หน้ารวมงานเขียนตามใจของคนชอบเขียนคนนี้ล่ะ
 
ตุลาคม 2550
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
31 ตุลาคม 2550

cross road

พราวมองไปยังร้านกาแฟที่ตั้งอยู่อีกฟากของถนน และเกิดสงสัย
ขึ้นมาทันทีว่าคนประเภทไหนนะที่จะเข้าร้านกาแฟที่สร้าง
บรรยากาศอึมครึมอย่างนั้น หน้าร้านเป็นกระจกสีชาที่มองเห็น
ภายในได้รางๆกับชื่อ Just Cafe' นั่น น่าจะไปเปิดผับมากกว่า...

"พี่....โกโก้ได้รึยัง "

เสียงนั้นทำให้หญิงสาวสะดุ้งตื่นจากความคิดถึงคู่แข่งหน้าใหม่ที่
เพิ่งเปิดได้สามสัปดาห์ และรีบชงโกโก้ให้กับลูกค้าตัวเล็กของเธอ

"พี่แถม ชอคโกเล็ตให้อันนึงเลย ...ดีมั้ย."

ลูกค้าตัวน้อยยิ้มอย่างดีใจก่อนจะวางเงินไว้ที่เคาน์เตอร์ ..... นี่ละ
บรรยากาศของร้านกาแฟในฝันละ Good Time แค่ชื่อร้านนี้ความ
หมายก็กินขาดแล้วเห็นมั้ย "ช่วงเวลาดีๆ" เมื่อเทียบกับ "แค่กาแฟ"

หญิงสาวมองไปรอบๆร้าน มันถูกตกแต่งอย่างน่ารัก สีสันสดใส
มีชั้นหนังสือและนิตยสาร พื้นที่หน้าร้านบางส่วนทำเป็นลักษณะ
เอาท์ดอร์เก้าอี้สนามและร่มตัวเล็กสสดใส... นี่สิถึงจะเป็นร้าน
กาแฟ

"พี่พราวเคยเข้าไปร้านกาแฟที่เปิดใหม่ตรงข้ามร้านเราหรือยัง"
แพรน้องสาวของเธอถามหลังจากลูกค้าคนสุดท้ายออกจากร้าน
ไป

"ไปทำไม ที่ร้านก็ยุ่งจะตายอยู่แล้ว " จริงๆพราวก็แกล้งพูดไป
อย่างนั้นเองล่ะ ร้านนี้เปิดมาตั้งนานแล้ว ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นเด็ก
สาว คู่รัก หรือไม่ก็แม่บ้านที่พาลูกเล็กๆมานั่งคุยกับเพื่อนๆ ซึ่งมัก
จะมาในเวลาเย็นๆนอกนั้นเธอก็แทบจะยืนตบยุงทั้งวัน ดูเหมือน
แพรจะจับโกหกได้เพราะเธอหัวเราะคิกก่อนจะถามจี้ใจดำ

"ไม่ใช่เพราะโกรธเจ้าของร้านฝั่งโน้นหรอ...เห็นมองร้านเค้าตา
เขียวทุกที"

ชั้นจะไปโกรธเค้าทำไมพราวคิด ก็แค่ มี ลูกค้าวัยทำงานมากกว่า
และก็มีอินเตอร์เน็ตบริการ ...แต่ไม่มีหนังสือสักเล่ม....บรรยากาศ
สดใสสักนิดก็ไม่มี

"พี่กล้าเจ้าของร้านเค้าน่ารักน้า.... เค้ายังฝากสวัสดีพี่พราวด้วย"
น้องสาวตัวดีเล่าต่อ

"พี่เคยเจอเขาหรอ..." พราวถาม เท่าที่นึกได้ ไม่เคยเห็นเจ้าของ
ร้านกาแฟ Just Cafe' มาก่อนเลยนี่นา
นายกล้าเจ้าของร้านในจินตนาการของพราวน่าจะเป็น ผู้ชายแบบ
ไม่ค่อยสนใจความรุ้สึกคนอื่น ใช้เวลาในวันหนึ่งๆหมดไปกับการ
เล่นเกมส์คอมพิวเตอร์ เสื้อผ้าและผมเผ้าดูโทรมเพราะขาดการดูแล..

