มนุษย์ต่างดาวเขียนหนังสือ

ทุกข์มีไว้ให้เห็น ไม่ได้มีไว้ให้เป็น



เมื่อวานยังรู้สึกอารมณ์ดีโลกนี้น่าอยู่อยู่เลย ทำอะไรก็ดูดีมีอนาคตไปหมด
แล้วมันก็พลิกกับมาเป็นอะไรสักอย่างที่ทำให้ความน่าอยู่ของโลกมันน้อยลง
เหมือนชีวิตเป็นยานอวกาศวิ่งเข้าหากลุ่มอุกกาบาต
บางวันก็แล่นโปร่งโล่งสบาย ฝูงอุกกาบาตที่ผ่านยานไปนี่น่าดูชม
บางวันอยู่ดีๆก็จะเจอห่าฝนอุกกาบาตพุ่งเข้าชนยานเมื่อไหร่ก็ไม่รู้
แต่ก็เป็นอะไรไม่รู้เหมือนกัน ทำไมยานมันต้องมาอยู่ตรงนี้ด้วยฟะ

ร่ำๆจะเป็นทุกข์ขึ้นมาเป็นระยะๆ ก็ฉุกคิดได้เป็นระยะ(ที่ถี่น้อยกว่า)เช่นกันว่า
ถ้ามัวแต่เป็น ก็ทำให้ไม่ได้เห็นอนิจจังที่มันเกิดขึ้น
นี่ไง มันแสดงให้เห็นอยู่นี่ไง
เวลาดีๆที่จะได้เห็นอย่างนี้ ใช้สติ ใช้ปัญญาเข้าไปสิเออ
มัวทุกข์อยู่ว่ามันไม่สุขเท่าเดิม มันก็ไม่ได้อะไรขึ้นมานอกจากจะหายใจทิ้งไปกับความเศร้าโศก

ก็เห็นได้ว่าตัวเองติดสุขขนาดไหน
มีชีวิตอยู่บนโลกนี้ก็อยากได้สุขสุดๆอย่างที่คนอื่นเขามีกัน
บางวันก็อยากจะห่างบางสิ่งเพื่อให้สุข บางวันก็อยากจะใกล้บางสิ่งเพื่อให้สุข
ทั้งที่มันเป็นสิ่งเดียวกันนี่แหละ
ไอ้เราก็ไม่ใช่ศูนย์กลางจักรวาลซะด้วย
ที่เมื่อไหร่อยากให้อะไรมาหาก็มาหา เมื่อไหร่ที่อยากให้อะไรไปก็ผลักไสไปจากตัวได้
คิดแล้วก็อยากจะยอมแพ้โลกจริงๆ
ยอมแล้ว ไม่อยากดื้อด้านคิดว่าโลกมันควรจะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ตามที่ต้องการแล้ว
แต่มันก็อดดื้อด้านไม่ได้สักทีสิน่า

ทุกข์แล้วก็เตรียมทุกข์น้อยได้เลย
สุขแล้วก็เตรียมสุขน้อยได้เลย



Create Date : 03 มีนาคม 2551
Last Update : 3 มีนาคม 2551 22:44:12 น. 0 comments
Counter : 250 Pageviews.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

JeyZ
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




รหัสสมาชิก 3 พันนิดๆ
เป็นมนุษย์ต่างดาว
มีแมวเป็นนาย มีกายเป็นบ่าว
ทำงานหลายอย่าง
ชอบทำอาหาร ชอบชิมอาหาร
ชีวิตนี้ก็ไปมาหลายที่อยู่เหมือนกัน
เป็นมิตร ไม่กัด ตรงไปตรงมา
ไม่ถนัดสนทนากับเกรียน และชาวภาษาวิบัติ
[Add JeyZ's blog to your web]