"We hope that peace is born in the heart of everybody so, together , we can build a world in peace"

 
กันยายน 2552
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
27 กันยายน 2552
 

...ข่มตานอน ในวันที่หัวใจอ่อนล้า...

...นอนไม่หลับ ทั้งคืน...

นอนไม่หลับ...เมื่อคืนตื่นขึ้นมาหลายต่อหลายครั้ง พลิกตัวไปมาบนเตียงใหญ่ ข่มตาให้ยังคงปิดสนิท ข่มใจให้ผ่อนคลายและบอกตัวเองให้พักบ้าง นอนเถอะนะ...หลับเถอะตัวฉันเอง

แต่ฉันพบว่าตัวเอง ก็ยังคงไม่อาจหลับได้...ทำไมนะค่ำคืนนี้ หลับตาลง ปิดใจ มันจึงยากเย็นนัก ฉันค่อยค่อยลืมตา...เห็นไฟสีฟ้าดวงเล็กเล็กที่พอเห็นจากเครื่องปรับอากาศ ผุดลุกขึ้นนั่งกลางเตียง ชันเข่าขึ้นชิดอกโอบแขนรอบเข่า กอดตัวเองไว้...อุ่น อุ่นใจขึ้นได้บ้าง

ตอนนี้ใจของฉันตะเลิดไปไกลเกินกว่า...ที่จะหลับตาลงได้ ลุกขึ้นเปิดเพลงเบาเบา หวังให้เพลงกล่อมเผื่อให้ค่ำคืนนี้ ผ่อนคลาย...เปิดไฟหัวเตียงแสงเหลืองนวล นั่งลงบนเก้าอี้นอนตัวยาวใกล้ใกล้เตียง

เหงานะ...ฉันบอกกับตัวเองอย่างนั้น ทั้งทั้งที่แต่ละวันก็คร่ำเคร่งกับงานมากมาย จนไม่มีเวลามานั่งบันทึกความรู้สึกให้ได้ระบายผ่อนคลายมาหลายวัน ได้เพียงแค่แวะเวียนมาทักทายเท่านั้นเอง ตอนเย็นเย็นฉันก็ใช้เวลากับเพื่อนฝูง ทานข้าว พูดคุย ยิ้มแย้ม แม้กระทั่งเมื่อคืนที่ผ่าน เพื่อนยังมานั่งคุยกันออกรสที่ห้องของฉัน ก่อนกลับไป...ก่อนเที่ยงคืนแค่เพียงไม่กี่นาทีเท่านั้นเอง แต่ทำไมฉันยังมานั่งเหงาอยู่อย่างนี้นะ...

ความรู้สึกแบบนี้ เชื่อว่าคงมีใครต่อใครอีกหลายหลายคนที่เคยเป็นเหมือนเหมือนกันกับฉัน พวกเขาทำยังไงนะ...ให้กลับเข้านอนได้อย่างเป็นปกติอีกครั้ง...

หยิบหมอนอิงใบใหญ่ขึ้นมากอด...เอื้อมมือไปหยิบหนังสือเล่มเดิมที่อ่านก่อนนอนจากโต๊ะเล็กข้างหัวเตียง ขึ้นมาอ่านอีกครั้ง ขอบตาร้อนร้อน พยายามไล่สายตาไปตามตัวอักษร รับรู้เรื่องราวในหนังสือเล่มเล็กนั้นอีกครั้ง...เรื่องราวของความรู้สึก ที่บรรยายถึงความเหงาไว้อย่างน่าสนใจ

"ความเหงาในใจก็เป็นเรื่องปกติ อย่างที่ใครหลายๆ คนก็คงเป็น...แต่มันคงไม่ใช่เรื่องดีเลย หากจะปล่อยให้ความเหงานั้นเกาะติดอยู่ที่ใจ แล้วคอยกัดกร่อนความสดใสของเราไปทีละนิด ทีละนิด จนหมด"...ฝนตกเป็นรอยยิ้ม...

เคยไหม...เวลานั่งอยู่คนเดียว เงียบ... เหงา... เหมือนกับว่า โลกทั้งโลก...
มีเราอยู่เพียงแค่คนเดียว ต้องอยู่กับตัวเอง อยู่กับความอ่อนล้า จากหลายสิ่งที่ผ่านมา ไม่มีใคร ที่แม้แต่ชำเลืองมอง เห็นเรา... ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา ยอมรับว่าหัวใจมันอ่อนล้าเกินกว่าจะอธิบาย ทิ้งไดอารี่เอาไว้ให้ร้างไม่เปลี่ยนแปลง...