"ไม่รู้สิ แต่เขาบอกว่าเห็นพี่บ่อยๆที่เก้าอี้หน้าร้าน" แพรตอบ

พราวมองเก้าอี้สนามตัวเล็กที่เธอมักไปนั่งอ่านหนังสือในช่วง
เวลาที่ไม่มีลูกค้า เชอะ...นี่แอบดูเราด้วยหรอหญิงสาวคิด

"เค้าบอกว่าว่างๆให้พี่แวะไปที่ร้านเขาก็ได้ ... ยังไงก็เพื่อนบ้านกัน"
น้องสาวเธอบอก

"ใครจะไปกัน ...ร้านอย่างนั้น" หญิงสาวตอบพร้อมๆกับทำท่าไม่
สนใจจนน้องสาวหัวเราะคิกเพราะรู้นิสัยของพี่สาว ก่อนจะตัดบท

"ตามใจ... "



หญิงสาวในแว่นกันแดดสีดำเปิดประตูเข้าไปในร้าน Just Cafe'
ภายในสว่างกว่าที่เธอคิดแม้ว่ากระจกสีชาที่หน้าร้านทำให้มอง
จากข้างนอกจะรู้สึกอึดอัดไปบ้าง ชายหนุ่มผมเผ้ารุงรังและแว่น
หนาเตอะยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์เงยหน้ามองเธอหน่อยหนึ่งก่อน
จะถามเธอ

"รับอะไรดีครับ"

"ขอลาเต้เย็นค่ะ" เธอตอบ ก่อนจะมองหาโต๊ะว่าง แทบทุกโต๊ะ
ถูกจับจองด้วยชายหรือหญิงซึ่งมีโน๊ตบุ๊คหรือพีดีเอ วางคู่กับแก้ว
กาแฟ หญิงสาวรับกาแฟแก้วนั้นมาและหมุนคว้างอยู่หน้า
เคาน์เตอร์ ก่อนจะได้ยินเสียงนุ่มๆบอกเธอ

"เชิญโต๊ะนี้ก็ได้ครับ"

คนที่เรียกเธอนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวหน้าสุด เขาดูดีเลยล่ะ พราวคิด ผม
สั้นรับกับใบหน้าทำให้ดูสะอาดตา เสื้อผ้ายืดแขนยาวและกาง
เกงขายาวในแบบสบายๆ ...ไม่น่ามานั่งในร้านแบบนี้เลยจริงๆนะ..

ชายหนุ่มทำท่าจะเก็บแก้วกาแฟของเขาซึ่งหมดไปยังไม่ถึงครึ่ง
ถ้วย หญิงสาวจึงรีบห้ามด้วยความเกรงใจ

"ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าไม่รังเกียจดิฉันนั่งกับคุณได้" หญิงสาวบอก
พอดีเลยเธอคิด จะได้สัมภาษณ์เสียหน่อยว่าติดใจอะไรร้านนี้นัก

เขายิ้มให้กับเธอ หญิงสาวบอกตัวเองว่าเป็นยิ้มที่น่ารักและอบอุ่น
มากที่เดียวล่ะ เขาเลื่อนเก้าอี้ให้กับเธอก่อนจะขยับแก้วกาแฟของ
เขาไปด้านข้างเพื่อให้เธอได้วางแก้วของเธอ

"ทำไมคุณต้องใส่แว่นล่ะครับ ร้านก็ไม่สว่างเท่าไร" ชายหนุ่มถาม
เธอ

"พอดีตาแพ้แสงนิดหน่อยน่ะค่ะ" เธอตอบ แหมก็เธออยู่ระหว่าง
ปลอมตัวมาสืบความเป็นไปในร้านคู่แข่งนี่นา

"มาที่ร้านนี้บ่อยหรอคะ"เธอถามเขา ดูเหมือนชายหนุ่มจะเลิกคิ้ว
นิดหนึ่งก่อนจะตอบเธอ

"ก็ ทุกวันล่ะครับ" เขาตอบพร้อมกับมองหญิงสาวที่ยกลาเต้แก้ว
นั้นขึ้นจิบ

"อี้..."หญิงสาวทำหน้ามุ่ย ก่อนจะพูดต่อ

"มันจืดไปหน่อยแล้วก็ไม่หอมเลย"

ชายหนุ่มยิ้มพร้อมๆกับพยักหน้า ..."ผมก็ว่างั้น"

