กรกฏาคม 2556

 
2
3
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
ขอพี่ดูหน่อยเหอะ

ความที่เริ่มแก่แล้วทำให้ไม่สามารถติดสติ๊กเกอร์ได้ถ้า

ขาดแว่นสายตายาว ทำให้เกิดเรื่องขำขันขึ้น

เรื่องเกิดขึ้นเพราะว่าเมื่อติดสติ๊กเกอร์เสร็จก็มักจะพากัน

ถอดแว่นสายตายาวออกวางไว้ก่อนเดินไปเขียนกระดาษรายงาน

พอกลับมาเริ่มทำงานชิ้นใหม่ต่อ ก็ต้องใช้แว่นสายตายาวกันอีก

บังเอิญเราเกิดไปหยิบ(ผิด)เอาแว่นตาเพื่อนมาใส่ซะงั้น

โดยหารู้ไม่ว่าแว่นตาตัวเองอะอยู่บนหัว.....เนียนมากเลยเรา เอิ๊กส์ๆ

เจ้าของแว่นตาเดินหมุนซ้าย แล...ขวาเพื่อหาแว่นตา

ปากก็ถามเราว่า..."เห็นแว่นตาพี่ปะ"

"เนี่ยพี่พึ่งถอดวางไว้บนโต๊ะมะกี้นีอะ" เราก็ตอบหน้าตาเฉยด้วยว่า

"ไม่เห็นอ่า...พี่ถอดวางไว้ที่อื่นอะป่าว" เค้าก็ตอบว่า

"ไม่นะ...พี่จำได้ว่าพี่วางไว้ตรงนี้ บนโต๊ะนี้ มะกี้นี้เองด้วย"

เค้าก็วนหาอยู่บนโต๊ะอยู่นาน ทีนี้เค้าก็พูดว่า

"พี่ขอดูแว่นตาพรรณหน่อยจิ" เราก็พูดแบบไม่คิดไปว่า

"พี่จะดูทำไมอันนี้มันแว่นตาหนู หนูใช้แว่นตาทำงานทั้งวันแล้วนะเนี่ย???"

เพื่อนร่วมงานอีกคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามเรา เค้าก็เอาแต่ฟังเรา 2 คน

เถียงกันเรื่องแว่นตา แต่เพื่อนคนนี้ก็ไม่พูดอะไรเหมือนจะรอฟัง

ตอนจบเราจะว่ายังไง??? หลังจากพี่เค้าขอดูแว่นตาแล้วเราก็

เราไม่ให้ดูเพราะคิดว่ามันเป็นแว่นเราแน่ๆ "พี่ขอดูหน่อยเหอะพรรณ"

เราก็เถียงเค้าไปอีกรอบนะวา พี่จะมาดูทำไมอันนี้มันแว่นตาหนู

"พี่เค้าก็พูดว่า...แต่....พี่ว่ามันเหมือนแว่นตาพี่มากนะ " "ขอดูหน่อยเหอะ"

ว่าแล้วเค้าก็เดินมาดูใกล้ๆแล้วเราก็เลยถอดให้เค้าดู

พอเค้าดูเท่านั้นแหละเค้าก็บอกว่า ไอ้บ้าพรรณเอ๊ย....นี่อะแว่นตาพี่เว้ย

เราก็เอ้าจะแว่นพี่ได้ไงหนูใส่มาทั้งวันแล้ว" ไอ่เพื่อนอีกคนมันหัวเราะ

ในความบอ๊งของเรา 2 คน มันก็เลยพูดขึ้นว่า

"พี่พรรณ....แว่นของพี่อะมันอยู่บนหัวพี่ " เราก็รีบเอามือ

คลำบนหัวตัวเองก็เจอแว่นตัวเอง เท่านั้นแหละขำกร๊ากเลย

ปากก็พาลไปหาไอ่เจ้าเพื่อนอีกคนที่มันเห็นเฝ้าดูเหตุการ์ณว่า

แกเห็นแว่นบนหัวพี่ทำไมไม่บอกพีฟระ?? พี่หนูจะบอกพี่ได้ไง

พี่พรรณไม่ฟังอะไรเลยอ่า พี่เอาแต่เถียงๆๆว่าแว่นตาพี่แน่ๆๆ

เค้าจะขอดูใก้ลๆพี่ก็ยังไม่ให้เจ้าของเค้าดุเลย เออ..ใช่หว่ะ

พี่พรรณนี่สุดยอดเลยนะ เถียงเอาเป็นเอาตายเยย

เสียงหัวเราะของเรา 3 คน ทำเอาเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ

