Group Blog
 
<<
มกราคม 2550
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
1 มกราคม 2550
 
All Blogs
 
worry bomb

"กังวล เครียด คับข้องใจ ความรู้สึกพวกนี้เก็บกดไปนานเข้าก็จะระเบิดออกมาในที่สุดใช่ไหมครับ" ผมถามพี่หมีปิ้งปลาที่หน้าเมเจอร์รัชโยธิน
"ถูกก ที่ว่ามีแนวโน้มจะเป็นอย่างนั้น แต่ต้องสำเหนียกไว้ด้วยว่า ไอ้กังวล เครียด คับข้องใจ มันไม่ได้เฉพาะเกาะอยู่ที่ฝ่ายใดฝ่ายเดียว มันกระจายกุมไปทุกๆฝ่าย และของแบบนี้บางทีก็ต้องลุ้นกันว่าระเบิดของฝ่ายไหนจะแตกก่อนกัน" พี่หมีตอบรัวเร็วด้วยเสียงเครียดเข้ม
"เด็กๆที่มามุงถ่ายรูปกับพวกพี่ๆตอนนี้ คงไม่อยากเจอระเบิด" ผมกล่าวอย่างรู้สึกประสาทแทนเด็กๆที่แหวกโซ่ที่แขวนป้าย"ห้ามเข้า"เข้าไปถ่ายรูปกับบรรดาหมีๆใกล้ๆ
"เด็กๆชอบสนุก บางครั้งความกลัวเป็นส่วนหนึ่งของความสนุกด้วยซ้ำ"พี่หมีดูจะปลงๆกับความไร้เดียงสาของเด็กที่เอาก้านลูกโป่งไปจิ้มหนวดแก
"การซ่อนมันง่ายกว่าการหานะครับ พี่ว่าไหม"
"อืม ยิ่งถ้าซ่อนอยู่ในการหาด้วยแล้ว แม้สิ่งที่ซ่อนวางอยู่ตรงหน้าก็มองไม่เห็นหรอก"
"อ่า ครับ" ผมตอบรับอย่างไม่เข้าใจ

- - - - - - - - - - -

"เห็นอะไรบ้างครับพี่" ผมทักพี่หมีที่ยืนส่องกล้องอยู่บนหอสังเกตการณ์
"เด็กเดี๋ยวนี้ใส่กระโปรงสั้นกันจัง นั่งไม่ระวังด้วย" พี่หมีเหมือนเป็นห่วงอนาคตของชาติเหล่านี้มาก
"นั่นสิครับ บางทีเจอสาวๆนุ่งสั้นนั่งเรียงอยู่ตรงหน้า ผมล่ะไม่รู้จะเอาตาไปวางไว้ที่ไหนดี" เมื่อเหลียวไปตามกล้องของพี่หมี ผมก็เห็นสาวๆในmini skirt สไตล์ซานต้ายืนๆนั่งๆอยู่3คน เห็นแล้วรู้สึกห่วงว่าอัยหนูยัยหนู 3 ขวบแถวนั้นจะเมมโมรี่ว่าซานต้าต้องเซ็กซี่อย่างนี้นะ ปีใหม่ x'mas ต้องแต่งตัวอย่างนี้ และซานต้าต้องแจกความรักไม่อั้นไม่ยั้งและไม่เลือก

