บล็อกเพื่อการบันเทิง.. รับชม.. รับฟัง.. อ่าน.. เพื่อความสนุกสนาน.. รื่นรมย์.. กรุณา อย่าอินกับเนื้อหา... ติ ชม วิจารณ์ได้... แต่อย่า ชี้แนะ ชี้นำ พยายามชักชวน.. ไม่มีใครผิด ไม่มีใครถูก.. ทุกคนมีจุดยืน... ต่างเลือกยืนบนจุดยืนของตัวเอง.. ไม่ก้าวก่ายซึ่งกันและกัน






Group Blog
 
 
ตุลาคม 2560
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
23 ตุลาคม 2560
 
All Blogs
 
สายที่รับเที่ยงคืน

 
เซียนกระบี่แห่งลุ่มแม่น้ำวัง

               

♪ ดู ดู๊ ดู ดูเธอทำ...ทำไมถึงทำกับฉันได้ ♪ 
 
เสียงเพลงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือดังแทรกเข้ามาในโสตประสาทยามดึก ปลุกผมจากหลับใหล

จึงเอื้อมมือควานหาที่มาของเสียง หะแรกตั้งใจจะกดปฏิเสธไม่รับสาย เพราะบ่อยครั้งที่ต้องเสียอารมณ์กับการโทรผิด แต่แล้วด้วยหน้าที่ความรับผิดชอบ ทำให้จำต้องเปลี่ยนความตั้งใจ การติดต่อยามดึกดื่นเช่นนี้ อาจมีเหตุด่วนเหตุสำคัญ เกิดขึ้น 

จึงกดตอบรับพร้อม ๆกับ ยกโทรศัพท์มาวางแนบหู โดยมิได้ลืมตา

“ส วั ส ดี ค รั บ”

... เงียบ ...

“ฮัลโหล......”

... เงียบ ...

โทรผิดอีกแล้วมั้งเนี่ย.. แต่เสียงสัญญาณ แสดงว่ายังคงมิได้วางสาย

“H . e .  l . l . o …”(ไม่พูดก็จะวางแล้วนะ) ผมนึกในใจ

“สวัสดีค่ะ” เสียงหวาน ๆ ปนเศร้า ดังแผ่วเครือแทรกเข้ามา ปลุกประสาทของผมให้ตื่นตัวไปทุกอณูขุมขน ด้วยความตื่นเต้น ดีใจ.... นานมากแล้วที่ไม่ได้ยินเสียงนี้ ... แต่ก็ยังจำได้อย่างแม่นยำมิเคยลืมเลือน

“แพร”ผมครางออกมาเบา ๆ

“ใช่ค่ะ แพรเอง ...รบกวนพี่หรือเปล่าคะ”

“เอ้อ...เปล่าครับ ไม่รบกวนหรอก”ผมรีบตอบ ก่อนจะยกโทรศัพท์มาดูเวลาที่หน้าจอ 00.19 น. คือเวลาที่แสดงอยู่

“พอดีพี่กำลังจะตื่นมาดูบอลพอดีเหมือนกัน” ผมตอบไป ทั้งที่ความจริงแล้ว ผมยังสองจิตสองใจอยู่ว่าจะดูหรือเปล่า คู่ชิงยูฟ่าแชมเปี้ยนส์ลีก ปีนี้ เชลซี vs แมนฯยูไนเต็ด ส่วนผมเด็กหงส์เต็มตัว

“แพรมีอะไรหรือเปล่า ถึงโทรมาดึกดื่นป่านนี้”ผมถามด้วยความห่วงใย

...เงียบ ...

