตรนี้ มีพี่ที่ทำงานเก่าสั่งคัพเค้กรสต่าง ๆ ก็ภารกิจล้มเหลวอีกเช่นเคย ต้องปฏิเสธพี่เค้าไป อันที่จริงพยายามปฏิเสธตั้งแต่แรกแล้ว แต่พี่เค้าไม่สนใจคำพูดเราเลย คุยกะแฟน ๆ ก็บอกให้ลองทำดูก่อน สรุป ล้มเหลว วันนี้เฟลสุด ๆ ธรรมดาทำขนมเจ๊งแค่อย่างเดียวก็เฟลจะแย่แล้ว นี่ทำตั้งหลายอย่าง มีผ่านอย่างเดียว เอาไว้บิ๊วอารมณ์กลับมาได้เมื่อไหร่ค่อยเริ่มใหม่แล้วกันเนาะ