เก้าเรื่องสั้น – เมื่ออณูสงครามอยู่ยังฟุ้งอยู่ในอากาศ

เจ.ดี. ซาลินเจอร์ถูกแนะนำให้ผมได้รู้จักผ่าน The Catcher in the Rye ตัวหนังสือของเขาในเล่มนั้นสะกดนักอ่านจนอยู่หมัดมาแล้วทั่วโลกผลงานของเขาเป็นหลักไมล์สำคัญให้กับวงการวรรณกรรม โดยเฉพาะวรรณกรรมอเมริกัน แต่หลังจากที่ได้อ่านนวนิยายเล่มยิ่งใหญ่เล่มนั้นแล้วก็ดูเหมือนจะไม่มีใครหยิบหนังสือของเขามาแปลให้ได้อ่านอีกจนกระทั่งการมาถึงของ Nine Stories หรือในชื่อไทย เก้าเรื่องสั้น แปลโดยคุณปราบดาหยุ่น (ผู้แปลเล่ม The Catcher in the Rye)

เก้าเรื่องสั้นในเล่ม ถูกออกแบบและจัดวางอย่างลงตัว แต่ละเรื่องมีจังหวะของตัวเองที่ไม่โดดเด้งออกมาจนสังเกตเห็นชัดและไม่บางเบาจนจมหายไปกับการพลิกแต่ละหน้าหนังสือ เมื่ออ่านจบแต่ละเรื่องต้องพักหยุดหายใจยาวๆเข้าปอด ก่อนจะตะลุยอ่านเรื่องถัดไป เรื่องราวทั้งเก้านั้นมีจุดเชื่อมโยงบางอย่างหว่านโปรยอยู่ บางเรื่องเข้มข้น บางเรื่องซีดจาง นั่นคือสงครามโลกครั้งที่ ตัวละครในแต่ละเรื่องหากไม่เข้าร่วมในสงคราม ก็เป็นผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับสงครามไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง ซึ่งผลสะท้อนจากสงครามผ่านตัวหนังสือในแต่ละเรื่องสั้นดูจะมีแต่ผลกระทบทางด้านลบ ยั่วล้อกับคำว่าไปรบได้เป็นอย่างดี ซาลินเจอร์ไม่ได้หยิบยกความเลวร้ายน่ากลัวของสงครามมาใช้อย่างโจ่งครึ่ม หากผู้อ่านก็รู้สึกตามได้ทันทีว่ามันเลวร้ายเพียงใดซึ่งเป็นความรู้สึกคล้ายกับการอ่านโรงฆ่าสัตว์หมายเลขห้า ของเคิร์ต วอนเนกัต ระหว่างการอ่านหนังสือเล่มนี้ยังเผลอยกมือขึ้นปัดอยู่บ่อยๆ ราวกับว่าฝุ่นผงอณูแห่งสงครามจะยังฟุ้งอยู่ในอากาศ

ส่วนสำคัญที่อยากจะกล่าวถึงหลังอ่านหนังสือเล่มนี้จบ ได้แก่บทสนทนาที่ปรากฏสม่ำเสมอในทุกเรื่อง การเขียนบทสนทนาของซาลินเจอร์เป็นการเขียนที่แสดงให้เห็นฝีมืออันยอดเยี่ยมอย่างชัดเจนบางบทสนทนาเรียบเรื่อยน่าเบื่อ หากแฝงเรื่องราวสำคัญที่ถูกนำเสนออย่างแนบเนียน บางบทสนทนาเกิดขึ้นในสถานการณ์แปลกประหลาด หากก็เป็นไปอย่างธรรมชาติไม่ขัดเขิน บทสนทนาเกิดผ่านโทรศัพท์บ้าง ผ่านการสนทนาระหว่างบุคคลบ้าง เป็นการเขียนบทสนทนาที่เฉียบคมและหลักแหลมเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งโดยส่วนตัวแล้วคิดว่านี่เป็นส่วนที่งดงามที่สุดของหนังสือเล่มนี้เลยทีเดียว

โดยปกติการเปิดเปลือยเนื้อหาของหนังสือเป็นสิ่งที่มักจะเลี่ยงหลบอยู่เสมอ จึงขอกล่าวเพื่อเพิ่มความน่าสนใจให้กับหนังสือเล่มนี้อีกสักนิด (อันทีจริงแล้วเพียงชื่อผู้เขียนก็เรียกร้องได้มากโข)หากคุณรักในการอ่านเรื่องสั้นละก็เล่มนี้ควรเป็นอีกเล่มที่คุณจะไม่พลาดหากคุณยังรั้งรอที่จะอ่าน The Catcher in the Rye คุณอาจจะอยากอ่านมันทันทีหลังหน้าสุดท้ายของเล่มนี้ถูกปิดลง.

“ปกติหนูไม่ค่อยชอบมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นสักเท่าไหร่”

“ที่หนูมาหานี่ก็เพราะคุณดูเปลี่ยวเหงามากเท่านั้นจริงๆใบหน้าของคุณดูอ่อนไหวมาก”





Create Date : 23 พฤศจิกายน 2556
Last Update : 25 พฤศจิกายน 2556 11:20:59 น.
Counter : 15683 Pageviews.

0 comments
บิดเปลี่ยนเวลา : คุโรซาวะ เท็ตสึยะ & ซาโตมิ เคย์ มาช้ายังดีกว่าไม่มา
(3 มิ.ย. 2564 20:57:35 น.)
:: กะว่าก๋าแนะนำหนังสือ – แด่หนุ่มสาว :: กะว่าก๋า
(31 พ.ค. 2564 06:37:44 น.)
..ซัมเมอร์นี้ฉันต้องรอด..(คนอื่นๆด้วย).. คนผ่านทางมาเจอ
(30 พ.ค. 2564 05:58:52 น.)
:: กะว่าก๋าแนะนำหนังสือ - เรื่องธรรมดาสามัญประจำบ้าน :: กะว่าก๋า
(29 พ.ค. 2564 06:48:07 น.)
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

My-codename-v.BlogGang.com

i.am.Victor
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]

บทความทั้งหมด