มีแต่เสียงสะอื้นดังแผ่ว ๆ แทรกเข้ามา

“พี่เดชเค้ามีคนใหม่ค่ะพี่” เจ้าเดชคือเพื่อนร่วมรุ่นผมเอง

“เค้าไม่รักแพรแล้ว แพรไม่สวยไม่ดีตรงไหนคะ”

(“สวยสิ แพรสวยมาก พี่ถึงทั้งรักทั้งหลง ลืมไม่ลง ทำใจไม่ได้ จนต้องเนรเทศตัวเองมาอยู่บ้านนอกติดชายแดนแบบนี้ไง”) ผมบอกกับแพรอย่างกึกก้องในใจ  แต่ไม่ได้พูดออกไป เพราะแพรคือผู้หญิงที่ผมสนิทสนมด้วยจนเกือบจะเป็นคนรักกัน หากว่าผมไม่โชคร้าย พาเธอไปเจอกับเจ้าเดชโดยบังเอิญ และแนะนำให้ทั้งสองรู้จักกันอย่างจำใจ เจ้าเดชเป็นเพลย์บอย รูปหล่อพ่อรวย และที่สำคัญเป็นเสือผู้หญิงตัวฉกาจ
และไม่นานสิ่งที่ผมสังหรณ์ใจและหวั่นกลัวก็เป็นจริง เพราะหลังจากนั้น ทั้งสองก็แต่งงานกัน ผมเลยต้องเนรเทศตัวเองมาที่นี่ เพราะทนฟังคำสรรเสริญจากเพื่อนฝูงที่รู้เรื่องราวของเราสองคนไม่ไหว 

“หมาคาบไปแดกอีกแล้วสิมึง”

“ไอ้เดชมันเพื่อนเรานะ มันไม่ใช่หมา”ผมนึกแย้งในใจ ก่อนจะจากมา

“แพรเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า .. คนรักกันต้องไว้ใจกัน อย่าหูเบาฟังคำครหานะ” ผมปลอบเตือนแพร พร้อมคิดหาทางออกให้กับเพื่อน”รัก”

“ไอ่เดชมันเจ้าชู้ก็จริง แต่มันก็เลิกนิสัยแย่ ๆแบบนั้นแล้วตั้งแต่มาคบแพร ไม่ใช่เหรอ”

“พี่เดชเขาไม่กลับบ้านมาหลายวันแล้วนะพี่.... ก่อนหน้านั้นก็กลับบ้านดึก ๆ ดื่น ๆ “

“โธ่ ... แพรก็รู้นี่ อาชีพอย่างพี่อย่างเจ้าเดช ไม่มีเวลาเป็นของตัวเองหรอก ยามกินไม่ได้นอน ยามนอนไม่เคยได้กินหรอก” ผมพยายามพูดให้ขำเพื่อผ่อนคลายบรรยากาศ

“พี่ไม่ต้องมาออกตัวแทนเพื่อนพี่เลย.. แพรเช็คหมดแล้ว ลูกทีมเขาอยู่บ้านทุกคน พี่เดชไม่มีทางออกทำงานเดี่ยว ๆหรอก”

“คราวนี้มันอาจเป็นงานด่วน ตามใครไม่ทัน”

“พี่ไม่ต้องมาพูด..เพราะพี่นั่นแหละ”

(“อ้าว....ไหงมาลงที่พี่ล่ะนี่”)ผมนึกในใจ

“ถ้าพี่ไม่แนะนำพี่เดชให้แพรรู้จัก แพรก็คงไม่ต้องมาเป็นแบบนี้”

“(พี่ก็ไม่อยากแนะนำ ไม่อยากให้เป็นแบบนี้หรอกนะแพร  พี่อยากเป็นคนที่อยู่เคียงข้างแพรนั่นมากกว่า)”ผมนึกในใจอีก.. แต่ที่แสดงออกไปคือการอึ้งไปพักหนึ่ง

“พี่ว่า มีอะไรค่อย ๆ พูด ค่อย ๆ จา กันไม่ดีกว่าหรือ ถึงยังไงก็คนรักกันนะ”

“นั่นมันเมื่อก่อนค่ะ...ตอนนี้พี่เดชเค้าไม่รักแพรแล้ว...คอยดูนะ ถ้าแพรตามเจอนะ จะยิงให้ตายทั้งคู่เลย แล้วแพรจะฆ่าตัวตาย”

บรรลัยล่ะสิเจ้าเดช ผมเคยเตือนมันแล้ว ตอนที่มันพาแพรไปฝึกยิงปืนว่า 

“สอนเมียขับรถ กับสอนเมียยิงปืนน่ะ เค้าห้ามนะโว้ยไอ่เดช”

