เขียนไว้อ่านเรื่อยๆ ครับ

 
มกราคม 2563
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
14 มกราคม 2563
 

....ลวงใจ บทที่ 13....

.... ลวงใจ .... (บทที่ 13)




บทที่ 13





“อือออออ..อืออออออ..”



“อือออออ..” เสียงอะไรบางอย่างปลุกมังกรตื่น

“เสียงมาจากไหน..” มองหาที่มาของเสียง

“อือออออ..”

“จากกางเกงของจร..” มังกรเดินไปที่โต๊ะหัวเตียง หยิบกางเกงจากชั้นใต้โต๊ะ “สงสัยเสียงมือถือ..ใช่เลย!..”

“อือออออ..”

“จะรับดีไหมนะ..” มังกรพูดกับตัวเอง “ถ้าไม่รับเสียงคงดังอยู่อย่างนี้ เอาเรื่องเหมือนกัน..โรงพยาบาลห้ามใช้เสียง!..” ตัดสินใจล้วงจากกระเป๋ากางเกง “อาจเป็นญาติที่กำลังเป็นห่วงก็ได้..ลุงยง”

“โหล..” มีเสียงพูดทันทีที่รับสาย “ตอนนี้คุณจรอยู่ไหนครับ รีบกลับบ้านเถอะตำรวจจับคนร้ายได้แล้วอยากให้คุณมาเป็นเจ้าทุกข์”

“นี่มัน..” มังกรพึมพำ..แง้มผ้าม่านดู “เช้าแล้ว”

“ว่าไงครับผมได้ยินไม่ชัด”

“เอ่อ..” มังกรไม่รู้จะตอบอย่างไร..ถ้าบอกความจริงเรื่องจรประสบอุบัติเหตุทางบ้านคงไม่สบายใจและอาจคิดไปใหญ่ ถึงอย่างไรตอนนี้จรก็ยังทำอะไรไม่ได้

“เอ่อ..” มังกรมองร่างที่ไม่ไหวติงของจร มีเพียงหน้าอกเท่านั้นที่กระเพื่อมขึ้นลง..ถึงแม้จรจะก่อเรื่องขึ้นจนต้องเข้าโรงพยาบาลแต่ไม่ใช่ความผิดของจรเพียงคนเดียว เขาเองมีส่วนตั้งแต่แรกที่ชวนจรมาไร่ ไม่อย่างนั้นเรื่องนี้คงไม่เกิดขึ้น..มังกรตัดสินใจพูดเท็จเพื่อจร “เอ่อ..” จู่ๆ มือถือดับ..แบตหมด!





จรยืนอยู่หน้าบ้านพร้อมเจน..ไม่รู้มาได้อย่างไร

“จอห์นรีบกลับมาทำไมไม่รู้ ตัวเองยังไม่สบายอยู่เลย” เจนบ่น

“เจนตามมาเอง จรไม่ได้บังคับให้มาสักหน่อย อยากอยู่กับคุณมังกรก็อยู่กับเขาไปสิ”

“ก็รู้ๆ อยู่ว่าเราตัวติดกัน..อีกอย่างคุณมังกรเขาชอบจอห์นไม่ได้ชอบเจน”

“ผู้ชายชอบผู้ชายเป็นไปได้ไง..ฮะ..ฮะ..” จรหัวเราะ “เจนพูดเรื่อยเปื่อย”

“เซ่อหรือโง่กันแน่..ฮึ!..” เจนไม่อ่อนหวานอย่างเคย “หรือแกล้งทำเป็นไม่รู้”

“รู้..รู้สิ..แต่จรว่าเรื่องอย่างนี้คงไม่เกิดขึ้นกับชาวไร่บึกบึนอย่างคุณมังกรและพี่ชายของเขาหรอก..เจนเอ้ย..” จรนึกถึงคำบอกเล่าของแม่ค้าก๋วยเตี๋ยว “คุณชัยชนะมีเมียแล้ว คุณมังกรก็มีคุณกิ่งทองนั่นไง”

“คุณชัยชนะเกี่ยวไรด้วย เจนไม่ได้พูดถึงสักหน่อย..” บางอย่างที่เจนสงสัยผุดขึ้น “เจนเห็นคุณมังกรเพราะเจนชอบเค้า เค้าไม่เห็นเจนเพราะไม่ชอบเจน..” จ้องหน้าจร “เจนไม่ได้ชอบคุณชัยชนะสักหน่อยแต่เจนเห็นเค้าและเค้าก็เห็นเจน..งง..”

“จรเห็นคุณชัยชนะ คุณชัยชนะเห็นจรก็แปลว่าเราชอบกันงั้นละซี” จรนึกสนุกเล่นด้วย

“เป็นคนเหมือนกันก็ต้องเห็นกัน อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง..” เจนเล่นอีกประเด็น “แต่ก็น่าสงสัยเหมือนกัน..เจนพูดถึงคุณมังกรทีไรจอห์นมักอ้างถึงคุณชัยชนะทุกที”

“ตัวเองไม่มีร่างไม่มีมวลแล้วพาลหาเรื่องว่าคนโน้นชอบคนนี้..” จรใส่บ้าง..กึ่งสั่งสอน “ไปชอบคนที่เขามีตัวตนทั้งที่ตัวเองเป็นแค่ความรู้สึกแล้วจะให้เขาชอบตอบได้อย่างไร ทางทีดีชอบเฉยๆ ชอบน้อยๆ อย่าพยายามอย่าหวังอะไรดีที่สุด”

“ก็มันเห็นมันรู้สึกแล้วจะให้เจนทำอย่างไร?” เหตุผลที่เกือบน่าเห็นใจ

“หลับตาก็มองไม่เห็นแล้วลองทำสิ”

