มกราคม 2556

 
 
2
4
6
7
8
10
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
ม่ายอยากเรียนหง่า งือ งือ

 

 

วันนี้ไปพบกับเจ้าหน้าที่แนะนำฝ่ายการศึกษามา

ไปถึงก่อนเวลาก็ยังไม่สามารถเข้าพบเจ้าหน้าที่ได้หรอกนะต้องนั่งรอค่ะ

เรารอไปตั้ง 30 นาที รอจนจะหลับอยู่รอมร่อ

เสียงโทรฯดังขึ้นปรากฏว่าเป็นสามี.......ก็โทรมาถามเรื่องการเดินทางเป็นอย่างไร?

เค้าอดเป็นหว่งไม่ได้ ชิส์ ๆ เห็นเราเป็นบ้านนอกเข้าเมือง?

แค่เนี้ย บ่ ยั่น  ไอ้ที่ข้าตรูยั่นอะมันคือเรื่องการสื่อสารฯ....ย่ะ

พอบ่ายโมงตรงเราก็เดินเข้าไปพบเจ้าหน้าที่เลย ไม่รอให้ออกมาเรียกตัวแล้ว

เข้าไปก็พอดีเค้ากำลังเตรียมเอกสารเรื่องเราอยู่ยังไม่เสร็จดี

จากนั้นเค้าก็อ่านประวัติการศึกษาทั้งที่เมืองไทย และก็ที่นี่

เจ้าหน้าที่พออ่านเสร็จก็ออกปากถามเราว่า  เธอได้แพลนแผนการเรียนมาบ้างปะ?

เราตอบว่าไม่ได้แพลนเพราะไม่รู้ว่าจะเรียนอะไร แล้วมีอะไรให้ฉันเลือกเรียนได้บ้าง?

ฉันถามกลับไปพร้อมกับพูดเสริมสำทับไปอีกนิดว่า

"ถึงจะเลือกเรียนอะไรก็มีโอกาสหางานทำได้ยากเหมือนเดิม"

สำหรับคนต่างชาติอย่างพวกชั้น.......

เจ้าฯหัวเราะ ....พร้อมกับบอกว่างานในโรงเรียนอนุบาลนี้

มันค่อนข้างที่จะได้รับการบรรจุยาก.......สำหรับเธอ

............ใช่ชั้นรู้ดีเพราะฉันอ่อนเรื่องสำเนียงภาษา

และก็รู้มานานแล้วด้วยว่างานแบบนี้หายากมากสำหรับชาวต่างชาติ

ที่ได้ทำอยู่เวลานี้ก็เป็นแค่งาน(ฝีก)6เดือน

โดยได้รับเงินเดือนจากทางอำเภอ+เงินประกันคนตกงานด้วย

ถ้าอยากมีลุ้นมีสิทธิ์ได้รับการบรรจุงาน....ต้องหันไปเรียนด้านดูแลคนแก่แทน

อันนี้เราออกความเห็นเองนะคะ

ก็แหมฝรั่งเองแท้ๆยังไม่ได้งานดูแลคนแก่กันก็มีเยอะ 

ว่าแล้ว.....เค้าก็สอบถามเรื่องการทำงานในโรงเรียนอนุบาลต่อ

ว่าทำเป็นยังไง?? ก็เล่าไป บลาๆๆๆ

วกกลับมาที่การเรียนอีกรอบ เจ้าหน้าที่ถามว่า"เธอชอบทำอาหารหรือไม่?"