“มันจำเป็นว่ะเพื่อน”มันตอบ

“กูต้องสอนแพรขับรถ เผื่อไปงานจะได้ให้เธอขับพากลับบ้าน พวกมึงยิ่งชอบมอมกูอยู่ด้วย”

“แล้วมึงดูสิ แพรสวย เซ็กซี่ออกขนาดนี้” 

“เออ”ผมตอบรับดัง ๆ ในใจโดยที่ไม่ได้หันไปดูแพรตามคำบอกของมันด้วยซ้ำ แต่ไม่ได้พูดออกไป ที่แสดงออกคือเฉย

“แล้วพวกเราน่ะ อยู่บ้านเป็นเวล่ำเวลาเหมือนชาวบ้านเค้าที่ไหน... ทิ้งแพรไว้บ้านคนเดียวกูเป็นห่วงว่ะ เลยพามาหัดยิงปืนไว้ เผื่อมีไรแพรจะได้ป้องกันตัว”

ผมหันไปมองแพรที่กำลังลั่นกระสุนสู่เป้าหมายพร้อมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก แพรยิงเข้าจุดดำแทบทุกนัด แม่นยำกว่าเพื่อนร่วมอาชีพของผมหลาย ๆคนเสียอีก

เจ้าเดชยกนิ้วให้เมียอย่างภาคภูมิใจในฝีมือการฝึกสอนของตน

แล้วผลที่เกิดขึ้นจากการละเมิดข้อห้ามที่ผมบอกมันก็แสดงออกมา

อย่างแรก บ่อยครั้งที่แพรขับรถกลับบ้านคนเดียว ทิ้งมันไว้ที่งาน ต้องลำบากผมหรือเพื่อนคนอื่น ต้องพามันไปส่ง

แล้วนี่ผลของการละเมิดอย่างที่สองกำลังจะแสดงออกมางั้นหรือ และถ้าจริงมันจะรุนแรงกว่าการสอนขับรถมากมายนัก

“ใจเย็น ๆ นะแพร จะทำอะไรก็ให้คิดถึงลูกไว้นะ...”ผมปรามและเตือนให้เธอคิดถึงลูกสาวคนเดียวของเธอ

“พี่ไม่ต้องห่วงหรอก ยายหนูมีทั้งตาและยายคอยดูแล ไหนจะ ปู่ย่า และ อา ๆอีกหลายคน”

“ยังไงก็ไม่เหมือนพ่อกับแม่หรอกนะแพร”

“พี่ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว... ที่แพรโทรมา ไม่ได้มาฟังคำเตือนของพี่นะ”

ถึงตาผมเงียบบ้าง

“แพรแค่อยากจะบอกว่า แพรขอบคุณที่พี่เคยช่วยเหลือและดูแลแพรเอาใจใส่แพรตลอดมา”

(รู้เหมือนกันเหรอ)...ผมรำพึงอยู่ในใจ

“แพรรู้ว่าพี่น่ะรักแพรมากกว่าน้องสาว แต่แพรตอบแทนความรู้สึกพี่แบบนั้นไม่ได้  แพรขอโทษ แพรขอให้พี่โชคดี เจอกับผู้หญิงดีดี นะคะ หากชาติหน้ามีจริง แพรจะรักพี่ค่ะ...พี่ชายที่แสนดี”...

...ตู๊ด ๆ ๆ ๆ....

จบประโยคนั้นเธอก็ตัดสายไปโดยไม่รอฟังคำทักท้วงใดใดจากผมอีก

หะแรกผมคิดจะโทรกลับไปอีกที ด้วยความเป็นห่วง

แต่แล้วก็เปลี่ยนใจ เพราะถึงอย่างไรแพรก็อยู่ในฐานะเมียเพื่อน คงไม่เหมาะที่ผมจะโทรหา ถึงแม้เธอจะโทรมาก่อนก็ตาม มโนสำนึกบอกกับผมอย่างนั้น

แล้วผมก็นอนไม่หลับเพราะประโยคสุดท้ายของเธอ... “พี่ชายที่แสนดี” 

คำคำนี้ ช่างบาดใจนัก

........

