ตุลาคม 2555

 
1
2
3
5
6
7
8
9
11
12
13
14
15
16
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
ไม่รู้ว่าจะเรียกอะไรดี

 

Smileyคงต้องเรียกว่า"ความโหดร้าย....ที่ธรรมชาติกำหนด"

อาทิตย์นี้เริ่มต้นบังคับตัวเองให้นอนตื่นเช้า แล้วก็ออกไปหัดปั่นจักรยานไม่ว่าจะลมแรงแค่ไหน ไม่ว่าจะหนาวเย็นแค่ไหน ก็ต้องบอกตัวเองว่า"เธอต้องไป...และก็ต้องหัดขี่มัน...ต้อง...ทำให้ได้"  เพราะนี่คือสิ่งที่เธอเลือกเอง ไมีมีใครบังคับเธอ

เริ่มปั่นวันนี้วันที่2 โอยหอบมากๆเพราะว่าลมกรรโชกเป็นระยะ ๆ ตลอดทางทำให้ปั่นยาก จนเราต้องลงมาเดินจูงจักรยานเพราะปั่นขึ้นเนินไม่ไหว(แก่) Smileyฮ่า ๆ ๆ พอลงเนินก็ปั่นต่อ พักแรงไว้ ระยะทางจากบ้านSmileyออกมานอกถนนใหญ่ก็เกือบ 2 กิโลแล้ว จากถนนใหญ่ปั่นSmileyไปโรงเรียนอนุบาลอีก 4 กิโล  ระยะทางแค่นี้แต่เล่นเอาคนแก่อย่างเราหอบจนพอลงจากจักรยาน ขาสั่น เวียนหัว เหมือนจะเป็นลมให้ได้ ชวิตเข้าสู่โหมดที่ต้องมาลำบากในตอนแก่ แต่ก็พอทนได้...เพราะชีวิตเราสบายมามากแล้ว เจอความลำบากเสียบ้างจะได้รู้รสชาติของความลำบากในเมื่อคนอื่นเค้าทำได้เราก้ต้องทำได้สิ(คิดแบบนี้จริงๆนะ) ปั่นไปก็แบบว่า ครางในใจถึงความโหดร้ายของธรรมชาติ ซึ่งตอนนี้เป็นฤดูใบไม้ร่วง อากาศก็มีฝนสลับกับหนาวเย็น บางวันแดดออกก็ดีหน่อย บางวันมีลมกรรโชกแรง ฝนตก โอยโหด.............ร้ายยยยยยยยยยยยยSmiley

นี่ขนาดยังไม่ได้ทำงานจริงๆนะแค่ซ้อมขี่จากบ้านไปที่โรงเรียนให้ชินไปก่อน กำลังรอเรียกตัวซึ่งคิดว่าคงประมาณอาทิตย์หน้า ทำให้เราต้องหัดปรับตัวให้เตรียมพร้อมกับสภาวะอากาศในแต่ละวันที่หมุนเวียนเปลี่ยนกันไป จะได้จับเวลาถูกด้วยว่าถ้าลม ฝน ต้องใช้เวลาเท่าไรหรืออาจจะต้องนั่งรถเมล์ แตก็ช่วยอะไรไม่ได้มากเพราะใช้เวลาแค่3 นาทีก็ถืงป้ายรถเมล์แล้วก็ต้องเดินเข้าไปในโรงเรียนอีก2 กิโลเมตร เออหวะชีวิตเมื่อเข้าสุ่บทโหดก็ต้องรับให้ได้

