มกราคม 2555

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
อยากจะลดน้ำหนัก เพื่อลูก แต่.......เฮ้อ
ตั้งแต่เดินทางกลับจากเมืองไทยเมื่อวันที่ 2 มค 55 จนกระทั้งวันี้วันที่ 24 มค.55 เรา... ยังไม่มีทีท่าว่าน้ำหนักส่วนเกินที่เราพกติดตัวไปเมืองไทยด้วยจะลดลงได้เลยสักนิด มีแต่เพิ่มขึ้นมาจากเดิมให้ปวดใจเล่นอีกต่างหาก
อยากย้อนความ...เมื่อตอนไปถึงเมืองไทยเก็บไว้สักหน่อย กันลืม 555
พอหลุดออกมาจากแอร์พอตที่สุวรรณภูมิได้ เราก็โทรหา จูเนียร์ทันทีเล้ย พร้อมกับนึกเล่นสนุกกะลูกสาวคนเล็กสักหน่อย
แม่... ตู๊ดดดดดดด ตู๊ดดดดดดดดดดด แม่กดโทรสับหาเนียร์
จูเนียร์... ดีจ้า แม่จ๋า นู๋มารอรับแม่ตั้งนานแล้วนะเนี่ย ออกมารึยัง
แม่ ...... กำลังเดินออกมาตรงประตู 3 ตามนัดไว้แล้วนะ
จูเนียร์.... อือ จ้า
แม่.... จูเนียร์ฟังแม่นะ " ประตู3 อะมันไกลไป เนียร์เดินมาหาแม่ตรงที่เค้ามีต้นคริสมาตืประดับไว้ได้ปะ เดินมาเรื่อยๆนะลูก มันจะอยู่แถวๆประตู1 อะ เนียร์มองหาแม่ได้เลย ผู้หญิงที่หุ่นดีๆ ใส่เสื้อสีดำ อะจ้า มองหาแม่ให้ดีๆ" แม่จะรอตรงต้นคริสมาตนี้แหละ
เนียร์ ....... จ้า
หลังจากเปลี่ยนที่นัดหมายจากประตู 3 มาเป้นประตู 1 หล่อนก็วิ่งตูดชี้มาอย่างเร็ว วิ่งผ่านหน้าแม่(อย่างเรา)ไปซะงั้น เราก็ ...อะไรฟระ ลูกวิ่งผ่านหน้าแม่ไปได้อย่างไร เราก็ตะโกน(ไม่ดังมาก) น้องจูเนียร์ ๆ ๆ ๆ แม่อยู่นี้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ หล่อนหันขวับกลับมา พร้อมกับทำหน้า ตาฉงน ...งง...นี่แม่เราหรอเนี่ย ???? เหมือนไม่เชื่อสายตาตัวเองเอาซะเลย ว่า ญ ที่ยืนยิ้มแปร้ อ้วนมะตัวกลม คือแม่ของเจ้าหล่อน
จูเนียร์.....โห....แม่จ๋าา....... แม่บอกเนียร์ว่าให้มองหา ผู้หญิงที่หุ่นดีๆๆ ใส่เสื้อสีดำ ไหงกลายมาเป็นแบบนี้อ่ะ เนียร์ชอคมากเลยแม่...
แม่ ......... หัวเราะ อย่างอารมณ์ดีว่า เค้าล้อตะเองเล่นอ่ะ


วันเดินทางกลับมาเดนมาร์ก เราก็...โดนใบแดงจากลูกสาวคนเล็กว่า ต้องลดน้ำหนักให้ได้ ก่อนมางานรับปริญญาหนูนะแม่

แม่รับปากไปว่า จ้า ได้จ้า พร้อมกับนึกในใจ กว่าคนเล็กจบปริญญา เรายังมีเวลาบอกอำลา ฉายาแม่หมูตัวอ้วน ออกไปได้ถึงง 3 ปี


วันนี้ เรา...เริ่มต้นลดน้ำหนัก(อีกครั้ง)เพื่อลูกแล้วนะเนี่ย....แต่....ทุกครั้งที่เริ่มต้น กลับพบแต่ความล้มเหลวมาตลอด ทำไมมัน...ทำไม่ได้....สักที ยิ่งแก่ยิ่งลดยากตามที่เค้าบอกมันคงจะจริงแหละนะ เจ้าตัวผีตะกละ มันอาละวาดใส่เรา เมื่อเราไม่เอาอาหารใส่ปากให้มัน มันจะแกล้งให้เรา จิตหวั่น วิตก อยู่ไม่เป็นสุข
พอเราเอาอาหาร ยัดเข้าปาก คำแรก มันบอกว่า ไม่อร่อยๆ ปรุงใหม่ๆ เอาให้หวานกว่านี้อีกสักหน่อย พอเรากินน้อย มันก็บอกว่าไม่อิ่มๆๆๆ ถ้าไม่ให้อาหารมันจนอิ่ม มันจะทำให้เราปวดท้อง เราก็เลยเอาหารมาประเคนมัน จนอิ่มแปรือะ.... มันถึงหยุดแกล้งเรา แง้ ๆ ๆ



Create Date : 24 มกราคม 2555
Last Update : 25 มกราคม 2555 0:27:36 น.
Counter : 766 Pageviews.