เขามองไปรอบๆร้านก่อนจะพูด

"ผมว่า คนที่มาที่นี่ แค่ต้องการบรรยากาศร้านกาแฟในชั่วโมงเร่ง
รีบ "

หญิงสาวมองไปรอบๆร้าน มันถูกตกแต่งอย่างง่ายๆด้วยผนังปูน
ฉาบหยาบๆสีขาวควันบุหรี่และคาดด้วยไม้ที่ทาสีโอ๊คเข้ม บน
เพดานมีไฟดวงเล็กๆฝังอยู่ ให้ความสว่างเฉพาะสำหรับแต่ละ
โต๊ะ นี่ละมังที่ทำให้ร้านนี้ดูเหงาๆ เมื่อหันกลับมาเธอพบกับสาย
ตาของชายหนุ่มที่มองอยู่

"แต่ดูคุณไม่เหมือนคนเร่งรีบนี่คะ" เธอถาม

เขาหัวเราะ ดูมันสดใสจัง พราวคิดในใจก่อนจะพูดประโยคที่เธอ
เองก็ไม่คิดว่าจะพูด

"ไม่ลองไปร้านกาแฟที่อยู่ตรงข้ามบ้างล่ะคะ" ตายแล้วเธอคิด ..
นี่เธอมาแย่งลูกค้าของตาแว่นนั่นถึงถิ่นเลยนะเนี่ย

ชายหนุ่มมองไปยังร้านตรงข้าม พร้อมกับยิ้ม ..

"คิดว่าจะลองไปอยู่เหมือนกันครับ..กาแฟน่าจะอร่อยกว่าที่นี่"
เขาบอก

"ค่ะ อย่างน้อยก็น่าจะดีกว่าลาเต้เย็นแก้วนี้" เธอมองมายังแก้ว
กาแฟตรงหน้า หลังจากจิบไปนิดหนึ่งแล้วเธอก็ไม่ได้แตะมัน
อีกเลย

"ดิฉันว่าบรรยากาศอบอุ่นกว่า...น่าจะเป็นร้านกาแฟมากกว่า"
หญิงสาวพูดต่อ

"แต่บางครั้งคนเราก็มีเวลาแค่สั้นๆ อยากอยู่เงียบๆ กับกาแฟ
หรืออะไรสักอย่างตรงหน้า ไม่ว่าจะเป็นงานหรือคนรู้จักใน
อินเตอร์เนต หากเวลานั้นเขายังไม่พร้อมที่จะเจอใคร" เขาบอก

หญิงสาวต้องยอมรับว่าเธอไม่เคยคิดถึงเหตุผลเหล่านี้ แน่ละใน
ความคิดของเธอร้านกาแฟคือสถานที่ที่สร้างความอบอุ่นนี่นา...
แต่ในมุมมองของเขา ..ร้านกาแฟกับมุมเหงาๆ...สำหรับคนทียัง
ไม่พร้อมที่จะเปิดรับความอบอุ่น ...ก็แปลกดี

"ดิฉันต้องไปแล้วค่ะ " เธอบอกพร้อมกับหยิบกระเป๋าสตางค์
แต่ชายหนุ่มโบกมือ

"ไม่เป็นไรครับ ผมเลี้ยงเอง ไว้ถ้าเจอคุณร้านโน้นผมจะขอให้คุณ
เลี้ยงกาแฟสักแก้ว" เขาบอก

หญิงสาวเลิกคิ้วที่อยู่ภายใต้แว่นสีคล้ำนั้น...ได้ผลหรอเนี่ย....
ก่อนจะยิ้มให้เขาก่อนจะมองไปยังชายหนุ่มผมยาวรุงรังที่อยู่หลัง
เค้าน์เตอร์ซึ่งกำลังมองมาทางเธอเช่นกัน ...เนี่ยนะคนน่ารักของ
ยายแพร..ก่อนจะออกจากร้านไป



วันรุ่งขึ้นแผนการแย่งลูกค้าจาก Just Cafe' ก็ถูกกำหนดขึ้นโดย
ความไม่ยินยอมพร้อมใจของน้องสาว