เส้นทางที่เราเลือกเองSmiley

อือนะก็ใช่แหละว่า นี่คือเส้นทางที่ฉันเลือกอยากจะเป็นและอยากจะทำ  ฉันอยากทำงานกับเด็กมาตั้งนานแล้วเพียงแต่ว่ายังไมมีโอกาสสักที มาอยู่เดนมาร์กไม่ถึงปีก็ได้งานทำแล้ว...ตอนนั้นคิดว่างานมีก็ต้องรีบคว้าไว้ก่อนแหละเรื่องความฝันเอาไว้ต่อยอดทีหลัง ตอนนี้ตกงานแว้วววว  ได้โอกาสวิ่งตามหาความฝัน..เอ๊ยต้องเรียกว่า"ปั่น"สินะเพราะไม่ได้วิ่งอะ แม้ว่าจะเป็นแค่การฝึกงานก็ตามเหอะ (ช่างมัน..ฉัน...ไม่แคร์)เพราะอยากเข้ามาสัมผัสงานที่เค้าหวงนัก หวงหนาสงวนไว้ให้สำหรับคนของประเทศเค้า คนต่างชาติอย่างเราได้ทำอย่างมากก็แค่เข้ามาฝึกงาน จบแล้วก็จากไปหางานอื่นทำต่อ ถ้าอยากกลับมาทำก็ต้องหันไปเรียนต่อแต่เราคงไม่เรียนต่อหรอกเพราะว่าไม่ว่าจะเรียนจบอะไรมาในเวลานี้ล้วนแต่มีโอกาสตกงานหางานทำไม่ได้เหมือนกันทั้งนั้น คนเดนมาร์กเองแท้ๆเรียนจบสายนี้มายังตกงานเพียบเราจะเอาตัวเองไปเสี่ยงเรียนให้เสียเวลาทำไมกัน???  Smileyรัฐบาลกำลังประสบปัญหาพลเมืองตกงาน ต้องใช้งบประมาณไม่รุ้กี่หมื่นกี่แสนล้านโครนฯเพื่อเอามาจ่ายให้กับประชาชนที่ตกงานในกรณีสมัครเป็นสมาชิกประกันตกงานเท่าที่เราได้ยินมาใครมีงานทำก็ส่งประกันตกงานกันเกือบจะ 80% ทีเดียวสงสารรัฐบาลเหมือนกันที่ต้องแบกภาระช่วยเหลือ แต่ก็สงสารตัวเองมากกว่าที่พอตกงานSmileySmileyรัฐบาลก็เปลี่ยนกฏหมายให้เงินช่วยเหลือลดลงจากเมื่อก่อนจะได้รับเงินช่วยถึง4ปี ลดมาเป็น2.5 ปี ตอนนี้เห็นว่าเปลี่ยนกฏหมายจะให้แค่2ปี เมื่อหางานทำไม่ได้ก็จะไม่ได้รับเงินช่วยเหลือใดๆได้อีก เพราะฉะนั้นเราต้องหางานใหม่ทำให้ได้ภายใน 2 ปี แง้ ๆ  ๆ

Smileyวิมานดินของเรา

ส่วนใหญ่แล้วเราจะถือว่าบ้านคือวิมานของเรา แต่เรากำลังเจอปัญหาเรื่องบ้านอะจิ....ดันเจือกเลือกซื้อบ้านที่อยู่ใกล้ธรรมชาติมากไปหน่อย ชอบวิวดี อากาศดี แต่...ต้องเดินไกลมากเข้าออกลำบากถ้าไม่มีรถขับ อันนี้สิ...กำลังเป็นประเด็นร้อนสำหรับเราและสามี  เนื่องจากสามีอยากให้ไปเรียนหัดขับรถ จะได้ไม่ต้องเดินตากลม ตากฝน หรือหิมะ แต่...เรากลัวววววววววววว  ไม่กล้าขับรถตั้งแต่สมัยอยู่เมืองไทยแล้ว เคยไปเรียนหัดขับอยู่บ้างที่เมืองไทยแต่ก็ไม่ทันได้ใบขับขี่ก็เลิกเสียก่อน เพราะลูกๆไม่สนับสนุน กลัวแม่จากไปก่อนวัยอันสมควร กร๊ากกกกกกเหตุผลน่าฟังยิ่งนัก

วันนี้วันพุธ

ตื่นตั้งแต่6 โมงเช้า แล้วก็ออกไปเดินจับเวลาจากบ้านไปสู่ถนนใหญ่(ป้ายรถเมล์) เราใช้เวลาในการเดินไป 30นาที ระยะทางประมาณ 2 กิโลนิดหน่อย เดินไปเรื่อยๆไม่ได้เร่งรีบอะไร อากาศยามเช้าในวันนี้ถือว่าดีพอใช้ได้เย็นนิดๆ โดยรวมถือว่าโอเคเหนื่อยนิดหนอ่ย

เข้ามาเพิ่มเติม...หลังจากที่ลองออกเดินไป-กลับจากบ้านไปสู่ถนนใหญ่ พอตกเย็นเท่านั้นพี่น้องเอ๊ย...ปวดขามากๆเลย คือเป็นโรคข้อเข่าเสื่อมอยู่แล้ว ก็ไม่คิดว่าการเดินมันจะทำให้เราปวดมากขึ้นเพราะเราน้ำหนักตัวเยอะ เข่าต้องรองรับน้ำหนักตัวเองทำให้ปวดมากซัดยาแก้ปวดไป 3 เม็ด ตั้งแต่6 โมงเย็น อีกเม็ด ตอน2 ทุ่ม  เม็ดสุดท้ายเที่ยงคืน...ตื่นเช้ามาโอเคหน่อยนึง 

