Group Blog
 
All Blogs
 
คร่าวซอสมภมิต บทที่ ๓ ตอนที่ ๓ (จบบทที่ ๓)

หนังสือคร่าวซอเรื่องธัมม์

เจ้าสมภมิต

ข้าภเจ้า นายปันบุญเรืองเปนผู้เรียบเรียง

ปริวรรตโดย สลุงเงิน

(ภาพประกอบจากจิตรกรรมฝาผนังวัดพระธาตุสุโทนมงคลคีรี อำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่) เอกสารลำดับที่สิบ ในโครงการ e- ๖๐วรรณพิมพ์ล้านนา


บทที่ ๓ (ต่อ)


๒๑๘     ส่วนองค์กระสัต เจ้าสมภมิต ได้ยินแก่เถ้านิมนต์

พระองค์ท่านท้าว เจตแจ้งใจตน ค็รับนิมนต์ปโรหิตเถ้า

แล้วขึ้นนั่งยาน ม้านำไต่เต้า เข้าสู่เวียงไชยเทษท้อง

๒๑๙ ส่วนเสนา โยธาพวกฟ้อน ค็แหนแห่เจ้าเดินทาง

อึกฅะลึก เปนมหาปาง รถล้อเกียนฅานมี่นันทั่วห้อง

หล้างภ่องต่อยตี เภรีตื่นต้อง ภ่องขับซอวอนซ้าวๆ

๒๒๐ ฅนมากหลวงหลายมี่นันอดเอ้า ไหลหลั่งเข้าเวียงไชย

ภ่องแบกช่อช้าง หางแกว่งกวัดไกว ม้าอาชาไนยค็รีบท่องเต้า

หิแฮ่เสียง ส่ำเนียงถวายเจ้า ชักชวนมาเทษท้อง

๒๒๑ ฟังเสียงเภรีเพียงดั่งฟ้าร้อง อากาศก้องของนอง

เสนาใหย่น้อย ไหลหลั่งถมถอง เข้าสู่นคอรอ่านนับบ่ได้

ส่วนโพธิสัตว์ ค็หายโสกไหม้ ปะโชคไชยมีเมื่อซ้อย

๒๒๒ ส่วนกุมมารีสาวจีหนุ่มน้อย อันเปนลูกเจ้าราชา

ค็เปนกำพร้า บ่มีปิตตา เปนลูกพระญาตนออนก่อนอั้น

ส่วนว่าเสนา ค็รีบข้อขั้น จัดแจงแต่งนางนาศน้อง

๒๒๓ หื้อเปนคู่แฝงเทียมแยงร่วมซ้อน กับท่านเจ้าโพธา

ส่วนพราหมณะ ค็วิวาหา ยังสองราชาหื้อเปนคู่เฝ้า

เอาฝ้ายผูกแขน สององค์หน่อเหน้า ตามปาเวณีรีตเค้า

๒๒๔ เสนาทังหลายมากมายทั่วเท้า แหนแห่เจ้าเอาไชย

ส่วนเองค์หน่อเนื้อ ขื่นบานหัวใจ เสวิยเมืองไชยกับสาวต่างบ้าน

ดูท่างอยู่กิน ยินดีเสพส้าง ดูท่างเททานแต่งฅิด

๒๒๕ ส่วนโพธิสัตว์ เจ้าสมภมิต ได้สาวต่างบ้านมาแพง

ทุกข์ออนก่อนนั้น ลวดลืมกินแหนง ได้โชคไชยแรงบ่ใช่ของหน้อย

มาได้ร่วมแฝง เมียแพงหนุ่มหน้อย พอลืมสองราลูกน้อย

๒๒๖ นางเกสินีแม่เอื้องกาบย้อย ลวดใจบ่ห้อยอาไลย

ได้มาร่วมรัก เมียแพงบ้านไกล ลวดลืมอาไลยเมียแพงเก่าเกื้อ

จ้กได้สาวจี มารองตางเสื้อ มีใจเชิยบานชื่นช้อย