"พี่อยู่บนนั้นมาหลายวัน พี่ได้เห็นอะไรผิดสังเกตบ้างรึเปล่าครับ"
"แรกๆอะไรก็ผิดสังเกตดูผิดที่ผิดทางไปหมดแหละ แต่พอผ่านไปสามสี่วัน ทุกอย่างก็ดูกลมกลืนคล้ายกันจนแยกความแตกต่างไม่ได้ ..น่าขนลุกว่ะ"
"เออ จริงๆแล้วผมอยากถามถึงเรื่องระเบิดน่ะครับ" ผมดันให้ตรงประเด็น
"โอ๊ย พี่ก็กำลังพูดถึงมันอยู่นี่แหละไอ้น้อง ชนวนมันถูกจุดอยู่ในทุกๆที่ เวลามันถูกเซ็ทเป็นราคาบาทราคาดอลล่า มันวางซ่อนอยู่ในความเข้าใจผิด มันระเบิดแล้วหลายจุดและได้รับความเห็นชอบว่าเป็นความสนุกเฮฮา cool ! แล้วใครๆก็เก็บมันตามๆกันเอามาใส่ไว้ในความคิดจริตและวิญญาณ"
"ผมรู้สึกว่าพี่จะกังวลมากเลยนะครับ"
"เออ กังวลจนประสาทแดกอยู่เนี่ย กลัวว่าสักวัน ตุ๊กตาหมีน่ารักๆอย่างพวกข้าจะไม่ได้เป็นสิ่งน่าเอ็นดูสำหรับมนุษย์อีกต่อไป เพราะเมื่อมนุษย์เห็นชอบว่าความโหดเหี้ยม โฉดเลวคือความเท่ ความดีคนดีโดนดูถูกเยาะเย้ยต้องโดนกดโดนตีนของคนที่เ หี้ยแต่เท่ ตุ๊กตาหมีอย่างข้าคงจะถูกทาสีดำและทำให้พิกลพิการ แม้แต่รูปพวกข้าที่พิมพ์บนกางเกงในสุภาพสตรีก็จะเป็นรูปหมีหน้าหื่นจิตบกพร่องทุเรศอยู่กับกางเกงในที่ไม่ค่อยซักและเหม็นเปียกอย่างนั้นไปหลายชั่วอายุ .... .... .... . . . "
ผมเดินออกจากบรรยากาศปีใหม่ที่หน้าเมเจอร์รัชโยธินเพราะไม่สามารถทนอาการประสาทฟูมฟายของตุ๊กตาหมี ผมเดินผ่านความมืดความหนาวและถังขยะ เดินขึ้นสะพานลอยเพื่อจะได้เดินลงสะพานลอย ..อย่างนั้นแหละ อย่างนี้แหละ อย่างคนที่เดินคนเดียวท่ามกลางระเบิดมากมายที่ยังไม่ระเบิด


Create Date : 01 มกราคม 2550
Last Update : 20 พฤษภาคม 2551 12:23:03 น. 25 comments
Counter : 305 Pageviews.

 
บทนี้เริ่มเขียนเมื่อวันที่ 1 ผ่านมา 10 วันถึงมามั่วจบให้เสร็จ

**ขอบคุณแม่แมวกี้มากครับสำหรับรางวัลที่น่ารักเช่นนี้ ดีใจมากครับ ถ้าจะกรุณา ส่งมาที่ ร้านกาแฟ 8 1/2
627/4 บ้านบดินทร์ อาคาร 5 ลาดพร้าว ถ.ลาดพร้าว แขวงวังทองหลาง เขตวังทองหลาง กทม. 10310 / ผมจะได้เอาไปติดโชว์ในร้าน ส่วน blogtag ตอนนี้ยังเข้าไปดูไม่ได้เลยครับ ช่วงนี้เน็ตที่บ้านยังห่วยอยู่ และก็ขอแสดงความยินดีด้วยครับที่ได้รางวัลตกแต่งบล็อกยอดเยี่ยม เยี่ยมมากครับ

คุณดำฮาก็เช่นกันครับ ดีใจด้วยและขอบคุณที่เขียนให้ผมเข้าไปอ่านหาความบันเทิงบ่อยๆ ยอดเยี่ยมจริงๆ (จากใจจริง)

** ขอบคุณทุกท่านที่แวะเวียนมานะครับ ณ.ตอนนี้ผมมีเวลาอยู่ในcyber space น้อยมาก เลยไม่ได้ไปแวะเวียนเยี่ยมบล็อกพวกท่าน ขออภัย ณ.ที่นี้


โดย: lomocat วันที่: 11 มกราคม 2550 เวลา:1:24:26 น.  

 

ชอบบล็อควันนี้





โดย: keyzer วันที่: 11 มกราคม 2550 เวลา:1:36:37 น.  

 
กังวล เครียด คับข้องใจ

คงเป็นอารมณ์หลายๆคนในช่วงนี้ รวมตรูด้วย


โดย: (อดีต)เสี่ยเอง IP: 202.5.87.130 วันที่: 11 มกราคม 2550 เวลา:1:37:10 น.  

