ธันวาคม 2554

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
11
12
13
14
15
16
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
All Blog
รุปงานเลี้ยงประจำปี บริษัท Julefrokost 2011
ในที่สุดงานเลี้ยงฉลองประจำปีของบริษัทที่เรา(ไม่)อยากไป....ก็จบลงแล้วจ้า...อากาศยามค่ำคืนก็เย็นยะเยือกดี ขนาดว่าใส่เสื้อโคทกันหนาวอย่างดีเลยนา

หัวหน้าเข้ามาบอกว่า ทุกคนต้องมาถึงสถานที่จัดเลี้ยงเวลา 18.00 ส่วนเวลาเลิกก็แล้วแต่....ตามแต่สะดวก.....จำได้ว่าปีที่แล้วหัวหน้าเรากับบอสอีก 3 คน นั่งหลับ...อยู่เฝ้าลูกน้องจนงานเลิกตี2 น่าจ๋งจ๋านมั่กๆ เมาก็เมา....คอพับคออ่อน.....เดินที ....โงนเงน .... แต่ก้ยังพากันกลับบ้านไม่ได้เพราะต้องรอส่ง....ให้ลูกน้องทุกคนกลับบ้านก่อน อือ มารยาทดีเหมือนกันนะคนที่นี่

.... ปกติป้าพรรณจะไม่ใส่ชุดแบบนี้เลย เพราะไม่มั่นใจตัวเอง แต่ว่าปีนี้อยากให้ตัวเองดูแตกต่างอย่างสิ้นเชิง เพราะคิดไว้ว่าจะไปร่วมงานเป็นปีสุดท้าย

แอบเสียใจเล็กๆเรื่องวิกผมยาวที่สั่งมาจากเมืองไทยก็ไม่ได้ใช้อีก ฮือ ๆ ๆ เพราะว่าทำไม่เป็น ยอมรับว่าเซ่อ เอาเซ่อก็พออ โง่...มันแรงไป...รับม่ายล่าย ....555




เราออกจากงานเวลา 22 นาลิกา...พอเดินออกมาลาเจ้านายใหญ่กับหัวหน้าแผนกอันเป็นที่รัก(น่ารักจริงๆนะไม่ได้โม้) ซึ่งพวกเค้าพากันออกมาสูบบุหรี่ที่หน้างานพอดี ..... ระหว่างรอพูดขอบคุณสำหรับงานเลี้ยงในค่ำคืนนี้...กับหัวหน้าให้ครบทุกคน......ก็พอดีว่ามีเพื่อนร่วมงานคนใหม่ ซึ่งอยู่แผนกส่งออก...คนนึงเดินเข้ามาในกลุ่มหัวหน้าพอดี เค้าได้ยินเรากล่าวอำลาหัวหน้าก่อน....เค้าก็ทักว่า

หนุ่มน้อย "พรรณเธอยังกลับไม่ได้นะ"
ป้าพรรณ " อ่า...ทำไมหรอ??? .....ชั้นไม่ค่อยสบายอ่ะจ้า" จริงๆอะสบายดี แต่เบื่องานอะ 555 เลยต้องโกหก
หนุ่มน้อย " เธอจะกลับได้ไง ชั้นยังไม่ได้เต้นรำกับเธอเลย"
ป้าพรรณ " อ่า...สามีชั้นเค้าจะมารับอีกในไม่ช้านี้แล้วล่ะ".... "จะกลับเข้าไปเต้นรำกันสักเพลงคงไม่ทันแล้ว ".... " เธอต้องรอเต้นกับชั้นปีหน้าละกัน....นะเพื่อน"
หนุ่มน้อย " หันไปพูดกับหัวหน้าแผนกเรา "..... " เธอบอกพรรณให้ทีว่า.....วันจันทร์ ถ้ามาทำงาน ฉันจะขอเต้นรำกับพรรณตอน 8.30 น. "
หัวหน้า "หัวเราะ หงึก ๆ ๆ " แล้วถามเราว่า เธอจะสัญญามั้ยว่าจะเต้นรำกับเค้าในเช้าวันจันทร์
ป้าพรรณ " โอ้ โน.... โนพลอมแพลม ....หนุ่มยิ้มแก้มปริ แต่ ป้าพรรณต่อคำว่า "ปีหน้า โอเค???? 5555" แล้วก็เซกู๊ดบายกันตามธรรมเนียม

นึกในใจ "ชิส์ จะบ้าหรอให้ตรูไปเต้นรำในที่ทำงาน อร๊ากส์..