หันมา...ที่โต๊ะเรา เรางี้ขำจนน้ำตาไหล ช่างเป็นไปได้ขนาดนี้





กลายเป็นเรื่องโจ๊กสำหรับการรับน้องใหม่....

ว่าพี่พรรณ ตัวอันตรายอย่าไปวางอะไรกั้ยๆเค้านะ ซะงั้น..กร๊ากส์ตรู







Create Date : 04 กรกฎาคม 2556
Last Update : 6 กรกฎาคม 2556 1:33:19 น.
Counter : 862 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ประนม
Location :
กรุงเทพฯ  Denmark

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



เริ่มต้นชีวิตคู่ครั้งนี้ ด้วยวัย40กะรัต
ไม่รู้เหมือนกันว่าสงสาร...หรือว่ากามเทพตั้งใจ .....ที่ท่าน....ทำให้เราได้พบรักครั้งใหม่กับฝรั่งตาน้ำข้าว (แม่ชอบเรียก) ถามว่าแม่ปลื้มมั้ย? ไม่ปลื้มค่ะ....แม่ไม่ชอบลูกเขยฝรั่ง เพราะว่าลูกสาวแม่ต้องย้ายไปอยู่กับลูกเขย ไปเป็นแม่บ้านต่างแดน ชื่อเหมือนบล๊อคยังไงยังงั้นเลยเนอะ ... แม่เหงา... แม่มีลูกสาวเพียงคนเดียว แทนที่จะได้อยู่ด้วยกันจนตายจากกัน ก็...ต้องอยู่ห่างไกลกันเสียเหลือเกิน แต่...แม่ก็ไม่ขวางความรักครั้งใหม่ของเรา 2 คน

อยากจะบันทึกเรื่องราวชีวิตในต่างแดน เพื่อเก็บเอาไว้อ่านย้อนหลัง เมื่อเราแก่ตัวไป จะได้รู้ว่า ช่วงชีวิตหนึ่งที่ห่างหายจากครอบครัวอันเป็นที่รัก มีเรื่องราวอะไรน่าจดจำบ้าง แม่เป็นยังไง ลูกๆเป็นยังไง ใครเศร้า สุข ทุกข์ใจ เรื่องราวที่เข้ามาดี ร้าย อย่างไร? บันทึกไว้เพื่อจดจำกับเรื่องราว

พื้นที่ห้องน้อยๆแห่งนี้... เป็นเสมือนสมุดบันทึก เพื่อเก็บบันทึกถึงอาหารของแม่ที่พร่ำ(บ่น)สอนให้เราทำซึ่งพอจะทำเป็นอยู่บ้าง อาหารไทยได้จากแม่ อาหารจีนได้มาจากแม่สามีเก่า แต่ด้วยความที่เราไม่ค่อยเอาใจใส่รักการทำอาหารเหมือนแม่ ทำให้ต้องมาหัดเรียนรู้เอาใหม่จากเพื่อนบ้านชาวบล๊อคแก๊งค์ด้วยกันก็หลายท่าน ขอบคุณทุกท่านที่พากันทำฮาวทู ทีละขั้นตอน สอนอย่างจริงใจ และให้อย่างจริงใจ
ขอบคุณชาวบล๊อคแก๊งค์ ที่แบ่งปันสูตรอาหารต่างๆ ไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

และสุดท้ายขอบคุณสำหรับทุกๆท่านที่คอมเม้นท์ไว้ให้ค่ะ และขออภัยด้วยหากไม่ได้ไปเม้นกลับ เนื่องด้วยไม่ค่อยได้เข้ามาบ่อยๆเหมือนเก่า
images by free.in.th