"ไม่เอานะพี่พราว แพรไม่เอา" เด็กสาวโวยวายหลังจากฟังแผน
จบ

"ทำไม เธอเป็นน้องใครกันแน่" พราวบ่นเมื่อเห็นน้องสาวเริ่ม
โวยวาย

"ก็แล้วทำไมเราต้องเอาป้ายโฆษณาร้านเราไปติดหน้าร้านเค้าด้วย
ล่ะ" เด็กสาวถามด้วยความหงุดหงิด

"ใครให้เธอไปติดหน้าร้านเค้า เอาแค่ใกล้ๆแล้วก็รอบๆร้านเฉยๆ"
พี่สาวบอก

"แล้วมันต่างกันตรงไหนเล่าว" เด็กสาวทำหน้ามุ่ย

"จะทำหรือไม่ทำ" หญิงสาวยื่นคำขาด

"ม่าย....." ก่อนที่แพรจะพูดจบ พี่สาวเธอได้ยกมือห้ามและชิงพูด
เสียก่อน

"ไม่ทำก็ลดค่าขนม"

ดูเหมือนคำขู่นี้จะได้ผลเด็กสาวทำหน้ามุ่ยและออกอาการฟึดฟัด
ก่อนจะหยิบแผ่นกระดาษขนาด A4 ปึกใหญ่ พร้อมอุปกรณ์ ออก
จาก Good Time และข้ามถนนไป

พราวมองอ่านข้อความในโฆษณาแผ่นนั้นก่อนจะมีรอยยิ้มปรากฏ
ที่มุมปาก...

" Good Time...... ช่วงเวลาดีๆกับรสชาติกาแฟหอมกรุ่น เพียงแค่
คุณข้ามถนนมา คุณจะพบกับความอบอุ่นจากสังคมของคนรัก
กาแฟที่แท้จริง ไม่ใช่เพียง"ก็แค่กาแฟ"

พราวมองเด็กสาวที่กำลังยืนติดป้ายโฆษณาร้านของเธอห่างออก
ไปจากเป้าหมายสองห้องร้านค้าและเริ่มหงุดหงิด ...ก็บอกให้ติด
แถวๆหน้าร้านไง..

หญิงสาวหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและกดหมายเลขโทรศัพท์
ของน้องสาว..

เด็กสาวหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋ากางเกงก่อนที่จะดูเบอร์
ที่แสดงอยู่บนหน้าจอพร้อมกับหันหน้ามองมาทางเธอก่อนจะ
เอ่ยถาม

"อะไรล่ะพี่พราว ..ก็กำลังติดอยู่เนี่ย" เด็กสาวบ่น

"ชั้นเห็นแล้ว แต่เธอติดไม่ตรงจุด" พราวบอกน้องสาว

"แพรติดให้ตั้งแต่ต้นทางเลยไง ลูกค้าจะได้ไม่ต้องเดินผ่าน
Just Cafe' และข้ามถนนมาร้านเราเลยไง" เด็กสาวพยายามชัก
แม่น้ำทั้งห้า

"ไม่ต้อง ติดห้างจากร้าน Just Cafe' ไม่เกินหนึ่งก้าวพอ" พราว
ทำเสียงดุ

"พี่พราวอ่ะ..." เด็กสาวสะบัดตัวและขยี้เท้าเหมือนเด็กๆโดนขัดใจ
จนพราวถึงกับขำ

"พี่พราวมาติดเองเลยมา" แพรต่อรอง

"พี่ไม่ใช่คนที่ต้องขอค่าขนมนี่ ..." หญิงสาวบอกให้รู้ว่ามีเปรียบ
แต่เอ๊ะ นั่นลูกค้าคนเมื่อวานนี่นา หญิงสาวเห็นชายหนุ่มในชุด
เสื้อเชิ้ตหลวมๆกับกางเกงขายาวสบายๆ เดินมาจากหัวมุมของ
แยกและหยุดคุยกับน้องสาวเธอ เสียงที่คุยกันผ่านโทรศัพท์นั้น
ได้ยินไม่ค่อยชัดแต่ดูเหมือนน้องสาวเธอจะเอ่ยชื่อเธออยู่หลาย
ครั้ง ...ก่อนจะตัดสายไป

ชายหนุ่มหัวเราะเมื่ออ่านป้ายโฆษณาของเธอเมื่อเขาหันหน้ามา
ยังจุดที่หญิงสาวยื่นอยู่ก่อนหน้า กลับพบเพียงเก้าอี้สนามและ
ร่มสีสดใส...