4 comments
  
มาเชียร์ค่ะ
โดย: little mouse in big apple วันที่: 25 มกราคม 2555 เวลา:5:41:58 น.
  
สู้ๆ ค่ะ พยายามอยู่เหมือนกันค่ะ
โดย: 1111 IP: 81.216.139.207 วันที่: 25 มกราคม 2555 เวลา:13:24:11 น.
  
แอบยิ้มกับชื่อบล็อกนี้ค่ะ เอาใจช่วยนะคะ คิดว่าการออกกำลังกายน่าจะดีที่สุด

ขอบคุณมาก ๆ สำหรับกำลังใจที่ให้ในบล็อกก่อนค่ะ
โดย: prunelle la belle femme วันที่: 25 มกราคม 2555 เวลา:22:44:41 น.
  
เกมส์ Nasties ของคอลเกตสนุกดีอะ แบคทีเรียน่ารักมว๊ากกก มีบอสด้วย ฮ่า ฮ่า ตายยากซะด้วย เด็กเล่นได้ ผู้ใหญ่เล่นดี เล่นเลย //www.colgate.co.th/nastiesgame
โดย: DarDar IP: 27.130.9.240 วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:10:02:03 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ประนม
Location :
กรุงเทพฯ  Denmark

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



เริ่มต้นชีวิตคู่ครั้งนี้ ด้วยวัย40กะรัต
ไม่รู้เหมือนกันว่าสงสาร...หรือว่ากามเทพตั้งใจ .....ที่ท่าน....ทำให้เราได้พบรักครั้งใหม่กับฝรั่งตาน้ำข้าว (แม่ชอบเรียก) ถามว่าแม่ปลื้มมั้ย? ไม่ปลื้มค่ะ....แม่ไม่ชอบลูกเขยฝรั่ง เพราะว่าลูกสาวแม่ต้องย้ายไปอยู่กับลูกเขย ไปเป็นแม่บ้านต่างแดน ชื่อเหมือนบล๊อคยังไงยังงั้นเลยเนอะ ... แม่เหงา... แม่มีลูกสาวเพียงคนเดียว แทนที่จะได้อยู่ด้วยกันจนตายจากกัน ก็...ต้องอยู่ห่างไกลกันเสียเหลือเกิน แต่...แม่ก็ไม่ขวางความรักครั้งใหม่ของเรา 2 คน

อยากจะบันทึกเรื่องราวชีวิตในต่างแดน เพื่อเก็บเอาไว้อ่านย้อนหลัง เมื่อเราแก่ตัวไป จะได้รู้ว่า ช่วงชีวิตหนึ่งที่ห่างหายจากครอบครัวอันเป็นที่รัก มีเรื่องราวอะไรน่าจดจำบ้าง แม่เป็นยังไง ลูกๆเป็นยังไง ใครเศร้า สุข ทุกข์ใจ เรื่องราวที่เข้ามาดี ร้าย อย่างไร? บันทึกไว้เพื่อจดจำกับเรื่องราว

พื้นที่ห้องน้อยๆแห่งนี้... เป็นเสมือนสมุดบันทึก เพื่อเก็บบันทึกถึงอาหารของแม่ที่พร่ำ(บ่น)สอนให้เราทำซึ่งพอจะทำเป็นอยู่บ้าง อาหารไทยได้จากแม่ อาหารจีนได้มาจากแม่สามีเก่า แต่ด้วยความที่เราไม่ค่อยเอาใจใส่รักการทำอาหารเหมือนแม่ ทำให้ต้องมาหัดเรียนรู้เอาใหม่จากเพื่อนบ้านชาวบล๊อคแก๊งค์ด้วยกันก็หลายท่าน ขอบคุณทุกท่านที่พากันทำฮาวทู ทีละขั้นตอน สอนอย่างจริงใจ และให้อย่างจริงใจ
ขอบคุณชาวบล๊อคแก๊งค์ ที่แบ่งปันสูตรอาหารต่างๆ ไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

และสุดท้ายขอบคุณสำหรับทุกๆท่านที่คอมเม้นท์ไว้ให้ค่ะ และขออภัยด้วยหากไม่ได้ไปเม้นกลับ เนื่องด้วยไม่ค่อยได้เข้ามาบ่อยๆเหมือนเก่า
images by free.in.th