 
แมวออกมาจากร้านกาแฟแล้ว ดีใจจัง TT
คิดถึงเป็นที่สุด :D :D :D


อ่านตอนนี้แล้วก็ยังมีมุมมองเก๋ ๆ แหวกแนวได้ให้คิดตามอยู่เช่นเคย
ท่าทางพี่หมีต้องหลบไปพักใจ
คิดได้กังวลได้แต่ถ้ามากไปก็ไม่ดี

คิดดี แล้วต้องคิดบวกด้วยนะพี่

ปล. แต่พี่หมีมีสำนึกอยู่เยอะ หวังว่าคนในสังคมจะเป็นเช่นเดียวกัน
จะได้ไม่พิกลพิการมากไปกันมากกว่านี้


โดย: หมาเลี้ยงแกะ วันที่: 11 มกราคม 2550 เวลา:9:51:02 น.  

 
ปล. แมว
โดน tag มาหลายวันแล้วนะ


ระวังโดนปรับเพิ่ม เป็นดอกเบี้ยวันละข้อล่ะ


โดย: หมาเลี้ยงแกะ วันที่: 13 มกราคม 2550 เวลา:0:46:33 น.  

 
สวัสดีวันเด็ก
สวัสดีวันวัยรุ่น
........
วันกระโปรงสั้นแห่งชาติ


โดย: แร้ไฟ วันที่: 13 มกราคม 2550 เวลา:15:00:23 น.  

 
กังวล เครียด คับข้องใจ

ช่วงที่ผ่านมามีบ้างเหมือนกันครับ
อืม ส่วนเนื้อหาบล็อกวันนี้ ผมมอง
ว่าเข้มข้นเอาเรื่องเลยนะครับ
มีข้อความเเฝง ให้ชวนคิดตาม
เเปลกเเต่น่าสนใจดีครับ


โดย: Dark Secret วันที่: 14 มกราคม 2550 เวลา:3:02:36 น.  

 
อืมมมม พี่หมีแพนด้ารึเปล่านะ... หมีแพนด้า หมีแพนด้า (เพลงใต้ดินที่เคยได้ยินทางเน็ท)

ผมละเป็นคนที่พยายามลอยตัวอยู่เหนือปัญหา.. จนเหมือนไม่มีปัญหา แต่มันก็เหมือนคนไม่ใส่ใจอะไรนัก


โดย: master bigg IP: 58.64.57.176 วันที่: 14 มกราคม 2550 เวลา:11:49:56 น.  

 
เป็นของขวัญปีใหม่ที่แหวกแนวดีนะคะ


โดย: เจ้าแห่งโชคชะตา วันที่: 14 มกราคม 2550 เวลา:20:56:55 น.  

 
เดินคนเดียว แต่ก็ยังเจอพี่หมี
ผมเดินคนเดียว ไม่เห็นเจอพี่หมีเลยครับ

วันก่อนเจอตำรวจกำลังล้อมกระเป๋าต้องสงสัยแถวประตูน้ำ
ไม่รู้ใช่ระเบิดหรือเปล่า แต่ผมก็รีบเดินหนีสุดชีวิต

รออ่าน tag ครับ


โดย: King Of Pain วันที่: 15 มกราคม 2550 เวลา:0:36:40 น.  

 
อ่านแล้วก็พาลไปนึกถึงพี่หมีในหมานครเลยเชียว

ว่าแต่เป็นเพื่อนพ้องกันหรือป่าวถึงมีความคิดคล้ายๆกันอย่างนี้

รู้ว่าพี่แมวต้องเจอคุณแท็กไปแล้วแน่ๆ ไม่แท็กนะ เพราะเป็นดี 555555


โดย: belittle big วันที่: 15 มกราคม 2550 เวลา:15:21:46 น.  

 
^
^

รู้ว่าพี่แมวต้องเจอคุณแท็กไปแล้วแน่ๆ ไม่แท็กนะ เพราะเป็นคนดี 555555
.
.

เขียนตกไป 1 ตัว "คนดี"


โดย: belittle big วันที่: 15 มกราคม 2550 เวลา:15:26:29 น.  