พราวเข้ามาหลบในร้านและแอบมองแพรกับชายหนุ่มคนนั้น
ช่วยกันติดป้ายของเธอรอบๆร้าน Just Cafe'
...เขาก็น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย... แต่แล้วพราวก็ต้องตกใจเมื่อ ชาย
หนุ่มผมกระเซิงและสวมแว่นที่เธอเห็นที่หลังเคาน์เตอร์เปิด
ประตูออกมาดูการกระทำของทั้งคู่ พราวไม่รู้ว่าทั้งสามคนคุยอะไร
กันเธอรู้แต่ว่าน้องสาวตัวดีนั้นชี้นิ้วมาทางร้านเธอบ่อยๆ... โห..
ยัยแพร ..ไม่ช่วยกันรับผิดชอบเลยนะ...เธอคิด แต่ดูเหมือนว่า
เหตุการณ์จะเป็นไปได้ด้วยดี เมื่อชายหนุ่มผมกระเซิงพยักหน้า
เป็นเชิงเข้าใจและกลับเข้าร้านไป ปล่อยให้น้องสาวตัวดี ทำหน้า
มุ่ยและแลบลิ้นให้เธอจากอีกฝั่งของถนน ก่อนจะเข้าไปในร้าน
Just Cafe'พร้อมๆกับชายหนุ่ม

เย็นวันนั้น พราวมองไปยังร้านกาแฟฝั่งตรงข้ามภายใต้กระจก
สีชานั้น ชายหนุ่มแปลกหน้าจะอยู่ในนั้นไหมนะ แต่เธอก็สงสัย
อยู่ไม่นานเมื่อชายหนุ่มคนนั้นก้าวเข้ามาในร้านของเธอพร้อม
กับรอยยิ้มที่อบอุ่นเหมือนเมื่อวาน

"สวัสดีครับ " เขาทักพร้อมกับมองไปรอบๆร้าน

"แต่งร้านได้น่ารักนะครับ "

"ค่ะ อยากให้ร้านเป็นที่ๆมีแต่ความอบอุ่นน่ะค่ะ" หญิงสาวบอก
อยากอารมณ์ดี

ชายหนุ่มมองหน้าหญิงสาวพร้อมกับยิ้ม
"คุณพราวตาสวยนะครับ เมื่อวานใส่แว่นเลยไม่ได้ชม" หญิงสาว
ถึงกับหน้าแดงเมื่อถูกชมตรงๆ แต่เขารู้ชื่อเธอได้ยังไงนะ เธอยัง
ไม่ได้แนะนำตัวเสียหน่อย

"แวะมาจีบหรือมาชิมกาแฟคะ" หญิงสาวถามพร้อมกับหัวเราะ

"มาชิมกาแฟหอมๆตามป้ายน่ะครับ" เขาตอบ

"ค่ะ ...พราวแค่อยากให้คนที่รักกาแฟได้รู้ว่ามีกาแฟอร่อยๆอยู่
แถวนี้และได้เลือกก่อนที่จะตัดสินใจ" หญิงสาวอธิบาย จนชาย
หนุ่มหัวเราะ

"งั้นขอชิมกาแฟร้อนสักแก้วครับ" เขาบอกและต้องสงสัยเมื่อ
เห็นหญิงสาวเลิกคิ้วบางๆนั้น

"ต้องขอรายละเอียดมากกว่านี้ค่ะ อย่างเช่น ชอบแบบ แก่ๆ หรือ
อ่อนๆ หอมแรงๆ หรือหอมนุ่มๆ "

เมื่อชายหนุ่มทำสีหน้าแปลกใจหญิงสาวจึงหัวเราะและตอบอย่าง
อารมณ์ดี

"ก็ good time นี่คะ เราก็ควรใช้เวลากับสิ่งพิเศษ... "

คราวนี้ชายหนุ่มหัวเราะตาม

" นั่นสินะไม่ใช่ just cafe' เสียหน่อย " ชายหนุ่มพูดพร้อมกับเล่า
ต่อ

" ผมเคยได้ยินบางคนบอกไว้นะว่าร้านกาแฟแบบร้านตรงข้ามน่ะ
มีไว้สำหรับคนที่ไม่อยากจะสร้างสรรอะไร ไว้มีตัวเลือกง่ายๆ
สักห้าหกอย่าง " เขาอมยิ้มเมื่อเห็นสีหน้าไม่เข้าใจของหญิงสาว

