![](//www.bloggang.com/data/t/tiensongsang/picture/1339131357.jpg)
บนความโชคร้ายที่เราประสบมักมีความโชคดีแอบแฝงซ่อนไว้อยู่เสมอ
เช้าวันนั้นที่ผมหยุดงาน ช่างเป้นเช้าที่สดใสมากมาย
ด้วยเหตุที่ช่วงหัวค่ำฝนได้โปรยปรายพอสมควร
เพียงพอที่จะทำให้เช้าวันใหม่นี้เป็นเช้าที่มีอากาศสดชื่น
ผมพาร่างกายที่เดินไม่ค่อยจะสู้ไหว
ลงจากบ้านมาพร้อมกล้องคู่กาย
ด้วยหวังว่าจะหาหยดน้ำฝนที่พร่างพรมเมื่อคืน
ที่ยังพอหลงเหลืออยู่ตามยอดและใบของต้นไม้ที่ปลูกไว้
หาได้ไม่ง่ายนัก
เพราะที่มีมันก็อยู่ต่ำเกินไปกว่าที่ผมจะทรุดกายลงไปถ่ายภาพ
ด้วยอาการปวดหลัง
![](//www.bloggang.com/data/t/tiensongsang/picture/1339131418.jpg)
ผมยังไม่ลดละความพยายาม เดินไปเดินมาอยู่พักหนึ่ง
ผมก็โชคดี
ดวงอาทิตย์ดวงโต กำลังโผล่พ้นขอบฟ้า
ผมมองเจ้าดาวฤกษ์ที่ชื่อดวงอาทิตย์นั้น
ผ่านกล้องถ่ายภาพคู่กายที่กำลังส่องผ่านหยดน้ำนั้น
ผมเห็นประกายของแสงสีทอง
มันช่างงดงามเหลือเกิน ผมพรึมพรำกับตัวเองลำพัง
![](//www.bloggang.com/data/t/tiensongsang/picture/1339132187.jpg)
ภาพที่งดงามที่ได้เห็น มันงดงามจนผมอดใจไม่ไหว
นำภาพนั้นไปแบ่งปันบน Facebook ของผม
ด้วยใจคิดเพียง อยากขอบคุณ
ในความปรารถนาดี ที่ผมได้รับ ที่หลายท่านต่างมอบให้ผม
พร้อมบทกวีที่ไร้ฉันทลักษณ์เหมือนเคย.. ว่า
.....................
ยามแสงทองของวันใหม่
พานพบหยดน้ำใสใสจากฟากฟ้า
ก่อเกิดแสงแห่งสุขตรึงตรา
ทุกคราฉันได้เห็นเย็นฤดี
แม้ร่างกายฉันป่วยสักเพียงไหน
กำลังใจฉันได้รับจากแห่งนี้
โปรดรับรับรู้ความสุขที่ฉันมี
จากภาพถ่ายของฉันนี้...แทนขอบคุณ
.............................
ขอบคุณทุกกำลังใจ ทุกความห่วงใย
เทียนส่องแสงไม่มีสิ่งใดมอบให้ นอกจากภาพถ่ายแห่งความตั้งใจ
ที่ปรารถนาให้ทุกท่านมีความสุขเช่นกัน ^^
![](//www.bloggang.com/data/t/tiensongsang/picture/1339132570.jpg)
เขาว่ากันว่า ความสุขสามารถแบ่งปันกันได้
ฉันไม่รู้ว่าฉันจะแบ่งปันความสุขที่ฉันมีให้ได้อย่างไร
และคนอื่นจะได้รับและมีความสุขเหมือนฉันหรือไม่
ข้อแม้... ใช่มันคือข้อแม้ ที่อยู่ในรูปคำถาม
ที่เราพยายามถามและพยายามตอบมัน
ที่สุดท้ายก็ไม่ได้คำตอบจากคำถามที่เราตั้งขึ้น
และท้ายที่สุดความสุขก็ไม่ได้ถูกแบ่งปัน
ฉันจึงเลิกตั้งคำถามจากข้อแม้ทั้งปวง
ฉันนำความสุขที่ฉันมีถ่ายทอดออกมาเท่าที่ตัวเองสามารถทำได้
โดยไม่สนใจว่าฉันจะแบ่งปันอย่างไร
คนอื่นจะมีความสุขเหมือนฉันไหม
ฉันรับรู้เพียง...ฉันได้แบ่งปันมันไปแล้วก็เพียงพอ ^^
ไม่ว่าสูงต่ำ เล็กใหญ่ ดำขาว
ยากดี มีจน หรือการศึกษาสูงต่ำเพียงใด
หรือเหตุผลใดใด ทั้งรูปธรรม และ นามธรรม
ที่แสดงถึงความแตกต่างไม่เท่าเทียม
สำหรับผมแล้ว มีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน
ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร อย่างไร
คือทุกคนไซ้.... มีเงาสีดำ ^^![](//www.bloggang.com/data/t/tiensongsang/picture/1339132847.jpg)
ผมเดินไปเดินมาถ่ายภาพสักพัก ก็เริ่มรู้สึกได้ว่า
ร่างกายผมตอนนั้น กำลังส่งสัญญาณเตือนให้ได้รับรู้
"คงต้องพักเสียที"
ก่อนที่ผมหันหลังจากเป้าหมายการถ่ายภาพทั้งปวง
"ดอกแพงพวย" คือเป้าหมายสุดท้าย
ที่เบ่งบานงดงามท้าทาย
ให้ผมได้รับรู้และสัมผัสทางสายตา
และส่งผ่านความสุขที่ได้เห็นลงสู่หัวใจที่พองโต
ขอบคุณสำหรับความปรารถนาดี
ขอบคุณทุกการเยี่ยมเยือนแม้จะไม่ได้ทิ้งรอยไว้ในรูปแบบคอมเมนต์
ไม่เป็นไร ผมเองก็ไม่ค่อยได้แวะเวียนไปคอมเมนต์ใคร
เพราะเข้าใจ และคาดว่าหลายท่านก็คงเข้าใจผม
หวังเพียงขอให้ทุกท่านมีความสุข
สุขภาพแข็งแรงกันทุกท่าน นะครับ
ของเฮีย ทำเอาอิ่มเอมใจค่ะ ..
ปวดหลังนี่ทรมานอย่างสุดแสนค่ะตอนนี้
กำลังเจอภาวะนี้อยู่เหมือนกันเพราะว่าช่วยกันยก
ของหนักแบบไม่ระวังตอนนี้สองเฒ่าที่บ้าน
ก็กลายเป็นเปื่อยทั้งคู่กับการปวดหลังนี่ล่ะค่ะ