วันนี้ผมตื่นสายกว่าปกติ

เพราะหลังจากวางสายจากแพรแล้ว ผมก็นอนไม่หลับ จึงต้องเปิดทีวีดูการถ่ายทอดสดการแข่งขันฟุตบอลนัดชิงชนะเลิศยูฟ่าแชมเปี้ยนลีกส์ เผื่อหวังว่า เกมการแข่งขันจะทำให้ผมลืมคำพูดของแพร ลืมแพร แล้วจะเผลอหลับไปเหมือนทุกครั้ง

แต่มันก็หาได้เป็นเช่นนั้นไม่ ผมดูบอลจนจบแถมด้วยความตื่นเต้นต่อการลื่นล้มก่อนยิงจุดโทษของจอห์น เทอรี่ กัปตันทีมเชลซี ทำให้ยิงบอลไปโดนเสา เต็ม ๆ ยกแชมป์ให้กับทีมคู่กัดตลอดกาลของทีมโปรด พาลพาให้นอนไม่หลับยิ่งกว่าเดิม กว่าจะข่มตาหลับลงได้ก็ปาไปเกินกว่าตีห้าแล้ว
ผมรีบอาบน้ำเพื่อเรียกความสดชื่นคืนมา แม้จะเพียงเล็กน้อย ก็ยังดี.. ก่อนจะแต่งตัวมาทำงาน

ชงกาแฟจากซองในแบบ 3 in 1 เพื่อให้ได้รสชาติที่มาตรฐานคงเดิม
ผมถือถ้วยกาแฟออกมานั่งที่ชุดรับแขกหน้าห้องทำงาน

“ไงไอ้เสือ เมื่อคืนเมาหนักหรือว่าบอลกัดมาล่ะ ถึงดูอิดโรยยังงั้น” รุ่นพี่คนหนึงเอ่ยทัก

“เมื่อวานไม่เมาครับพี่.. แต่ตื่นขึ้นมาดูบอลดึกน่ะครับ แล้วตอนท้ายมันตื่นเต้นเลยนอนต่อไม่หลับเลยน่ะ”

“แล้วรู้ข่าวไอ้เดชเพื่อนเรารึยังล่ะ”

“ข่าวอะไรครับ” ผมรีบถาม

“เขากระจายข่าวแต่เช้าแล้วว่าเพื่อนเราน่ะ ถูกเมียยิงพร้อมกับกิ๊กตายคาหอพักนักศึกษาเมื่อบ่ายวานนี้ ..จะมีพิธีรดน้ำศพบ่ายนี้.......”

ผมหูอื้อ เหมือนโดนไฟช็อต ไปชั่วขณะ ไม่ได้ยินคำพูดต่อ ๆมาของรุ่นพี่คนนั้นอีก

“แล้วแพร....เอ้อ เมียมันล่ะครับ”

“ก็ยิงตัวเองสาหัสเหมือนกัน... สงสัยปืนมันสะบัดเลยโดนหัวไม่จัง ไม่งั้นก็คาที่อีกศพ... แต่ก็เห็นข่าวว่าไปสิ้นใจที่โรงพยาบาลนะ... ราว ๆ เที่ยงคืนนี่แหละ”

“โธ่!แพร....ไม่น่าเลย”... ผมครางออกมาเบา ๆ 

.......

แล้ว ......โทรศัพท์เมื่อคืนนี้ล่ะ.....?

............






Create Date : 23 ตุลาคม 2560
Last Update : 5 ธันวาคม 2560 7:43:26 น. 31 comments
Counter : 932 Pageviews.

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณหอมกร, คุณหงต้าหยา, คุณTurtle Came to See Me, คุณSai Eeuu, คุณnewyorknurse, คุณอุ้มสี, คุณAsWeChange


 
ฟังไม่จบหรอก...รู้ทันได้ไง



โดย: หมุยจุ๋ย วันที่: 23 ตุลาคม 2560 เวลา:19:40:46 น.  

 

ฮู้ละว่าใผ
แล้วย้ายไปอยู่ไหนเจ้า


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 23 ตุลาคม 2560 เวลา:20:07:47 น.  