นึกถึงเพลงตั๊กแตนผูกโบว์เลย ที่ท่อนนึงร้องว่า
ไม่เมาก็ไม่เห็นมา .... แต่พอเมาเห็นเราโสภา ตรงมาทัก ผ้าขาดตั้งศอกก ยังบอกน่ารัก ....

บรรยากาศข้างในงาน



ชอบรูปนี้ตลกดีอะ เพราะไม่คิดว่าเค้าจาถ่ายรูปเราจริงๆ เลยถลึงลูกกะตาใส่เจ้าของกล้องซะเยย....แถมแอบ... จิ๊กรูปมาจากเฟสบุ๊คเพื่อนด้วย อิอิ



Create Date : 10 ธันวาคม 2554
Last Update : 25 มกราคม 2555 0:29:52 น.
Counter : 832 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ประนม
Location :
กรุงเทพฯ  Denmark

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]



เริ่มต้นชีวิตคู่ครั้งนี้ ด้วยวัย40กะรัต
ไม่รู้เหมือนกันว่าสงสาร...หรือว่ากามเทพตั้งใจ .....ที่ท่าน....ทำให้เราได้พบรักครั้งใหม่กับฝรั่งตาน้ำข้าว (แม่ชอบเรียก) ถามว่าแม่ปลื้มมั้ย? ไม่ปลื้มค่ะ....แม่ไม่ชอบลูกเขยฝรั่ง เพราะว่าลูกสาวแม่ต้องย้ายไปอยู่กับลูกเขย ไปเป็นแม่บ้านต่างแดน ชื่อเหมือนบล๊อคยังไงยังงั้นเลยเนอะ ... แม่เหงา... แม่มีลูกสาวเพียงคนเดียว แทนที่จะได้อยู่ด้วยกันจนตายจากกัน ก็...ต้องอยู่ห่างไกลกันเสียเหลือเกิน แต่...แม่ก็ไม่ขวางความรักครั้งใหม่ของเรา 2 คน

อยากจะบันทึกเรื่องราวชีวิตในต่างแดน เพื่อเก็บเอาไว้อ่านย้อนหลัง เมื่อเราแก่ตัวไป จะได้รู้ว่า ช่วงชีวิตหนึ่งที่ห่างหายจากครอบครัวอันเป็นที่รัก มีเรื่องราวอะไรน่าจดจำบ้าง แม่เป็นยังไง ลูกๆเป็นยังไง ใครเศร้า สุข ทุกข์ใจ เรื่องราวที่เข้ามาดี ร้าย อย่างไร? บันทึกไว้เพื่อจดจำกับเรื่องราว

พื้นที่ห้องน้อยๆแห่งนี้... เป็นเสมือนสมุดบันทึก เพื่อเก็บบันทึกถึงอาหารของแม่ที่พร่ำ(บ่น)สอนให้เราทำซึ่งพอจะทำเป็นอยู่บ้าง อาหารไทยได้จากแม่ อาหารจีนได้มาจากแม่สามีเก่า แต่ด้วยความที่เราไม่ค่อยเอาใจใส่รักการทำอาหารเหมือนแม่ ทำให้ต้องมาหัดเรียนรู้เอาใหม่จากเพื่อนบ้านชาวบล๊อคแก๊งค์ด้วยกันก็หลายท่าน ขอบคุณทุกท่านที่พากันทำฮาวทู ทีละขั้นตอน สอนอย่างจริงใจ และให้อย่างจริงใจ
ขอบคุณชาวบล๊อคแก๊งค์ ที่แบ่งปันสูตรอาหารต่างๆ ไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

และสุดท้ายขอบคุณสำหรับทุกๆท่านที่คอมเม้นท์ไว้ให้ค่ะ และขออภัยด้วยหากไม่ได้ไปเม้นกลับ เนื่องด้วยไม่ค่อยได้เข้ามาบ่อยๆเหมือนเก่า
images by free.in.th