ใจคิดถึงการเดินทางที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้า หวังเล็กเล็กในใจว่า...การเดินทางที่เราเองมีความสุขกับมันมาตลอด คงพอช่วยทำให้หัวใจอ่อนล้าของใครคนนี้ ได้กลับมามีเรี่ยวมีแรง พอที่จะเห็นโลกด้วยตาที่เปิดกว้าง และใจที่เปิดกว้างกว่า....ขอให้เป็นอย่างนั้น เกินรับไหวกับ ความรู้สึกเหงาที่ยาวนานอย่างนี้ พอซะที...ไม่มีน้ำตาจะไหลให้กับความเหงาอีกแล้ว ไม่มีใจจะคอยคัดค้านต้านทานกับความรู้สึกนี้อีกแล้ว ได้โปรด...พอซะที

...นอนไม่หลับ อย่างเคยกับความรู้สึกเดิม เหงา...





Create Date : 27 กันยายน 2552
Last Update : 9 เมษายน 2553 1:29:41 น. 16 comments
Counter : 1922 Pageviews.  
 
 
 
 
นอนไม่หลับ ต้องลุกขึ้นมาอ่านหนังสือ หรืออะไรก็ได้ค่ะ

ขืนนอนต่อ จิตใจจะยิ่งว้าวุ่น

หากิจกรรมทำวันนี้กัน

ไปออกกำลังกายตอนเย็นด้วยกันไหมค่ะ
ได้เหงื่อและหายบ้าได้เยอะเลย

 
 

โดย: aenew วันที่: 27 กันยายน 2552 เวลา:15:26:56 น.  

 
 
 
ช่วงนี้ก็นอนไม่หลับเหมือนกันค่ะ เลยลุกมาอัพบล๊อคตอนตีหนึ่งตีสอง
 
 

โดย: Summer Flower วันที่: 27 กันยายน 2552 เวลา:15:30:10 น.  

 
 
 
ประจำเลยยยยยย บ่อยมาก
 
 

โดย: Tukta21 วันที่: 27 กันยายน 2552 เวลา:15:52:00 น.  

 
 
 
ทุกคนก็มีปัญหา เหงา รู้สึกโดดเดี่ยว
แต่ยังไงเราก็ต้องสู้มันต่อไป ผ่านมันไปให้ไดนะค่ะ
 
 

โดย: fordear วันที่: 27 กันยายน 2552 เวลา:19:50:05 น.  

 
 
 
เราเองก็เป็นอยู่เหมือนกันค่ะ

ปัญหาหลายเรื่อง จนไม่รู้ว่า จะกลุ้มใจเรื่องไหนดี

ตอนนี้เลยเป็นอาการแบบลอยๆ ทั้งวัน
 
 

โดย: หง่าวซ่า (คุโระโกะ ) วันที่: 27 กันยายน 2552 เวลา:19:57:31 น.  

 
 
 
อ่านแล้วรู้สึกจุกอย่างบอกไม่ถูก
เพราะมันโดนเข้าอย่างจัง
ถูกแล้วค่ะ คุณไม่ใช่คนเดียวที่รู้สึกแบบนี้...
เพราะเราเองก็เป็น
มีเพื่อน มีผู้คนอยู่รอบกายมากมาย... แต่ทำไมมันรู้สึกเหงาอย่างนี้นะ... เหอๆ

 
 

โดย: Traumerei วันที่: 27 กันยายน 2552 เวลา:21:37:39 น.  

 
 
 
เป็นเหมือนกันค่ะจนต้องหาเวเลียมมากินช่วงนึง
 
 

โดย: Thairabian วันที่: 27 กันยายน 2552 เวลา:23:45:26 น.  

 
 
 
"นี่คือเหงา นี่แหละเหงา นี่คือความจริงที่ได้เจอ เจ็บปวดทรมาน ลึกลงข้างในใจ โอ้ความเหงา มันช่างหนาว มันช่างยาวนาน และทุกข์ทน รอคอยใครบางคนมาหยุดมัน"

^_^
 
 

โดย: blue passion วันที่: 28 กันยายน 2552 เวลา:0:57:47 น.  