 



โดย: หมุยจุ๋ย วันที่: 23 ตุลาคม 2560 เวลา:20:19:50 น.  

 
ถิ่นกำเนิดคือลุ่มน้ำวังกาเจ้า
ใบ้แหมหน้อยเจ้า


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 23 ตุลาคม 2560 เวลา:21:25:12 น.  

 
ใช่แล้วล่ะครับ.....
วิญญาณ...เธอ...มาหาคนที่รักและผูกพัน???


โดย: สมาชิกหมายเลข 4149951 วันที่: 24 ตุลาคม 2560 เวลา:1:08:51 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับท่านเซียน

อ่านจนจบ
โอ...หักมุมตอนจบด้วยนะครับ

รักเป็นพิษจริงๆครับสำหรับเรื่องนี้



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 24 ตุลาคม 2560 เวลา:6:16:50 น.  

 
อ่านสนุกมากครับ
ผมนั่งอ่านจนจบเลย





โดย: กะว่าก๋า วันที่: 24 ตุลาคม 2560 เวลา:7:26:53 น.  

 
สวัสดียามสายค่ะ



โดย: หมุยจุ๋ย วันที่: 24 ตุลาคม 2560 เวลา:8:03:10 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับ ท่านเซียน
พิษรัก น่ากลัวจริงๆ ผีหลอกด้วย
(เรื่องจริงหรือเปล่าครับ)


โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 24 ตุลาคม 2560 เวลา:8:19:13 น.  

 
เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง Literature Blog ดู Blog
หลอนใช้ได้เลยท่านเซียน รำพึงสะกดอย่างนี้นะ



โดย: หอมกร วันที่: 24 ตุลาคม 2560 เวลา:8:37:31 น.  

 
แม่ตุ๋ย ลุกเมืองปาน มาห้างฉัตร มา อ.เมือง
อั้นตายว่าไปอยู่ ไม่ลี้ ก่ เถิน แม่นก่เจ้า


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 24 ตุลาคม 2560 เวลา:9:36:48 น.  

 
อ่านแล้วก็อินครับ แอบกลัวนิดๆหากว่าเป็นเรื่องจริง โชคดีมันเป็นแค่เรื่องแต่งมา


โดย: สมาชิกหมายเลข 4149951 วันที่: 24 ตุลาคม 2560 เวลา:10:28:37 น.  

 
นี่เรื่องจริงหรือเปล่าครับนี่


โดย: วิเศษกุญชร อัศดรอาจหาญ วันที่: 24 ตุลาคม 2560 เวลา:12:55:07 น.  

 
หู้!! เสมือนจริง
หลากหลายรสชาดเลย
สวัสดียามเช้าค่ะ


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 25 ตุลาคม 2560 เวลา:7:49:50 น.  

 


โดย: หมุยจุ๋ย วันที่: 25 ตุลาคม 2560 เวลา:10:48:37 น.  

 
อยู่โฮงเฮียนแม่นก่เจ้า
ตายจนกว่าจะถูก


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 25 ตุลาคม 2560 เวลา:16:07:02 น.  

 
เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง Literature Blog ดู Blog


โดย: permanent-love วันที่: 25 ตุลาคม 2560 เวลา:20:12:44 น.  

 


โดย: หอมกร วันที่: 26 ตุลาคม 2560 เวลา:11:36:34 น.  

 


โดย: permanent-love วันที่: 27 ตุลาคม 2560 เวลา:3:31:46 น.  

 
ผมก็รู้สึกอย่างนั้นครับ
ดูทีไรแพ้ทุกที
แต่ยังไงก็ขอดูนิดนึงครับ 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 28 ตุลาคม 2560 เวลา:21:20:36 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับท่านเซียน

เมื่อวานนั่งดูแล้วไม่แพ้ครับ 555
เย้ๆๆๆๆ
ซัดไปสามตุงครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 ตุลาคม 2560 เวลา:6:14:39 น.  

 
ปลายครึ่งแรกได้จุดโทษแล้วยิงไม่เข้า
ผมนึกว่าจะเข้าฟอร์มเดิมซะแล้ว
บุกแทบแย่ แล้วก็โดนสวนจนแพ้ 5555

แต่ยิ่งเล่นยิ่งดีครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 ตุลาคม 2560 เวลา:12:14:01 น.  