"ก็ แก้วเล็ก แก้วกลาง แก้วใหญ่ แคฟ หรือดีแคฟ มุขนี้จำมาจาก
หนังเรื่อง you 've got mail " ชายหนุ่มบอก

คำตอบนี้ทำให้หญิงสาวหัวเราะได้จริงๆ

"นั่นสิ บางครั้งกาแฟก็เป็นเพื่อนที่ทำตัวง่ายๆ คอยนั่งเป็นเพื่อน
เรา ไม่ว่าเราจะชอบมันหรือไม่" เธอสนับสนุน สายตามองไปยัง
ร้านตรงข้ามและต้องขมวดคิ้วเมื่อเห็นยัยแพรน้องสาวตัวดีออก
มาจากร้านกาแฟฝั่งตรงข้าม จากท่าทางของเธอทำให้ชายหนุ่ม
มองตาม

"ยัยแพร น้องของพราวเองค่ะ วันๆ ไปโน่นไปนี่ ตลอดไม่ค่อยจะ
อยู่ร้านเลย" เธอบ่น

"แต่ดูเหมือนคุณจะเจอแกแล้วเมื่อเช้า" เธอนึกถึงตอนที่เขาช่วย
ยัยแพรติดโฆษณา

น้องสาวตัวดีเปิดประตูร้านเข้ามาและต้องแปลกใจเมื่อเห็นพราว
อยู่กับชายหนุ่ม

"อ้าว พี่พราว รู้จักพี่กล้าแล้วหรอ" เด็กสาวถาม

"พี่กล้าไหน..."

เด็กสาวกำลังจะตอบแต่เมื่อเห็นอาการอ้าปากค้างของพี่สาวก็พอ
จะเดาได้ว่าไม่จำเป็นต้องตอบแล้ว

"งั้นแพรไปร้านโน้นก่อนนะพี่กล้า ดูเหมือนเจ้าของร้านโน้นจะ
ทิ้งเพื่อนเขาให้เฝ้าร้านอยู่คนเดียว"

เด็กสาวบอกก่อนจะวิ่งข้ามถนนกลับไป Just Cafe' ......เรื่องนี้ต้อง
ขยาย.....เด็กสาวคิด

เสียงกระแอมเบาๆของชายหนุ่มลากหญิงสาวกลับมาจากอาการ
ช๊อคเมื่อครู่ ...

"ขอกาแฟ หอมๆ นุ่มๆ สักแก้วสิครับ" ชายหนุ่มชวนคุยเหมือน
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"คะ.." หญิงสาวทวนทำยังไงดีล่ะทีนี้ เธอเป็นคนไปชวนเขามา
จากร้านโน้นเองนี่นา แล้วเค้าจะหาว่าเราไปแย่งลูกค้าเค้ารึเปล่า
นะ...ทำไมถึงโชคร้ายอย่างนี้ พราวนะพราว...

เหมือนจะเดาใจหญิงสาวได้ ชายหนุ่มยิ้มให้อย่างอบอุ่นก่อนจะ
พูดกับเธอ

"จริงๆผมเห็นคุณพราวออกมานั่งที่เก้าอี้ข้างนอกบ่อยๆ แล้วแพร
เองก็เล่าเรื่องคุณให้ฟัง ผมตั้งใจว่าจะมาเป็นลูกค้าที่ร้านคุณสักวัน
แต่ก็ยังไม่มีโอกาส จนเมื่อวานนี่ละ โชคดีที่ผมเจอคุณที่นั่น"

"แล้วคุณไม่โกรธหรือคะ พราวแย่งลูกค้าคุณ" เธอถามเสียงอ่อยๆ

"คุณพราวไม่ได้แย่งหรอกครับ เพราะลุกค้าเลือกกาแฟในแบบที่
เขาเป็น บางวันเขาอยากได้บรรยากาศแบบนึง บางวันอยากได้อีก
แบบ มีสีสันดีออก" ชายหนุ่มบอก

"เดี๋ยวพราวจะให้ยัยแพรไปแกะป้ายออกให้นะคะ" เสียงหญิง
สาวยังมีแววสำนึกผิดชายหนุ่มโบกมือให้และหัวเราะก่อนจะพูด
กับเธอ