 
โดนblogtagมาจากคุณแม่แมวกี้ครับ(หมาเลี้ยงแกะ) โดนมาหลายวันแล้วเชื้อเพิ่งออกฤทธิ์ ว่างมากก็เลยเขียนซะยาววว

1.หนัง เพื่อนที่คุ้นเคยจะรู้ว่าผมชอบหนัง แต่ส่วนมากจะเข้าใจผิดว่าผมชอบและดูหนังเฉพาะที่แปลกๆอาร์ตๆ ซึ่งเป็นความเข้าใจผิดที่ทำให้ผมโดนเพื่อนปากจัดใจร้ายแขวะเอาบ่อยๆ จริงๆแล้วผมดูหนังได้ทุกประเภท (ยกเว้นหนังโหดๆและกดดันหนักๆ) ความสนใจในหนังของผมค่อนข้างกว้าง ตั้งแต่ โจวชิงฉือ - ไฉหมิงเหลียง ,อาร์โนล - อะตอม อีโกยาน ,มิยาบิ - Milla Jovovich

แต่จะยังไงก็ต้องยอมรับว่ารสนิยมการดูหนังของผมแปลกต่างจากคนไทยทั่วไปนิดหน่อย จุดเริ่มแห่งรสนิยมทางนี้ของผมมาจาก ? "รสนิยมดี" "ฉลาด" "กระแดะ" NO No no แท้จริงแล้วมันเริ่มจากความหื่นครับ

เริ่มจาก 10 กว่าปีก่อนที่โทรทัศน์แห่งประเทศไทยมีนโยบายออกอากาศ 24 ชม. ซึ่งการที่จะให้มีภาพเคลื่อนไหวอยู่บนจอได้ตลอดวันตลอดคืนนั้นเป็นเรื่องลำบากและเป็นราคาที่แพง ทางสถานีโทรทัศน์จึงจำเป็นต้องหาอะไรราคาถูกๆมาฉายตอนดึกๆ ซึ่งอะไรถูกๆเหล่านั้นได้แก่ หนังยุโรป หนังคลาสสิค หนังไม่ดังไม่ตลาด หนังอินดี้(สมัยนั้นคำว่าอินดี้ยังไม่ระบาดในสยาม) หนังสยองขวัญเกรดบี

คุณๆคงจะพอนึกภาพออก ว่าหนุ่มน้อยหลับยากในยุคที่สื่อxxxยังไม่มีเกลื่อนตาเท่าสมัยcamfrogเป็นโปรแกรมสามัญประจำบ้าน และหนุ่มน้อยคนนั้นจะตื่นเต้นแค่ไหนเมื่อได้เห็นหัวถันใต้เสื้อขาวชุ่มน้ำของนางเอกหนังจอร์แดน(หรือเลบานอน หรืออิสราเอล หรือลิเบีย จริงๆแล้วผมจำไม่ได้หรอกครับ) และระทึกขวัญเพียงไรเวลาจ้องดูนางเอกสุดเซ็กซี่ในเสื้อเชิต(โนบราอีกนั่นแหละ) กับการเกงในสีขาว(ในจิตนาการหนุ่มน้อยมั่นใจว่าต้องเป็นขาวกลิ่นมะลิ)วิ่งหนีสัตว์ประหลาดโรคจิตเซ็กส์บกพร่อง และเขาอินกับเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างดาวหนังโป๊กับหนุ่มน้อยสเปนหน้ามนแค่ไหน มากพอจะทำให้เขาโตกลายเป็นคอหนังไหม? tie me up! tie me down! อย่างน้อยเรื่องราวเหล่านี้ก็ช่วยประโลมปลอบให้เด็กนอนไม่หลับคนนั้นผ่านคืนอันแสน(อารมณ์)เปลี่ยวเหงามาได้ อาเมน(ยาวจัง)

2.ตาย นึกย้อนไปก็เห็นควรว่าต้องขนลุกเพราะชีวิตนี้ผมผ่านเรื่องเฉียดตายมาแล้วหลายหน ครั้งแรกๆเท่าที่นึกออก ตอนนั้น 10 กว่าขวบ ผมนั่งที่ขอบระเบียงชั้นสองแล้วซนอย่างไรไม่ทราบ ผมหงายหลังตกลงไป เดชะบุญที่ร่วงไปตรงราวตากผ้าของเพื่อนบ้าน ผมเลยรอดจากเจ็บหนักหรือคอหักตายมาได้ (และรอดจากการโดนด่าด้วย เพราะตอนนั้นเพื่อนบ้านที่ราวตากผ้าขาด ผ้าร่วงเลอะไม่อยู่บ้าน)