๒๒๗ มาละทังเมีย เปนทังสาวน้อย ลวดใจบ่ห้อยยินดี

มาปะจวบพบ เมียแพงสาวจี เช่นภวังคีบ่หนีจากเจ้า

ลูกรักทังสอง เมียแพงหนุ่มเหน้า ลวดตัดบันเทาละไว้

๒๒๘ ส่วนโพธิสัตว์พระองค์ท้าวไธ้ ลวดหายโสกไหม้ทารณ

อยู่กับสาวน้อย สาวหน้อยในโขง เหมือนหัวคุงบนชั้นฟ้าทังเก้า

ซ้ำมาจาเถิง พรานปาสองเถ้า เขาลักเอาองค์พี่น้อง

๒๒๙ ไพอยู่เคหาบ้านพรานเทษท้อง ได้หลายขวบเข้าเดือนวัน

ส่วนสองเสี่ยวรัก กินเหล้าฟู่กัน เปนคำส่ำคัญเจียรจากล่าวอ้าง

ว่าเราทังสอง อยู่เมืองและบ้าน ค็เหิงเมินนานมากนัก

๒๓๐ จักมีใผไหน ฅนใดมารัก ยังสองแก่เจ้าเรารา

บัดเดียวเดี่ยวนี้ ควรแสวงหา ฅนมีวิชาปัญญาแก่กล้า

หลอนมีถ้อยคำ โทษกัมม์พายหน้า จักมีใผมาช่วยแพ้

๒๓๑ บ่รู้จักใผ ฅนใดแท้ ๆ สักเผ่าผู้ขุนนาย

ทุกวันเดี่ยวนี้ โทษหน้อยเปนหลาย บ่มีเจ้านายฅนใดช่วยป้อง

เราทังสอง ควรเข้าสู่ห้อง ไพหาเจ้าเมืองใหย่ยส

๒๓๒ หื้อรู้จักใจ ดวงใจซื่อคด เปนที่ได้ไพเคิย

พระญาใหม่นี้ บ่ควรหนีเฉิย เราควรไพเคิยหื้อรู้จักเจ้า

เราเอากุมมาร สององค์หน่อเหน้า ไพถวายขุนเมืองใหม่ท้าว

๒๓๓ ส่วนสองพรานปาค็รีบฟั่งฟ้าว เอาสองหน่อเหน้าไพพลัน

นำเอาพี่น้อง ไพรอดเคหัง ปราสาทังฅุ้มวังแห่งเจ้า

ค็กราบไหว้สา วันทาก้มเกล้า ยออัญชุลีกราบนบ

๒๓๔ ส่วนสองขา ค็จาด้วยฅบ ตามเรื่องข้อวาทัง

ท้าวสมภมิต เจ้าผ่อเล็งหัน ยังสองสุภัณณ์กุมมารหน่อเหน้า

ค็มาดูเหมือน สององค์ลูกเต้า อันหายไพเมินพรากพลัด

๒๓๕ เหมือนไชยเสน กับไชยทัต อันเปนลูกเต้าเรานา

สมภมิตท้าว เจ้ายินสังกา หันกุมมาราสององค์น้อยหน้อย

มาผ่อสีสัน ค็งามอ้อยหล้อย บ่มีที่เทียมเผียบไว้

๒๓๖ ส่วนโพธิสัตว์พระองค์ท้าวไธ้ ค็ถามไถ่ถ้องวาทา

ว่าสองพี่น้อง เปนสองลูกขา ฤๅได้ไหนมาเลี้ยงไว้แต่หน้อย

ที่นั้นพรานปลา จิ่งจาตอบถ้อย ไขส่ำเนียงบอกชี้

๒๓๗ ว่าสองกุมมาร เปนลูกข้านี้ บ่ใช่ลูกอั้นฅนใด

หากเปนลูกรัก เกิดกลางอกใจ หากเปนบุตต์ในสองฅนข้าเจ้า

ส่วนพระสัตถา ค็รับหน่อเหน้า สององค์เลาพี่น้อง

๒๓๘ เอาไว้กับตน ในห้องเทษท้อง บ่หื้อแดดต้องฝนรำ