"ไม่ต้องหรอกครับ ถ้าไม่รบกวนเกินไปผมก็จะขอฝากโบชัวร์ที่
ร้านไว้แถวนี้เหมือนกัน..ได้มั้ยครับ"

หญิงสาวยิ้ม..มาถึงขนาดนี้แล้ว จะไม่ได้ ได้ยังไงกัน เห็นชั้นเป็น
นางมารร้ายหรอรึไง เธอคิด

"ได้สิคะ" หญิงสาวตอบ

"งั้นวันนี้ให้พราวเลี้ยงนะคะ เพราะเมื่อวานพราวเป็นคนชวน
คุณมาเอง" หญิงสาวพูดต่อ

"ได้ครับ แต่สำหรับพรุ่งนี้และวันอื่นๆจากนี้...ผมขอจ่ายเองนะ
ครับ" ชายหนุ่มพูดอย่างอารมณดี

"ยินดีค่ะ" หญิงสาวตอบและยิ้มให้อย่างจริงใจเช่นกัน

จากวันนั้น กาแฟหอมกรุ่นตามใจและกาแฟที่ทำตัวง่ายๆไม่กี่
แบบได้วิ่งข้ามถนนเส้นเล็กๆไปมาในเมืองที่พลุกพล่านไปด้วย
ความเหงาและความอบอุ่น..........




กลิ่นกาแฟ

....................................................................


Create Date : 31 ตุลาคม 2550
Last Update : 2 พฤศจิกายน 2550 10:48:18 น. 9 comments
Counter : 494 Pageviews.  

 
อ่านครบทุกเรื่องแล้ว น่ารักดีค่ะ


โดย: หยางจัง IP: 58.137.129.220 วันที่: 21 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:52:04 น.  

 
แหะๆ ครบทุกเรื่องแล้วอย่าลืมไปซื้อหนังสือนะคร้าบ มีอีกสิบสองเรื่องครับ


โดย: กลิ่นกาแฟ (กลิ่นกาแฟครับ ) วันที่: 21 พฤศจิกายน 2550 เวลา:11:44:03 น.  

 
กลิ่นกาแฟหอมมาแต่ไกลเลยอ่ะ ^^
หุหุ..


โดย: ^^ IP: 202.12.73.20 วันที่: 25 มกราคม 2551 เวลา:15:55:35 น.  

 
ดีใจที่ชอบคร้าบ ^^


โดย: กลิ่นกาแฟ (กลิ่นกาแฟครับ ) วันที่: 26 มกราคม 2551 เวลา:10:29:59 น.  

 
If i were her,i'd run away from him cos too shy to stay there ka 5555555+++


โดย: Tyra IP: 86.15.30.116 วันที่: 26 มกราคม 2551 เวลา:23:44:07 น.  

 
ดีใจจังคุณ Tyra มาเยี่ยม blog ด้วยอ่ะ


โดย: กลิ่นกาแฟ (กลิ่นกาแฟครับ ) วันที่: 27 มกราคม 2551 เวลา:8:01:34 น.  

 
อยากมีร้านกาแฟเป็นของตัวเอง แต่ทุนไม่ถึง เลยขายน้ำเต้าหู้แทน


โดย: ข้าวโพด IP: 202.123.145.203 วันที่: 1 มีนาคม 2551 เวลา:12:05:00 น.  

 
น้ำเต้าหู้ก็น่ารักดีนะครับ


โดย: กลิ่นกาแฟ (กลิ่นกาแฟครับ ) วันที่: 1 มีนาคม 2551 เวลา:22:03:21 น.  

 
:)


โดย: green IP: 173.48.204.158 วันที่: 11 สิงหาคม 2555 เวลา:4:19:08 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

กลิ่นกาแฟครับ
Location :
ปราจีนบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




กาแฟหอมๆสักแก้วมั้ยครับ


หากเพื่อนๆต้องการเผยแพร่งานเขียน
ของนายกลิ่นรบกวนทำลิ้งมานะครับ
หรือไม่ก็ช่วยลงเครดิตให้กับผู้แต่ง
หน่อยนะครับ
New Comments
[Add กลิ่นกาแฟครับ's blog to your web]