อีกครั้งขณะนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างเข้าบ้าน ตอนนั้นเกิดอุตรินึกเรื่องขำๆของเพื่อนคนหนึ่งขึ้นมาแล้วเส้นตื้นจะปล่อยกร๊ากออกมา แต่เพราะกลัวพี่มอเตอร์ไซค์จะรู้ว่าผมเป็นบ้า ผมจึงต้องสกัดการหัวเราะนั้นอย่างฉับพลับโดยไม่รู้ว่าจะต้องเจอะการสำลักน้ำลายอย่างเฉียบพลันแทน ซึ่งการสำลักน้ำลายนั้นทำให้ผมไม่สามารถสูดอากาศเข้าปอดได้ ผมรู้สึกว่ามีลมผ่านเข้าปากเข้าจมูกแต่กลับไม่รู้สึกว่ามีอ๊อกซิเจนวิ่งอยู่ในปอด เคยได้ยินเรื่องขำขันของการแนะนำการหนีความตายว่า "ก็พยายามหายใจเข้าไว้สิโยม" แต่ตอนนั้นผมขำไม่ออกและรู้ว่ามันไม่สามารถ ทรมารกับการหายใจที่ไม่ได้หายใจนาทีกว่า มอเตอร์ไซค์ก็พาผมมาถึงจุดหมาย ผมต้องรีบลงมาสำรากกระแอมกระไอยกใหญ่ กว่าการหายใจปกติจะคืนมา

อีกครั้ง หลังจากไม่ได้วิ่งออกกำลังกายมาหลายปี เมื่อหลายเดือนก่อนผมกลับมาวิ่ง แต่เป็นการวิ่งที่ฝืนสังขารอย่างไม่รู้ตัว พอหยุดวิ่งจึงได้รู้ว่าหัวใจมันระรัวตัดพ้อความไม่เจียมของร่างกายแค่ไหน หน้าผมเริ่มซีด มือชาปากชา ผมยืนเอามือชันเข่ารอว่าอาการบ้าๆนี้จะหายไปเอง แต่มันก็ไม่หายไปเอง แล้วหูอื้อๆของผมก็ได้ยินเสียงเพลงเลิฟ เลิฟของโฟร์มด "ใจกระตึกๆ ใจกระตักๆยังไงก็ไม่รู้ .. เกิดอาการวิงวิง เธอจะรักกันจริงรึเปล่า หว่าวๆ" ความรู้สึกขำอันนี้ล่ะครับที่ทำให้ผมหายจากอาการใกล้ตายไปได้ ขอบคุณน้องโฟร์ น้องมดมากครับ (หนี้ชีวิตนี้ พี่ยอมแต่งงานกับน้องเพื่อทดแทนบุญคุณได้นะครับ)

อีกตายหนึ่ง เป็นการใกล้ตายที่สุดของผม แต่ตอนนี้ไอ้สิ่งที่ว่ากลายเป็นสิ่งใกล้ตัวประจำวันของผมซะแล้ว จึงขอเว้นที่จะพูดถึงมันก็แล้วกัน

3.specialist of loneliness ถ้าเพื่อนเกรียนของผมบังเอิญมาอ่านเจอเข้า มันอาจกัดที่ผมกระแดะเขียนเป็นภาษาอังกฤษ แต่ถึงมันจะเกรียนแค่ไหนก็ไม่สามารถเถียงได้ว่าผมไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านความเหงา ช่วงนี้ มีแต่คนทัก "ไม่มีแฟน ไม่เหงาแย่เหรอค่ะ" "น้องอยู่คนเดียวทั้งวัน ไม่เหงาเหรอ" "เหงาไหมวะ อ้ายสาดด" เหงาสิครับ เหงาจนเสกความเหงาขึ้นเป็นตัวตนเอามากอดเล่นได้แล้วล่ะ

4. การเปลี่ยนแปลงอันเป็นนิรันดร์ ถ้าพูดจากมุมหนึ่ง ก็คือ ผมสามารถเรียนรู้ได้ตลอดเวลาและการเรียนรู้นั้นก็มีผลทำให้ผมมีการปรับเปลี่ยนแปลงตัวเองได้ตลอดเวลาเช่นกัน แต่อีกมุมหนึ่งผมก็ถูกมองว่า แมร่งเอาแน่เอานอนไม่ได้ ไม่เสมอต้นเสมอปลาย ชอบเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา จับจด มั่ว ชุ่ย ถุยๆๆ