 
 
 
ยังนอนไม่หลับอีกหรือเปล่าน้อ
 
 

โดย: Summer Flower วันที่: 28 กันยายน 2552 เวลา:9:48:56 น.  

 
 
 
ลองเล่นกับหลานๆเด็กๆดุสิคะ อาจช่วยได้นะคะ
 
 

โดย: poonimm IP: 112.142.29.39 วันที่: 28 กันยายน 2552 เวลา:22:37:27 น.  

 
 
 
คืนนี้นอนหลับหรือยังค่ะ....

ต้องพักผ่อนบ้างน่ะ อีกวิธีหนึ่ง ดื่มนมอุ่น ๆ ก่อนนอน

ถ้าไม่หลับก็ปลุกเราด้วยแล้วกัน เดี๋ยวจะอยู่เป็นเพื่อน

 
 

โดย: aenew วันที่: 28 กันยายน 2552 เวลา:23:47:18 น.  

 
 
 
poonimm เราชอบกอด ชอบหอมเด็กเด็ก เราว่าเด็กเด็กเค้ามีกลิ่นหอมหอมประจำตัวด่วยเนอะ คนไกลบ้านอย่างเรา ก็คงทำได้แค่คิดถึงไปก่อน...เราว่าสิ่งที่ทำให้หัวใจอ่อนโยน ได้ ก็คือการได้อยู่กับเด็กเด็ก คนแก่...ปู่ ย่า ตายาย...แล้วก็สัตว์เลี้ยง อึมมม...คิดถึงจัง...บ้าน
 
 

โดย: chance (changnon ) วันที่: 29 กันยายน 2552 เวลา:1:19:38 น.  

 
 
 
เมื่อคืนเราก็นอนประมาณตี 1 กว่า ตื่นตอนเช้า ตี 5 ครึ่ง

up blog เสร็จ ก็นอนไม่หลับซะงั้น...

คิดถึงยายที่จากไป (ปีนี้ครบ 10 ปี แล้ว)
ของขวัญที่ยายให้ ก็ยังติดตัว เอ๋ อยู่ตลอดค่ะ

*เราก็เป็นคนไกลบ้าน ปลายเดือนหน้าได้กลับบ้านแล้วเย้....

--การคิดถึงบ้าน ทำให้เรามีกำลังใจที่จะทำงานต่อค่ะ
คุณว่างั้นไหม---
 
 

โดย: aenew วันที่: 29 กันยายน 2552 เวลา:9:42:22 น.  

 
 
 
ชื่อคุณอ่านว่าอะไรค่ะ chance

ตารางเดินทางถึงปลายปี แน่นเลยเหรอค่ะ....
(น่าอิจฉาจัง เดินทางท่องเที่ยว หรือทำงานค่ะ)

ของเราว่างเป็นหย่อม ๆ แต่เดือนหน้าต้นเดือน อาจจะแวะขึ้นเหนือ ปลายเดือนแวะลงใต้ (บ้านอยู่ใต้ค่ะ)

วันนี้ไม่ง่วงน่ะ แปลกจัง เก่ง เก่ง งานมันเยอะด้วยน่ะค่ะ
 
 

โดย: aenew วันที่: 29 กันยายน 2552 เวลา:11:13:09 น.  

 
 
 
ขอบคุณ
 
 

โดย: ชบาหอม วันที่: 29 กันยายน 2552 เวลา:15:03:04 น.  

 
 
 
อย่ามาชวนให้ยาก กาแฟน่ะ

หักห้ามใจอยู่ค่ะ อยากดื่มเหมือนกัน เมื่อเช้าดื่มไปแก้วหนึ่งแล้ว ถ้าต่อแก้วสองมีหวังเอ๋เอ่ย คืนนี้ตี 1 อีกแน่

ดื่มกาแฟ..ระวังเหอะคุณchance คืนนี้ตาค้างน่ะ
 
 

โดย: aenew วันที่: 29 กันยายน 2552 เวลา:15:17:05 น.  

Name
Opinion
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก

changnon
 
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เรียนรู้...ระหว่างทาง...ของชีวิต
[Add changnon's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com