เราก็ตอบอย่างเร็วเลยว่า"ชอบ".... "ชอบอ่านตำราทำอาหารด้วย"

แต่ไม่ค่อยได้ทำเองเพราะสามีแย่งทำหมดอาหารต่างชาตินี่อะ

งั้นก็เหมาะเลย เอาแพลนนี้ละกันไปเรียนรู้อบรมเพิ่มเติม

เธอก็จะได้มีโอกาสหางานทำได้กว้างขึ้น

หลังจากจบการฝึกอบรมมา

ก็คุยกันไปถึงแพลนการเรียน และการเตรีมความพร้อมกันต่ออีก

 

สรุป.....เราก็ต้องไปฝึกอบรมการเรียนรู้เรื่องการทำงานในครัวต่างๆทั้งเรื่องเรียนรู้การทำอาหาร ขนมปัง โดยรวมไปถึงเรื่องการกำหนดอาหารสำหรับ เด็ก และคนชรา และอื่นๆอีกหลายอย่าง ทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยแหม....ถ้าเป็นสมัยเมื่อ20กว่าปีก่อนคงภูมิใจตัวเองมากเลยนะเนี่ยในเรื่องทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยนี่ แต่....ปัจจุบันนี้สิ?? ม่ายอยากเรียนอ่าาาาาาาาาาาา งือ งือ

 

 

 

 

 




Create Date : 09 มกราคม 2556
Last Update : 9 มกราคม 2556 3:47:44 น.
Counter : 1047 Pageviews.

0 comments

ประนม
Location :
กรุงเทพฯ  Denmark

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



เริ่มต้นชีวิตคู่ครั้งนี้ ด้วยวัย40กะรัต
ไม่รู้เหมือนกันว่าสงสาร...หรือว่ากามเทพตั้งใจ .....ที่ท่าน....ทำให้เราได้พบรักครั้งใหม่กับฝรั่งตาน้ำข้าว (แม่ชอบเรียก) ถามว่าแม่ปลื้มมั้ย? ไม่ปลื้มค่ะ....แม่ไม่ชอบลูกเขยฝรั่ง เพราะว่าลูกสาวแม่ต้องย้ายไปอยู่กับลูกเขย ไปเป็นแม่บ้านต่างแดน ชื่อเหมือนบล๊อคยังไงยังงั้นเลยเนอะ ... แม่เหงา... แม่มีลูกสาวเพียงคนเดียว แทนที่จะได้อยู่ด้วยกันจนตายจากกัน ก็...ต้องอยู่ห่างไกลกันเสียเหลือเกิน แต่...แม่ก็ไม่ขวางความรักครั้งใหม่ของเรา 2 คน

อยากจะบันทึกเรื่องราวชีวิตในต่างแดน เพื่อเก็บเอาไว้อ่านย้อนหลัง เมื่อเราแก่ตัวไป จะได้รู้ว่า ช่วงชีวิตหนึ่งที่ห่างหายจากครอบครัวอันเป็นที่รัก มีเรื่องราวอะไรน่าจดจำบ้าง แม่เป็นยังไง ลูกๆเป็นยังไง ใครเศร้า สุข ทุกข์ใจ เรื่องราวที่เข้ามาดี ร้าย อย่างไร? บันทึกไว้เพื่อจดจำกับเรื่องราว

พื้นที่ห้องน้อยๆแห่งนี้... เป็นเสมือนสมุดบันทึก เพื่อเก็บบันทึกถึงอาหารของแม่ที่พร่ำ(บ่น)สอนให้เราทำซึ่งพอจะทำเป็นอยู่บ้าง อาหารไทยได้จากแม่ อาหารจีนได้มาจากแม่สามีเก่า แต่ด้วยความที่เราไม่ค่อยเอาใจใส่รักการทำอาหารเหมือนแม่ ทำให้ต้องมาหัดเรียนรู้เอาใหม่จากเพื่อนบ้านชาวบล๊อคแก๊งค์ด้วยกันก็หลายท่าน ขอบคุณทุกท่านที่พากันทำฮาวทู ทีละขั้นตอน สอนอย่างจริงใจ และให้อย่างจริงใจ
ขอบคุณชาวบล๊อคแก๊งค์ ที่แบ่งปันสูตรอาหารต่างๆ ไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

และสุดท้ายขอบคุณสำหรับทุกๆท่านที่คอมเม้นท์ไว้ให้ค่ะ และขออภัยด้วยหากไม่ได้ไปเม้นกลับ เนื่องด้วยไม่ค่อยได้เข้ามาบ่อยๆเหมือนเก่า
images by free.in.th