5.เกย์ ถึงพี่ๆน้องๆเพื่อนๆเกย์นะครับ ถ้าผมยอมรับความเป็นเกย์ของพวกคุณได้ พวกคุณจะยอมรับความไม่เป็นเกย์ของผมได้ไหมครับ ต่างคนต่างอยู่ หรืออยู่ร่วมกันอย่างสันตินะครับ และถึงสาวๆ ผมไม่ได้เป็นเกย์ครับ เลิกสงสัยกันเถอะ ถ้าผมจีบคุณก็ไม่ต้องระแวงว่าผมเป็นอีแอบมาหลอกจีบคุณเล่น ถึงผมไม่ใช่แมนperfect 100% แต่ผมก็ไม่ใช่ตุ๊ด,เกย์ครับ

ส่งต่อให้
biggg - เพราะมันก็เขียนอยู่แล้ว
keyser - ก็เขียนอยู่แล้วเช่นกัน
belittle big - ก็เขียนแล้ว
พี่มัช - เขียนตั้งนานแล้ว
หลังเที่ยงคืน - คนนี้หายสาบสูญไปแล้ว


โดย: แท็ก แท็ก แท็ก (แบบซ่อนๆ) (lomocat ) วันที่: 17 มกราคม 2550 เวลา:1:07:50 น.  

 
โฮโฮ แมวมาแล้วดีใจจัง
อ่านแล้ว แอบขำเรื่องหนุ่มน้อยที่นั่งลุ้นกับจอทีวีในยามดึกดื่มค่ำคืนค่ะ
กับเรื่องความเหงา ... ตอนนี้มีร้านแมวกาแฟแล้ว
หวังว่าจะเหงาน้อยลงยามที่เจอลูกค้านะคะ

กับเรื่อง เกย์ ฟังดูไม่เป็นความลับเลยนะ
เหมือนกับ statement (เราก็พูดภาษาอังกฤษได้นะ) แถลงการณ์แสดงเจตนารมณ์มากกว่าส




ปล. ไหนล่ะ ดอกเบี้ย :D :D :D


โดย: หมาเลี้ยงแกะ วันที่: 17 มกราคม 2550 เวลา:9:39:50 น.  

 
อ่ะ มีเขียนแท็กแบบซ่อนๆ ด้วย

เรื่องสำลักน้ำลาย ผมจำได้ว่าคุณ lomocat เคยเล่าให้ฟังที่บล็อกแล้ว แต่พึ่งได้อ่านเรื่องพลัดตกจากชั้นสองนี่ น่ากลัวครับ

เรื่องความเหงา... อืม เข้าใจครับ...

เรื่อง เกย์ ... สงสัยเจอประสบการณ์แย่ๆ มาหรือเปล่าครับ





โดย: King Of Pain IP: 58.9.143.25 วันที่: 18 มกราคม 2550 เวลา:0:20:07 น.  

 

เพื่อนปากจัดใจร้ายที่มาแขวะนี่ใช่เพื่อนคนนั้นหรือเปล่าคะ

ยอมรับความไม่เป็นเกย์ของคุณแมวค่ะ

เดี๋ยวขอไปหาภาพร้าน8 1/2 ไปลิงค์ในบอร์ดมิลานหน่อยนะคะ ขออนุญาตเจ้าร้านและเจ้าของภาพไว้ตรงนี้แล้วกัน

ปล. ตอนนี้สมัครชมรมเวบมาสเตอร์ผ่านแล้วนะคะ
รอตั้งเกือบสี่เดือนแน่ะค่ะ ดีใจจัง ไม่รู้ทำไม



โดย: keyzer วันที่: 19 มกราคม 2550 เวลา:0:28:23 น.  

 
"ฮีโบ๊ะ ชีโบ๊ะ คุณๆพวกนี้เป็นที่รักของพนักงานขายเครื่องโบ๊ะ เป็นแรงผลักให้เงินเดือนน้องพนักงานแผนกโบ๊ะสูงและโบนัสทะยานไกล"

ชอบความเห็นวันนี้ของแมวร้านกาแฟมากเลยล่ะ อ่านแล้วต้องยิ้มออกมาเลย มุมมองมองต่างมุมแบบนี้สมกับเป็นแมวฯ จริง ๆ
ไม่เสียแรงที่คิดถึงคอมเมนต์จากแมวร้านกาแฟ

ดีใจจัง แมวกลับมาแล้ว :D :D :D


โดย: หมาเลี้ยงแกะ วันที่: 19 มกราคม 2550 เวลา:0:53:48 น.  

 


โดย: ดำรงเฮฮา วันที่: 19 มกราคม 2550 เวลา:1:42:51 น.  

