"ผมไม่มีผม" ... 11 วันกับชีวิตใต้ร่มกาสาวพักตร์
ที่มา : วิสูตร แสงอรุณเลิศ , ผมไม่มีผม , สำนักพิมพ์ a book , กรุงเทพฯ , 152 หน้า

หน้าที่ของชายไทยแท้ทั้งแท่ง เกิดมาชาติหนึ่งต้องบวชเรียน อย่างน้อยๆก็หนึ่งครั้ง

เข้าประเด็นเลยดีกว่า .... เคยบวชกันหรือยังครับ? ผมเคยแล้วเน้อ แม้จะเป็นระยะเวลาสั้นๆแค่ 2 อาทิตย์กว่าๆเท่านั้นเอง ถ้าถามว่าได้อะไรกลับมาบ้าง จะว่าได้ก็ได้มา จะว่าไม่ได้ก็ดูเหมือนจะไม่ได้อะไรเลยเหมือนกัน แต่อย่างน้อยๆมันก็ทำให้ทัศนคติของผมที่เคยมีกับหนังสือพระเปลี่ยนไปนะ ก่อนนี้แค่เห็นหน้าปกผมก็ไม่อยากจะยุ่งด้วยแล้ว แต่พอมาบวชมันกลับกลายเป็นเพื่อนแท้ของผมตลอด 2 อาทิตย์ (แถมมีเต็มกุฏิ อยู่ข้างกายตลอดเวลา ไม่ว่าจะเบื่อแค่ไหน) เดี๋ยวนี้เวลาผมเห็นหนังสือพระตามร้านหนังสือก็ยิ้มๆทักทายบ้าง แล้วก็หยิบมาอ่านฟรีพอเป็นพิธี .... ฮี่ฮี่ (สมัยนี้หนังสือมันแพงนิ)

การบวชนี่ถ้าไม่ได้มาจากความศรัทธา ตั้งใจมุ่งมั่นจริงๆนี่เบื่อแน่นอน จะเหงามากๆเหมือนอย่างผมเคยเป็น ตอนบวชก็คิดแค่อยากลองดูว่ามันเป็นยังไง (ไหนๆมันก็เป็นหน้าที่ชายไทย แถมเป็นสิ่งที่ดีด้วยที่ได้แทนคุณพ่อแม่) ไม่ได้เตรียมใจไว้ก่อน แต่ยังไงผมก็ได้พระอาจารย์ดีนะ (พระธรรมวิสุทธิกวี พิจิตร ฐิตวณฺโณ) ท่านเป็นเจ้าอาวาสวัดโสมนัสวิหาร เทศน์ได้เก่งมาก ฟังแล้วไม่เบื่อ ฟังเรื่อยๆทั้งวันก็ยังได้ เสียอย่างเดียวคือต้องมานั่งสมาธิเพราะช่วงบวชตรงกับโครงการกรรมฐานของทางวัดพอดี ให้พระบวชใหม่เข้าร่วมด้วยทั้งหมด นั่งกันวันละ 8 ช.ม.สลับกับการเดินจงกรม มีพักเบรกฉันเพลกับทำวัตรเย็นเท่านั้น ทรมาน .... แต่ผมไม่ปฏิเสธเลยว่ามันทำให้จิตใจสงบและผ่องใสขึ้นมาก (ส่วนตอนนี้กลับเข้าสภาวะเดิมเรียบร้อยแล้วครับ)

จริงๆแล้วชีวิตการบวชเป็นอะไรที่น่าสนใจครับ เพียงแต่ไม่มีใครคิดถ่ายทอดออกมาเล่าสู่กันฟังเท่านั้นเอง แต่ในที่สุดก็มีคนที่คิดแบบเดียวกับผมจับปากกาเขียนหนังสือเล่มนี้ขึ้นมา .....



"วิสูตร แสงอรุณเลิศ" ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้ใช้เวลาในการบวชทั้งสิ้น 11 วันครับ และนี่คือเรื่องราวฉบับย่อๆของเขาตลอดช่วงเวลานั้น เนื้อหาใช้ภาษากวนๆ สบายๆ อ่านแล้วเบาสมอง แต่ก็แฝงไปด้วยคำถาม / ข้อคิดหลายๆอย่างเกี่ยวกับชีวิตการบวชครับ ฮาบ้าง ลึกซึ้งบ้างสลับๆกันไป

สิบปากว่าก็ไม่เท่าตาเห็นนะครับ .... ไปดูกันเลย



นี่ก็เป็นความจริงสำหรับการบิณฑบาตเช่นกัน ตอนผมบวชเจอขวดน้ำ + ถุงแกงร้อนๆเข้ามามากๆก็เซ็งเหมือนกัน เดินตัวเกร็งด้วยเพราะกลัวจีวรหลุด ยังประคองจีวรไม่เป็น



บวชใหม่ๆนี่ก็สวดไม่ได้เหมือนกันครับ อาศัยลิปซิงค์เอาเลย ไม่รู้ว่าญาติโยมตอนนั้นจะมองผมยังไง ..... 555++



อ่านไปๆจะมีข้อสังเกตน่าคิดๆแบบนี้แทรกอยู่ตลอด ....








Create Date : 09 ตุลาคม 2550
Last Update : 9 ตุลาคม 2550 20:57:28 น.
Counter : 1266 Pageviews.

1 comments
สางสยองขวัญ : ตรี อภิรุม สามปอยหลวง
(14 พ.ค. 2565 08:54:05 น.)
SHORT GAME : อาดาจิ มืซึรุ มาช้ายังดีกว่าไม่มา
(11 พ.ค. 2565 10:18:45 น.)
: นักเขียนคนโปรด --- หนุ่มเมืองจันท์ : กะว่าก๋า
(4 พ.ค. 2565 04:11:38 น.)
: หนังสือที่ชอบ --- เซ็น : กะว่าก๋า
(2 พ.ค. 2565 05:59:54 น.)
  
หนุกกกกกก ๆๆๆ ต่อๆๆๆ รอๆๆๆๆๆ

นึกถึงพระ ที่มารับบาตรตอนเช้า ทุกวัน ท่านคงคิดเช่นนี้เหมือนกัน หนัก ๆๆๆๆๆ....ล้น บาตร น้ำขวด โอวววววว
โดย: ขำและหนุก จัง IP: 202.57.168.134 วันที่: 9 ตุลาคม 2550 เวลา:21:30:35 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Gappaman.BlogGang.com

gappaman
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]

บทความทั้งหมด