 
เศร้าเลย จบแบบนี้


โดย: Sai Eeuu วันที่: 29 ตุลาคม 2560 เวลา:18:57:42 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับท่านเซียน


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 ตุลาคม 2560 เวลา:6:07:15 น.  

 
กลับมาบล็อกนี้อีกแล้วท่านเซียน



โดย: หอมกร วันที่: 30 ตุลาคม 2560 เวลา:8:29:08 น.  

 
ฟังจบแล้วหลาบรอบ
กลับมาเปลี่ยนเพลงได้แล้วค่ะ
ท่านนักสืบ







โดย: หมุยจุ๋ย วันที่: 30 ตุลาคม 2560 เวลา:9:29:15 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ข้ามขอบฟ้า Music Blog ดู Blog
เมษาโชดดี Klaibann Blog ดู Blog
newyorknurse Klaibann Blog ดู Blog
อาจารย์สุวิมล Diarist ดู Blog
Sakormaree Diarist ดู Blog
หนี่งหน่อง Travel Blog ดู Blog
ดรสา Photo Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Literature Blog ดู Blog
เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง Literature Blog ดู Blog

โหวต


โดย: อุ้มสี วันที่: 30 ตุลาคม 2560 เวลา:9:35:47 น.  

 
ช่วงนี้ผมก็ป่วยครับ
เป็นหวัด
อากาศเปลี่ยน
ป่วยทันทีครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 ธันวาคม 2560 เวลา:19:16:40 น.  

 
สวัสดีตอนเช้าๆ จากทางฝั่งตะวันออกค่ะ คุณเฃียน

แวะมาให้กำลังใจกันก่อน แล้วจะแวะมาคุยใหม่

ปอ ลอลิง ตอนนี้ยัง Vote ไม่ได้
คงต้องรอหลังเที่ยงวันนี้ค่ะ (ระบบไม่รับ)


โดย: EdiePim วันที่: 2 ธันวาคม 2560 เวลา:19:33:32 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับท่านเซียน

ดูเพลินเลยนะครับสำหรับคู่เมื่อคืน
จัดไป 5 เม็ดครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 ธันวาคม 2560 เวลา:6:34:22 น.  

 
อ่านจนจบ ถ้าเป็นเรื่องจริง

คิดได้แต่เพียงว่า คงจะมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นมาหลายชาติแล้ว .... เป็นผังติดตัวมา

เฮ้อ .... เรื่องแบบนี้พูดยากเนอะ!

พักผ่อนในวันหยุดสุดสัปดาห์ค่ะ คุณเฃียน


โดย: EdiePim วันที่: 3 ธันวาคม 2560 เวลา:7:48:04 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง
Location :
กรุงเทพฯ Qatar

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]





ชายไทยคนหนึ่ง

ที่ไม่ได้รักชาติ

น้อยไปกว่าใคร


อาจไม่เคย

แสดงออกอันใดว่ารักชาติ

มากกว่าคนอื่น

แต่อย่างน้อย...

มิเคยสร้างความเสียหาย

แก่ประเทศชาติ...

ก็แล้วกัน

เป็นแค่

ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง

ไม่มีตำนาน

ที่แตกตื่นสะท้านฟ้าดิน

ผ่านชีวิตและวันเวลาที่ธรรมดา

วันนี้เป็นอย่างนี้

พรุ่งนี้ ก็คงเป็นเช่นนี้.....

...........

"สุภาพบุรุษผิวขาว

นัยน์ตาสีสนิมเหล็ก

ร้อยเปลี่ยน

พันแปลง

ไปมาไร้ร่องรอย

คล้ายมากรัก

คล้ายไร้รัก"

.......

"ฟ้าดินกว้างใหญ่ปานนี้

ผู้คนมากมายปานนี้

เราสองได้รู้จักนับเป็นวาสนา

นับแต่นี้ . . . .

ไม่ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น

ก็นับว่าเพียงพอ . . ....."



New Comments
Friends' blogs
[Add เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.