เอาสองพี่น้อง เปนเสนาจำ ไว้กับองค์ฅำตางไว้อยู่เฝ้า

เพราะเหมือนปุตตา สองราลูกเต้า เกิดในองค์ท่านไธ้

๒๓๙ บ่หื้อกุมมารสองเจ้าทุกข์ไร้ บ่หื้อพรากข้างสักวัน

ครัวทรงนุ่งทุ้ม เจ้าค็เอาปัน เข้าของเงินฅำเอาหื้อเจื่องเจ้า

บ่หื้อกุมมาร ได้เทียวออกเข้า ย่ำเหนือดินซายลุ่มน้ำ

๒๔๐ คันจักไพไหน หื้อได้ขี่ม้า บ่หื้อย่ำหย้าซายดิน

ตามใจพี่น้อง จักอยู่จักกิน ส่วนตัวนรินท์ค็แฝงใฝ่เฝ้า

บ่นานเท่าใด นายร้อยปู่เถ้า ค็พานางเลาเธี่ยวค้า

๒๔๑ มารอดเถิงเมืองพระองค์เจ้าฟ้า ตาวันฅ่ำหล้าลงแลง

เถ้าแก่นานร้อย ค็รีบจัดแจง ยั้งภักเอาแรงกับฝูงลูกจ้าง

ได้ยินข่าวสาร เขามาอวดอ้าง พระภูบาลท่านไธ้

๒๔๒ ยั้งอยู่สวน อุยยานดอกไม้ เขาจาอวดอ้างมีบุญ

ได้มาเปนท้าว ใหย่กว้างจอมขุน เจ้าตนมีบุญโพธิสัตว์เจ้า

ลวดบังเกิดใจ นายร้อยปู่เถ้า ใฅ่หันองค์เลาหน่อฟ้า

๒๔๓ นายร้อยสะเพา หากเอาของค้า ขนออกหั้นมาอยาย

แก้วแหวนเครื่องง้า อันเปนของขาย ผ้าทุ้มผ้าลายผ้าไหมผ้าต้อย

ของอันดี ๆ ราคาบ่หน้อย เถ้าปู่เอามาฝากไว้

๒๔๔ คันไพรอดเถิงพระองค์ท้าวไธ้ ค็นบกราบไหว้ปาทา

ส่วนปู่นายร้อย ค่อยธูลไหว้สา กับพระราชาโพธิสัตว์เจ้า

ภูดปราไสร ไพมาออกเข้า จนตาวันพอต่ำค้อย

๒๔๕ ดามืดจนตา ฅ่ำมาซ้อยล้อย ใจปู่ห้อยอาไลย

คึดเถิงลูกน้อง อันมีอยู่ไกล เถ้าปู่อาไลยสะเพาแก่เถ้า

คึดกลัวทังโจร ขโมยมาเข้า เอาครอบครัวดีน้ำค้า

๒๔๖ กับทังเมียแพงแม่แสงรอดฟ้า กลัวโจรบาปอั้นเอาไพ

ส่วนเถ้านายร้อย จิ่งค่อยขานไข ว่าข้าขอลาไพกับองค์หน่อเหน้า

ค็กราบไหว้สา เจียรจาบอกเจ้า ตามคำมีใฝ่มัก

๒๔๗ เพราะคึดเถิงของเงินธองมีนัก ขอลาจากเจ้าภูบาล

ขอวางคำ เปนบทบาทหน้า ขอย่อบยั้งต่ำบทลูกก่อนแล




Create Date : 22 กรกฎาคม 2556
Last Update : 22 กรกฎาคม 2556 12:04:02 น. 0 comments
Counter : 864 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ศศิศ
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add ศศิศ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.