“อย่าว่าแต่หลับตา แม้แต่มาที่นี่เจนก็ไม่น่ามา..แต่เป็นเพราะจอห์น”

“ทำไมๆๆๆ”

“เพราะจอห์นซื่อบื่อ..เรื่องมาก..อยากทำโน่นนี่ ไม่งั้นเราคงไม่ต้องพบเรื่องเหล่านี้”


“พบแล้วไง!..เราก็อย่าเอาเป็นอารมณ์..เป็นตัวของเราเอง..แล้วๆไปก็หมดเรื่อง” พูดไปทั้งๆรู้ว่าทุกอย่างที่สั่งสอนเจนนั้นเกิดขึ้นกับเขาเช่นกัน..นึกอะไรได้ “ไหน..เค้าซื่อบื่อยังไง”

“ซื่อบิ่อไงหรอ..” เข้าทางเจน..ทางเดินที่จรแกล้งเป๋ออก “คุณมังกรจูบให้ฟอดใหญ่ยังไม่รู้ตัวอีก!”

“อยากมีแฟนไม่ใช่หรอ..” ยิ้มล้อเลียน “คุณมังกรจูบแล้วหงุดหงิดทำไม..อ๋อ..อยากอยู่ให้เขาจูบอีกใช่ไหมล่ะ?”


“ฮึ!..” ค้อนขวับ “เขาจูบจร!..ไม่ได้จูบเจน”

“ฮ้า!..พูดเป็นเล่นน่า..ตอนไหนกัน..ฮะ..ฮะ..” จรนึกว่าเจนอำ

“ที่บ้านไร่ ตอนช่วยจรออกมาจากป่า ก่อนพาไปโรงพยาบาล”

“ฮะ..ฮะ..” จรไม่เชื่อ “ทำไมไม่สวมรอยให้เขาจูบแทนล่ะ”

“ถ้ารู้ล่วงหน้าก็ทำไปแล้ว แต่นึกไม่ถึงว่าเขาจะทำ..” เจนคลายจากปั้นปึ่ง “จอห์นอนุญาตแล้วใช่ไหมที่จะให้เจนสวมรอย..ลืมนึกไปว่าทำได้..อิๆ..ฮะๆ..ฮา..” เจนลิงโลด “หัวเราะก็เหมือนแล้ว..เสร็จเจนแน่คุณมังกร”


“เอ๊ย!..อย่านะ..” จรตกใจที่ชี้โพรงให้กระรอกสาว “จรแค่พูดเล่น อย่าไปแกล้งเขานะ”

“หึงละซี..ที่แท้จอห์นก็ชอบคุณมังกรเหมือนกัน” เจนได้ที “จอห์นเสียตัวแน่ๆ”

“เปล่าจรไม่ได้ชอบผู้ชาย..” ความรู้สึกอย่างนี้ยังไม่เคยเกิดกับจรไม่ว่ากับหญิงหรือชาย “เจนจะทำอะไรก็ทำไปเถอะ คุณมังกรไม่เกี่ยวอะไรกับจรทั้งนั้น แต่อย่าให้เสียถึงจรแล้วกัน”

“แต่..” เจนยิ้มมีเลศนัย “ต้องขอยืมร่างจอห์น แน่ใจว่าเขาคงไม่จูบเจนแน่”

“เอร๊ยย..มันไม่มากไปหรือ อยู่ๆ จะให้จรไปให้ท่าคุณมังกรจูบ..มากไป..มากไป..” จรนึกเบื่อกับอาการมังกรฟีเวอร์ของเจน “เข้าบ้านเถอะ คิดว่ามีเรื่องต้องทำเยอะแยะ”


“อย่าเพิ่ง!..” เจนรั้งจรไว้

“จะรีบเข้าไปทำงาน..” จรปลดมือเจนออก เริ่มหงุดหงิดกับการไร้สาระของเธอ “รู้ไม่ใช่หรือว่าลุงยงและตำรวจรอจรอยู่”

“ตกลงกันให้รู้เรื่องก่อน..” เจนดึงจรเซออกมาจากชายคาบ้าน “เข้าไปแล้วจอห์นคงไม่มีช่องเวลาให้เจนแทรกเข้าไปยุ่งด้วย..นะ..คุยเรื่องคุณมังกรให้จบก่อน”

“และไอ้เรื่องจูบน่ะนะ..” จรตั้งใจพูดให้เจนได้อาย ได้รู้สึกว่ากำลังทำอะไรเกินตัว เกินความเป็นผู้หญิง “จรคิดว่าเจนหึงจนตาฝาดมากกว่า อย่าเชื่อสายตาวิญญาณที่ไร้ร่างของตัวเองนักเลย”


“วิญญาณที่ไร้ร่าง!..” เจนตาเขียว ลุกวาว “เจ็บนะที่พูดออกมา..จอห์นจะได้รู้ฤทธิ์วิญญาณไร้ร่างนี้สักที..คอยดู!..” เจนออกแรงดึงจรจนสุดกำลัง


จรรู้สึกตัวเบา..ร่างไร้น้ำหนักปลิวถึงโรงพยาบาลชั่วพริบตา..ล้มลงกระแทกร่างที่นอนอยู่



“คุณจรกระดิกตัวแล้ว” มังกรร้องขึ้นด้วยความดีใจ..มือถือแบตหมดของจรยังอยู่ในมือ






Create Date : 14 มกราคม 2563
Last Update : 14 มกราคม 2563 11:59:39 น. 0 comments
Counter : 28 Pageviews.  
(โหวต blog นี้) 
 
Name
Opinion
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก

สมาชิกหมายเลข 2607062
 
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




[Add สมาชิกหมายเลข 2607062's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com