วันพฤหัส

ตื่นสายมาก9 โมง...ก็พยายามทำกิจกรรมเล็กๆน้อยๆเป็นการบริหารเข่า สังเกตุว่าอาการปวดเข่าดีขึ้น เที่ยงออกไปปั่นจักรยานจากบ้านไปโรงเรียนอนุบาล ลองจับเวลาดูอากาศวันนี้ดีมากแจ่มใสไม่มีลมพัด ปั่นไปเรื่อยๆแค่ 25 นาทีก็ถืงแล้วก็ปั่นกลับบ้านแวะซื้อไข่ที่ร้านขายของ กลับบ้านมาอาการปกติดีวันนี้ไม่ปวดไม่เมื่อย เย้ๆๆๆ ตอนบ่ายเข้าเล่นเนตเปิดอีเมล์ดูด่าว เค้าส่งเรื่องรับเราเข้าฝึกงานที่โรงเรียนอนุบาลแล้วโดยให้เริ่มทำงานวันที่ 15-10-2112/9-11-2112  เป็นเวลากำหนด1 เดือน สู้ตายเอิ๊กส์ ๆ ๆ

วันศุกร์

วันนี้คงเป็นวันสุดท้ายที่ต้องหัดปั่นจักรยานไปทำงานก่อนเจอสถานการณ์จริงที่สภาพลม ฟ้า อากาศอาจจะแย่กว่านี้อีกก็ได้ ตื่น6โมงเช้าอาบน้ำแต่งตัว 7 โมงออกไปปั่นจักรยานจากบ้านไปโรงเรียนอนุบาลดูเป็นครั้งสุดท้าย  ทำเวลาได้ดีพอสมควรคือประมาณ 25-30 นาทีเอง โชคดีว่าอากาศดีแค่เย็นตามสภาพแบบนีค่อยโล่งใจหน่อย ขี่ไปเรื่อยๆเหนื่อยก็พักเล่นกลางทาง ฮ่า ๆ ๆ มีใครทำแบบเราบ้างปะเนี่ย สามีบอกว่าอีกไม่นานสักเท่าไรเวลา 6-7โมงเช้ามันก็จะมืดสนิทมากกว่าวันนี้อีกนะ เธอต้องพร้อมเรื่องไฟต้องหัดอะไรอีกเยอะแยะ เอาละวา....งานนี้ได้เกิด ห้ามดับสามีอดห่วงไม่ได้กลัวกลับบ้านมาไม่เจอเมีย เหวยๆๆๆ ใครก็รักชีวิตกันทั้งนั้นแหละ   

 




Create Date : 10 ตุลาคม 2555
Last Update : 12 ตุลาคม 2555 18:23:40 น.
Counter : 1497 Pageviews.

9 comments
  


สู้ สู้ ค่า
โดย: Schnuggy ชนุ๊กกี้ วันที่: 10 ตุลาคม 2555 เวลา:1:39:24 น.
  
หนูช่วยปั่นอีกแรงค่ะ...

สู้สู้สู้ นะคะ...ปั่น..ปั่น..ปั่น..เพื่อชาติ..เพื่อตัวเราเองค่ะ
โดย: นุ้ยหนุ่ย (cleaver ) วันที่: 10 ตุลาคม 2555 เวลา:2:22:30 น.
  
แวะเข้ามาเยี่ยมบล๊อคของคุณบ่อยเหมือนกัน แต่ไม่ได้comment ซะทีค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ กับ ชีวิตอีกแบบหนึ่งซึ่งเอก็เคยผ่านช่วงชีวิตแบบนี้มาก่อน บอกได้คำเดียวค่ะว่า สุดยอด อะไรๆที่ดูเหมือนจะง่ายๆในบ้านเรา พอไปบ้านเขา คำว่า ง่ายๆ ลืมไปได้เลย แต่ทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นอยู่กับความพยายามของเรานะคะ
จะแวะเข้ามาเป็นกำลังใจให้บ่อยค่ะ สู้ๆค่ะ
โดย: Maganda วันที่: 10 ตุลาคม 2555 เวลา:8:43:36 น.
  
จริงค่ะพี่ตอนนี้ทำไรได้ทำไป ทุกประเทสในโซนรัฐบาลแย่หมด
คนตกงานแค่คนของเค้าเพียบ
โดย: supersupy วันที่: 10 ตุลาคม 2555 เวลา:11:45:33 น.
  
ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจนะคะ
คุณ ชนุ๊กกี้ แหมมาในรูปปั่นจักรยานน่าร๊ากมากเลยจ้า
คุณ นุ้ยหนุ่ย ขอบคุณมากจ้างานนี้ต้องสู้ ๆ ๆ
คุณ ขอบคุณสำหรับคอมเม้นจ้า น่าร๊าก
น้องนุชสุดท้อง น้องซู สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังด้วยนา ขอให้มีความกาย สบายใจ และสุขภาพร่างกายแข็งแรง เพื่อเก็บแรงมาไว้ปั่นจักรยานไปทำงานเหมือนพี่พรรณดีมะ? อิอิ

แหมได้รับกำลังใจจากคนใกล้และไกล อบอุ่นดีจิงๆๆ
โดย: ป้าพรรณ (ประนม ) วันที่: 10 ตุลาคม 2555 เวลา:13:00:53 น.
  
ไม่ยากดอกค่ะ
โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 10 ตุลาคม 2555 เวลา:15:44:51 น.
  
ป้าพรรณเตรียมความพร้อมในการคำนวณเวลาที่ดีค่ะ
ขอให้ป้าพรรณสุขภาพแข็งแรงเพื่อต่อสู้กับอากาศให้ได้นะคะ
และวันไหนที่ป้าพรรณตัดสินใจหัดขับรถ ต๋าขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ
การเริ่มต้นอาจดูยาก หากลองแล้ว อาจไม่ยากอย่างที่คิดก็ได้ค่ะ

โดย: Sweet_pills วันที่: 11 ตุลาคม 2555 เวลา:9:58:24 น.
  
มาชวนไปเที่ยวต่อจ๊า


โดย: Schnuggy ชนุ๊กกี้ วันที่: 13 ตุลาคม 2555 เวลา:3:36:41 น.
  
สู้ๆๆ ค่ะ
โดย: nong (nong_ok ) วันที่: 17 ตุลาคม 2555 เวลา:11:36:00 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ประนม
Location :
กรุงเทพฯ  Denmark

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



เริ่มต้นชีวิตคู่ครั้งนี้ ด้วยวัย40กะรัต
ไม่รู้เหมือนกันว่าสงสาร...หรือว่ากามเทพตั้งใจ .....ที่ท่าน....ทำให้เราได้พบรักครั้งใหม่กับฝรั่งตาน้ำข้าว (แม่ชอบเรียก) ถามว่าแม่ปลื้มมั้ย? ไม่ปลื้มค่ะ....แม่ไม่ชอบลูกเขยฝรั่ง เพราะว่าลูกสาวแม่ต้องย้ายไปอยู่กับลูกเขย ไปเป็นแม่บ้านต่างแดน ชื่อเหมือนบล๊อคยังไงยังงั้นเลยเนอะ ... แม่เหงา... แม่มีลูกสาวเพียงคนเดียว แทนที่จะได้อยู่ด้วยกันจนตายจากกัน ก็...ต้องอยู่ห่างไกลกันเสียเหลือเกิน แต่...แม่ก็ไม่ขวางความรักครั้งใหม่ของเรา 2 คน

อยากจะบันทึกเรื่องราวชีวิตในต่างแดน เพื่อเก็บเอาไว้อ่านย้อนหลัง เมื่อเราแก่ตัวไป จะได้รู้ว่า ช่วงชีวิตหนึ่งที่ห่างหายจากครอบครัวอันเป็นที่รัก มีเรื่องราวอะไรน่าจดจำบ้าง แม่เป็นยังไง ลูกๆเป็นยังไง ใครเศร้า สุข ทุกข์ใจ เรื่องราวที่เข้ามาดี ร้าย อย่างไร? บันทึกไว้เพื่อจดจำกับเรื่องราว

พื้นที่ห้องน้อยๆแห่งนี้... เป็นเสมือนสมุดบันทึก เพื่อเก็บบันทึกถึงอาหารของแม่ที่พร่ำ(บ่น)สอนให้เราทำซึ่งพอจะทำเป็นอยู่บ้าง อาหารไทยได้จากแม่ อาหารจีนได้มาจากแม่สามีเก่า แต่ด้วยความที่เราไม่ค่อยเอาใจใส่รักการทำอาหารเหมือนแม่ ทำให้ต้องมาหัดเรียนรู้เอาใหม่จากเพื่อนบ้านชาวบล๊อคแก๊งค์ด้วยกันก็หลายท่าน ขอบคุณทุกท่านที่พากันทำฮาวทู ทีละขั้นตอน สอนอย่างจริงใจ และให้อย่างจริงใจ
ขอบคุณชาวบล๊อคแก๊งค์ ที่แบ่งปันสูตรอาหารต่างๆ ไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

และสุดท้ายขอบคุณสำหรับทุกๆท่านที่คอมเม้นท์ไว้ให้ค่ะ และขออภัยด้วยหากไม่ได้ไปเม้นกลับ เนื่องด้วยไม่ค่อยได้เข้ามาบ่อยๆเหมือนเก่า
images by free.in.th