 

เพิ่งรู้นะว่า พี่เจ้าของร้านbookcafeเป็นนักขียนด้วย







โดย: ไทไท IP: 58.136.85.187 วันที่: 20 มกราคม 2550 เวลา:17:12:09 น.  

 
ได้กลิ่นแปลกๆ เหมือนมีการคิดถึงกันเกิดขึ้นในนี้แฮะ....

เพื่อนปากจัดนี่ใช่คนๆ นั้นรึเปล่านะ.... น่าสงสัยจริงๆ

จากการได้รู้จักคบหาและประสบการณ์ส่วนตัว ทำให้รู้ว่า "คนปากจัดมักคิดว่าคนอื่นปากจัดกว่าเสมอ" "คนขี้เหงามักคิดว่าตัวเองเหงากว่าคนเหงาคนอื่นเสมอ"

หรือ "คนไม่เป็นเกย์ มักกลัวว่าคนอื่นจะมองว่าตัวเองเป็นเกย์ 'เสมอ'..." รึเปล่า


เอเมน



โดย: biggg (master bigg) IP: 210.86.128.50 วันที่: 22 มกราคม 2550 เวลา:9:24:28 น.  

 
^
^
เอวัง


โดย: มัชฌิมา วันที่: 24 มกราคม 2550 เวลา:21:13:42 น.  

 


Myspace Layouts

สวัสดีค่ะ

มาเยี่ยมเยียน ค่ะ ได้เวลา

เดินชมบ้านเพื่อน แล้วค่ะ

(@^_^@)

จุ๊ฟๆๆๆ


Myspace LayoutsMyspace CodesMyspace Codes, Myspace GraphicsMyspace, Myspace CodesMyspace CodesMyspace Text Generator, Myspace GraphicsMyspace, Myspace CodesMyspace Codes, Myspace GraphicsMyspace CodesMyspace CodesMyspace Backgrounds

Myspace Codes, Myspace GraphicsMyspace Text Generator, Myspace GraphicsMyspace Text Generator, Myspace GraphicsMyspace Codes, Myspace GraphicsMyspace Text Generator, Myspace Graphics



โดย: STAR ALONE (STAR ALONE ) วันที่: 24 มกราคม 2550 เวลา:22:45:51 น.  

 
ไม่ได้มาเยี่ยมเจ้าของร้านกาแฟหลายวัน คงสบายดีนะครับ
กิจการเป็นอย่างไรบ้างเอ่ย ยังไม่มีโอกาสได้ไปแถวนั้นเลยครับ

แต่เรื่องข้างบนนี่ surreal ใช่มั้ยครับ
ตอนแรกนึกว่าพี่หมี คือเพื่อนคุณแมว
อ่านไปอ่านมา(ถ้า)ไม่เบลอ ก็ อ้าว หมีนี่หว่า


โดย: sTRAWBERRY sOMEDAY วันที่: 25 มกราคม 2550 เวลา:1:10:37 น.  

 
บังเอิญว่ายังไม่หายสาปสูญครับ T T
แต่ถึงไม่โดนคุณแมวฯ ผมก็โดนเพื่อนอีกคนแท็กมาหลายวันแล้วล่ะ
(ว่าจะเนียนแกล้งลืมซะหน่อย จิ๊)
งงๆ เหมือนกันที่ (เสียที) มาโดนแท็กในนี้เข้าได้
แต่ก็จะสาวไส้ออกมาให้อ่านในไม่ช้าครับ สัญญา

..

เรื่องของพี่หมี
ผมค่อนข้างตกใจกับตอนจบนะครับ ไม่คิดว่าจะจบแบบนี้
เหตุการณ์บ้านเมืองเป็นเรื่องเหนือการควบคุม และเหนือความคาดหมาย
พยายามอย่าคิดมากดีกว่านะครับ แค่ไม่ประมาทก็พอแล้วล่ะ


โดย: หลังเที่ยงคืน IP: 203.144.227.146 วันที่: 27 มกราคม 2550 เวลา:0:59:41 น.  

 
*alertt alert *
คุณหลังเที่ยงคืนกลับมาแล้ววววว
ไชโยยยยย :D :D :D


โดย: หมาเลี้ยงแกะ IP: 124.120.9.64 วันที่: 27 มกราคม 2550 เวลา:11:36:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

lomocat
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




just a cat.
Friends' blogs
[Add lomocat's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.